{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446465"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446465","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανεπάρκεια τραχήλου - Μέθοδοι αντιμετώπισης","abstract":"Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας αποτελεί την αδυναμία του τραχήλου της μήτρας να συγκρατήσει το έμβρυο, ελλείψει συσπάσεων της μήτρας ή τοκετού λόγω λειτουργικής ή δομικής βλάβης. Η αιτία της πρόωρης μείωσης του τραχηλικού μήκους είναι ασαφής. Συνήθως, η ανεπάρκεια του τραχήλου οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η δραστηριότητα της μήτρας, η συγγενής ή η επίκτητη ανεπάρκεια τραχήλου, η περιστασιακή κολπική αιμόρροια, η λοίμωξη / φλεγμονή του αμνιακού υγρού ή των εμβρυικών υμένων και βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες. Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας έχει συχνότητα εμφάνισης 0,1-1% και είναι γνωστό ότι συνδέεται με υψηλό κίνδυνο αποβολής στο δεύτερο τρίμηνο ή και πρόωρο τοκετό. Το κύριο πρόβλημα είναι η διάγνωσή της, καθώς δεν σχετίζεται με συγκεκριμένα συμπτώματα. Η διάγνωση της ανεπάρκειας τραχήλου βασίζεται πλέον, στη διακολπική υπερηχογραφική μέτρηση του μήκους του τραχήλου. Μεταβολές του τραχήλου, όπως διαστολή 1 εκατοστού ή περισσότερο, που ανευρίσκονται κατά την κλινική εξέταση πριν τις 24 εβδομάδες κύησης θέτουν τη διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου. Για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας του τραχήλου της μήτρας έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, που περιλαμβάνουν την εφαρμογή κολπικού πεσσού, την κολπική ή από του στόματος χορήγηση προγεστερόνης και την εφαρμογή περίδεσης. Η κολπική προγεστερόνη μειώνει το ποσοστό πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με βραχύ τράχηλο και η θεραπεία είναι αποτελεσματική ανεξάρτητα από το ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η περίδεση του τραχήλου της μήτρας είναι επίσης αποτελεσματική στην υποομάδα ασθενών με βραχύ τράχηλο και ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η εφαρμογή κολπικού πεσσού έχει επίσης προταθεί ως βιώσιμη παρέμβαση και η αποτελεσματικότητά του αποτελεί αντικείμενο συνεχιζόμενων μελετών. Συμπερασματικά, η προληπτική θεραπεία θα πρέπει να επιλέγεται αξιολογώντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για κάθε πληθυσμό, στα οποία το μαιευτικό ιστορικό θα πρέπει να είναι βασικός παράγοντας, όπως για παράδειγμα προηγούμενος πρόωρος τοκετός και μικρό μήκος τραχήλου.","abstract_html":"Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας αποτελεί την αδυναμία του τραχήλου της μήτρας να συγκρατήσει το έμβρυο, ελλείψει συσπάσεων της μήτρας ή τοκετού λόγω λειτουργικής ή δομικής βλάβης. Η αιτία της πρόωρης μείωσης του τραχηλικού μήκους είναι ασαφής. Συνήθως, η ανεπάρκεια του τραχήλου οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η δραστηριότητα της μήτρας, η συγγενής ή η επίκτητη ανεπάρκεια τραχήλου, η περιστασιακή κολπική αιμόρροια, η λοίμωξη / φλεγμονή του αμνιακού υγρού ή των εμβρυικών υμένων και βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες. Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας έχει συχνότητα εμφάνισης 0,1-1% και είναι γνωστό ότι συνδέεται με υψηλό κίνδυνο αποβολής στο δεύτερο τρίμηνο ή και πρόωρο τοκετό. Το κύριο πρόβλημα είναι η διάγνωσή της, καθώς δεν σχετίζεται με συγκεκριμένα συμπτώματα. Η διάγνωση της ανεπάρκειας τραχήλου βασίζεται πλέον, στη διακολπική υπερηχογραφική μέτρηση του μήκους του τραχήλου. Μεταβολές του τραχήλου, όπως διαστολή 1 εκατοστού ή περισσότερο, που ανευρίσκονται κατά την κλινική εξέταση πριν τις 24 εβδομάδες κύησης θέτουν τη διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου. Για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας του τραχήλου της μήτρας έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, που περιλαμβάνουν την εφαρμογή κολπικού πεσσού, την κολπική ή από του στόματος χορήγηση προγεστερόνης και την εφαρμογή περίδεσης. Η κολπική προγεστερόνη μειώνει το ποσοστό πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με βραχύ τράχηλο και η θεραπεία είναι αποτελεσματική ανεξάρτητα από το ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η περίδεση του τραχήλου της μήτρας είναι επίσης αποτελεσματική στην υποομάδα ασθενών με βραχύ τράχηλο και ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η εφαρμογή κολπικού πεσσού έχει επίσης προταθεί ως βιώσιμη παρέμβαση και η αποτελεσματικότητά του αποτελεί αντικείμενο συνεχιζόμενων μελετών. Συμπερασματικά, η προληπτική θεραπεία θα πρέπει να επιλέγεται αξιολογώντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για κάθε