{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447066"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447066","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δερματικές τοξικότητες της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα","abstract":"Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν η μελέτη της συχνότητας εμφάνισης δερματικών τοξικοτήτων σε ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία για μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα καθώς και του είδους των τοξικοτήτων αυτών. Υλικό & Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 88 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα οι οποίοι είχαν λάβει ανοσοθεραπεία είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Η συλλογή του υλικού έγινε από τα αρχεία του τακτικού ογκολογικού ιατρείου του νοσοκομείου Α. Συγγρός. Αποτελέσματα: Οι πιο συχνές δερματικές τοξικότητες στο σύνολο των ασθενών ήταν το ψωριασόμορφο εξάνθημα(26,13%), ο κνησμός(18,18%), το έκζεμα(10,22%), το κηλιδώδες εξάνθημα (9,09%) ακολουθούμενα από το Π.Π(6,81%) και τα λειχηνοειδή εξανθήματα(5,68%). Στους ασθενείς που έλαβαν pembrolizumab είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με ΧΜΘ, πιο συχνές δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (26,3%), η ψωρίαση (23,6%), το κηλιδώδες εξάνθημα (18,4%) και το έκζεμα (18,4%). Από τους ασθενείς που έλαβαν nivolumab οι πιο συχνές τοξικότητες ήταν η ψωρίαση (29,6%),το λειχηνοειδές εξάνθημα (18,5%), ο κνησμός (14,8%) και το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές(11,11%). Οι 17 ασθενείς (19,3%) εμφάνισαν 2 δερματικές τοξικότητες, ενώ 2(2,27%) παρουσίασαν 3 δερματικές τοξικότητες. Συνολικά από αυτούς τους 17 ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες, οι 13 (76,47%) λάμβαναν συνδυασμό ανοσοθεραπείας μαζί με χημειοθεραπεία και 5 (29,41%) μόνο ανοσοθεραπεία.Η πιο συχνή δερματική τοξικότητα στους ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (συνολικά 16 ασθενείς, δηλ 94,11%), ακολουθούμενος από το έκζεμα (8 ασθενείς συνολικά, 47,05%) και την ψωρίαση (5 ασθενείς, δηλ 29,41%).Οι ασθενείς που εμφάνισαν και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες λάμβαναν όλοι συνδυασμό ανοσοθεραπείας με ΧΜΘ.","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν η μελέτη της συχνότητας εμφάνισης δερματικών τοξικοτήτων σε ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία για μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα καθώς και του είδους των τοξικοτήτων αυτών. Υλικό &amp; Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 88 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα οι οποίοι είχαν λάβει ανοσοθεραπεία είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Η συλλογή του υλικού έγινε από τα αρχεία του τακτικού ογκολογικού ιατρείου του νοσοκομείου Α. Συγγρός. Αποτελέσματα: Οι πιο συχνές δερματικές τοξικότητες στο σύνολο των ασθενών ήταν το ψωριασόμορφο εξάνθημα(26,13%), ο κνησμός(18,18%), το έκζεμα(10,22%), το κηλιδώδες εξάνθημα (9,09%) ακολουθούμενα από το Π.Π(6,81%) και τα λειχηνοειδή εξανθήματα(5,68%). Στους ασθενείς που έλαβαν pembrolizumab είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με ΧΜΘ, πιο συχνές δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (26,3%), η ψωρίαση (23,6%), το κηλιδώδες εξάνθημα (18,4%) και το έκζεμα (18,4%). Από τους ασθενείς που έλαβαν nivolumab οι πιο συχνές τοξικότητες ήταν η ψωρίαση (29,6%),το λειχηνοειδές εξάνθημα (18,5%), ο κνησμός (14,8%) και το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές(11,11%). Οι 17 ασθενείς (19,3%) εμφάνισαν 2 δερματικές τοξικότητες, ενώ 2(2,27%) παρουσίασαν 3 δερματικές τοξικότητες. Συνολικά από αυτούς τους 17 ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες, οι 13 (76,47%) λάμβαναν συνδυασμό ανοσοθεραπείας μαζί με χημειοθεραπεία και 5 (29,41%) μόνο ανοσοθεραπεία.Η πιο συχνή δερματική τοξικότητα στους ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (συνολικά 16 ασθενείς, δηλ 94,11%), ακολουθούμενος από το έκζεμα (8 ασθενείς συνολικά, 47,05%) και την ψωρίαση (5 ασθενείς, δηλ 29,41%).