{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446964"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446964","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση των μελετών της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και οι ελλείψεις που εντοπίζονται στην σύγχρονη βιβλιογραφία","abstract":"Εισαγωγή Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με υψηλή θνητότητα και νοσηρότητα ακόμα και κατά την βέλτιστη αντιμετώπιση. Παρά το πλήθος των μελετών, η πρόοδος που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στην θεραπευτική αντιμετώπιση των θυμάτων δεν έχει αποφέρει θεαματικά πλεονεκτήματα επιβίωσης. Δεδομένα της βιβλιογραφίας υποστηρίζουν την ύπαρξη ελλείψεων στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Σκοπός Σκοπός είναι η διενέργεια μίας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες ενηλίκων θυμάτων καρδιακής ανακοπής παθολογικής αιτιολογίας που δημοσιεύτηκαν την χρονική περίοδο από 01/01/2015 έως και 31/12/2021. Συμπεριλήφθησαν όσες εφήρμοσαν θεραπευτική παρέμβαση κατά την διάρκεια της καρδιακής ανακοπής ή εντός 24 ωρών από την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Υλικό και μέθοδος Χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane CENTRAL. Επιλέχθηκαν μόνο τα κύρια άρθρα των τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών. Συλλέχθηκαν τα δημογραφικά τους στοιχεία και πληροφορίες που αφορούν το είδος της καρδιακής ανακοπής, το είδος της παρέμβασης, το κύριο ερευνητικό ερώτημα και το αποτέλεσμα. Κάθε ένα άρθρο αξιολογήθηκε και αναζητήθηκαν σφάλματα. Στις μελέτες που αναφέρετε πληθυσμός ωφελημένων και μη ατόμων από την θεραπευτική παρέμβαση διενεργήθηκε και μετα-ανάλυση. Αποτελέσματα Κατά την επταετία ανευρέθηκαν 53 μελέτες 72,215 συμμετεχόντων (διάμεσος: 351). Οι άνδρες συμμετείχαν στο 68.6%, ενώ οι γυναίκες στο 31.4%. Μέση ηλικία ήταν τα 64.5 έτη. Σε 38 άρθρα (71.7%) η καρδιακή ανακοπή σημειώθηκε εξωνοσοκομειακά, σε 7 (13.2%) ενδονοσοκομειακά, ενώ σε 6 (11.3%) συμπεριλήφθηκαν θύματα και από τα δύο μέρη. Οι περισσότερες μελέτες δημοσιεύτηκαν το 2016 (14, 26.4%), ήταν πολυκεντρικές (34, 64.2%) και διενεργήθηκαν στην Ευρώπη (21, 39.6%) και την Ασία (22, 41.5%). Συνηθέστερος τύπος χρηματοδότησης ήταν η κρατική (30 μελέτες, 56.6%) ή η μικτή κρατική και ιδιωτική (10 μελέτες, 18.9%). Μικρός αριθμός συμπεριέλαβε θύματα με αποκλειστικά απινιδώσιμους (7 μελέτες, 13.2%) ή μη απινιδώσιμους (2 μελέτες, 3.8%) αρχικούς ρυθμούς ανακοπής. Σε 31 μελέτες (58.5%) εξεταζόταν η τροποποίηση του θεραπευτικού αλγορίθμου, σε 13 (24.5%) η αποτελεσματικότητα φαρμάκου και σε 9 (17.0%) το όφελος από την χρήση μίας συσκευής. Στο 60.4% των περιπτώσεων (32 μελέτες) η παρέμβαση γινόταν πριν την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Τα συνηθέστερα πρωτογενή ερευνητικά ερωτήματα ήταν η ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας (12 άρθρα, 22.6%), η νευρολογική λειτουργία (12 άρθρα, 22.6%) και η επιβίωση (16 άρθρα, 30.2%). Μόλις 3 μελέτες (5.7%) διερευνούσαν τις μακροπρόθεσμες, πέραν των 6 μηνών, επιπτώσεις. Ο επιπολασμός των σφαλμάτων ήταν μικρός. Θεραπευτικό όφελος σημειώθηκε σε 18 μελέτες (34.0%). Στην μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν 40 μελέτες. Ο δείκτης I2 βρέθηκε 74%, Odds Ratio 1.08. Αναδείχθηκε το σημαντικό όφελος από την εφαρμογή των παρεμβάσεων. Συμπεράσματα Οι ελλείψεις στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης είναι αξιοσημείωτες. Αφορούν κυρίως την ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή, την