{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446976"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3446976","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Machine Learning-driven light shaping for optomechanical measurement optimization","abstract":"Η οπτομηχανική είναι ένα υπο-πεδίο της κβαντικής οπτικής και της μετρολογίας που μελετά την αλληλεπιδράσεις μεταξύ φωτός και ενός μετακινούμενου αντικειμένου και έχει από καιρό αναγνωριστεί ως η καλύτερη στρατηγική για τη μέτρηση της μηχανικής κίνησης. Οι κβαντικές ευαισθησίες της μέτρησης είναι τόσο υψηλές που η αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ πρέπει να ληφθεί υπόψιν ενώ επιτρέπουν πλέον την άμεση παρατήρηση της επίδρασης των βαρυτικών κυμάτων στη Γη (π.χ. LIGO, VIRGO). Αυτό το θέμα έχει εγείρει αυξανόμενη προσοχή και προοπτικές τα τελευταία 30 χρόνια: από την πλευρά της θεμελιώδους έρευνας, η οπτομηχανική ανοίγει τη δυνατότητα μέτρησης και ελέγχου της κίνησης στερεάς κατάστασης σε κβαντικό επίπεδο, ενώ ταυτόχρονα, σε πιο πρακτικές εφαρμογές, η εξαιρετική ευαισθησία των οπτομηχανικών συστημάτων προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα γενιά ευαίσθητων ανιχνευτών με ευρύ φάσμα εφαρμογών. Η ικανότητα αποτελεσματικής σύζευξης φωτός σε νανοκλίμακα έχει οδηγήσει το πεδίο στη χρήση των λεγόμενων νανο-οπτομηχανικών συστημάτων, των οποίων η μηχανική απόκριση ενισχύεται δραματικά λόγω των εξαιρετικά χαμηλών μαζών τους. Ωστόσο, η συνήθης υπόθεση που απαιτείται για την περιγραφή υπερευαίσθητων συμβολομετρικών μετρήσεων αίρεται σε αυτήν την κλίμακα. Οι συνέπειες της αρχής της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ για τις νανο-συμβολομετρικές μετρήσεις παραμένουν μέχρι στιγμής άγνωστες, αφήνοντας εντελώς ανοιχτό το ζήτημα της κβαντικής βέλτιστης εκτίμησης της νανοκίνησης. Επιπλέον, οι νανο-οπτομηχανικές δομές είναι πολύ ευαίσθητες σε κατασκευαστικά ελαττώματα, καθιστώντας τα βέλτιστα όρια ανίχνευσης έντονα εξαρτώμενα από τη συσκευή. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, οραματιζόμαστε να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα μηχανικής μάθησης που θα επιτρέπει τόσο την αντιμετώπιση των κβαντικών ορίων της νανοσυμβολομετρίας όσο και την αυτόματη βέλτιστοποίηση της παρατηρήσιμης κίνησης που εξαρτάται από το σύστημα. Αυτή η πλατφόρμα βασίζεται σε ένα σύστημα πολυρυθμικής απεικόνισης και διαμόρφωσης φωτός που έχει εισαχθεί σε έναν βρόχο ανατροφοδότησης ο οποίος ελέγχεται, μέσω υπολογιστή, από αλγορίθμους μηχανικής μάθησης. Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιότητες σκέδασης φωτός του μέσου, τη γεωμετρία του και τη σύζευξή του με τους μηχανικούς βαθμούς ελευθερίας της νανο-δομής. Στην παρούσα εργασία περιγράφονται οι πρώτες προσπάθειες να δημιουργηθεί μία τέτοια πλατφόρμα και να αναγνωριστούν όλες οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη ώστε να γίνει καλύτερα η διαχείρισή τους από τον αυτοματοποιημένο βρόχο ανάδρασης.","abstract_html":"Η οπτομηχανική είναι ένα υπο-πεδίο της κβαντικής οπτικής και της μετρολογίας που μελετά την αλληλεπιδράσεις μεταξύ φωτός και ενός μετακινούμενου αντικειμένου και έχει από καιρό αναγνωριστεί ως η καλύτερη στρατηγική για τη μέτρηση της μηχανικής κίνησης. Οι κβαντικές ευαισθησίες της μέτρησης είναι τόσο υψηλές που η αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ πρέπει να ληφθεί υπόψιν ενώ επιτρέπουν πλέον την άμεση παρατήρηση της επίδρασης των βαρυτικών κυμάτων στη Γη (π.χ. LIGO, VIRGO). Αυτό το θέμα έχει εγείρει αυξανόμενη προσοχή και προοπτικές τα τελευταία 30 χρόνια: από την πλευρά της θεμελιώδους έρευνας, η οπτομηχανική ανοίγει τη δυνατότητα μέτρησης και ελέγχου της κίνησης στερεάς κατάστασης σε κβαντικό επίπεδο, ενώ ταυτόχρονα, σε πιο πρακτικές εφαρμογές, η εξαιρετική ευαισθησία των οπτομηχανικών συστημάτων προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα γενιά ευαίσθητων ανιχνευτών με ευρύ φάσμα εφαρμογών. Η ικανότητα αποτελεσματικής σύζευξης φωτός σε νανοκλίμακα έχει οδηγήσει το πεδίο στη χρήση των λεγόμενων νανο-οπτομηχανικών συστημάτων, των οποίων η μηχανική απόκριση ενισχύεται δραματικά λόγω των εξαιρετικά χαμηλών μαζών τους. Ωστόσο, η συνήθης υπόθεση που απαιτείται για την περιγραφή υπερευαίσθητων συμβολομετρικών μετρήσεων αίρεται σε αυτήν την κλίμακα. Οι συνέπειες της αρχής της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ για τις νανο-συμβολομετρικές μετρήσεις παραμένουν μέχρι στιγμής άγνωστες, αφήνοντας εντελώς ανοιχτό το ζήτημα της κβαντικής βέλτιστης εκτίμησης της νανοκίνησης. Επιπλέον, οι νανο-οπτομηχανικές δομές είναι πολύ ευαίσθητες σε κατασκευαστικά ελαττώματα, καθιστώντας τα βέλτιστα όρια ανίχνευσης έντονα εξαρτώμενα από τη συσκευή. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, οραματιζόμαστε να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα μηχανικής μάθησης που θα επιτρέπει τόσο την αντιμετώπιση των κβαντικών ορίων της νανοσυμβολομετρίας όσο και την αυτόματη βέλτιστοποίηση της παρατηρήσιμης κίνησης που εξαρτάται από το σύστημα. Αυτή η πλατφόρμα βασίζεται σε ένα σύστημα πολυρυθμικής απεικόνισης και διαμόρφωσης φωτός που έχει εισαχθεί σε έναν βρόχο ανατροφοδότησης ο οποίος ελέγχεται, μέσω υπολογιστή, από αλγορίθμους μηχανικής μάθησης. Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιότητες σκέδασης φωτός του μέσου, τη γεωμετρία του και τη σύζευξή του με τους μηχανικούς βαθμούς ελευθερίας της νανο-δομής. Στην παρούσα εργασία περιγράφονται οι πρώτες προσπάθειες να δημιουργηθεί μία τέτοια πλατφόρμα και να αναγνωριστούν όλες οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη ώστε να γίνει καλύτερα η διαχείρισή τους από τον αυτοματοποιημένο βρόχο ανάδρασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταβερναράκης Αλέξανδρος","Tavernarakis Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:23Z","subjects":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446976"],"render_values":[{"text":"uoadl:3446976","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446976","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446976","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3446976","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταβερναράκης Αλέξανδρος","Tavernarakis Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3446976","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446976"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οπτομηχανική είναι ένα υπο-πεδίο της κβαντικής οπτικής και της μετρολογίας που μελετά την αλληλεπιδράσεις μεταξύ φωτός και ενός μετακινούμενου αντικειμένου και έχει από καιρό αναγνωριστεί ως η καλύτερη στρατηγική για τη μέτρηση της μηχανικής κίνησης. Οι κβαντικές ευαισθησίες της μέτρησης είναι τόσο υψηλές που η αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ πρέπει να ληφθεί υπόψιν ενώ επιτρέπουν πλέον την άμεση παρατήρηση της επίδρασης των βαρυτικών κυμάτων στη Γη (π.χ. LIGO, VIRGO). Αυτό το θέμα έχει εγείρει αυξανόμενη προσοχή και προοπτικές τα τελευταία 30 χρόνια: από την πλευρά της θεμελιώδους έρευνας, η οπτομηχανική ανοίγει τη δυνατότητα μέτρησης και ελέγχου της κίνησης στερεάς κατάστασης σε κβαντικό επίπεδο, ενώ ταυτόχρονα, σε πιο πρακτικές εφαρμογές, η εξαιρετική ευαισθησία των οπτομηχανικών συστημάτων προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα γενιά ευαίσθητων ανιχνευτών με ευρύ φάσμα εφαρμογών. Η ικανότητα αποτελεσματικής σύζευξης φωτός σε νανοκλίμακα έχει οδηγήσει το πεδίο στη χρήση των λεγόμενων νανο-οπτομηχανικών συστημάτων, των οποίων η μηχανική απόκριση ενισχύεται δραματικά λόγω των εξαιρετικά χαμηλών μαζών τους. Ωστόσο, η συνήθης υπόθεση που απαιτείται για την περιγραφή υπερευαίσθητων συμβολομετρικών μετρήσεων αίρεται σε αυτήν την κλίμακα. Οι συνέπειες της αρχής της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ για τις νανο-συμβολομετρικές μετρήσεις παραμένουν μέχρι στιγμής άγνωστες, αφήνοντας εντελώς ανοιχτό το ζήτημα της κβαντικής βέλτιστης εκτίμησης της νανοκίνησης. Επιπλέον, οι νανο-οπτομηχανικές δομές είναι πολύ ευαίσθητες σε κατασκευαστικά ελαττώματα, καθιστώντας τα βέλτιστα όρια ανίχνευσης έντονα εξαρτώμενα από τη συσκευή. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, οραματιζόμαστε να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα μηχανικής μάθησης που θα επιτρέπει τόσο την αντιμετώπιση των κβαντικών ορίων της νανοσυμβολομετρίας όσο και την αυτόματη βέλτιστοποίηση της παρατηρήσιμης κίνησης που εξαρτάται από το σύστημα. Αυτή η πλατφόρμα βασίζεται σε ένα σύστημα πολυρυθμικής απεικόνισης και διαμόρφωσης φωτός που έχει εισαχθεί σε έναν βρόχο ανατροφοδότησης ο οποίος ελέγχεται, μέσω υπολογιστή, από αλγορίθμους μηχανικής μάθησης. Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιότητες σκέδασης φωτός του μέσου, τη γεωμετρία του και τη σύζευξή του με τους μηχανικούς βαθμούς ελευθερίας της νανο-δομής. Στην παρούσα εργασία περιγράφονται οι πρώτες προσπάθειες να δημιουργηθεί μία τέτοια πλατφόρμα και να αναγνωριστούν όλες οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη ώστε να γίνει καλύτερα η διαχείρισή τους από τον αυτοματοποιημένο βρόχο ανάδρασης.","Optomechanics is the field investigating the interactions between light and mechanical motion. Optomechanics has long been identified as the best strategy to proceed with measuring mechanical motion, with Heisenberg-limited quantum sensitivities so high as to enable resolving the effect of gravitational waves on Earth (eg., LIGO, VIRGO) This topic has raised increasing attention and perspectives for the past 30 years: on the fundamental side, optomechanics opens the possibility to measure and control solid-state motion at the quantum level and beyond. Concurrently, the extreme sensitivity of optomechanical systems sets the ground for a new generation of unprecedentedly sensitive transducers, with wide-spanning applications. The ability to efficiently couple light at the nanoscale has rushed the field into using so- called nano-optomechanical systems, whose mechanical responsivity is dramatically enhanced due to their ultra-low masses. However, the usual hypothesis required for describing ultra-sensitive interferometric measurements are waived at that scale: The consequences of Heisenberg’s uncertainty principle for nano-interferometric measurements remain so far unknown, leaving the question of the quantum optimal estimation of nanomotion entirely opened. Moreover, nanoptomechanical structures are much more sensitive to fabrication defects compared to their larger counterparts, making the optimal detection limits within the same batch strongly device-dependent. To tackle this issue, we envision to set a self-learning platform enabling to both addressing the quantum limits of nano-interferometry and to auto-tune the system-dependent optimal nanomotion observable. This platform rely on a multimode coherent imaging and light shaping system inserted into an AI-driven computer feedback loop. Multiple challenges have to be faced, depending on the physical light scattering properties of the medium, its geometry and its coupling to nanomotion, all parameters which have to be accounted, recognized and best dealt with by the feedback process."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Machine Learning-driven light shaping for optomechanical measurement optimization"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταβερναράκης Αλέξανδρος","Tavernarakis Alexandros"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η οπτομηχανική είναι ένα υπο-πεδίο της κβαντικής οπτικής και της μετρολογίας που μελετά την αλληλεπιδράσεις μεταξύ φωτός και ενός μετακινούμενου αντικειμένου και έχει από καιρό αναγνωριστεί ως η καλύτερη στρατηγική για τη μέτρηση της μηχανικής κίνησης. Οι κβαντικές ευαισθησίες της μέτρησης είναι τόσο υψηλές που η αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ πρέπει να ληφθεί υπόψιν ενώ επιτρέπουν πλέον την άμεση παρατήρηση της επίδρασης των βαρυτικών κυμάτων στη Γη (π.