{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447254"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447254","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της ασφάλισης στα άρθρα 918 και 930 §3 του Αστικού Κώδικα","abstract":"Η ασφάλιση (κοινωνική ή ιδιωτική) έχει αναχθεί σε θεματοφύλακα των συμφερόντων όσων ατυχούν, παρέχοντας οικονομική υποστήριξη σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υφίστανται ζημία από την επέλευση ενός σαφώς προσδιορισμένου εκ των προτέρων κινδύνου. Στην πράξη, συμβαίνει αρκετά συχνά διάφορες ασφαλιστικές καλύψεις να ενεργοποιούνται ένεκα της τέλεσης μιας αδικοπραξίας (άρθρα 914 επ. ΑΚ), και σ’ αυτά τα πλαίσια εμφανίζουν σημαντικές ιδιαιτερότητες οι ρυθμίσεις των άρθρων 918 και 930 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα. Στις περιπτώσεις αυτές, ένα από τα κεντρικά ζητήματα που εγείρονται είναι το κατά πόσον ο κίνδυνος μετακυλίεται στον ασφαλιστή, με αποτέλεσμα αυτός να καθίσταται ο τελικός αποδέκτης της ζημίας. Ειδικά στο άρθρο 918 ΑΚ, η ύπαρξη ασφάλισης είτε στο πρόσωπο του ζημιωθέντος είτε στο πρόσωπο του ανίκανου προς καταλογισμό δράστη, οδηγεί σε αποκλεισμό της ευθύνης του τελευταίου τόσο έναντι του θύματος, όσο και έναντι του καταβάλλοντος ασφαλιστή. Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ προβλέπει ότι η ύπαρξη τρίτου υποχρέου σε αποζημίωση ή διατροφή εκείνου που αδικήθηκε, δεν απαλλάσσει τον βλάψαντα από την υποχρέωσή του να αποζημιώσει το θύμα. Από εκεί και πέρα, η τυχόν δυνατότητα του τρίτου προσώπου, κυρίως όταν πρόκειται για ασφαλιστή, να αναζητήσει ό,τι κατέβαλε στον παθόντα από τον υπαίτιο, γεννά πρόσθετα ερωτήματα, ιδίως όταν στον νόμο δεν συναντάται ειδική ρύθμιση για την υποκατάσταση του τρίτου στα δικαιώματα του ζημιωθέντος.","abstract_html":"Η ασφάλιση (κοινωνική ή ιδιωτική) έχει αναχθεί σε θεματοφύλακα των συμφερόντων όσων ατυχούν, παρέχοντας οικονομική υποστήριξη σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υφίστανται ζημία από την επέλευση ενός σαφώς προσδιορισμένου εκ των προτέρων κινδύνου. Στην πράξη, συμβαίνει αρκετά συχνά διάφορες ασφαλιστικές καλύψεις να ενεργοποιούνται ένεκα της τέλεσης μιας αδικοπραξίας (άρθρα 914 επ. ΑΚ), και σ’ αυτά τα πλαίσια εμφανίζουν σημαντικές ιδιαιτερότητες οι ρυθμίσεις των άρθρων 918 και 930 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα. Στις περιπτώσεις αυτές, ένα από τα κεντρικά ζητήματα που εγείρονται είναι το κατά πόσον ο κίνδυνος μετακυλίεται στον ασφαλιστή, με αποτέλεσμα αυτός να καθίσταται ο τελικός αποδέκτης της ζημίας. Ειδικά στο άρθρο 918 ΑΚ, η ύπαρξη ασφάλισης είτε στο πρόσωπο του ζημιωθέντος είτε στο πρόσωπο του ανίκανου προς καταλογισμό δράστη, οδηγεί σε αποκλεισμό της ευθύνης του τελευταίου τόσο έναντι του θύματος, όσο και έναντι του καταβάλλοντος ασφαλιστή. Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ προβλέπει ότι η ύπαρξη τρίτου υποχρέου σε αποζημίωση ή διατροφή εκείνου που αδικήθηκε, δεν απαλλάσσει τον βλάψαντα από την υποχρέωσή του να αποζημιώσει το θύμα. Από εκεί και πέρα, η τυχόν δυνατότητα του τρίτου προσώπου, κυρίως όταν πρόκειται για ασφαλιστή, να αναζητήσει ό,τι κατέβαλε στον παθόντα από τον υπαίτιο, γεννά πρόσθετα ερωτήματα, ιδίως όταν στον νόμο δεν συναντάται ειδική ρύθμιση για την υποκατάσταση του τρίτου στα δικαιώματα του ζημιωθέντος.