{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446616"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446616","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΣΥΝΘΕΣΗ ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗΣ ΠΥΡΡΟΛΟ[2,3-c]ΠΥΡΙΔΙΝΗΣ ΩΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ OSIMERTINIB","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται η σύνθεση μιας υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης ως ενδιαμέσου προϊόντος για την παρασκευή αναλόγων του φαρμάκου Osimertinib. Στο εισαγωγικό τμήμα της διπλωματικής εργασίας, γίνεται ανάλυση της έννοιας και της παθογένεσης του καρκίνου σε μοριακό επίπεδο με ιδιαίτερη έμφαση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ). Πραγματοποιείται αναφορά στα αίτια πρόκλησης του, στην παθογένεση του σε μοριακό επίπεδο και ιδιαίτερα στην σχέση της ασθένειας με τις μεταλλάξεις στον υποδοχεά του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR), αλλά και των θεραπευτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του ΜΜΚΠ. Οι πιο κοινές μεταλλάξεις του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα που ανιχνεύονται σε μη μικροκυτταρικούς όγκους είναι είτε διαγραφή αμινοξέος στο εξόνιο 19, ή σημειακή μετάλλαξη από λευκίνη σε αργινίνη στο κωδικόνιο 858 εξονίου 21 και η σημαντική σημειακή μετάλλαξη του εξονίου 20 Τ790Μ που οδηγεί σε ανάπτυξη ανοχής σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Γίνεται αναφορά στις θεραπευτικές μεθόδους, ανάλυση των χημειοθεραπευτικών, ανοσολογικών καθώς και παραγόντων εξατομικευμένης θεραπείας που εφαρμόζονται στην αντιμετώπιση της ασθένειας, με επίκεντρο τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Αναφέρονται η δομή κινασών τυροσίνης και αναστολέων αντίστοιχων κινασών με επεξήγηση του μηχανισμού δράσης τους σε όγκους ΜΜΚΠ. Αναλύονται και συγκρίνονται οι τρείς γενιές αναστολέων κινασών τυροσίνης που χρησιμοποιούνται στην θεραπευτική, με τελική κατάληξη στο μόριο ενδιαφέροντος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, το Osimertinib, που αποτελεί αναστολέα τρίτης γενιάς και αναπτύχθηκε με σκοπό την υπέρβαση του προβλήματος αντοχής, λόγω της μετάλλαξης Τ790Μ του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα, που διέθεταν οι προηγούμενες γενιές. Το Osimertinib αποτέλεσε το μόριο-οδηγό για την σύνθεση της ενδιάμεσης κατάλληλα υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης που θα χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αναλόγων του. Στο χημικό τμήμα παρουσιάζεται η συνθετική πορεία που αναπτύχθηκε για τη σύνθεση του παραπάνω παραγώγου και γίνεται αναφορά στα στάδια και τον μηχανισμό της εκάστοτε αντίδρασης, ενώ σχολιάζονται τα φάσματα 1H-NMR των νέων μορίων. Χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη η 2-αμινο-3- νιτρο-4-πικολίνη που με διαδοχικές αντιδράσεις διαζώτωσης και υδρόλυσης, χλωρίωσης, κύκλωσης κατά Leimgruber-Batcho, ακετυλίωσης κατά Friedel-Crafts, μεθυλίωσης και επέκτασης της πλευρικής αλυσίδας, μετατράπηκε στο επιθυμητό παράγωγο.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται η σύνθεση μιας υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης ως ενδιαμέσου προϊόντος για την παρασκευή αναλόγων του φαρμάκου Osimertinib. Στο εισαγωγικό τμήμα της διπλωματικής εργασίας, γίνεται ανάλυση της έννοιας και της παθογένεσης του καρκίνου σε μοριακό επίπεδο με ιδιαίτερη έμφαση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ). Πραγματοποιείται αναφορά στα αίτια πρόκλησης του, στην παθογένεση του σε μοριακό επίπεδο και ιδιαίτερα στην σχέση της ασθένειας με τις μεταλλάξεις στον υποδοχεά του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR), αλλά και των θεραπευτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του ΜΜΚΠ. Οι πιο κοινές μεταλλάξεις του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα που ανιχνεύονται σε μη μικροκυτταρικούς όγκους είναι είτε διαγραφή αμινοξέος στο εξόνιο 19, ή σημειακή μετάλλαξη από λευκίνη σε αργινίνη στο κωδικόνιο 858 εξονίου 21 και η σημαντική σημειακή μετάλλαξη του εξονίου 20 Τ790Μ που οδηγεί σε ανάπτυξη ανοχής σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Γίνεται αναφορά στις θεραπευτικές μεθόδους, ανάλυση