{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447134"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447134","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή των θεραπειών μέσω τέχνης στη Διαταραχή Χρήσης Ουσιών","abstract":"Εισαγωγή: Ως Διαταραχή Χρήσης Ουσιών ορίζεται «η επαναλαμβανόμενη χρήση ενός ή περισσότερων ψυχοδραστικών ουσιών, παρά την εμφάνιση προβλημάτων σε συναισθηματικές, σωματικές, γνωστικές, και κοινωνικές λειτουργίες του ατόμου». Η θεραπευτική δύναμη της τέχνης αφορά στην λειτουργία της ως συμπλέκτης των συνειρμικών διαδικασιών για την κινητοποίηση του πεδίου του συμβολικού, απαραίτητο στοιχείο στην απεξάρτηση. Σκοπός: Η μελέτη της χρήσης των θεραπειών μέσω τέχνης στην απεξάρτηση ατόμων με Διαταραχή Χρήσης Ουσιών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση. Έγινε αναζήτηση και μελέτη βιβλιογραφίας σχετικής με τη συμβολή της εικαστικής θεραπείας, της μουσικοθεραπείας, της δραματοθεραπείας και της χοροθεραπείας στην απεξάρτηση στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυαστικά οι λέξεις κλειδιά “substance use disorder”, “creative therapies”, “art therapy”, “music therapy”, “drama therapy”, “dance therapy”, “adults και συμπεριλήφθηκαν μελέτες μόνο στην αγγλική γλώσσα, με χρονικό εύρος 2004-2024. Τέθηκαν κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού και τελικά συμπεριλήφθηκαν 13 μελέτες. Αποτελέσματα: Τα στατιστικά σημαντικότερα πορίσματα αφορούσαν τη μείωση των συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης, την ανάπτυξη της πνευματικότητας και ευσυνειδησίας, την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την δημιουργία συνδέσεων μεταξύ χρήσης και γεγονότων ζωής. Ως δευτερεύον, φάνηκε αναγκαία η ύπαρξη προγραμμάτων αποκλειστικά για γυναίκες, καθώς αντιμετωπίζουν δυσκολίες που σχετίζονται με το φύλο. Συμπέρασμα: Το επιστημονικό πεδίο για την συμβολή της τέχνης στα προγράμματα απεξάρτησης παραμένει ανοιχτό προς διερεύνηση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ως Διαταραχή Χρήσης Ουσιών ορίζεται «η επαναλαμβανόμενη χρήση ενός ή περισσότερων ψυχοδραστικών ουσιών, παρά την εμφάνιση προβλημάτων σε συναισθηματικές, σωματικές, γνωστικές, και κοινωνικές λειτουργίες του ατόμου». Η θεραπευτική δύναμη της τέχνης αφορά στην λειτουργία της ως συμπλέκτης των συνειρμικών διαδικασιών για την κινητοποίηση του πεδίου του συμβολικού, απαραίτητο στοιχείο στην απεξάρτηση. Σκοπός: Η μελέτη της χρήσης των θεραπειών μέσω τέχνης στην απεξάρτηση ατόμων με Διαταραχή Χρήσης Ουσιών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση. Έγινε αναζήτηση και μελέτη βιβλιογραφίας σχετικής με τη συμβολή της εικαστικής θεραπείας, της μουσικοθεραπείας, της δραματοθεραπείας και της χοροθεραπείας στην απεξάρτηση στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυαστικά οι λέξεις κλειδιά “substance use disorder”, “creative therapies”, “art therapy”, “music therapy”, “drama therapy”, “dance therapy”, “adults και συμπεριλήφθηκαν μελέτες μόνο στην αγγλική γλώσσα, με χρονικό εύρος 2004-2024. Τέθηκαν κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού και τελικά συμπεριλήφθηκαν 13 μελέτες. Αποτελέσματα: Τα στατιστικά σημαντικότερα πορίσματα αφορούσαν τη μείωση των συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης, την ανάπτυξη της πνευματικότητας και ευσυνειδησίας, την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την δημιουργία συνδέσεων μεταξύ χρήσης και γεγονότων ζωής. Ως δευτερεύον, φάνηκε αναγκαία η ύπαρξη προγραμμάτων αποκλειστικά για γυναίκες, καθώς αντιμετωπίζουν δυσκολίες που σχετίζονται με το φύλο. Συμπέρασμα: Το επιστημονικό πεδίο για την συμβολή της τέχνης στα προγράμματα απεξάρτησης παραμένει ανοιχτό προς διερεύνηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψωμιάδη Στέλλα","Psomiade