Οι ασθενείς που εμφάνισαν και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες λάμβαναν όλοι συνδυασμό ανοσοθεραπείας με ΧΜΘ.","abstract_has_math":false,"creators":["Θάνου Σοφία","Thanou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447066"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447066","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447066","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447066","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447066","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θάνου Σοφία","Thanou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447066"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν η μελέτη της συχνότητας εμφάνισης δερματικών τοξικοτήτων σε ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία για μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα καθώς και του είδους των τοξικοτήτων αυτών. Υλικό & Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 88 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα οι οποίοι είχαν λάβει ανοσοθεραπεία είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Η συλλογή του υλικού έγινε από τα αρχεία του τακτικού ογκολογικού ιατρείου του νοσοκομείου Α. Συγγρός. Αποτελέσματα: Οι πιο συχνές δερματικές τοξικότητες στο σύνολο των ασθενών ήταν το ψωριασόμορφο εξάνθημα(26,13%), ο κνησμός(18,18%), το έκζεμα(10,22%), το κηλιδώδες εξάνθημα (9,09%) ακολουθούμενα από το Π.Π(6,81%) και τα λειχηνοειδή εξανθήματα(5,68%). Στους ασθενείς που έλαβαν pembrolizumab είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με ΧΜΘ, πιο συχνές δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (26,3%), η ψωρίαση (23,6%), το κηλιδώδες εξάνθημα (18,4%) και το έκζεμα (18,4%). Από τους ασθενείς που έλαβαν nivolumab οι πιο συχνές τοξικότητες ήταν η ψωρίαση (29,6%),το λειχηνοειδές εξάνθημα (18,5%), ο κνησμός (14,8%) και το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές(11,11%). Οι 17 ασθενείς (19,3%) εμφάνισαν 2 δερματικές τοξικότητες, ενώ 2(2,27%) παρουσίασαν 3 δερματικές τοξικότητες. Συνολικά από αυτούς τους 17 ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες, οι 13 (76,47%) λάμβαναν συνδυασμό ανοσοθεραπείας μαζί με χημειοθεραπεία και 5 (29,41%) μόνο ανοσοθεραπεία.Η πιο συχνή δερματική τοξικότητα στους ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (συνολικά 16 ασθενείς, δηλ 94,11%), ακολουθούμενος από το έκζεμα (8 ασθενείς συνολικά, 47,05%) και την ψωρίαση (5 ασθενείς, δηλ 29,41%).Οι ασθενείς που εμφάνισαν και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες λάμβαναν όλοι συνδυασμό ανοσοθεραπείας με ΧΜΘ.","Purpose: The purpose of the study was to investigate the incidence of skin toxicities in patients who received immunotherapy for non-small cell lung cancer (NSCLC), as well as the type of these toxicities. Material & Method: 88 patients with non-small cell lung cancer who had received immunotherapy either as monotherapy or in combination with chemotherapy participated in the research. The material was collected from the archives of the regular oncology department of A. Syggros hospital. Results: The most common skin toxicities in all patients were psoriatic rash (26.13%), pruritus (18.18%), eczema (10.22%), macular rash (9.09%) followed by bullous pemphigoid (6.81%) and lichenoid rashes (5.68%). In patients receiving pembrolizumab either as monotherapy or in combination with chemotherapy, the most common skin toxicities were pruritus (26.3%), psoriasis (23.6%), macular rash (18.4%), and eczema ( 18.4%). Among patients receiving nivolumab, the most common toxicities were psoriasis (29.6%), lichenoid rash (18.5%), pruritus (14.8%), and bullous pemphigoid (11.11%). 