μελέτη των αρχικών ρυθμών ανακοπής και την μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Οι μελλοντικές μελέτες οφείλουν να διαμορφωθούν αναλόγως.","abstract_html":"Εισαγωγή Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με υψηλή θνητότητα και νοσηρότητα ακόμα και κατά την βέλτιστη αντιμετώπιση. Παρά το πλήθος των μελετών, η πρόοδος που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στην θεραπευτική αντιμετώπιση των θυμάτων δεν έχει αποφέρει θεαματικά πλεονεκτήματα επιβίωσης. Δεδομένα της βιβλιογραφίας υποστηρίζουν την ύπαρξη ελλείψεων στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Σκοπός Σκοπός είναι η διενέργεια μίας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες ενηλίκων θυμάτων καρδιακής ανακοπής παθολογικής αιτιολογίας που δημοσιεύτηκαν την χρονική περίοδο από 01/01/2015 έως και 31/12/2021. Συμπεριλήφθησαν όσες εφήρμοσαν θεραπευτική παρέμβαση κατά την διάρκεια της καρδιακής ανακοπής ή εντός 24 ωρών από την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Υλικό και μέθοδος Χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane CENTRAL. Επιλέχθηκαν μόνο τα κύρια άρθρα των τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών. Συλλέχθηκαν τα δημογραφικά τους στοιχεία και πληροφορίες που αφορούν το είδος της καρδιακής ανακοπής, το είδος της παρέμβασης, το κύριο ερευνητικό ερώτημα και το αποτέλεσμα. Κάθε ένα άρθρο αξιολογήθηκε και αναζητήθηκαν σφάλματα. Στις μελέτες που αναφέρετε πληθυσμός ωφελημένων και μη ατόμων από την θεραπευτική παρέμβαση διενεργήθηκε και μετα-ανάλυση. Αποτελέσματα Κατά την επταετία ανευρέθηκαν 53 μελέτες 72,215 συμμετεχόντων (διάμεσος: 351). Οι άνδρες συμμετείχαν στο 68.6%, ενώ οι γυναίκες στο 31.4%. Μέση ηλικία ήταν τα 64.5 έτη. Σε 38 άρθρα (71.7%) η καρδιακή ανακοπή σημειώθηκε εξωνοσοκομειακά, σε 7 (13.2%) ενδονοσοκομειακά, ενώ σε 6 (11.3%) συμπεριλήφθηκαν θύματα και από τα δύο μέρη. Οι περισσότερες μελέτες δημοσιεύτηκαν το 2016 (14, 26.4%), ήταν πολυκεντρικές (34, 64.2%) και διενεργήθηκαν στην Ευρώπη (21, 39.6%) και την Ασία (22, 41.5%). Συνηθέστερος τύπος χρηματοδότησης ήταν η κρατική (30 μελέτες, 56.6%) ή η μικτή κρατική και ιδιωτική (10 μελέτες, 18.9%). Μικρός αριθμός συμπεριέλαβε θύματα με αποκλειστικά απινιδώσιμους (7 μελέτες, 13.2%) ή μη απινιδώσιμους (2 μελέτες, 3.8%) αρχικούς ρυθμούς ανακοπής. Σε 31 μελέτες (58.5%) εξεταζόταν η τροποποίηση του θεραπευτικού αλγορίθμου, σε 13 (24.5%) η αποτελεσματικότητα φαρμάκου και σε 9 (17.0%) το όφελος από την χρήση μίας συσκευής. Στο 60.4% των περιπτώσεων (32 μελέτες) η παρέμβαση γινόταν πριν την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Τα συνηθέστερα πρωτογενή ερευνητικά ερωτήματα ήταν η ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας (12 άρθρα, 22.6%), η νευρολογική λειτουργία (12 άρθρα, 22.6%) και η επιβίωση (16 άρθρα, 30.2%). Μόλις 3 μελέτες (5.7%) διερευνούσαν τις μακροπρόθεσμες, πέραν των 6 μηνών, επιπτώσεις. Ο επιπολασμός των σφαλμάτων ήταν μικρός. Θεραπευτικό όφελος σημειώθηκε σε 18 μελέτες (34.0%). Στην μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν 40 μελέτες. Ο δείκτης I2 βρέθηκε 74%, Odds Ratio 1.08. Αναδείχθηκε το σημαντικό όφελος από την εφαρμογή των παρεμβάσεων. Συμπεράσματα Οι ελλείψεις στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης είναι αξιοσημείωτες. Αφορούν κυρίως την ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή, την μελέτη των αρχικών ρυθμών ανακοπής και την μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Οι μελλοντικές μελέτες οφείλουν να διαμορφωθούν αναλόγως.