{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446786"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446786","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκφραζόμενο συναίσθημα, ποιότητα ζωής & επίπεδο οικογενειακής λειτουργικότητας, επικοινωνίας και κοινωνικής υποστήριξης γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων: ο ρόλος της υποτροπής","abstract":"Εισαγωγή. Η ουσιοεξάρτηση είναι ένα πολύπλοκο βιοψυχοκοινωνικό φαινόμενο, με σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία, που επηρεάζει άτομα ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η οικογένεια διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση της ουσιοεξάρτησης, καθώς παράγοντες όπως το εκφραζόμενο συναίσθημα, η ποιότητα ζωής, η λειτουργικότητα της οικογένειας, η επικοινωνία και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν άμεσα την πορεία της θεραπείας. Ωστόσο, παρατηρείται ερευνητικό κενό στη μελέτη της συσχέτισης αυτών των παραγόντων με την υποτροπή, γεγονός που περιορίζει την κατανόηση της οικογενειακής δυναμικής και την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπών. Σκοπός. Η παρούσα ερευνητική εργασία επιδιώκει να διερευνήσει τις διαφορές ως προς το εκφραζόμενο συναίσθημα, την ποιότητα ζωής και το επίπεδο οικογενειακής λειτουργικότητας, επικοινωνίας και κοινωνικής υποστήριξης, γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με 0-1 υποτροπές και γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με ≥2 υποτροπές, όλα τα χρόνια που παρακολουθούν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ή του 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή του ΚΕΘΕΑ ή του ΟΚΑΝΑ. Μεθοδολογία. Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη, με δείγμα 57 γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων (64,9% είχαν 0-1 υποτροπές και 35,1% είχαν ≥2 υποτροπές) που παρακολουθούσαν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα από το τμήμα Οικογένειας της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή από την μονάδα Οικογενειακής Υποστήριξης του ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ, ή από την μονάδα Εφήβων/ Νέων Αθήνας «Ατραπός» του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Χορηγήθηκαν τα εξής εργαλεία: η Κλίμακα Απορριπτικών Στάσεων Kreisman (Kreisman Scale of Rejecting Attitudes), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Ποιότητας Ζωής (WhoQoL- Bref Δ), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Οικογενειακής Λειτουργικότητας (Family Assessment Device/ FAD) , η Κλίμακα Αξιολόγησης της Αντιλαμβανόμενης Κοινωνικής Υποστήριξης (Multidimensional Scale of Perceived Social Support/ MPSS) και η Κλίμακα Αξιολόγησης της Κατάθλιψης, του Άγχους και του Στρες (Depression Anxiety Stress Scale-21/ DASS 21). Οι συμμετέχοντες απάντησαν επίσης σε ερωτήσεις αναφορικά με τα δημογραφικά στοιχεία των ίδιων και τα στοιχεία της θεραπευτικής πορείας των παιδιών τους. Αποτελέσματα. Διαπιστώθηκε ότι το εκφραζόμενο συναίσθημα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000) και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 75.10, SD= 11.841) είχαν υψηλότερο εκφραζόμενο συναίσθημα από τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές (M= 55.38, SD= 15.278). Παρόμοια, βρέθηκε ότι η ποιότητα ζωής σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .003) και ότι οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής (M= 73.92, SD= 12.056) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 64.20, SD= 9.929). Επίσης, η οικογενειακή λειτουργικότητα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000), και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη οικογενειακή λειτουργικότητα (M= 1.85, SD= .518) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 2.77, SD= .492). Αντίθετα, βρέθηκε ότι ο αριθμός των υποτροπών δε σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τη συνολική αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη (p= .159), το άγχος (p= .412), το στρες (p= .350), την κατάθλιψη (p= .205), την επικοινωνία με το παιδί (p= .580), τη συχνότητα επικοινωνίας με το παιδί (p= .386) και τον τρόπο επικοινωνίας με το παιδί (p= .401). Συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων με υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων, οικογενειοκεντρικών προσεγγίσεων και πολιτικών υποστήριξης είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της θεραπευτικής διαδικασίας, καθώς και της ευημερίας των οικογενειών αυτών.","abstract_html":"Εισαγωγή. Η ουσιοεξάρτηση είναι ένα πολύπλοκο βιοψυχοκοινωνικό φαινόμενο, με σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία, που επηρεάζει άτομα ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η οικογένεια διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση της ουσιοεξάρτησης, καθώς παράγοντες όπως το εκφραζόμενο συναίσθημα, η ποιότητα ζωής, η λειτουργικότητα της οικογένειας, η επικοινωνία και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν άμεσα την πορεία της θεραπείας. Ωστόσο, παρατηρείται ερευνητικό κενό στη μελέτη της συσχέτισης αυτών των παραγόντων με την υποτροπή, γεγονός που περιορίζει την κατανόηση της οικογενειακής δυναμικής και την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπών. Σκοπός. Η παρούσα ερευνητική εργασία επιδιώκει να διερευνήσει τις διαφορές ως προς το εκφραζόμενο συναίσθημα, την ποιότητα ζωής και το επίπεδο οικογενειακής λειτουργικότητας, επικοινωνίας και κοινωνικής υποστήριξης, γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με 0-1 υποτροπές και γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με ≥2 υποτροπές, όλα τα χρόνια που παρακολουθούν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ή του 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή του ΚΕΘΕΑ ή του ΟΚΑΝΑ. Μεθοδολογία. Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη, με δείγμα 57 γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων (64,9% είχαν 0-1 υποτροπές και 35,1% είχαν ≥2 υποτροπές) που παρακολουθούσαν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα από το τμήμα Οικογένειας της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή από την μονάδα Οικογενειακής Υποστήριξης του ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ, ή από την μονάδα Εφήβων/ Νέων Αθήνας «Ατραπός» του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Χορηγήθηκαν τα εξής εργαλεία: η Κλίμακα Απορριπτικών Στάσεων Kreisman (Kreisman Scale of Rejecting Attitudes), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Ποιότητας Ζωής (WhoQoL- Bref Δ), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Οικογενειακής Λειτουργικότητας (Family Assessment Device/ FAD) , η Κλίμακα Αξιολόγησης της Αντιλαμβανόμενης Κοινωνικής Υποστήριξης (Multidimensional Scale of Perceived Social Support/ MPSS) και η Κλίμακα Αξιολόγησης της Κατάθλιψης, του Άγχους και του Στρες (Depression Anxiety Stress Scale-21/ DASS 21). Οι συμμετέχοντες απάντησαν επίσης σε ερωτήσεις αναφορικά με τα δημογραφικά στοιχεία των ίδιων και τα στοιχεία της θεραπευτικής πορείας των παιδιών τους. Αποτελέσματα. Διαπιστώθηκε ότι το εκφραζόμενο συναίσθημα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000) και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 75.10, SD= 11.841) είχαν υψηλότερο εκφραζόμενο συναίσθημα από τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές (M= 55.38, SD= 15.278). Παρόμοια, βρέθηκε ότι η ποιότητα ζωής σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .003) και ότι οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής (M= 73.92, SD= 12.056) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 64.20, SD= 9.929). Επίσης, η οικογενειακή λειτουργικότητα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000), και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη οικογενειακή λειτουργικότητα (M= 1.85, SD= .518) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 2.77, SD= .492). Αντίθετα, βρέθηκε ότι ο αριθμός των υποτροπών δε σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τη συνολική αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη (p= .159), το άγχος (p= .412), το στρες (p= .350), την κατάθλιψη (p= .205), την επικοινωνία με το παιδί (p= .580), τη συχνότητα επικοινωνίας με το παιδί (p= .386) και τον τρόπο επικοινωνίας με το παιδί (p= .401). Συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων με υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων, οικογενειοκεντρικών προσεγγίσεων και πολιτικών υποστήριξης είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της θεραπευτικής διαδικασίας, καθώς και της ευημερίας των οικογενειών αυτών.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολιτοπούλου Ευαγγελία","Politopoulou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446786"],"render_values":[{"text":"uoadl:3446786","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446786","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446786","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3446786","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολιτοπούλου Ευαγγελία","Politopoulou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446786"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Η ουσιοεξάρτηση είναι ένα πολύπλοκο βιοψυχοκοινωνικό φαινόμενο, με σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία, που επηρεάζει άτομα ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η οικογένεια διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση της ουσιοεξάρτησης, καθώς παράγοντες όπως το εκφραζόμενο συναίσθημα, η ποιότητα ζωής, η λειτουργικότητα της οικογένειας, η επικοινωνία και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν άμεσα την πορεία της θεραπείας. Ωστόσο, παρατηρείται ερευνητικό κενό στη μελέτη της συσχέτισης αυτών των παραγόντων με την υποτροπή, γεγονός που περιορίζει την κατανόηση της οικογενειακής δυναμικής και την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπών. Σκοπός. Η παρούσα ερευνητική εργασία επιδιώκει να διερευνήσει τις διαφορές ως προς το εκφραζόμενο συναίσθημα, την ποιότητα ζωής και το επίπεδο οικογενειακής λειτουργικότητας, επικοινωνίας και κοινωνικής υποστήριξης, γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με 0-1 υποτροπές και γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με ≥2 υποτροπές, όλα τα χρόνια που παρακολουθούν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ή του 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή του ΚΕΘΕΑ ή του ΟΚΑΝΑ. Μεθοδολογία. Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη, με δείγμα 57 γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων (64,9% είχαν 0-1 υποτροπές και 35,1% είχαν ≥2 υποτροπές) που παρακολουθούσαν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα από το τμήμα Οικογένειας της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή από την μονάδα Οικογενειακής Υποστήριξης του ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ, ή από την μονάδα Εφήβων/ Νέων Αθήνας «Ατραπός» του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Χορηγήθηκαν τα εξής εργαλεία: η Κλίμακα Απορριπτικών Στάσεων Kreisman (Kreisman Scale of Rejecting Attitudes), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Ποιότητας Ζωής (WhoQoL- Bref Δ), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Οικογενειακής Λειτουργικότητας (Family Assessment Device/ FAD) , η Κλίμακα Αξιολόγησης της Αντιλαμβανόμενης Κοινωνικής Υποστήριξης (Multidimensional Scale of Perceived Social Support/ MPSS) και η Κλίμακα Αξιολόγησης της Κατάθλιψης, του Άγχους και του Στρες (Depression Anxiety Stress Scale-21/ DASS 21). Οι συμμετέχοντες απάντησαν επίσης σε ερωτήσεις αναφορικά με τα δημογραφικά στοιχεία των ίδιων και τα στοιχεία της θεραπευτικής πορείας των παιδιών τους. Αποτελέσματα. Διαπιστώθηκε ότι το εκφραζόμενο συναίσθημα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000) και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 75.10, SD= 11.841) είχαν υψηλότερο εκφραζόμενο συναίσθημα από τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές (M= 55.38, SD= 15.278). Παρόμοια, βρέθηκε ότι η ποιότητα ζωής σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .003) και ότι οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής (M= 73.92, SD= 12.056) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 64.20, SD= 9.929). Επίσης, η οικογενειακή λειτουργικότητα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000), και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη οικογενειακή λειτουργικότητα (M= 1.85, SD= .518) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 2.77, SD= .492). Αντίθετα, βρέθηκε ότι ο αριθμός των υποτροπών δε σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τη συνολική αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη (p= .159), το άγχος (p= .412), το στρες (p= .350), την κατάθλιψη (p= .205), την επικοινωνία με το παιδί (p= .580), τη συχνότητα επικοινωνίας με το παιδί (p= .386) και τον τρόπο επικοινωνίας με το παιδί (p= .401). Συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων με υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων, οικογενειοκεντρικών προσεγγίσεων και πολιτικών υποστήριξης είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της θεραπευτικής διαδικασίας, καθώς και της ευημερίας των οικογενειών αυτών.","Introduction. Substance dependence is a complex biopsychosocial phenomenon with serious implications for mental and physical health, affecting individuals regardless of age and socioeconomic status. The family plays a crucial role in addressing addiction, with factors such as expressed emotion, quality of life, family functioning, communication, and social support influencing the course of treatment. However, there is a research gap in studying the correlation between these factors and relapse, limiting the understanding of family dynamics and the development of more effective therapeutic approaches with lower relapse rates. Aim. The present study aims to investigate differences in expressed emotion, quality of life, and the level of family functioning, communication, and social support among parents of substance-dependent individuals with 0-1 relapses and parents of substance-dependent individuals with ≥2 relapses, throughout the time they attend a residential therapeutic program, either at 18 ANO Psychiatric Hospital of Attica, or at KETHEA, or at OKANA. Methodology. A cross-sectional study was carried out, with a sample of 57 parents of substance dependent individuals (64,9% had 0-1 relapses and 35,1% had ≥ 2 relapses) attending a residential treatment program or at the Family Department of the 18 ANO Detoxification Unit (Psychiatric Hospital of Attica), or at the Family Support Unit of KETHEA EN DRASI, or at the Adolescents/Youth Unit \"Atrapos\" of the Organization Against Drugs (OKANA). The following tools were administered: the Kreisman Scale of Rejecting Attitudes, the Quality of Life Assessment Scale (WhoQoL-Bref D), the Family Assessment Device (FAD), the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MPSS) and the Depression Anxiety Stress Scale-21 (DASS 21). The participants also answered questions regarding their demographic information and details about their children's therapeutic progress. Results. Expressed emotion was found to be statistically significantly related