{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446451"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446451","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Ευθύνη των μελών του διοικητικού συμβουλίου λόγω καταχρηστικής εκμετάλλευσης επιχειρηματικών ευκαιριών","abstract":"Οι καταστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων ενώπιον των οποίων δύναται να βρεθούν τα μέλη του ΔΣ είναι πολυάριθμες και δεν μπορούν από την φύση τους να συγκεντρωθούν σε έναν εξαντλητικό κατάλογο. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καταχρηστική εκμετάλλευση επιχειρηματικών ευκαιριών (usurpation of corporate opportunities) . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών (corporate opportunities doctrine) έλκει την καταγωγή από το εταιρικό δίκαιο των ΗΠΑ και κατέφθασε μέσω δικαιοσυγκριτικών ζυμώσεων πολύ αργότερα και στην ηπειρωτική Ευρώπη . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών απαγορεύει στους εταιρικούς διοικητές να ιδιοποιηθούν μία ευκαιρία, η οποία θεωρείται ότι ανήκει επί τη βάσει ορισμένων κριτηρίων που έχουν διαμορφωθεί νομολογιακά, στην περιουσία της εταιρίας. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η συμβολή στην θεωρία των επιχειρηματικών ευκαιριών μέσω της διατύπωσης κανόνων σχετικά με την ευθύνη που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας σε περίπτωση που ιδιοποιηθούν. Με δεδομένη την ένταξη της απαγόρευσης καταχρηστικής εκμετάλλευσης επιχειρηματικών ευκαιριών στο πλέγμα των υποχρεώσεων που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας, μετά την αναφορά στις δύο βασικές υποχρεώσεις τους, αναδεικνύεται η προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών. Η αλλοδαπή προέλευση του δόγματος και μάλιστα από μία έννομη τάξη με εντελώς διαφορετικό δικαιικό σύστημα από το ημεδαπό, επιτάσσει για λόγους κατανόησης την αδρομερή έστω παρουσίαση του δόγματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί και ισχύει στο πλαίσιο του αμερικανικού δικαίου. Έπειτα, για την επίτευξη συγκριτικής πληρότητας προκρίνεται η αναφορά στην αντιμετώπιση του δόγματος στην αγγλική έννομη τάξη. Τέλος, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ιστορική συγγένεια της ελληνικής έννομης τάξης με την γερμανική, δεν θα μπορούσε να λείπει από την συγκριτική επισκόπηση η μνεία στην υποδοχή που επιφύλαξε η γερμανική θεωρία και νομολογία στο δόγμα αυτό. Εν προκειμένω σημειώνεται ότι πέραν των ιστορικών δεσμών που συνδέουν σε νομικό επίπεδο την Ελλάδα με την Γερμανία, η αναφορά στην γερμανική έννομη τάξη έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς παρέχεται η δυνατότητα ανάλυσης της αντιμετώπισης ενός αμερικανικού νομικού δόγματος σε μία χώρα, η οποία εντάσσεται στον σκληρό πυρήνα των ηπειρωτικών δικαιικών συστημάτων. Στην συνέχεια, αναλύεται το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών, όπως έχει γίνει αντικείμενο μελέτης από την θεωρία, κυρίως στο περιθώριο της σχέσης του δόγματος με την νομοθετικά θεσπισμένη υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Η νομολογία δεν έχει μέχρι στιγμής ασχοληθεί σε βάθος με την προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών και οποιαδήποτε αναφορά της σε αυτό χαρακτηρίζεται περιθωριακή. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται λόγος για την ένταξη του δόγματος απευθείας στην υποχρέωση πίστης ή στην υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Τέλος, αναλύεται το πλαίσιο ευθύνης των μελών του ΔΣ σε περίπτωση που εκμεταλλευθούν μία επιχειρηματική ευκαιρία, η οποία έπρεπε να είχε αποδοθεί στην εταιρεία. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη πριν την σχετική ανάπτυξη του καθεστώτος ευθύνης, η αναφορά στα κριτήρια που καθορίζουν πότε μια επιχειρηματική ευκαιρία καταλογίζεται στην εταιρεία.","abstract_html":"Οι καταστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων ενώπιον των οποίων δύναται να βρεθούν τα μέλη του ΔΣ είναι πολυάριθμες και δεν μπορούν από την φύση τους να συγκεντρωθούν σε έναν εξαντλητικό κατάλογο. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καταχρηστική εκμετάλλευση επιχειρηματικών ευκαιριών (usurpation of corporate opportunities) . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών (corporate opportunities doctrine) έλκει την καταγωγή από το εταιρικό δίκαιο των ΗΠΑ και κατέφθασε μέσω δικαιοσυγκριτικών ζυμώσεων πολύ αργότερα και στην ηπειρωτική Ευρώπη . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών απαγορεύει στους εταιρικούς διοικητές να ιδιοποιηθούν μία ευκαιρία, η οποία θεωρείται ότι ανήκει επί τη βάσει ορισμένων κριτηρίων που έχουν διαμορφωθεί νομολογιακά, στην περιουσία της εταιρίας. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η συμβολή στην θεωρία των επιχειρηματικών ευκαιριών μέσω της διατύπωσης κανόνων σχετικά με την ευθύνη που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας σε περίπτωση που ιδιοποιηθούν. Με δεδομένη την ένταξη της απαγόρευσης καταχρηστικής εκμετάλλευσης επιχειρηματικών ευκαιριών στο πλέγμα των υποχρεώσεων που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας, μετά την αναφορά στις δύο βασικές υποχρεώσεις τους, αναδεικνύεται η προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών. Η αλλοδαπή προέλευση του δόγματος και μάλιστα από μία έννομη τάξη με εντελώς διαφορετικό δικαιικό σύστημα από το ημεδαπό, επιτάσσει για λόγους κατανόησης την αδρομερή έστω παρουσίαση του δόγματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί και ισχύει στο πλαίσιο του αμερικανικού δικαίου. Έπειτα, για την επίτευξη συγκριτικής πληρότητας προκρίνεται η αναφορά στην αντιμετώπιση του δόγματος στην αγγλική έννομη τάξη. Τέλος, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ιστορική συγγένεια της ελληνικής έννομης τάξης με την γερμανική, δεν θα μπορούσε να λείπει από την συγκριτική επισκόπηση η μνεία στην υποδοχή που επιφύλαξε η γερμανική θεωρία και νομολογία στο δόγμα αυτό. Εν προκειμένω σημειώνεται ότι πέραν των ιστορικών δεσμών που συνδέουν σε νομικό επίπεδο την Ελλάδα με την Γερμανία, η αναφορά στην γερμανική έννομη τάξη έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς παρέχεται η δυνατότητα ανάλυσης της αντιμετώπισης ενός αμερικανικού νομικού δόγματος σε μία χώρα, η οποία εντάσσεται στον σκληρό πυρήνα των ηπειρωτικών δικαιικών συστημάτων. Στην συνέχεια, αναλύεται το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών, όπως έχει γίνει αντικείμενο μελέτης από την θεωρία, κυρίως στο περιθώριο της σχέσης του δόγματος με την νομοθετικά θεσπισμένη υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Η νομολογία δεν έχει μέχρι στιγμής ασχοληθεί σε βάθος με την προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών και οποιαδήποτε αναφορά της σε αυτό χαρακτηρίζεται περιθωριακή. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται λόγος για την ένταξη του δόγματος απευθείας στην υποχρέωση πίστης ή στην υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Τέλος, αναλύεται το πλαίσιο ευθύνης των μελών του ΔΣ σε περίπτωση που εκμεταλλευθούν μία επιχειρηματική ευκαιρία, η οποία έπρεπε να είχε αποδοθεί στην εταιρεία. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη πριν την σχετική ανάπτυξη του καθεστώτος ευθύνης, η αναφορά στα κριτήρια που καθορίζουν πότε μια επιχειρηματική ευκαιρία καταλογίζεται στην εταιρεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Αμπλιανίτης Ευστάθιος","Αmplianitis Efstathios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:19Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446451"],"render_values":[{"text":"uoadl:3446451","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446451","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446451","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3446451","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αμπλιανίτης Ευστάθιος","Αmplianitis Efstathios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446451","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446451"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι καταστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων ενώπιον των οποίων δύναται να βρεθούν τα μέλη του ΔΣ είναι πολυάριθμες και δεν μπορούν από την φύση τους να συγκεντρωθούν σε έναν εξαντλητικό κατάλογο. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καταχρηστική εκμετάλλευση επιχειρηματικών ευκαιριών (usurpation of corporate opportunities) . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών (corporate opportunities doctrine) έλκει την καταγωγή από το εταιρικό δίκαιο των ΗΠΑ και κατέφθασε μέσω δικαιοσυγκριτικών ζυμώσεων πολύ αργότερα και στην ηπειρωτική Ευρώπη . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών απαγορεύει στους εταιρικούς διοικητές να ιδιοποιηθούν μία ευκαιρία, η οποία θεωρείται ότι ανήκει επί τη βάσει ορισμένων κριτηρίων που έχουν διαμορφωθεί νομολογιακά, στην περιουσία της εταιρίας. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η συμβολή στην θεωρία των επιχειρηματικών ευκαιριών μέσω της διατύπωσης κανόνων σχετικά με την ευθύνη που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας σε περίπτωση που ιδιοποιηθούν. Με δεδομένη την ένταξη της απαγόρευσης καταχρηστικής εκμετάλλευσης επιχειρηματικών ευκαιριών στο πλέγμα των υποχρεώσεων που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας, μετά την αναφορά στις δύο βασικές υποχρεώσεις τους, αναδεικνύεται η προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών. Η αλλοδαπή προέλευση του δόγματος και μάλιστα από μία έννομη τάξη με εντελώς διαφορετικό δικαιικό σύστημα από το ημεδαπό, επιτάσσει για λόγους κατανόησης την αδρομερή έστω παρουσίαση του δόγματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί και ισχύει στο πλαίσιο του αμερικανικού δικαίου. Έπειτα, για την επίτευξη συγκριτικής πληρότητας προκρίνεται η αναφορά στην αντιμετώπιση του δόγματος στην αγγλική έννομη τάξη. Τέλος, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ιστορική συγγένεια της ελληνικής έννομης τάξης με την γερμανική, δεν θα μπορούσε να λείπει από την συγκριτική επισκόπηση η μνεία στην υποδοχή που επιφύλαξε η γερμανική θεωρία και νομολογία στο δόγμα αυτό. Εν προκειμένω σημειώνεται ότι πέραν των ιστορικών δεσμών που συνδέουν σε νομικό επίπεδο την Ελλάδα με την Γερμανία, η αναφορά στην γερμανική έννομη τάξη έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς παρέχεται η δυνατότητα ανάλυσης της αντιμετώπισης ενός αμερικανικού νομικού δόγματος σε μία χώρα, η οποία εντάσσεται στον σκληρό πυρήνα των ηπειρωτικών δικαιικών συστημάτων. Στην συνέχεια, αναλύεται το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών, όπως έχει γίνει αντικείμενο μελέτης από την θεωρία, κυρίως στο περιθώριο της σχέσης του δόγματος με την νομοθετικά θεσπισμένη υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Η νομολογία δεν έχει μέχρι στιγμής ασχοληθεί σε βάθος με την προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών και οποιαδήποτε αναφορά της σε αυτό χαρακτηρίζεται περιθωριακή. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται λόγος για την ένταξη του δόγματος απευθείας στην υποχρέωση πίστης ή στην υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Τέλος, αναλύεται το πλαίσιο ευθύνης των μελών του ΔΣ σε περίπτωση που εκμεταλλευθούν μία επιχειρηματική ευκαιρία, η οποία έπρεπε να είχε αποδοθεί στην εταιρεία. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη πριν την σχετική ανάπτυξη του καθεστώτος ευθύνης, η αναφορά στα κριτήρια που καθορίζουν πότε μια επιχειρηματική ευκαιρία καταλογίζεται στην εταιρεία.","The situations of conflict of interest that Board members may face are numerous and by their nature cannot be summarised in an exhaustive list. These include the usurpation of corporate opportunities. Corporate opportunities doctrine has its origins in US corporate law and arrived in continental Europe much later, through comparative law analyses. Corporate opportunity doctrine prohibits corporate directors from appropriating an opportunity which is deemed to belong, on the basis of certain criteria established by case law, to the property of the company. The aim of this master’s thesis is to contribute to the corporate opportunity doctrine by formulating rules on the liability of directors to the company in the event of appropriation. Given the inclusion of the prohibition of the usurpation of corporate opportunities in the matrix of obligations that board members have towards the company, after referring to the two main obligations, the problematic nature of corporate opportunities is highlighted. The foreign origin of the doctrine, and indeed from a country with a completely different legal system from the domestic one, requires for the sake of comprehension that the doctrine be