πληθυσμό, στα οποία το μαιευτικό ιστορικό θα πρέπει να είναι βασικός παράγοντας, όπως για παράδειγμα προηγούμενος πρόωρος τοκετός και μικρό μήκος τραχήλου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παππά Αικατερίνη","Pappa Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446465"],"render_values":[{"text":"uoadl:3446465","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446465","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446465","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3446465","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παππά Αικατερίνη","Pappa Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446465","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446465"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας αποτελεί την αδυναμία του τραχήλου της μήτρας να συγκρατήσει το έμβρυο, ελλείψει συσπάσεων της μήτρας ή τοκετού λόγω λειτουργικής ή δομικής βλάβης. Η αιτία της πρόωρης μείωσης του τραχηλικού μήκους είναι ασαφής. Συνήθως, η ανεπάρκεια του τραχήλου οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η δραστηριότητα της μήτρας, η συγγενής ή η επίκτητη ανεπάρκεια τραχήλου, η περιστασιακή κολπική αιμόρροια, η λοίμωξη / φλεγμονή του αμνιακού υγρού ή των εμβρυικών υμένων και βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες. Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας έχει συχνότητα εμφάνισης 0,1-1% και είναι γνωστό ότι συνδέεται με υψηλό κίνδυνο αποβολής στο δεύτερο τρίμηνο ή και πρόωρο τοκετό. Το κύριο πρόβλημα είναι η διάγνωσή της, καθώς δεν σχετίζεται με συγκεκριμένα συμπτώματα. Η διάγνωση της ανεπάρκειας τραχήλου βασίζεται πλέον, στη διακολπική υπερηχογραφική μέτρηση του μήκους του τραχήλου. Μεταβολές του τραχήλου, όπως διαστολή 1 εκατοστού ή περισσότερο, που ανευρίσκονται κατά την κλινική εξέταση πριν τις 24 εβδομάδες κύησης θέτουν τη διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου. Για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας του τραχήλου της μήτρας έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, που περιλαμβάνουν την εφαρμογή κολπικού πεσσού, την κολπική ή από του στόματος χορήγηση προγεστερόνης και την εφαρμογή περίδεσης. Η κολπική προγεστερόνη μειώνει το ποσοστό πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με βραχύ τράχηλο και η θεραπεία είναι αποτελεσματική ανεξάρτητα από το ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η περίδεση του τραχήλου της μήτρας είναι επίσης αποτελεσματική στην υποομάδα ασθενών με βραχύ τράχηλο και ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η εφαρμογή κολπικού πεσσού έχει επίσης προταθεί ως βιώσιμη παρέμβαση και η αποτελεσματικότητά του αποτελεί αντικείμενο συνεχιζόμενων μελετών. Συμπερασματικά, η προληπτική θεραπεία θα πρέπει να επιλέγεται αξιολογώντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για κάθε πληθυσμό, στα οποία το μαιευτικό ιστορικό θα πρέπει να είναι βασικός παράγοντας, όπως για παράδειγμα προηγούμενος πρόωρος τοκετός και μικρό μήκος τραχήλου.","Cervical insufficiency is the inability of the cervix to hold the fetus in the absence of uterine contractions or labor due to functional or structural damage. The cause of premature reduction in cervical length is unclear. Usually, cervical insufficiency is due to various factors, including uterine activity, congenital or acquired cervical insufficiency, occasional vaginal bleeding, infection / inflammation of the amniotic fluid or fetal membranes and biological or genetic factors. Cervical insufficiency has an incidence of 0.1-1% and is known to be associated with a high risk of second-trimester miscarriage and / or preterm delivery. The main problem is its diagnosis, as it is not associated with specific symptoms. The diagnosis of cervical insufficiency is now based on the transvaginal ultrasound measurement of the length of the cervix. Cervical changes, such as dilation of 1 cm or more, found on clinical examination before 24 weeks of pregnancy establish the diagnosis of cervical insufficiency. Various methods have been proposed to treat cervical insufficiency, including cervical pessary, vaginal or oral progesterone administration and cervical cerclage. Vaginal progesterone reduces the rate of preterm delivery in women with a short cervix and treatment is effective regardless of a history of preterm delivery. Cervical cerclage is also effective in the subgroup of patients with a short cervix and a history of preterm delivery. The application of a cervical pessary has also been proposed as a viable intervention and its effectiveness is the subject of ongoing studies. In conclusion, preventive treatment should be selected by evaluating specific characteristics for each population, in which obstetric history should be a key factor, such as previous preterm birth and short cervical length."