χ. LIGO, VIRGO). Αυτό το θέμα έχει εγείρει αυξανόμενη προσοχή και προοπτικές τα τελευταία 30 χρόνια: από την πλευρά της θεμελιώδους έρευνας, η οπτομηχανική ανοίγει τη δυνατότητα μέτρησης και ελέγχου της κίνησης στερεάς κατάστασης σε κβαντικό επίπεδο, ενώ ταυτόχρονα, σε πιο πρακτικές εφαρμογές, η εξαιρετική ευαισθησία των οπτομηχανικών συστημάτων προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα γενιά ευαίσθητων ανιχνευτών με ευρύ φάσμα εφαρμογών. Η ικανότητα αποτελεσματικής σύζευξης φωτός σε νανοκλίμακα έχει οδηγήσει το πεδίο στη χρήση των λεγόμενων νανο-οπτομηχανικών συστημάτων, των οποίων η μηχανική απόκριση ενισχύεται δραματικά λόγω των εξαιρετικά χαμηλών μαζών τους. Ωστόσο, η συνήθης υπόθεση που απαιτείται για την περιγραφή υπερευαίσθητων συμβολομετρικών μετρήσεων αίρεται σε αυτήν την κλίμακα. Οι συνέπειες της αρχής της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ για τις νανο-συμβολομετρικές μετρήσεις παραμένουν μέχρι στιγμής άγνωστες, αφήνοντας εντελώς ανοιχτό το ζήτημα της κβαντικής βέλτιστης εκτίμησης της νανοκίνησης. Επιπλέον, οι νανο-οπτομηχανικές δομές είναι πολύ ευαίσθητες σε κατασκευαστικά ελαττώματα, καθιστώντας τα βέλτιστα όρια ανίχνευσης έντονα εξαρτώμενα από τη συσκευή. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, οραματιζόμαστε να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα μηχανικής μάθησης που θα επιτρέπει τόσο την αντιμετώπιση των κβαντικών ορίων της νανοσυμβολομετρίας όσο και την αυτόματη βέλτιστοποίηση της παρατηρήσιμης κίνησης που εξαρτάται από το σύστημα. Αυτή η πλατφόρμα βασίζεται σε ένα σύστημα πολυρυθμικής απεικόνισης και διαμόρφωσης φωτός που έχει εισαχθεί σε έναν βρόχο ανατροφοδότησης ο οποίος ελέγχεται, μέσω υπολογιστή, από αλγορίθμους μηχανικής μάθησης. Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιότητες σκέδασης φωτός του μέσου, τη γεωμετρία του και τη σύζευξή του με τους μηχανικούς βαθμούς ελευθερίας της νανο-δομής. Στην παρούσα εργασία περιγράφονται οι πρώτες προσπάθειες να δημιουργηθεί μία τέτοια πλατφόρμα και να αναγνωριστούν όλες οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη ώστε να γίνει καλύτερα η διαχείρισή τους από τον αυτοματοποιημένο βρόχο ανάδρασης.","Optomechanics is the field investigating the interactions between light and mechanical motion. Optomechanics has long been identified as the best strategy to proceed with measuring mechanical motion, with Heisenberg-limited quantum sensitivities so high as to enable resolving the effect of gravitational waves on Earth (eg., LIGO, VIRGO) This topic has raised increasing attention and perspectives for the past 30 years: on the fundamental side, optomechanics opens the possibility to measure and control solid-state motion at the quantum level and beyond. Concurrently, the extreme sensitivity of optomechanical systems sets the ground for a new generation of unprecedentedly sensitive transducers, with wide-spanning applications. The ability to efficiently couple light at the nanoscale has rushed the field into using so- called nano-optomechanical systems, whose mechanical responsivity is dramatically enhanced due to their ultra-low masses. However, the usual hypothesis required for describing ultra-sensitive interferometric measurements are waived at that scale: The consequences of Heisenberg’s uncertainty principle for nano-interferometric measurements remain so far unknown, leaving the question of the quantum optimal estimation of nanomotion entirely opened. Moreover, nanoptomechanical structures are much more sensitive to fabrication defects compared to their larger counterparts, making the optimal detection limits within the same batch strongly device-dependent. To tackle this issue, we envision to set a self-learning platform enabling to both addressing the quantum limits of nano-interferometry and to auto-tune the system-dependent optimal nanomotion observable. This platform rely on a multimode coherent imaging and light shaping system inserted into an AI-driven computer feedback loop. Multiple challenges have to be faced, depending on the physical light scattering properties of the medium, its geometry and its coupling to nanomotion, all parameters which have to be accounted, recognized and best dealt with by the feedback process."],"dc:identifier":["uoadl:3446976","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3446976"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"dc:title":["Machine Learning-driven light shaping for optomechanical measurement optimization"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:23Z"}