των χημειοθεραπευτικών, ανοσολογικών καθώς και παραγόντων εξατομικευμένης θεραπείας που εφαρμόζονται στην αντιμετώπιση της ασθένειας, με επίκεντρο τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Αναφέρονται η δομή κινασών τυροσίνης και αναστολέων αντίστοιχων κινασών με επεξήγηση του μηχανισμού δράσης τους σε όγκους ΜΜΚΠ. Αναλύονται και συγκρίνονται οι τρείς γενιές αναστολέων κινασών τυροσίνης που χρησιμοποιούνται στην θεραπευτική, με τελική κατάληξη στο μόριο ενδιαφέροντος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, το Osimertinib, που αποτελεί αναστολέα τρίτης γενιάς και αναπτύχθηκε με σκοπό την υπέρβαση του προβλήματος αντοχής, λόγω της μετάλλαξης Τ790Μ του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα, που διέθεταν οι προηγούμενες γενιές. Το Osimertinib αποτέλεσε το μόριο-οδηγό για την σύνθεση της ενδιάμεσης κατάλληλα υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης που θα χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αναλόγων του. Στο χημικό τμήμα παρουσιάζεται η συνθετική πορεία που αναπτύχθηκε για τη σύνθεση του παραπάνω παραγώγου και γίνεται αναφορά στα στάδια και τον μηχανισμό της εκάστοτε αντίδρασης, ενώ σχολιάζονται τα φάσματα 1H-NMR των νέων μορίων. Χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη η 2-αμινο-3- νιτρο-4-πικολίνη που με διαδοχικές αντιδράσεις διαζώτωσης και υδρόλυσης, χλωρίωσης, κύκλωσης κατά Leimgruber-Batcho, ακετυλίωσης κατά Friedel-Crafts, μεθυλίωσης και επέκτασης της πλευρικής αλυσίδας, μετατράπηκε στο επιθυμητό παράγωγο.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΛΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ - ΘΩΜΑΗ","KLIMOPOULOU DESPOINA-THOMAI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:21Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446616"],"render_values":[{"text":"uoadl:3446616","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446616","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446616","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3446616","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΛΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ - ΘΩΜΑΗ","KLIMOPOULOU DESPOINA-THOMAI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446616"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται η σύνθεση μιας υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης ως ενδιαμέσου προϊόντος για την παρασκευή αναλόγων του φαρμάκου Osimertinib. Στο εισαγωγικό τμήμα της διπλωματικής εργασίας, γίνεται ανάλυση της έννοιας και της παθογένεσης του καρκίνου σε μοριακό επίπεδο με ιδιαίτερη έμφαση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ). Πραγματοποιείται αναφορά στα αίτια πρόκλησης του, στην παθογένεση του σε μοριακό επίπεδο και ιδιαίτερα στην σχέση της ασθένειας με τις μεταλλάξεις στον υποδοχεά του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR), αλλά και των θεραπευτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του ΜΜΚΠ. Οι πιο κοινές μεταλλάξεις του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα που ανιχνεύονται σε μη μικροκυτταρικούς όγκους είναι είτε διαγραφή αμινοξέος στο εξόνιο 19, ή σημειακή μετάλλαξη από λευκίνη σε αργινίνη στο κωδικόνιο 858 εξονίου 21 και η σημαντική σημειακή μετάλλαξη του εξονίου 20 Τ790Μ που οδηγεί σε ανάπτυξη ανοχής σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Γίνεται αναφορά στις θεραπευτικές μεθόδους, ανάλυση των χημειοθεραπευτικών, ανοσολογικών καθώς και παραγόντων εξατομικευμένης θεραπείας που εφαρμόζονται στην αντιμετώπιση της ασθένειας, με επίκεντρο τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Αναφέρονται η δομή κινασών τυροσίνης και αναστολέων αντίστοιχων κινασών με επεξήγηση του μηχανισμού δράσης τους σε όγκους ΜΜΚΠ. Αναλύονται και συγκρίνονται οι τρείς γενιές αναστολέων κινασών τυροσίνης που χρησιμοποιούνται στην θεραπευτική, με τελική κατάληξη στο μόριο ενδιαφέροντος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, το Osimertinib, που αποτελεί αναστολέα τρίτης γενιάς και αναπτύχθηκε με σκοπό την υπέρβαση του προβλήματος αντοχής, λόγω της μετάλλαξης Τ790Μ του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα, που διέθεταν οι προηγούμενες γενιές. Το