17 patients (19.3%) experienced 2 skin toxicities, while 2 patients (2.27%) experienced 3 skin toxicities. Among these 17 patients with two skin toxicities, 13 (76.47%) received a combination of immunotherapy with chemotherapy and 5 (29.41%) received immunotherapy alone. The most common skin toxicity in patients with two skin toxicities was pruritus (total 16 patients, i.e. 94.11%), followed by eczema (8 patients overall, 47.05%) and psoriasis (5 patients, i.e. 29.41%). Patients who also experienced systemic adverse events were all receiving combination of immunotherapy with chemotherapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δερματικές τοξικότητες της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θάνου Σοφία","Thanou Sofia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν η μελέτη της συχνότητας εμφάνισης δερματικών τοξικοτήτων σε ασθενείς που έλαβαν ανοσοθεραπεία για μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα καθώς και του είδους των τοξικοτήτων αυτών. Υλικό & Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 88 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα οι οποίοι είχαν λάβει ανοσοθεραπεία είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Η συλλογή του υλικού έγινε από τα αρχεία του τακτικού ογκολογικού ιατρείου του νοσοκομείου Α. Συγγρός. Αποτελέσματα: Οι πιο συχνές δερματικές τοξικότητες στο σύνολο των ασθενών ήταν το ψωριασόμορφο εξάνθημα(26,13%), ο κνησμός(18,18%), το έκζεμα(10,22%), το κηλιδώδες εξάνθημα (9,09%) ακολουθούμενα από το Π.Π(6,81%) και τα λειχηνοειδή εξανθήματα(5,68%). Στους ασθενείς που έλαβαν pembrolizumab είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με ΧΜΘ, πιο συχνές δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (26,3%), η ψωρίαση (23,6%), το κηλιδώδες εξάνθημα (18,4%) και το έκζεμα (18,4%). Από τους ασθενείς που έλαβαν nivolumab οι πιο συχνές τοξικότητες ήταν η ψωρίαση (29,6%),το λειχηνοειδές εξάνθημα (18,5%), ο κνησμός (14,8%) και το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές(11,11%). Οι 17 ασθενείς (19,3%) εμφάνισαν 2 δερματικές τοξικότητες, ενώ 2(2,27%) παρουσίασαν 3 δερματικές τοξικότητες. Συνολικά από αυτούς τους 17 ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες, οι 13 (76,47%) λάμβαναν συνδυασμό ανοσοθεραπείας μαζί με χημειοθεραπεία και 5 (29,41%) μόνο ανοσοθεραπεία.Η πιο συχνή δερματική τοξικότητα στους ασθενείς με δύο δερματικές τοξικότητες ήταν ο κνησμός (συνολικά 16 ασθενείς, δηλ 94,11%), ακολουθούμενος από το έκζεμα (8 ασθενείς συνολικά, 47,05%) και την ψωρίαση (5 ασθενείς, δηλ 29,41%).Οι ασθενείς που εμφάνισαν και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες λάμβαναν όλοι συνδυασμό ανοσοθεραπείας με ΧΜΘ.","Purpose: The purpose of the study was to investigate the incidence of skin toxicities in patients who received immunotherapy for non-small cell lung cancer (NSCLC), as well as the type of these toxicities. Material & Method: 88 patients with non-small cell lung cancer who had received immunotherapy either as monotherapy or in combination with chemotherapy participated in the research. The material was collected from the archives of the regular oncology department of A. Syggros hospital. Results: The most common skin toxicities in all patients were psoriatic rash (26.13%), pruritus (18.18%), eczema (10.22%), macular rash (9.09%) followed by bullous pemphigoid (6.81%) and lichenoid rashes (5.68%). In patients receiving pembrolizumab either as monotherapy or in combination with chemotherapy, the most common skin toxicities were pruritus (26.3%), psoriasis (23.6%), macular rash (18.4%), and eczema ( 18.4%). Among patients receiving nivolumab, the most common toxicities were psoriasis (29.6%), lichenoid rash (18.5%), pruritus (14.8%), and bullous pemphigoid (11.11%). 17 patients (19.3%) experienced 2 skin toxicities, while 2 patients (2.27%) experienced 3 skin toxicities. Among these 17 patients with two skin toxicities, 13 (76.47%) received a combination of immunotherapy with chemotherapy and 5 (29.41%) received immunotherapy alone. The most common skin toxicity in patients with two skin toxicities was pruritus (total 16 patients, i.e. 94.11%), followed by eczema (8 patients overall, 47.05%) and psoriasis (5 patients, i.e. 29.41%). Patients who also experienced systemic adverse events were all receiving combination of immunotherapy with chemotherapy."],"dc:identifier":["uoadl:3447066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447066"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δερματικές τοξικότητες της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:23Z"}