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννοπούλου Ελένη","Giannopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446964"],"render_values":[{"text":"uoadl:3446964","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446964","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446964","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3446964","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννοπούλου Ελένη","Giannopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446964","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446964"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με υψηλή θνητότητα και νοσηρότητα ακόμα και κατά την βέλτιστη αντιμετώπιση. Παρά το πλήθος των μελετών, η πρόοδος που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στην θεραπευτική αντιμετώπιση των θυμάτων δεν έχει αποφέρει θεαματικά πλεονεκτήματα επιβίωσης. Δεδομένα της βιβλιογραφίας υποστηρίζουν την ύπαρξη ελλείψεων στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Σκοπός Σκοπός είναι η διενέργεια μίας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες ενηλίκων θυμάτων καρδιακής ανακοπής παθολογικής αιτιολογίας που δημοσιεύτηκαν την χρονική περίοδο από 01/01/2015 έως και 31/12/2021. Συμπεριλήφθησαν όσες εφήρμοσαν θεραπευτική παρέμβαση κατά την διάρκεια της καρδιακής ανακοπής ή εντός 24 ωρών από την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Υλικό και μέθοδος Χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane CENTRAL. Επιλέχθηκαν μόνο τα κύρια άρθρα των τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών. Συλλέχθηκαν τα δημογραφικά τους στοιχεία και πληροφορίες που αφορούν το είδος της καρδιακής ανακοπής, το είδος της παρέμβασης, το κύριο ερευνητικό ερώτημα και το αποτέλεσμα. Κάθε ένα άρθρο αξιολογήθηκε και αναζητήθηκαν σφάλματα. Στις μελέτες που αναφέρετε πληθυσμός ωφελημένων και μη ατόμων από την θεραπευτική παρέμβαση διενεργήθηκε και μετα-ανάλυση. Αποτελέσματα Κατά την επταετία ανευρέθηκαν 53 μελέτες 72,215 συμμετεχόντων (διάμεσος: 351). Οι άνδρες συμμετείχαν στο 68.6%, ενώ οι γυναίκες στο 31.4%. Μέση ηλικία ήταν τα 64.5 έτη. Σε 38 άρθρα (71.7%) η καρδιακή ανακοπή σημειώθηκε εξωνοσοκομειακά, σε 7 (13.2%) ενδονοσοκομειακά, ενώ σε 6 (11.3%) συμπεριλήφθηκαν θύματα και από τα δύο μέρη. Οι περισσότερες μελέτες δημοσιεύτηκαν το 2016 (14, 26.4%), ήταν πολυκεντρικές (34, 64.2%) και διενεργήθηκαν στην Ευρώπη (21, 39.6%) και την Ασία (22, 41.5%). Συνηθέστερος τύπος χρηματοδότησης ήταν η κρατική (30 μελέτες, 56.6%) ή η μικτή κρατική και ιδιωτική (10 μελέτες, 18.9%). Μικρός αριθμός συμπεριέλαβε θύματα με αποκλειστικά απινιδώσιμους (7 μελέτες, 13.2%) ή μη απινιδώσιμους (2 μελέτες, 3.8%) αρχικούς ρυθμούς ανακοπής. Σε 31 μελέτες (58.5%) εξεταζόταν η τροποποίηση του θεραπευτικού αλγορίθμου, σε 13 (24.5%) η αποτελεσματικότητα φαρμάκου και σε 9 (17.0%) το όφελος από την χρήση μίας συσκευής. Στο 60.4% των περιπτώσεων (32 μελέτες) η παρέμβαση γινόταν πριν την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Τα συνηθέστερα πρωτογενή ερευνητικά ερωτήματα ήταν η ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας (12 άρθρα, 22.6%), η νευρολογική λειτουργία (12 άρθρα, 22.6%) και η επιβίωση (16 άρθρα, 30.2%). Μόλις 3 μελέτες (5.7%) διερευνούσαν τις μακροπρόθεσμες, πέραν των 6 μηνών, επιπτώσεις. Ο επιπολασμός των σφαλμάτων ήταν μικρός. Θεραπευτικό όφελος σημειώθηκε σε 18 μελέτες (34.0%). Στην μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν 40 μελέτες. Ο δείκτης I2 βρέθηκε 74%, Odds Ratio 1.08. Αναδείχθηκε