to number of relapses (p= .000) and parents of substance-dependent children with ≥2 relapses (M= 75.10, SD= 11.841) had higher expressed emotion than parents of substance-dependent children with 0-1 relapses (M= 55.38, SD= 15.278). Similarly, it was found that quality of life was statistically significantly related to the number of relapses (p= .003) and that parents of substance-dependent children with 0-1 relapses had better quality of life (M= 73.92, SD= 12.056) compared to parents of substance-dependent children with ≥2 relapses (M= 64.20, SD= 9.929). Also, family functioning was statistically significantly related to the number of relapses (p= .000), and parents of substance-dependent children with 0-1 relapses had better family functioning (M= 1.85, SD= .518) compared to parents of substance-dependent children with ≥2 relapses (M= 2.77, SD= .492). On the contrary, it was found that the number of relapses was not statistically significantly related to the total received social support (p= .159), anxiety (p= .412), stress (p= .350), depression (p= .205), the communication with the child (p= .580), the frequency of communication with the child (p= .386) and the way of communication with the child (p= .401). Conclusions. This study highlights the significant challenges faced by parents of substance-dependent individuals with high relapse rates. Addressing these challenges through targeted interventions, family-centered approaches, and supportive policies is necessary to enhance the therapeutic process and improve the well-being of these families."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκφραζόμενο συναίσθημα, ποιότητα ζωής & επίπεδο οικογενειακής λειτουργικότητας, επικοινωνίας και κοινωνικής υποστήριξης γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων: ο ρόλος της υποτροπής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολιτοπούλου Ευαγγελία","Politopoulou Evangelia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή. Η ουσιοεξάρτηση είναι ένα πολύπλοκο βιοψυχοκοινωνικό φαινόμενο, με σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία, που επηρεάζει άτομα ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η οικογένεια διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση της ουσιοεξάρτησης, καθώς παράγοντες όπως το εκφραζόμενο συναίσθημα, η ποιότητα ζωής, η λειτουργικότητα της οικογένειας, η επικοινωνία και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν άμεσα την πορεία της θεραπείας. Ωστόσο, παρατηρείται ερευνητικό κενό στη μελέτη της συσχέτισης αυτών των παραγόντων με την υποτροπή, γεγονός που περιορίζει την κατανόηση της οικογενειακής δυναμικής και την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπών. Σκοπός. Η παρούσα ερευνητική εργασία επιδιώκει να διερευνήσει τις διαφορές ως προς το εκφραζόμενο συναίσθημα, την ποιότητα ζωής και το επίπεδο οικογενειακής λειτουργικότητας, επικοινωνίας και κοινωνικής υποστήριξης, γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με 0-1 υποτροπές και γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων με ≥2 υποτροπές, όλα τα χρόνια που παρακολουθούν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα ή του 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή του ΚΕΘΕΑ ή του ΟΚΑΝΑ. Μεθοδολογία. Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη, με δείγμα 57 γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων (64,9% είχαν 0-1 υποτροπές και 35,1% είχαν ≥2 υποτροπές) που παρακολουθούσαν στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα από το τμήμα Οικογένειας της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ Ψ.Ν.Α., ή από την μονάδα Οικογενειακής Υποστήριξης του ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ, ή από την μονάδα Εφήβων/ Νέων Αθήνας «Ατραπός» του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Χορηγήθηκαν τα εξής εργαλεία: η Κλίμακα Απορριπτικών Στάσεων Kreisman (Kreisman Scale of Rejecting Attitudes), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Ποιότητας Ζωής (WhoQoL- Bref Δ), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Οικογενειακής Λειτουργικότητας (Family Assessment Device/ FAD) , η Κλίμακα Αξιολόγησης της Αντιλαμβανόμενης Κοινωνικής Υποστήριξης (Multidimensional Scale of Perceived Social Support/ MPSS) και η Κλίμακα Αξιολόγησης της Κατάθλιψης, του Άγχους και του Στρες (Depression Anxiety Stress Scale-21/ DASS 21). Οι συμμετέχοντες απάντησαν επίσης σε ερωτήσεις αναφορικά με τα δημογραφικά στοιχεία των ίδιων και τα στοιχεία της θεραπευτικής πορείας των παιδιών τους. Αποτελέσματα. Διαπιστώθηκε ότι το εκφραζόμενο συναίσθημα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000) και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 75.10, SD= 11.841) είχαν υψηλότερο εκφραζόμενο συναίσθημα από τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές (M= 55.38, SD= 15.278). Παρόμοια, βρέθηκε ότι η ποιότητα ζωής σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .003) και ότι οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής (M= 73.92, SD= 12.056) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 