{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3442940"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3442940","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The role of Type I Interferon in the pathogenesis of Cutaneous Lupus Erythematosus","abstract":"Εισαγωγή Ο Δερματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΔΕΛ) είναι μια χρόνια αυτοάνοση δερματική νόσος που χαρακτηρίζεται από ένα φάσμα δερματικών εκδηλώσεων που προκύπτουν από ανοσολογική δυσλειτουργία και φλεγμονή. Ενώ ο ΔΕΛ θεωρείται οργανοειδική νόσος, τα συμπτώματά του μπορεί να εκδηλωθούν στο πλαίσιο του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου (ΣΕΛ), παράλληλα με περαιτέρω συστηματικές προσβολές. Παρουσιάζοντας ετερογένεια στα δερματολογικά ευρήματα, ο ΣΕΛ αξιολογείται και υποκατηγοριοποιείται ως Οξύς Δερματικός Λύκος (ACLE), Υποξύς Δερματικός Λύκος (SCLE) και Χρόνιος ή Δισκοειδής Δερματικός Λύκος (CCLE, DLE) με εξανθήματα που εμφανίζονται ως ερυθηματώδη, βλατιδώδη ή σε σχήμα πεταλούδας. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η υπεριώδης ακτινοβολία πυροδοτούν την εμφάνιση δερματικών βλαβών, ωστόσο η προέλευση της νόσου δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί. Τα ειδικά για τον λύκο αυτοαντισώματα αποδεικνύονται διαγνωστικά εργαλεία υψηλής ακρίβειας, καθώς προσφέρουν μια πιο ειδική εικόνα της φαινοτυπικής παραλλαγής. Οι ιντερφερόνες τύπου Ι (IFNs) είναι αντιιικές κυτταροκίνες που σχετίζονται με την αυτοανοσία. Οι IFNs πυροδοτούν την σηματοδότηση που προάγει την έκφραση των επαγόμενων από την ιντερφερόνη γονιδίων (ISGs). Η αυξημένη έκφραση των ISG έχει συνδεθεί με τον ΣΕΛ και συνήθως υποδηλώνει υψηλή δραστηριότητα της νόσου. Τα ISGs εμφανίστηκαν υπερεκφραζόμενα στην περιφέρεια. Σκοπός της Μελέτης Η παρούσα μελέτη αποσκοπούσε στη διερεύνηση της έκφρασης των ISGs τύπου Ι (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) στο περιφερικό αίμα σε σύγκριση με ασθενείς με συστηματική νόσο. Μέθοδοι 65 δείγματα ολικού περιφερικού αίματος από ασθενείς με δερματικές αλλοιώσεις από ΣΕΛ και ΔΕΛ, αποθηκευμένα στη Βιοτράπεζα της Μονάδας Μοριακής Φυσιολογίας και Κλινικών Εφαρμογών του Τμήματος Φυσιολογίας, αποκτήθηκαν, πριν από τη θεραπεία, σε συνεργασία με το νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», μετά από αξιολόγηση των κλινικών δεδομένων. Η απομόνωση RNA από περιφερικό αίμα χρησιμοποιήθηκε για τη σύνθεση cDNA για την ποσοτικοποίηση των ακόλουθων επαγόμενων γονιδίων της ιντερφερόνης τύπου Ι: MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L, μέσω qPCR. Οι ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια ταξινόμησης ACR και υπέγραψαν γραπτή συγκατάθεση πριν από την είσοδό τους στην μελέτη. Αποτελέσματα Οι ασθενείς με ΣΕΛ και CLE είχαν αυξημένη έκφραση των ISGs τύπου Ι στο περιφερικό τους αίμα, σε σύγκριση με τους υγιείς (HC). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με CLE εμφάνισαν έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0022), RSAD2 (p=0.0083), MX1 (p=0.0114), IFI27 (p=0.0041), IFIT1 (p=0.0058), and IFI44 (p=0.0002) σε σχέση με τους HC. Αντίστοιχα, οι ασθενείς με ΣΕΛ είχαν σημαντικά υψηλότερη έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0020), RSAD2 (p<0.0001), MX1 (p=0.0026), IFI27 (p=0.0071), IFIT1 (p<0.0001) and IFI44 (p<0.0001)σε σύγκριση με τους HCs. Η γονιδιακή έκφραση μεταξύ των ασθενών με CLE και SLE έδειξε σημαντικότητα στην έκφραση των RSAD2 (p=0,0065), IFI27 (p=0,0008) και IFI44 (p=0,0099), με κυρίαρχη υψηλή γονιδιακή έκφραση στους ασθενείς με SLE. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, παράλληλα με την υψηλή έκφραση της ISG στον ΣΕΛ, η μελέτη μας επικυρώνει την υψηλή υπογραφή της ιντερφερόνης στον ΔΕΛ ειδικά στο περιφερικό αίμα όπου τα IFI44L, IFI44, IFI27, MX1, RSAD2 και IFIT1 γονίδια ήταν σημαντικά αυξημένα σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες.","abstract_html":"Εισαγωγή Ο Δερματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΔΕΛ) είναι μια χρόνια αυτοάνοση δερματική νόσος που χαρακτηρίζεται από ένα φάσμα δερματικών εκδηλώσεων που προκύπτουν από ανοσολογική δυσλειτουργία και φλεγμονή. Ενώ ο ΔΕΛ θεωρείται οργανοειδική νόσος, τα συμπτώματά του μπορεί να εκδηλωθούν στο πλαίσιο του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου (ΣΕΛ), παράλληλα με περαιτέρω συστηματικές προσβολές. Παρουσιάζοντας ετερογένεια στα δερματολογικά ευρήματα, ο ΣΕΛ αξιολογείται και υποκατηγοριοποιείται ως Οξύς Δερματικός Λύκος (ACLE), Υποξύς Δερματικός Λύκος (SCLE) και Χρόνιος ή Δισκοειδής Δερματικός Λύκος (CCLE, DLE) με εξανθήματα που εμφανίζονται ως ερυθηματώδη, βλατιδώδη ή σε σχήμα πεταλούδας. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η υπεριώδης ακτινοβολία πυροδοτούν την εμφάνιση δερματικών βλαβών, ωστόσο η προέλευση της νόσου δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί. Τα ειδικά για τον λύκο αυτοαντισώματα αποδεικνύονται διαγνωστικά εργαλεία υψηλής ακρίβειας, καθώς προσφέρουν μια πιο ειδική εικόνα της φαινοτυπικής παραλλαγής. Οι ιντερφερόνες τύπου Ι (IFNs) είναι αντιιικές κυτταροκίνες που σχετίζονται με την αυτοανοσία. Οι IFNs πυροδοτούν την σηματοδότηση που προάγει την έκφραση των επαγόμενων από την ιντερφερόνη γονιδίων (ISGs). Η αυξημένη έκφραση των ISG έχει συνδεθεί με τον ΣΕΛ και συνήθως υποδηλώνει υψηλή δραστηριότητα της νόσου. Τα ISGs εμφανίστηκαν υπερεκφραζόμενα στην περιφέρεια. Σκοπός της Μελέτης Η παρούσα μελέτη αποσκοπούσε στη διερεύνηση της έκφρασης των ISGs τύπου Ι (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) στο περιφερικό αίμα σε σύγκριση με ασθενείς με συστηματική νόσο. Μέθοδοι 65 δείγματα ολικού περιφερικού αίματος από ασθενείς με δερματικές αλλοιώσεις από ΣΕΛ και ΔΕΛ, αποθηκευμένα στη Βιοτράπεζα της Μονάδας Μοριακής Φυσιολογίας και Κλινικών Εφαρμογών του Τμήματος Φυσιολογίας, αποκτήθηκαν, πριν από τη θεραπεία, σε συνεργασία με το νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», μετά από αξιολόγηση των κλινικών δεδομένων. Η απομόνωση RNA από περιφερικό αίμα χρησιμοποιήθηκε για τη σύνθεση cDNA για την ποσοτικοποίηση των ακόλουθων επαγόμενων γονιδίων της ιντερφερόνης τύπου Ι: MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L, μέσω qPCR. Οι ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια ταξινόμησης ACR και υπέγραψαν γραπτή συγκατάθεση πριν από την είσοδό τους στην μελέτη. Αποτελέσματα Οι ασθενείς με ΣΕΛ και CLE είχαν αυξημένη έκφραση των ISGs τύπου Ι στο περιφερικό τους αίμα, σε σύγκριση με τους υγιείς (HC). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με CLE εμφάνισαν έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0022), RSAD2 (p=0.0083), MX1 (p=0.0114), IFI27 (p=0.0041), IFIT1 (p=0.0058), and IFI44 (p=0.0002) σε σχέση με τους HC. Αντίστοιχα, οι ασθενείς με ΣΕΛ είχαν σημαντικά υψηλότερη έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0020), RSAD2 (p&lt;0.0001), MX1 (p=0.0026), IFI27 (p=0.0071), IFIT1 (p&lt;0.0001) and IFI44 (p&lt;0.0001)σε σύγκριση με τους HCs. Η γονιδιακή έκφραση μεταξύ των ασθενών με CLE και SLE έδειξε σημαντικότητα στην έκφραση των RSAD2 (p=0,0065), IFI27 (p=0,0008) και IFI44 (p=0,0099), με κυρίαρχη υψηλή γονιδιακή έκφραση στους ασθενείς με SLE. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, παράλληλα με την υψηλή έκφραση της ISG στον ΣΕΛ, η μελέτη μας επικυρώνει την υψηλή υπογραφή της ιντερφερόνης στον ΔΕΛ ειδικά στο περιφερικό αίμα όπου τα IFI44L, IFI44, IFI27, MX1, RSAD2 και IFIT1 γονίδια ήταν σημαντικά αυξημένα σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρονοπούλου Αναστασία-Μπήλιω","Chronopoulou Anastasia-Bilio"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3442940"],"render_values":[{"text":"uoadl:3442940","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3442940","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3442940","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3442940","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρονοπούλου Αναστασία-Μπήλιω","Chronopoulou Anastasia-Bilio"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3442940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3442940"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Ο Δερματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΔΕΛ) είναι μια χρόνια αυτοάνοση δερματική νόσος που χαρακτηρίζεται από ένα φάσμα δερματικών εκδηλώσεων που προκύπτουν από ανοσολογική δυσλειτουργία και φλεγμονή. Ενώ ο ΔΕΛ θεωρείται οργανοειδική νόσος, τα συμπτώματά του μπορεί να εκδηλωθούν στο πλαίσιο του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου (ΣΕΛ), παράλληλα με περαιτέρω συστηματικές προσβολές. Παρουσιάζοντας ετερογένεια στα δερματολογικά ευρήματα, ο ΣΕΛ αξιολογείται και υποκατηγοριοποιείται ως Οξύς Δερματικός Λύκος (ACLE), Υποξύς Δερματικός Λύκος (SCLE) και Χρόνιος ή Δισκοειδής Δερματικός Λύκος (CCLE, DLE) με εξανθήματα που εμφανίζονται ως ερυθηματώδη, βλατιδώδη ή σε σχήμα πεταλούδας. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η υπεριώδης ακτινοβολία πυροδοτούν την εμφάνιση δερματικών βλαβών, ωστόσο η προέλευση της νόσου δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί. Τα ειδικά για τον λύκο αυτοαντισώματα αποδεικνύονται διαγνωστικά εργαλεία υψηλής ακρίβειας, καθώς προσφέρουν μια πιο ειδική εικόνα της φαινοτυπικής παραλλαγής. Οι ιντερφερόνες τύπου Ι (IFNs) είναι αντιιικές κυτταροκίνες που σχετίζονται με την αυτοανοσία. Οι IFNs πυροδοτούν την σηματοδότηση που προάγει την έκφραση των επαγόμενων από την ιντερφερόνη γονιδίων (ISGs). Η αυξημένη έκφραση των ISG έχει συνδεθεί με τον ΣΕΛ και συνήθως υποδηλώνει υψηλή δραστηριότητα της νόσου. Τα ISGs εμφανίστηκαν υπερεκφραζόμενα στην περιφέρεια. Σκοπός της Μελέτης Η παρούσα μελέτη αποσκοπούσε στη διερεύνηση της έκφρασης των ISGs τύπου Ι (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) στο περιφερικό αίμα σε σύγκριση με ασθενείς με συστηματική νόσο. Μέθοδοι 65 δείγματα ολικού περιφερικού αίματος από ασθενείς με δερματικές αλλοιώσεις από ΣΕΛ και ΔΕΛ, αποθηκευμένα στη Βιοτράπεζα της Μονάδας Μοριακής Φυσιολογίας και Κλινικών Εφαρμογών του Τμήματος Φυσιολογίας, αποκτήθηκαν, πριν από τη θεραπεία, σε συνεργασία με το νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», μετά από αξιολόγηση των κλινικών δεδομένων. Η απομόνωση RNA από περιφερικό αίμα χρησιμοποιήθηκε για τη σύνθεση cDNA για την ποσοτικοποίηση των ακόλουθων επαγόμενων γονιδίων της ιντερφερόνης τύπου Ι: MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L, μέσω qPCR. Οι ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια ταξινόμησης ACR και υπέγραψαν γραπτή συγκατάθεση πριν από την είσοδό τους στην μελέτη. Αποτελέσματα Οι ασθενείς με ΣΕΛ και CLE είχαν αυξημένη έκφραση των ISGs τύπου Ι στο περιφερικό τους αίμα, σε σύγκριση με τους υγιείς (HC). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με CLE εμφάνισαν έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0022), RSAD2 (p=0.0083), MX1 (p=0.0114), IFI27 (p=0.0041), IFIT1 (p=0.0058), and IFI44 (p=0.0002) σε σχέση με τους HC. Αντίστοιχα, οι ασθενείς με ΣΕΛ είχαν σημαντικά υψηλότερη έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0020), RSAD2 (p<0.0001), MX1 (p=0.0026), IFI27 (p=0.0071), IFIT1 (p<0.0001) and IFI44 (p<0.0001)σε σύγκριση με τους HCs. Η γονιδιακή έκφραση μεταξύ των ασθενών με CLE και SLE έδειξε σημαντικότητα στην έκφραση των RSAD2 (p=0,0065), IFI27 (p=0,0008) και IFI44 (p=0,0099), με κυρίαρχη υψηλή γονιδιακή έκφραση στους ασθενείς με SLE. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, παράλληλα με την υψηλή έκφραση της ISG στον ΣΕΛ, η μελέτη μας επικυρώνει την υψηλή υπογραφή της ιντερφερόνης στον ΔΕΛ ειδικά στο περιφερικό αίμα όπου τα IFI44L, IFI44, IFI27, MX1, RSAD2 και IFIT1 γονίδια ήταν σημαντικά αυξημένα σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες.","Background Cutaneous Lupus Erythematosus (CLE) is a chronic autoimmune skin disease characterized by a spectrum of cutaneous manifestations resulting from immune dysregulation and inflammation. While CLE is considered an organ-specific disease, its symptoms can manifest in the context of Systemic Lupus Erythematosus (SLE), alongside further systemic involvements. Portraying heterogeneity in dermatological findings, CLE is assessed and subclassified as Acute LE (ACLE), Subacute LE (SCLE) and Chronic or Discoid LE (CCLE, DLE) subject to rashes appearing as erythematosus, papular or butterfly shaped. Environmental factors and UV irradiation trigger the development of skin lesions, yet the origin of the disease is still undetermined. Lupus-specific autoantibodies are proven to be highly accurate diagnostic tools, as they offer insight into phenotypic variation. Type I Interferons (IFNs) are antiviral cytokines associated with autoimmunity. IFNs trigger a signalling cascade leading to the induction of interferon-stimulated genes (ISGs). Increased ISG expression has been linked with SLE and typically indicates high disease activity. ISGs appeared overexpressed in the periphery. Objectives This study aimed to investigate the expression of Type I ISGs (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) in the peripheral blood of patients presented to the dermatologist with cutaneous lesions and who were classified as CLE patients or SLE patients with cutaneous lesions. Methods 65 whole peripheral blood samples from patients with Cutaneous lesions in the context of a CLE or SLE diagnosis, stored in the Biobank of Molecular Physiology and Clinical Applications Unit Department of Physiology, were acquired prior to any treatment in collaboration with the department of dermatology and venereology of Andreas Syngros hospital, following clinical evaluation by expert rheumatologists and dermatologists. RNA isolation from the peripheral blood was used to synthesize cDNA for the quantification of type I ISGs genes (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) through qPCR. Patients who were diagnosed with SLE fulfilled the ACR classification criteria and all patients involved in the study signed a written consent form before entering the cohort. Results SLE and CLE patients had increased expression of Type I ISGs in their peripheral blood, when compared to HCs. Specifically, CLE patients displayed IFI44L (p=0.0002), IFI44 (p<0.0001), MX1 (p<0.0001), IFI27 (p=0.0008), RSAD2 (p=0.0402) and IFIT1 (p=0.0053) gene expression versus HCs. Respectively, SLE patients had significantly higher IFI44L (p=0.0020), RSAD2 (p<0.0001), MX1 (p=0.0026), IFI27 (p=0.0071), IFIT1 (p<0.0001) and IFI44 (p<0.0001) expression compared to HCs. Gene expression between CLE and SLE patients showed significance in RSAD2 (p=0.0065), IFI27 (p=0.0008) and IFI44 (p=0.0099) expression with predominant gene upregulation in SLE patients. Conclusion In conclusion, alongside high ISG expression in SLE, our study validates high IFN signature in CLE, primarily in the peripheral blood where IFI44L, IFI44, IFI27, MX1, RSAD2 and IFIT1 