το σημαντικό όφελος από την εφαρμογή των παρεμβάσεων. Συμπεράσματα Οι ελλείψεις στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης είναι αξιοσημείωτες. Αφορούν κυρίως την ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή, την μελέτη των αρχικών ρυθμών ανακοπής και την μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Οι μελλοντικές μελέτες οφείλουν να διαμορφωθούν αναλόγως.","Introduction Cardiac arrest is a global health problem with high mortality and morbidity even with optimal management. Despite the great amount of studies, the progress that has been made in recent years in the treatment of victims has not yielded remarkable survival advantages. Evidence from the literature supports the existence of gaps in research of cardiopulmonary resuscitation. Purpose The aim was to conduct a systematic review and meta-analysis of the randomized clinical trials of adult non-traumatic cardiac arrest victims that were published between 01/01/2015 and 12/31/2021. Only those who applied therapeutic intervention during cardiac arrest or within 24 hours of recovery of spontaneous circulation were included. Materials and methods PubMed and Cochrane CENTRAL databases were used. Only primary articles of randomized clinical trials were selected. Their demographic characteristics and information regarding the type of cardiac arrest, type of intervention, main research question, and outcome were collected. Each article was reviewed and checked for errors. A meta-analysis was carried out in the studies that mentioned population of benefited and non-benefited individuals from the therapeutic intervention. Results Over the seven-year period, 53 studies of 72,215 participants (median: 351) were found. Men participated in 68.6%, while women in 31.4%. The average age was 64.5 years. In 38 articles (71.7%) the cardiac arrest occurred outside the hospital, in 7 (13.2%) in-hospital, while in 6 (11.3%) victims from both places were included. Most studies were published in 2016 (14, 26.4%), were multicenter (34, 64.2%) and conducted in Europe (21, 39.6%) and Asia (22, 41.5%). The most common type of funding was public (30 studies, 56.6%) or mixed public and private (10 studies, 18.9%). A small number included victims with exclusively shockable (7 studies, 13.2%) or non-shockable (2 studies, 3.8%) initial cardiac arrest rhythm. In 31 studies (58.5%) the modification of the treatment algorithm was considered, in 13 (24.5%) the effectiveness of a drug and in 9 (17.0%) the benefit from the use of a device. In 60.4% of cases (32 studies) the intervention was performed before the return of spontaneous circulation. The most common primary research questions were the return of spontaneous circulation (12 articles, 22.6%), neurological function (12 articles, 22.6%), and survival (16 articles, 30.2%). Only 3 studies (5.7%) investigated long-term effects, beyond 6 months. The overall prevalence of errors was low. Therapeutic benefit was noted in 18 studies (34.0%). Forty studies were used in the meta-analysis. The I2 index was found 74%, Odds Ratio 1.08. A significant benefit from the implementation of the interventions was noted. Conclusions The gaps that were identified in the research of cardiopulmonary resuscitation are important. They mainly concern in-hospital cardiac arrest, the study of initial arrest cardiac rhythmus and long-term prognosis. Future studies should be designed accordingly."