Osimertinib αποτέλεσε το μόριο-οδηγό για την σύνθεση της ενδιάμεσης κατάλληλα υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης που θα χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αναλόγων του. Στο χημικό τμήμα παρουσιάζεται η συνθετική πορεία που αναπτύχθηκε για τη σύνθεση του παραπάνω παραγώγου και γίνεται αναφορά στα στάδια και τον μηχανισμό της εκάστοτε αντίδρασης, ενώ σχολιάζονται τα φάσματα 1H-NMR των νέων μορίων. Χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη η 2-αμινο-3- νιτρο-4-πικολίνη που με διαδοχικές αντιδράσεις διαζώτωσης και υδρόλυσης, χλωρίωσης, κύκλωσης κατά Leimgruber-Batcho, ακετυλίωσης κατά Friedel-Crafts, μεθυλίωσης και επέκτασης της πλευρικής αλυσίδας, μετατράπηκε στο επιθυμητό παράγωγο.","The present thesis is focused on the synthesis of a suitably substituted pyrrolo[2,3-c]pyridine derivative which will be used as an intermediate for the preparation of Osimertinib analogs. In the introductory part, the concept and pathogenesis of cancer at a molecular level are analyzed, with focus on non-small cell lung cancer (NSCLC). A detailed discussion is provided concerning the causes of NSCLC, the underlying molecular mechanism, the relationship between NSCLC and mutations of the epidermal growth factor receptor (EGFR), as well as the therapeutic methods that are being used for its treatment. The most common mutations of EGFR observed in patients with NSCLC are deletion on exon 19, point mutation on codon 858 of exon 21, and the point mutation T790M on exon 20, which causes the development of resistance in patients that are being treated with tyrosine kinase inhibitors (TKIs). Emphasis is provided on the existing methods of chemotherapy, immunotherapy, and personalized treatments, focusing on the use of tyrosine kinase inhibitors. The concept of tyrosine kinase and tyrosine kinase inhibitors is further analyzed, while the mechanism of action of the inhibitors is discussed in detail. The existing three generations of tyrosine kinase inhibitors are compared, ending up to the lead compound of this thesis, Osimertinib, a thirdgeneration TKI that was introduced to overcome the resistance that patients develop due to the T790M mutation. In the chemistry section that follows, the synthetic pathway for the preparation of a crucial intermediate is described that will be used for the preparation of the drug’s analogs. The main reaction mechanisms of the individual steps are commended, together with a brief description of the 1H-NMR spectra of the new derivatives. As starting material, 2-amino-3-nitro-4-picoline was used, which was successively introduced to diazotization and hydrolysis, chlorination, ring-closure following the Leimgruber-Batcho methodology, Friedel-Crafts acylation, methylation, and acyl group elongation, in order to result in the target compound."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΣΥΝΘΕΣΗ ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗΣ ΠΥΡΡΟΛΟ[2,3-c]ΠΥΡΙΔΙΝΗΣ ΩΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ OSIMERTINIB"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΛΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ - ΘΩΜΑΗ","KLIMOPOULOU DESPOINA-THOMAI"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται η σύνθεση μιας υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης ως ενδιαμέσου προϊόντος για την παρασκευή αναλόγων του φαρμάκου Osimertinib. Στο εισαγωγικό τμήμα της διπλωματικής εργασίας, γίνεται ανάλυση της έννοιας και της παθογένεσης του καρκίνου σε μοριακό επίπεδο με ιδιαίτερη έμφαση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ). Πραγματοποιείται αναφορά στα αίτια πρόκλησης του, στην παθογένεση του σε μοριακό επίπεδο και ιδιαίτερα στην σχέση της ασθένειας με τις μεταλλάξεις στον υποδοχεά του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR), αλλά και των θεραπευτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του ΜΜΚΠ. Οι πιο κοινές μεταλλάξεις του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα που ανιχνεύονται σε μη μικροκυτταρικούς όγκους είναι είτε διαγραφή αμινοξέος στο εξόνιο 19, ή σημειακή μετάλλαξη από λευκίνη σε αργινίνη στο κωδικόνιο 858 εξονίου 21 και