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταυροπούλου Αθηνά","Stavropoulou Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447254"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447254","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447254","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447254","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447254","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταυροπούλου Αθηνά","Stavropoulou Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447254","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447254"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ασφάλιση (κοινωνική ή ιδιωτική) έχει αναχθεί σε θεματοφύλακα των συμφερόντων όσων ατυχούν, παρέχοντας οικονομική υποστήριξη σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υφίστανται ζημία από την επέλευση ενός σαφώς προσδιορισμένου εκ των προτέρων κινδύνου. Στην πράξη, συμβαίνει αρκετά συχνά διάφορες ασφαλιστικές καλύψεις να ενεργοποιούνται ένεκα της τέλεσης μιας αδικοπραξίας (άρθρα 914 επ. ΑΚ), και σ’ αυτά τα πλαίσια εμφανίζουν σημαντικές ιδιαιτερότητες οι ρυθμίσεις των άρθρων 918 και 930 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα. Στις περιπτώσεις αυτές, ένα από τα κεντρικά ζητήματα που εγείρονται είναι το κατά πόσον ο κίνδυνος μετακυλίεται στον ασφαλιστή, με αποτέλεσμα αυτός να καθίσταται ο τελικός αποδέκτης της ζημίας. Ειδικά στο άρθρο 918 ΑΚ, η ύπαρξη ασφάλισης είτε στο πρόσωπο του ζημιωθέντος είτε στο πρόσωπο του ανίκανου προς καταλογισμό δράστη, οδηγεί σε αποκλεισμό της ευθύνης του τελευταίου τόσο έναντι του θύματος, όσο και έναντι του καταβάλλοντος ασφαλιστή. Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ προβλέπει ότι η ύπαρξη τρίτου υποχρέου σε αποζημίωση ή διατροφή εκείνου που αδικήθηκε, δεν απαλλάσσει τον βλάψαντα από την υποχρέωσή του να αποζημιώσει το θύμα. Από εκεί και πέρα, η τυχόν δυνατότητα του τρίτου προσώπου, κυρίως όταν πρόκειται για ασφαλιστή, να αναζητήσει ό,τι κατέβαλε στον παθόντα από τον υπαίτιο, γεννά πρόσθετα ερωτήματα, ιδίως όταν στον νόμο δεν συναντάται ειδική ρύθμιση για την υποκατάσταση του τρίτου στα δικαιώματα του ζημιωθέντος.","Insurance (social or private) has become the custodian of the interests of those who are unfortunate, providing financial support to natural or legal persons who suffer damage from the occurrence of a clearly pre-defined risk. Quite often in practice, various insurance coverages happen to be triggered by the commission of a tort (Articles 914 et seq. CC), with considerable particularities in this context being the provisions of Articles 918 and 930 par. 3 of the Civil Code. In these cases, one of the central issues raised is whether the risk is transferred to the insurer, rendering him the ultimate recipient of the loss. In Article 918 CC, particularly, the presence of insurance either in the person of the injured party or in the person of the incapacitated perpetrator leads to the exclusion of the latter's liability both towards the victim and towards the paying insurer. On the other hand, Article 930 par. 3 of the Civil Code provides that the existence of a third party liable to pay indemnity or alimony to the injured party does not exempt the injured party from his/her obligation to compensate the victim. Beyond that, any possibility for the third party, especially where the third party is an insurer, to seek what he/she has paid to the injured party from the tortfeasor, raises additional questions, particularly where the law does not contain a specific provision on the subrogation of the third party to the rights of the injured party."