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση των μελετών της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και οι ελλείψεις που εντοπίζονται στην σύγχρονη βιβλιογραφία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννοπούλου Ελένη","Giannopoulou Eleni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή Η καρδιακή ανακοπή αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με υψηλή θνητότητα και νοσηρότητα ακόμα και κατά την βέλτιστη αντιμετώπιση. Παρά το πλήθος των μελετών, η πρόοδος που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στην θεραπευτική αντιμετώπιση των θυμάτων δεν έχει αποφέρει θεαματικά πλεονεκτήματα επιβίωσης. Δεδομένα της βιβλιογραφίας υποστηρίζουν την ύπαρξη ελλείψεων στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Σκοπός Σκοπός είναι η διενέργεια μίας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες ενηλίκων θυμάτων καρδιακής ανακοπής παθολογικής αιτιολογίας που δημοσιεύτηκαν την χρονική περίοδο από 01/01/2015 έως και 31/12/2021. Συμπεριλήφθησαν όσες εφήρμοσαν θεραπευτική παρέμβαση κατά την διάρκεια της καρδιακής ανακοπής ή εντός 24 ωρών από την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Υλικό και μέθοδος Χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane CENTRAL. Επιλέχθηκαν μόνο τα κύρια άρθρα των τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών. Συλλέχθηκαν τα δημογραφικά τους στοιχεία και πληροφορίες που αφορούν το είδος της καρδιακής ανακοπής, το είδος της παρέμβασης, το κύριο ερευνητικό ερώτημα και το αποτέλεσμα. Κάθε ένα άρθρο αξιολογήθηκε και αναζητήθηκαν σφάλματα. Στις μελέτες που αναφέρετε πληθυσμός ωφελημένων και μη ατόμων από την θεραπευτική παρέμβαση διενεργήθηκε και μετα-ανάλυση. Αποτελέσματα Κατά την επταετία ανευρέθηκαν 53 μελέτες 72,215 συμμετεχόντων (διάμεσος: 351). Οι άνδρες συμμετείχαν στο 68.6%, ενώ οι γυναίκες στο 31.4%. Μέση ηλικία ήταν τα 64.5 έτη. Σε 38 άρθρα (71.7%) η καρδιακή ανακοπή σημειώθηκε εξωνοσοκομειακά, σε 7 (13.2%) ενδονοσοκομειακά, ενώ σε 6 (11.3%) συμπεριλήφθηκαν θύματα και από τα δύο μέρη. Οι περισσότερες μελέτες δημοσιεύτηκαν το 2016 (14, 26.4%), ήταν πολυκεντρικές (34, 64.2%) και διενεργήθηκαν στην Ευρώπη (21, 39.6%) και την Ασία (22, 41.5%). Συνηθέστερος τύπος χρηματοδότησης ήταν η κρατική (30 μελέτες, 56.6%) ή η μικτή κρατική και ιδιωτική (10 μελέτες, 18.9%). Μικρός αριθμός συμπεριέλαβε θύματα με αποκλειστικά απινιδώσιμους (7 μελέτες, 13.2%) ή μη απινιδώσιμους (2 μελέτες, 3.8%) αρχικούς ρυθμούς ανακοπής. Σε 31 μελέτες (58.5%) εξεταζόταν η τροποποίηση του θεραπευτικού αλγορίθμου, σε 13 (24.5%) η αποτελεσματικότητα φαρμάκου και σε 9 (17.0%) το όφελος από την χρήση μίας συσκευής. Στο 60.4% των περιπτώσεων (32 μελέτες) η παρέμβαση γινόταν πριν την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Τα συνηθέστερα πρωτογενή ερευνητικά ερωτήματα ήταν η ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας (12 άρθρα, 22.6%), η νευρολογική λειτουργία (12 άρθρα, 22.6%) και η επιβίωση (16 άρθρα, 30.2%). Μόλις 3 μελέτες (5.7%) διερευνούσαν τις μακροπρόθεσμες, πέραν των 6 μηνών, επιπτώσεις. Ο επιπολασμός των σφαλμάτων ήταν μικρός. Θεραπευτικό όφελος σημειώθηκε σε 18 μελέτες (34.0%). Στην μετα-ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν 40 μελέτες. Ο δείκτης I2 βρέθηκε 74%, Odds Ratio 1.08. Αναδείχθηκε το σημαντικό όφελος από την εφαρμογή των παρεμβάσεων. Συμπεράσματα Οι ελλείψεις στην έρευνα της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης είναι αξιοσημείωτες. Αφορούν κυρίως την ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή, την μελέτη των αρχικών ρυθμών