Stella"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447134"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447134","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447134","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447134","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447134","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψωμιάδη Στέλλα","Psomiade Stella"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447134","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447134"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ως Διαταραχή Χρήσης Ουσιών ορίζεται «η επαναλαμβανόμενη χρήση ενός ή περισσότερων ψυχοδραστικών ουσιών, παρά την εμφάνιση προβλημάτων σε συναισθηματικές, σωματικές, γνωστικές, και κοινωνικές λειτουργίες του ατόμου». Η θεραπευτική δύναμη της τέχνης αφορά στην λειτουργία της ως συμπλέκτης των συνειρμικών διαδικασιών για την κινητοποίηση του πεδίου του συμβολικού, απαραίτητο στοιχείο στην απεξάρτηση. Σκοπός: Η μελέτη της χρήσης των θεραπειών μέσω τέχνης στην απεξάρτηση ατόμων με Διαταραχή Χρήσης Ουσιών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση. Έγινε αναζήτηση και μελέτη βιβλιογραφίας σχετικής με τη συμβολή της εικαστικής θεραπείας, της μουσικοθεραπείας, της δραματοθεραπείας και της χοροθεραπείας στην απεξάρτηση στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυαστικά οι λέξεις κλειδιά “substance use disorder”, “creative therapies”, “art therapy”, “music therapy”, “drama therapy”, “dance therapy”, “adults και συμπεριλήφθηκαν μελέτες μόνο στην αγγλική γλώσσα, με χρονικό εύρος 2004-2024. Τέθηκαν κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού και τελικά συμπεριλήφθηκαν 13 μελέτες. Αποτελέσματα: Τα στατιστικά σημαντικότερα πορίσματα αφορούσαν τη μείωση των συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης, την ανάπτυξη της πνευματικότητας και ευσυνειδησίας, την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την δημιουργία συνδέσεων μεταξύ χρήσης και γεγονότων ζωής. Ως δευτερεύον, φάνηκε αναγκαία η ύπαρξη προγραμμάτων αποκλειστικά για γυναίκες, καθώς αντιμετωπίζουν δυσκολίες που σχετίζονται με το φύλο. Συμπέρασμα: Το επιστημονικό πεδίο για την συμβολή της τέχνης στα προγράμματα απεξάρτησης παραμένει ανοιχτό προς διερεύνηση.","Introduction: Substance Use Disorder is defined as “the repetitive use of one or more psychoactive substances, despite the appearance of problems in the emotional, physical, cognitive, and social functions of the individual”. The therapeutic power of art concerns its function as a clutch of associative processes to mobilize the symbolic field, an essential element in detoxification programs. Aim: The study of the use of art therapies in the addiction treatment programs of individuals with Substance Use Disorder. Method: A systematic review was conducted. A research of literature related to the contribution of art therapy, music therapy, drama therapy and dance therapy to detoxification was carried out in the electronic databases PubMed and Scopus. The keywords “substance use disorder”, “creative therapies”, “art therapy”, “music therapy”, “drama therapy ”,“ dance therapy ”,“ adults” were used in combination, and studies only in English language were included, with a time range of 2004-2024. Inclusion and exclusion criteria were set and 13 studies were finally included. Results: The most statistically significant findings concerned the reduction of anxiety and depression symptoms, the development of spirituality and conscientiousness, the improvement of quality of life and the creation of connections between substance use and life events. As a secondary consideration, the existence of programs exclusively for women seemed necessary, as they face gender-related difficulties. Conclussion: The scientific field for the contribution of art to addiction programs remains open for investigation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή των θεραπειών μέσω τέχνης στη Διαταραχή Χρήσης Ουσιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψωμιάδη Στέλλα","Psomiade Stella"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ως Διαταραχή Χρήσης Ουσιών ορίζεται «η επαναλαμβανόμενη χρήση ενός ή περισσότερων ψυχοδραστικών ουσιών, παρά την εμφάνιση προβλημάτων σε συναισθηματικές, σωματικές, γνωστικές, και κοινωνικές λειτουργίες του ατόμου». Η θεραπευτική δύναμη της τέχνης αφορά στην λειτουργία της ως συμπλέκτης των συνειρμικών διαδικασιών για την κινητοποίηση του πεδίου του συμβολικού, απαραίτητο στοιχείο στην απεξάρτηση. Σκοπός: Η μελέτη της χρήσης των θεραπειών μέσω τέχνης στην απεξάρτηση ατόμων με Διαταραχή Χρήσης Ουσιών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση. Έγινε αναζήτηση και μελέτη βιβλιογραφίας σχετικής με τη συμβολή της εικαστικής θεραπείας, της μουσικοθεραπείας, της δραματοθεραπείας και της χοροθεραπείας στην απεξάρτηση στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Scopus. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυαστικά οι λέξεις κλειδιά “substance use disorder”, “creative therapies”, “art therapy”, “music therapy”, “drama therapy”, “dance therapy”, “adults και συμπεριλήφθηκαν μελέτες μόνο στην αγγλική γλώσσα, με χρονικό εύρος 2004-2024. Τέθηκαν κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού και τελικά συμπεριλήφθηκαν 13 μελέτες. Αποτελέσματα: Τα στατιστικά σημαντικότερα πορίσματα αφορούσαν τη μείωση των συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης, την ανάπτυξη της πνευματικότητας και ευσυνειδησίας, την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την δημιουργία συνδέσεων μεταξύ χρήσης και γεγονότων ζωής. Ως δευτερεύον, φάνηκε αναγκαία η ύπαρξη προγραμμάτων αποκλειστικά για γυναίκες, καθώς αντιμετωπίζουν δυσκολίες που σχετίζονται με το φύλο. Συμπέρασμα: Το επιστημονικό πεδίο για την συμβολή της τέχνης στα προγράμματα απεξάρτησης παραμένει ανοιχτό προς διερεύνηση.","Introduction: Substance Use Disorder is defined as “the repetitive use of one or more psychoactive substances, despite the appearance of problems in the emotional, physical, cognitive, and social functions of the individual”. The therapeutic power of art concerns its function as a clutch of associative processes to mobilize the symbolic field, an essential element in detoxification programs. Aim: The study of the use of art therapies in the addiction treatment programs of individuals with Substance Use Disorder. Method: A systematic review was conducted. A research of literature related to the contribution of art therapy, music therapy, drama therapy and dance therapy to detoxification was carried out in the electronic databases PubMed and Scopus. The keywords “substance use disorder”, “creative therapies”, “art therapy”, “music therapy”, “drama therapy ”,“ dance therapy ”,“ adults” were used in combination, and studies only in English language were included, with a time range of 2004-2024. Inclusion and exclusion criteria were set and 13 studies were finally included. Results: The most statistically significant findings concerned the reduction of anxiety and depression symptoms, the development of spirituality and conscientiousness, the improvement of quality of life and the creation of connections between substance use and life events. As a secondary consideration, the existence of programs exclusively for women seemed necessary, as they face gender-related difficulties. Conclussion: The scientific field for the contribution of art to addiction programs remains open for investigation."],"dc:identifier":["uoadl:3447134","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447134"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η συμβολή των θεραπειών μέσω τέχνης στη Διαταραχή Χρήσης Ουσιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z"}