presented, at least in a rough form, as it has been developed and is in force in the context of US law. Then, to achieve comparative completeness, it is preferable to refer to the treatment of the doctrine in the English legal system. Finally, considering the historical affinity between the Greek legal system and the German one, the comparative overview could not fail to mention the reception that German theory and jurisprudence has accorded to the doctrine. In this regard, it is noted that, apart from the historical ties that link Greece and Germany at a legal level, the reference to the German legal order is of value, as it provides the opportunity to analyse the treatment of a US legal doctrine in a country that is part of the hard core of continental legal systems. In the following, the corporate opportunity doctrine is analysed as it has been examined by theory, mainly on the margins of the relationship between the doctrine and the statutory duty to non-compete. Case law has so far not dealt in depth with the corporate opportunity doctrine and any reference to it is considered marginal. In this context, there is talk of the doctrine's inclusion directly in the fiduciary duty or in the non-competition obligation. Finally, the framework of liability of directors in the event that they take advantage of a corporate opportunity that should have been attributed to the company is discussed. For this reason, before developing the liability regime in this respect, it is necessary to refer to the criteria that determine when a business opportunity is attributed to the company."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Ευθύνη των μελών του διοικητικού συμβουλίου λόγω καταχρηστικής εκμετάλλευσης επιχειρηματικών ευκαιριών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αμπλιανίτης Ευστάθιος","Αmplianitis Efstathios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι καταστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων ενώπιον των οποίων δύναται να βρεθούν τα μέλη του ΔΣ είναι πολυάριθμες και δεν μπορούν από την φύση τους να συγκεντρωθούν σε έναν εξαντλητικό κατάλογο. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η καταχρηστική εκμετάλλευση επιχειρηματικών ευκαιριών (usurpation of corporate opportunities) . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών (corporate opportunities doctrine) έλκει την καταγωγή από το εταιρικό δίκαιο των ΗΠΑ και κατέφθασε μέσω δικαιοσυγκριτικών ζυμώσεων πολύ αργότερα και στην ηπειρωτική Ευρώπη . Το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών απαγορεύει στους εταιρικούς διοικητές να ιδιοποιηθούν μία ευκαιρία, η οποία θεωρείται ότι ανήκει επί τη βάσει ορισμένων κριτηρίων που έχουν διαμορφωθεί νομολογιακά, στην περιουσία της εταιρίας. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η συμβολή στην θεωρία των επιχειρηματικών ευκαιριών μέσω της διατύπωσης κανόνων σχετικά με την ευθύνη που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας σε περίπτωση που ιδιοποιηθούν. Με δεδομένη την ένταξη της απαγόρευσης καταχρηστικής εκμετάλλευσης επιχειρηματικών ευκαιριών στο πλέγμα των υποχρεώσεων που υπέχουν τα μέλη του ΔΣ έναντι της εταιρείας, μετά την αναφορά στις δύο βασικές υποχρεώσεις τους, αναδεικνύεται η προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών. Η αλλοδαπή προέλευση του δόγματος και μάλιστα από μία έννομη τάξη με εντελώς διαφορετικό δικαιικό σύστημα από το ημεδαπό, επιτάσσει για λόγους κατανόησης την αδρομερή έστω παρουσίαση του δόγματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί και ισχύει στο πλαίσιο του αμερικανικού δικαίου. Έπειτα, για την επίτευξη συγκριτικής πληρότητας προκρίνεται η αναφορά στην αντιμετώπιση του δόγματος στην αγγλική έννομη τάξη. Τέλος, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ιστορική συγγένεια της ελληνικής έννομης τάξης με την γερμανική, δεν θα μπορούσε να λείπει από την συγκριτική επισκόπηση η μνεία στην υποδοχή που επιφύλαξε η γερμανική θεωρία και νομολογία στο δόγμα αυτό. Εν προκειμένω σημειώνεται ότι πέραν των ιστορικών δεσμών που συνδέουν σε νομικό επίπεδο την Ελλάδα με την Γερμανία, η αναφορά στην γερμανική έννομη τάξη έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς παρέχεται η δυνατότητα ανάλυσης της αντιμετώπισης ενός αμερικανικού νομικού δόγματος σε μία χώρα, η οποία εντάσσεται στον σκληρό πυρήνα των ηπειρωτικών δικαιικών συστημάτων. Στην συνέχεια, αναλύεται το δόγμα των επιχειρηματικών ευκαιριών, όπως έχει γίνει αντικείμενο μελέτης από την θεωρία, κυρίως στο περιθώριο της σχέσης του δόγματος με την νομοθετικά θεσπισμένη υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Η νομολογία δεν έχει μέχρι στιγμής ασχοληθεί σε βάθος με την προβληματική των επιχειρηματικών ευκαιριών και οποιαδήποτε αναφορά της σε αυτό χαρακτηρίζεται περιθωριακή. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται λόγος για την ένταξη του δόγματος απευθείας στην υποχρέωση πίστης ή στην υποχρέωση μη ανταγωνισμού. Τέλος, αναλύεται το πλαίσιο ευθύνης των μελών του ΔΣ σε περίπτωση που εκμεταλλευθούν μία επιχειρηματική ευκαιρία, η οποία έπρεπε να είχε αποδοθεί στην εταιρεία. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη πριν την σχετική ανάπτυξη του καθεστώτος ευθύνης, η αναφορά στα κριτήρια που καθορίζουν πότε μια επιχειρηματική ευκαιρία καταλογίζεται στην εταιρεία.","The situations of conflict of interest that Board members may face are numerous and by their nature cannot be summarised in an exhaustive list. These include the usurpation of corporate opportunities. Corporate opportunities doctrine has its origins in US corporate law and arrived in continental Europe much later, through comparative law analyses. Corporate opportunity doctrine prohibits corporate directors from appropriating an opportunity which is deemed to belong, on the basis of certain criteria established by case law, to the property of the company. The aim of this master’s thesis is to contribute to the corporate opportunity doctrine by formulating rules on the liability of directors to the company in the event of appropriation. Given the inclusion of the prohibition of the usurpation of corporate opportunities in the matrix of obligations that board members have towards the company, after referring to the two main obligations, the problematic nature of corporate opportunities is highlighted. The foreign origin of the doctrine, and indeed from a country with a completely different legal system from the domestic one, requires for the sake of comprehension that the doctrine be presented, at least in a rough form, as it has been developed and is in force in the context of US law. Then, to achieve comparative completeness, it is preferable to refer to the treatment of the doctrine in the English legal system. Finally, considering the historical affinity between the Greek legal system and the German one, the comparative overview could not fail to mention the reception that German theory and jurisprudence has accorded to the doctrine. In this regard, it is noted that, apart from the historical ties that link Greece and Germany at a legal level, the reference to the German legal order is of value, as it provides the opportunity to analyse the treatment of a US legal doctrine in a country that is part of the hard core of continental legal systems. In the following, the corporate opportunity doctrine is analysed as it has been examined by theory, mainly on the margins of the relationship between the doctrine and the statutory duty to non-compete. Case law has so far not dealt in depth with the corporate opportunity doctrine and any reference to it is considered marginal. In this context, there is talk of the doctrine's inclusion directly in the fiduciary duty or in the non-competition obligation. Finally, the framework of liability of directors in the event that they take advantage of a corporate opportunity that should have been attributed to the company is discussed. For this reason, before developing the liability regime in this respect, it is necessary to refer to the criteria that determine when a business opportunity is attributed to the company."],"dc:identifier":["uoadl:3446451","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446451"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η Ευθύνη των μελών του διοικητικού συμβουλίου λόγω καταχρηστικής εκμετάλλευσης επιχειρηματικών ευκαιριών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:19Z"}