η σημαντική σημειακή μετάλλαξη του εξονίου 20 Τ790Μ που οδηγεί σε ανάπτυξη ανοχής σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Γίνεται αναφορά στις θεραπευτικές μεθόδους, ανάλυση των χημειοθεραπευτικών, ανοσολογικών καθώς και παραγόντων εξατομικευμένης θεραπείας που εφαρμόζονται στην αντιμετώπιση της ασθένειας, με επίκεντρο τους αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Αναφέρονται η δομή κινασών τυροσίνης και αναστολέων αντίστοιχων κινασών με επεξήγηση του μηχανισμού δράσης τους σε όγκους ΜΜΚΠ. Αναλύονται και συγκρίνονται οι τρείς γενιές αναστολέων κινασών τυροσίνης που χρησιμοποιούνται στην θεραπευτική, με τελική κατάληξη στο μόριο ενδιαφέροντος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, το Osimertinib, που αποτελεί αναστολέα τρίτης γενιάς και αναπτύχθηκε με σκοπό την υπέρβαση του προβλήματος αντοχής, λόγω της μετάλλαξης Τ790Μ του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα, που διέθεταν οι προηγούμενες γενιές. Το Osimertinib αποτέλεσε το μόριο-οδηγό για την σύνθεση της ενδιάμεσης κατάλληλα υποκατεστημένης πυρρολο[2,3-c]πυριδίνης που θα χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αναλόγων του. Στο χημικό τμήμα παρουσιάζεται η συνθετική πορεία που αναπτύχθηκε για τη σύνθεση του παραπάνω παραγώγου και γίνεται αναφορά στα στάδια και τον μηχανισμό της εκάστοτε αντίδρασης, ενώ σχολιάζονται τα φάσματα 1H-NMR των νέων μορίων. Χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη η 2-αμινο-3- νιτρο-4-πικολίνη που με διαδοχικές αντιδράσεις διαζώτωσης και υδρόλυσης, χλωρίωσης, κύκλωσης κατά Leimgruber-Batcho, ακετυλίωσης κατά Friedel-Crafts, μεθυλίωσης και επέκτασης της πλευρικής αλυσίδας, μετατράπηκε στο επιθυμητό παράγωγο.","The present thesis is focused on the synthesis of a suitably substituted pyrrolo[2,3-c]pyridine derivative which will be used as an intermediate for the preparation of Osimertinib analogs. In the introductory part, the concept and pathogenesis of cancer at a molecular level are analyzed, with focus on non-small cell lung cancer (NSCLC). A detailed discussion is provided concerning the causes of NSCLC, the underlying molecular mechanism, the relationship between NSCLC and mutations of the epidermal growth factor receptor (EGFR), as well as the therapeutic methods that are being used for its treatment. The most common mutations of EGFR observed in patients with NSCLC are deletion on exon 19, point mutation on codon 858 of exon 21, and the point mutation T790M on exon 20, which causes the development of resistance in patients that are being treated with tyrosine kinase inhibitors (TKIs). Emphasis is provided on the existing methods of chemotherapy, immunotherapy, and personalized treatments, focusing on the use of tyrosine kinase inhibitors. The concept of tyrosine kinase and tyrosine kinase inhibitors is further analyzed, while the mechanism of action of the inhibitors is discussed in detail. The existing three generations of tyrosine kinase inhibitors are compared, ending up to the lead compound of this thesis, Osimertinib, a thirdgeneration TKI that was introduced to overcome the resistance that patients develop due to the T790M mutation. In the chemistry section that follows, the synthetic pathway for the preparation of a crucial intermediate is described that will be used for the preparation of the drug’s analogs. The main reaction mechanisms of the individual steps are commended, together with a brief description of the 1H-NMR spectra of the new derivatives. As starting material, 2-amino-3-nitro-4-picoline was used, which was successively introduced to diazotization and hydrolysis, chlorination, ring-closure following the Leimgruber-Batcho methodology, Friedel-Crafts acylation, methylation, and acyl group elongation, in order to result in the target compound."],"dc:identifier":["uoadl:3446616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446616"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΣΥΝΘΕΣΗ ΥΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗΣ ΠΥΡΡΟΛΟ[2,3-c]ΠΥΡΙΔΙΝΗΣ ΩΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ OSIMERTINIB"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:21Z"}