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανεπάρκεια τραχήλου - Μέθοδοι αντιμετώπισης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παππά Αικατερίνη","Pappa Aikaterini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας αποτελεί την αδυναμία του τραχήλου της μήτρας να συγκρατήσει το έμβρυο, ελλείψει συσπάσεων της μήτρας ή τοκετού λόγω λειτουργικής ή δομικής βλάβης. Η αιτία της πρόωρης μείωσης του τραχηλικού μήκους είναι ασαφής. Συνήθως, η ανεπάρκεια του τραχήλου οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η δραστηριότητα της μήτρας, η συγγενής ή η επίκτητη ανεπάρκεια τραχήλου, η περιστασιακή κολπική αιμόρροια, η λοίμωξη / φλεγμονή του αμνιακού υγρού ή των εμβρυικών υμένων και βιολογικοί ή γενετικοί παράγοντες. Η ανεπάρκεια του τραχήλου της μήτρας έχει συχνότητα εμφάνισης 0,1-1% και είναι γνωστό ότι συνδέεται με υψηλό κίνδυνο αποβολής στο δεύτερο τρίμηνο ή και πρόωρο τοκετό. Το κύριο πρόβλημα είναι η διάγνωσή της, καθώς δεν σχετίζεται με συγκεκριμένα συμπτώματα. Η διάγνωση της ανεπάρκειας τραχήλου βασίζεται πλέον, στη διακολπική υπερηχογραφική μέτρηση του μήκους του τραχήλου. Μεταβολές του τραχήλου, όπως διαστολή 1 εκατοστού ή περισσότερο, που ανευρίσκονται κατά την κλινική εξέταση πριν τις 24 εβδομάδες κύησης θέτουν τη διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου. Για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας του τραχήλου της μήτρας έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι, που περιλαμβάνουν την εφαρμογή κολπικού πεσσού, την κολπική ή από του στόματος χορήγηση προγεστερόνης και την εφαρμογή περίδεσης. Η κολπική προγεστερόνη μειώνει το ποσοστό πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με βραχύ τράχηλο και η θεραπεία είναι αποτελεσματική ανεξάρτητα από το ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η περίδεση του τραχήλου της μήτρας είναι επίσης αποτελεσματική στην υποομάδα ασθενών με βραχύ τράχηλο και ιστορικό πρόωρου τοκετού. Η εφαρμογή κολπικού πεσσού έχει επίσης προταθεί ως βιώσιμη παρέμβαση και η αποτελεσματικότητά του αποτελεί αντικείμενο συνεχιζόμενων μελετών. Συμπερασματικά, η προληπτική θεραπεία θα πρέπει να επιλέγεται αξιολογώντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για κάθε πληθυσμό, στα οποία το μαιευτικό ιστορικό θα πρέπει να είναι βασικός παράγοντας, όπως για παράδειγμα προηγούμενος πρόωρος τοκετός και μικρό μήκος τραχήλου.","Cervical insufficiency is the inability of the cervix to hold the fetus in the absence of uterine contractions or labor due to functional or structural damage. The cause of premature reduction in cervical length is unclear. Usually, cervical insufficiency is due to various factors, including uterine activity, congenital or acquired cervical insufficiency, occasional vaginal bleeding, infection / inflammation of the amniotic fluid or fetal membranes and biological or genetic factors. Cervical insufficiency has an incidence of 0.1-1% and is known to be associated with a high risk of second-trimester miscarriage and / or preterm delivery. The main problem is its diagnosis, as it is not associated with specific symptoms. The diagnosis of cervical insufficiency is now based on the transvaginal ultrasound measurement of the length of the cervix. Cervical changes, such as dilation of 1 cm or more, found on clinical examination before 24 weeks of pregnancy establish the diagnosis of cervical insufficiency. Various methods have been proposed to treat cervical insufficiency, including cervical pessary, vaginal or oral progesterone administration and cervical cerclage. Vaginal progesterone reduces the rate of preterm delivery in women with a short cervix and treatment is effective regardless of a history of preterm delivery. Cervical cerclage is also effective in the subgroup of patients with a short cervix and a history of preterm delivery. The application of a cervical pessary has also been proposed as a viable intervention and its effectiveness is the subject of ongoing studies. In conclusion, preventive treatment should be selected by evaluating specific characteristics for each population, in which obstetric history should be a key factor, such as previous preterm birth and short cervical length."],"dc:identifier":["uoadl:3446465","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446465"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανεπάρκεια τραχήλου - Μέθοδοι αντιμετώπισης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:21Z"}