were considerably upregulated in relation to healthy individuals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The role of Type I Interferon in the pathogenesis of Cutaneous Lupus Erythematosus"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρονοπούλου Αναστασία-Μπήλιω","Chronopoulou Anastasia-Bilio"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή Ο Δερματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΔΕΛ) είναι μια χρόνια αυτοάνοση δερματική νόσος που χαρακτηρίζεται από ένα φάσμα δερματικών εκδηλώσεων που προκύπτουν από ανοσολογική δυσλειτουργία και φλεγμονή. Ενώ ο ΔΕΛ θεωρείται οργανοειδική νόσος, τα συμπτώματά του μπορεί να εκδηλωθούν στο πλαίσιο του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου (ΣΕΛ), παράλληλα με περαιτέρω συστηματικές προσβολές. Παρουσιάζοντας ετερογένεια στα δερματολογικά ευρήματα, ο ΣΕΛ αξιολογείται και υποκατηγοριοποιείται ως Οξύς Δερματικός Λύκος (ACLE), Υποξύς Δερματικός Λύκος (SCLE) και Χρόνιος ή Δισκοειδής Δερματικός Λύκος (CCLE, DLE) με εξανθήματα που εμφανίζονται ως ερυθηματώδη, βλατιδώδη ή σε σχήμα πεταλούδας. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η υπεριώδης ακτινοβολία πυροδοτούν την εμφάνιση δερματικών βλαβών, ωστόσο η προέλευση της νόσου δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί. Τα ειδικά για τον λύκο αυτοαντισώματα αποδεικνύονται διαγνωστικά εργαλεία υψηλής ακρίβειας, καθώς προσφέρουν μια πιο ειδική εικόνα της φαινοτυπικής παραλλαγής. Οι ιντερφερόνες τύπου Ι (IFNs) είναι αντιιικές κυτταροκίνες που σχετίζονται με την αυτοανοσία. Οι IFNs πυροδοτούν την σηματοδότηση που προάγει την έκφραση των επαγόμενων από την ιντερφερόνη γονιδίων (ISGs). Η αυξημένη έκφραση των ISG έχει συνδεθεί με τον ΣΕΛ και συνήθως υποδηλώνει υψηλή δραστηριότητα της νόσου. Τα ISGs εμφανίστηκαν υπερεκφραζόμενα στην περιφέρεια. Σκοπός της Μελέτης Η παρούσα μελέτη αποσκοπούσε στη διερεύνηση της έκφρασης των ISGs τύπου Ι (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) στο περιφερικό αίμα σε σύγκριση με ασθενείς με συστηματική νόσο. Μέθοδοι 65 δείγματα ολικού περιφερικού αίματος από ασθενείς με δερματικές αλλοιώσεις από ΣΕΛ και ΔΕΛ, αποθηκευμένα στη Βιοτράπεζα της Μονάδας Μοριακής Φυσιολογίας και Κλινικών Εφαρμογών του Τμήματος Φυσιολογίας, αποκτήθηκαν, πριν από τη θεραπεία, σε συνεργασία με το νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», μετά από αξιολόγηση των κλινικών δεδομένων. Η απομόνωση RNA από περιφερικό αίμα χρησιμοποιήθηκε για τη σύνθεση cDNA για την ποσοτικοποίηση των ακόλουθων επαγόμενων γονιδίων της ιντερφερόνης τύπου Ι: MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L, μέσω qPCR. Οι ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια ταξινόμησης ACR και υπέγραψαν γραπτή συγκατάθεση πριν από την είσοδό τους στην μελέτη. Αποτελέσματα Οι ασθενείς με ΣΕΛ και CLE είχαν αυξημένη έκφραση των ISGs τύπου Ι στο περιφερικό τους αίμα, σε σύγκριση με τους υγιείς (HC). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με CLE εμφάνισαν έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0022), RSAD2 (p=0.0083), MX1 (p=0.0114), IFI27 (p=0.0041), IFIT1 (p=0.0058), and IFI44 (p=0.0002) σε σχέση με τους HC. Αντίστοιχα, οι ασθενείς με ΣΕΛ είχαν σημαντικά υψηλότερη έκφραση των γονιδίων IFI44L (p=0.0020), RSAD2 (p<0.0001), MX1 (p=0.0026), IFI27 (p=0.0071), IFIT1 (p<0.0001) and IFI44 (p<0.0001)σε σύγκριση με τους HCs. Η γονιδιακή έκφραση μεταξύ των ασθενών με CLE και SLE έδειξε σημαντικότητα στην έκφραση των RSAD2 (p=0,0065), IFI27 (p=0,0008) και IFI44 (p=0,0099), με κυρίαρχη υψηλή γονιδιακή έκφραση στους ασθενείς με SLE. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, παράλληλα με την υψηλή έκφραση της ISG στον ΣΕΛ, η μελέτη μας επικυρώνει την υψηλή υπογραφή της ιντερφερόνης στον ΔΕΛ ειδικά στο περιφερικό αίμα όπου τα IFI44L, IFI44, IFI27, MX1, RSAD2 και IFIT1 γονίδια ήταν σημαντικά αυξημένα σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες.","Background Cutaneous Lupus Erythematosus (CLE) is a chronic autoimmune skin disease characterized by a spectrum of cutaneous manifestations resulting from immune dysregulation and inflammation. While CLE is considered an organ-specific disease, its symptoms can manifest in the context of Systemic Lupus Erythematosus (SLE), alongside further systemic involvements. Portraying heterogeneity in dermatological findings, CLE is assessed and subclassified as Acute LE (ACLE), Subacute LE (SCLE) and Chronic or Discoid LE (CCLE, DLE) subject to rashes appearing as erythematosus, papular or butterfly shaped. Environmental factors and UV irradiation trigger the development of skin lesions, yet the origin of the disease is still undetermined. Lupus-specific autoantibodies are proven to be highly accurate diagnostic tools, as they offer insight into phenotypic variation. Type I Interferons (IFNs) are antiviral cytokines associated with autoimmunity. IFNs trigger a signalling cascade leading to the induction of interferon-stimulated genes (ISGs). Increased ISG expression has been linked with SLE and typically indicates high disease activity. ISGs appeared overexpressed in the periphery. Objectives This study aimed to investigate the expression of Type I ISGs (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) in the peripheral blood of patients presented to the dermatologist with cutaneous lesions and who were classified as CLE patients or SLE patients with cutaneous lesions. Methods 65 whole peripheral blood samples from patients with Cutaneous lesions in the context of a CLE or SLE diagnosis, stored in the Biobank of Molecular Physiology and Clinical Applications Unit Department of Physiology, were acquired prior to any treatment in collaboration with the department of dermatology and venereology of Andreas Syngros hospital, following clinical evaluation by expert rheumatologists and dermatologists. RNA isolation from the peripheral blood was used to synthesize cDNA for the quantification of type I ISGs genes (MX1, IFIT1, RSAD2, IFIT27, IFI44, IFI44L) through qPCR. Patients who were diagnosed with SLE fulfilled the ACR classification criteria and all patients involved in the study signed a written consent form before entering the cohort. Results SLE and CLE patients had increased expression of Type I ISGs in their peripheral blood, when compared to HCs. Specifically, CLE patients displayed IFI44L (p=0.0002), IFI44 (p<0.0001), MX1 (p<0.0001), IFI27 (p=0.0008), RSAD2 (p=0.0402) and IFIT1 (p=0.0053) gene expression versus HCs. Respectively, SLE patients had significantly higher IFI44L (p=0.0020), RSAD2 (p<0.0001), MX1 (p=0.0026), IFI27 (p=0.0071), IFIT1 (p<0.0001) and IFI44 (p<0.0001) expression compared to HCs. Gene expression between CLE and SLE patients showed significance in RSAD2 (p=0.0065), IFI27 (p=0.0008) and IFI44 (p=0.0099) expression with predominant gene upregulation in SLE patients. Conclusion In conclusion, alongside high ISG expression in SLE, our study validates high IFN signature in CLE, primarily in the peripheral blood where IFI44L, IFI44, IFI27, MX1, RSAD2 and IFIT1 were considerably upregulated in relation to healthy individuals."],"dc:identifier":["uoadl:3442940","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3442940"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The role of Type I Interferon in the pathogenesis of Cutaneous Lupus Erythematosus"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:17Z"}