ανακοπής και την μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Οι μελλοντικές μελέτες οφείλουν να διαμορφωθούν αναλόγως.","Introduction Cardiac arrest is a global health problem with high mortality and morbidity even with optimal management. Despite the great amount of studies, the progress that has been made in recent years in the treatment of victims has not yielded remarkable survival advantages. Evidence from the literature supports the existence of gaps in research of cardiopulmonary resuscitation. Purpose The aim was to conduct a systematic review and meta-analysis of the randomized clinical trials of adult non-traumatic cardiac arrest victims that were published between 01/01/2015 and 12/31/2021. Only those who applied therapeutic intervention during cardiac arrest or within 24 hours of recovery of spontaneous circulation were included. Materials and methods PubMed and Cochrane CENTRAL databases were used. Only primary articles of randomized clinical trials were selected. Their demographic characteristics and information regarding the type of cardiac arrest, type of intervention, main research question, and outcome were collected. Each article was reviewed and checked for errors. A meta-analysis was carried out in the studies that mentioned population of benefited and non-benefited individuals from the therapeutic intervention. Results Over the seven-year period, 53 studies of 72,215 participants (median: 351) were found. Men participated in 68.6%, while women in 31.4%. The average age was 64.5 years. In 38 articles (71.7%) the cardiac arrest occurred outside the hospital, in 7 (13.2%) in-hospital, while in 6 (11.3%) victims from both places were included. Most studies were published in 2016 (14, 26.4%), were multicenter (34, 64.2%) and conducted in Europe (21, 39.6%) and Asia (22, 41.5%). The most common type of funding was public (30 studies, 56.6%) or mixed public and private (10 studies, 18.9%). A small number included victims with exclusively shockable (7 studies, 13.2%) or non-shockable (2 studies, 3.8%) initial cardiac arrest rhythm. In 31 studies (58.5%) the modification of the treatment algorithm was considered, in 13 (24.5%) the effectiveness of a drug and in 9 (17.0%) the benefit from the use of a device. In 60.4% of cases (32 studies) the intervention was performed before the return of spontaneous circulation. The most common primary research questions were the return of spontaneous circulation (12 articles, 22.6%), neurological function (12 articles, 22.6%), and survival (16 articles, 30.2%). Only 3 studies (5.7%) investigated long-term effects, beyond 6 months. The overall prevalence of errors was low. Therapeutic benefit was noted in 18 studies (34.0%). Forty studies were used in the meta-analysis. The I2 index was found 74%, Odds Ratio 1.08. A significant benefit from the implementation of the interventions was noted. Conclusions The gaps that were identified in the research of cardiopulmonary resuscitation are important. They mainly concern in-hospital cardiac arrest, the study of initial arrest cardiac rhythmus and long-term prognosis. Future studies should be designed accordingly."],"dc:identifier":["uoadl:3446964","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446964"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση των μελετών της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και οι ελλείψεις που εντοπίζονται στην σύγχρονη βιβλιογραφία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:23Z"}