64.20, SD= 9.929). Επίσης, η οικογενειακή λειτουργικότητα σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τον αριθμό υποτροπών (p= .000), και οι γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με 0-1 υποτροπές είχαν καλύτερη οικογενειακή λειτουργικότητα (M= 1.85, SD= .518) συγκριτικά με τους γονείς ουσιοεξαρτημένων παιδιών με ≥2 υποτροπές (M= 2.77, SD= .492). Αντίθετα, βρέθηκε ότι ο αριθμός των υποτροπών δε σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τη συνολική αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη (p= .159), το άγχος (p= .412), το στρες (p= .350), την κατάθλιψη (p= .205), την επικοινωνία με το παιδί (p= .580), τη συχνότητα επικοινωνίας με το παιδί (p= .386) και τον τρόπο επικοινωνίας με το παιδί (p= .401). Συμπεράσματα. Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γονείς ουσιοεξαρτημένων ατόμων με υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων, οικογενειοκεντρικών προσεγγίσεων και πολιτικών υποστήριξης είναι απαραίτητη για την ενίσχυση της θεραπευτικής διαδικασίας, καθώς και της ευημερίας των οικογενειών αυτών.","Introduction. Substance dependence is a complex biopsychosocial phenomenon with serious implications for mental and physical health, affecting individuals regardless of age and socioeconomic status. The family plays a crucial role in addressing addiction, with factors such as expressed emotion, quality of life, family functioning, communication, and social support influencing the course of treatment. However, there is a research gap in studying the correlation between these factors and relapse, limiting the understanding of family dynamics and the development of more effective therapeutic approaches with lower relapse rates. Aim. The present study aims to investigate differences in expressed emotion, quality of life, and the level of family functioning, communication, and social support among parents of substance-dependent individuals with 0-1 relapses and parents of substance-dependent individuals with ≥2 relapses, throughout the time they attend a residential therapeutic program, either at 18 ANO Psychiatric Hospital of Attica, or at KETHEA, or at OKANA. Methodology. A cross-sectional study was carried out, with a sample of 57 parents of substance dependent individuals (64,9% had 0-1 relapses and 35,1% had ≥ 2 relapses) attending a residential treatment program or at the Family Department of the 18 ANO Detoxification Unit (Psychiatric Hospital of Attica), or at the Family Support Unit of KETHEA EN DRASI, or at the Adolescents/Youth Unit \"Atrapos\" of the Organization Against Drugs (OKANA). The following tools were administered: the Kreisman Scale of Rejecting Attitudes, the Quality of Life Assessment Scale (WhoQoL-Bref D), the Family Assessment Device (FAD), the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MPSS) and the Depression Anxiety Stress Scale-21 (DASS 21). The participants also answered questions regarding their demographic information and details about their children's therapeutic progress. Results. Expressed emotion was found to be statistically significantly related to number of relapses (p= .000) and parents of substance-dependent children with ≥2 relapses (M= 75.10, SD= 11.841) had higher expressed emotion than parents of substance-dependent children with 0-1 relapses (M= 55.38, SD= 15.278). Similarly, it was found that quality of life was statistically significantly related to the number of relapses (p= .003) and that parents of substance-dependent children with 0-1 relapses had better quality of life (M= 73.92, SD= 12.056) compared to parents of substance-dependent children with ≥2 relapses (M= 64.20, SD= 9.929). Also, family functioning was statistically significantly related to the number of relapses (p= .000), and parents of substance-dependent children with 0-1 relapses had better family functioning (M= 1.85, SD= .518) compared to parents of substance-dependent children with ≥2 relapses (M= 2.77, SD= .492). On the contrary, it was found that the number of relapses was not statistically significantly related to the total received social support (p= .159), anxiety (p= .412), stress (p= .350), depression (p= .205), the communication with the child (p= .580), the frequency of communication with the child (p= .386) and the way of communication with the child (p= .401). Conclusions. This study highlights the significant challenges faced by parents of substance-dependent individuals with high relapse rates. Addressing these challenges through targeted interventions, family-centered approaches, and supportive policies is necessary to enhance the therapeutic process and improve the well-being of these families."],"dc:identifier":["uoadl:3446786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446786"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκφραζόμενο συναίσθημα, ποιότητα ζωής & επίπεδο οικογενειακής λειτουργικότητας, επικοινωνίας και κοινωνικής υποστήριξης γονέων ουσιοεξαρτημένων ατόμων: ο ρόλος της υποτροπής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:21Z"}