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της ασφάλισης στα άρθρα 918 και 930 §3 του Αστικού Κώδικα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταυροπούλου Αθηνά","Stavropoulou Athina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η ασφάλιση (κοινωνική ή ιδιωτική) έχει αναχθεί σε θεματοφύλακα των συμφερόντων όσων ατυχούν, παρέχοντας οικονομική υποστήριξη σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υφίστανται ζημία από την επέλευση ενός σαφώς προσδιορισμένου εκ των προτέρων κινδύνου. Στην πράξη, συμβαίνει αρκετά συχνά διάφορες ασφαλιστικές καλύψεις να ενεργοποιούνται ένεκα της τέλεσης μιας αδικοπραξίας (άρθρα 914 επ. ΑΚ), και σ’ αυτά τα πλαίσια εμφανίζουν σημαντικές ιδιαιτερότητες οι ρυθμίσεις των άρθρων 918 και 930 παρ. 3 του Αστικού Κώδικα. Στις περιπτώσεις αυτές, ένα από τα κεντρικά ζητήματα που εγείρονται είναι το κατά πόσον ο κίνδυνος μετακυλίεται στον ασφαλιστή, με αποτέλεσμα αυτός να καθίσταται ο τελικός αποδέκτης της ζημίας. Ειδικά στο άρθρο 918 ΑΚ, η ύπαρξη ασφάλισης είτε στο πρόσωπο του ζημιωθέντος είτε στο πρόσωπο του ανίκανου προς καταλογισμό δράστη, οδηγεί σε αποκλεισμό της ευθύνης του τελευταίου τόσο έναντι του θύματος, όσο και έναντι του καταβάλλοντος ασφαλιστή. Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 930 παρ. 3 ΑΚ προβλέπει ότι η ύπαρξη τρίτου υποχρέου σε αποζημίωση ή διατροφή εκείνου που αδικήθηκε, δεν απαλλάσσει τον βλάψαντα από την υποχρέωσή του να αποζημιώσει το θύμα. Από εκεί και πέρα, η τυχόν δυνατότητα του τρίτου προσώπου, κυρίως όταν πρόκειται για ασφαλιστή, να αναζητήσει ό,τι κατέβαλε στον παθόντα από τον υπαίτιο, γεννά πρόσθετα ερωτήματα, ιδίως όταν στον νόμο δεν συναντάται ειδική ρύθμιση για την υποκατάσταση του τρίτου στα δικαιώματα του ζημιωθέντος.","Insurance (social or private) has become the custodian of the interests of those who are unfortunate, providing financial support to natural or legal persons who suffer damage from the occurrence of a clearly pre-defined risk. Quite often in practice, various insurance coverages happen to be triggered by the commission of a tort (Articles 914 et seq. CC), with considerable particularities in this context being the provisions of Articles 918 and 930 par. 3 of the Civil Code. In these cases, one of the central issues raised is whether the risk is transferred to the insurer, rendering him the ultimate recipient of the loss. In Article 918 CC, particularly, the presence of insurance either in the person of the injured party or in the person of the incapacitated perpetrator leads to the exclusion of the latter's liability both towards the victim and towards the paying insurer. On the other hand, Article 930 par. 3 of the Civil Code provides that the existence of a third party liable to pay indemnity or alimony to the injured party does not exempt the injured party from his/her obligation to compensate the victim. Beyond that, any possibility for the third party, especially where the third party is an insurer, to seek what he/she has paid to the injured party from the tortfeasor, raises additional questions, particularly where the law does not contain a specific provision on the subrogation of the third party to the rights of the injured party."],"dc:identifier":["uoadl:3447254","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447254"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο ρόλος της ασφάλισης στα άρθρα 918 και 930 §3 του Αστικού Κώδικα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z"}