{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447270"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447270","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκέντρωση του μέτρου στον διακριτό κύβο με μεθόδους Στοχαστικής Ανάλυσης","abstract":"Στη διατριβή αυτή μελετάμε τις ισοπεριμετρικές ανισότητες στον διακριτό κύβο. Κλασικά αποτελέσματα αυτού του τύπου οφείλονται στους Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Όλες αυτές οι ανισότητες αφορούν διαφορετικές έννοιες των συνόρων και τη σχέση τους για δυαδικές συναρτήσεις. Δοσμένη μιας συνάρτησης F : {−1,1}n→{−1,1} f:{−1,1} n →{−1,1} και ενός σημείου x ∈{−1,1}nx∈{−1,1} n , ορίζουμε την ευαισθησία της συνάρτησης f στο σημείο x την οποία συμβολίζουμε με hf(x)h f (x), ως τον αριθμό των συντεταγμένων i∈[n]i∈[n] για τις οποίες f(σi(x))≠f(x)f(σ i (x))=f(x), όπου σi(x)σ i (x) είναι η κορυφή του κύβου που διαφέρει από το xx μόνο στην ii-στη συντεταγμένη. Ο Talagrand εξέτασε την ποσότητα EhfEh f και διατύπωσε μια υπόθεση σχετικά με τη δυνατή μορφή μιας ισχυρότερης ανισότητας. Έδειξε ότι υπάρχει α∈(0,1/2]α∈(0,1/2] τέτοιο ώστε κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1} να ικανοποιεί την ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1Var(f)1/2−α⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2))α, Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log (Var(f) 1/2−α 1 ⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21 )) α , για κάποιο απόλυτο σταθερό c>0c>0, και υπέθεσε ότι αυτή η ανισότητα ισχύει επίσης για α=1/2α=1/2. Αυτό θα οδηγούσε στις ισοπεριμετρικές ανισότητες των Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Οι Eldan και Gross απέδειξαν ότι η υπόθεση του Talagrand είναι σωστή: Υπάρχει μια απόλυτη σταθερά c>0c>0 τέτοια ώστε, για κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1}, να ισχύει η ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2).Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21). Παρουσιάζουμε την απόδειξη αυτού του θεωρήματος, η οποία βασίζεται στον στοχαστικό λογισμό και αποφεύγει τη χρήση της υπερσυμβατότητας, η οποία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο σε όλα τα προηγούμενα αποτελέσματα. Στα τελευταία δύο κεφάλαια της διατριβής συζητάμε εναλλακτικές μεθόδους που προέκυψαν μετά το θεώρημα των Eldan-Gross.","abstract_html":"Στη διατριβή αυτή μελετάμε τις ισοπεριμετρικές ανισότητες στον διακριτό κύβο. Κλασικά αποτελέσματα αυτού του τύπου οφείλονται στους Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Όλες αυτές οι ανισότητες αφορούν διαφορετικές έννοιες των συνόρων και τη σχέση τους για δυαδικές συναρτήσεις. Δοσμένη μιας συνάρτησης F : {−1,1}n→{−1,1} f:{−1,1} n →{−1,1} και ενός σημείου x ∈{−1,1}nx∈{−1,1} n , ορίζουμε την ευαισθησία της συνάρτησης f στο σημείο x την οποία συμβολίζουμε με hf(x)h f (x), ως τον αριθμό των συντεταγμένων i∈[n]i∈[n] για τις οποίες f(σi(x))≠f(x)f(σ i (x))=f(x), όπου σi(x)σ i (x) είναι η κορυφή του κύβου που διαφέρει από το xx μόνο στην ii-στη συντεταγμένη. Ο Talagrand εξέτασε την ποσότητα EhfEh f και διατύπωσε μια υπόθεση σχετικά με τη δυνατή μορφή μιας ισχυρότερης ανισότητας. Έδειξε ότι υπάρχει α∈(0,1/2]α∈(0,1/2] τέτοιο ώστε κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1} να ικανοποιεί την ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1Var(f)1/2−α⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2))α, Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log (Var(f) 1/2−α 1 ⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21 )) α , για κάποιο απόλυτο σταθερό c&gt;0c&gt;0, και υπέθεσε ότι αυτή η ανισότητα ισχύει επίσης για α=1/2α=1/2. Αυτό θα οδηγούσε στις ισοπεριμετρικές ανισότητες των Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Οι Eldan και Gross απέδειξαν ότι η υπόθεση του Talagrand είναι σωστή: Υπάρχει μια απόλυτη σταθερά c&gt;0c&gt;0 τέτοια ώστε, για κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1}, να ισχύει η ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2).Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21). Παρουσιάζουμε την απόδειξη αυτού του θεωρήματος, η οποία βασίζεται στον στοχαστικό λογισμό και αποφεύγει τη χρήση της υπερσυμβατότητας, η οποία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο σε όλα τα προηγούμενα αποτελέσματα. Στα τελευταία δύο κεφάλαια της διατριβής συζητάμε εναλλακτικές μεθόδους που προέκυψαν μετά το θεώρημα των Eldan-Gross.","abstract_has_math":false,"creators":["Ασκούνης Ιάσονας-Λεοπόλδος","Askounis Iasonas-Leopoldos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447270"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447270","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447270","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447270","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447270","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ασκούνης Ιάσονας-Λεοπόλδος","Askounis Iasonas-Leopoldos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447270","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447270"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη διατριβή αυτή μελετάμε τις ισοπεριμετρικές ανισότητες στον διακριτό κύβο. Κλασικά αποτελέσματα αυτού του τύπου οφείλονται στους Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Όλες αυτές οι ανισότητες αφορούν διαφορετικές έννοιες των συνόρων και τη σχέση τους για δυαδικές συναρτήσεις. Δοσμένη μιας συνάρτησης F : {−1,1}n→{−1,1} f:{−1,1} n →{−1,1} και ενός σημείου x ∈{−1,1}nx∈{−1,1} n , ορίζουμε την ευαισθησία της συνάρτησης f στο σημείο x την οποία συμβολίζουμε με hf(x)h f (x), ως τον αριθμό των συντεταγμένων i∈[n]i∈[n] για τις οποίες f(σi(x))≠f(x)f(σ i (x))=f(x), όπου σi(x)σ i (x) είναι η κορυφή του κύβου που διαφέρει από το xx μόνο στην ii-στη συντεταγμένη. Ο Talagrand εξέτασε την ποσότητα EhfEh f και διατύπωσε μια υπόθεση σχετικά με τη δυνατή μορφή μιας ισχυρότερης ανισότητας. Έδειξε ότι υπάρχει α∈(0,1/2]α∈(0,1/2] τέτοιο ώστε κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1} να ικανοποιεί την ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1Var(f)1/2−α⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2))α, Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log (Var(f) 1/2−α 1 ⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21 )) α , για κάποιο απόλυτο σταθερό c>0c>0, και υπέθεσε ότι αυτή η ανισότητα ισχύει επίσης για α=1/2α=1/2. Αυτό θα οδηγούσε στις ισοπεριμετρικές ανισότητες των Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Οι Eldan και Gross απέδειξαν ότι η υπόθεση του Talagrand είναι σωστή: Υπάρχει μια απόλυτη σταθερά c>0c>0 τέτοια ώστε, για κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1}, να ισχύει η ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2).Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21). Παρουσιάζουμε την απόδειξη αυτού του θεωρήματος, η οποία βασίζεται στον στοχαστικό λογισμό και αποφεύγει τη χρήση της υπερσυμβατότητας, η οποία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο σε όλα τα προηγούμενα αποτελέσματα. Στα τελευταία δύο κεφάλαια της διατριβής συζητάμε εναλλακτικές μεθόδους που προέκυψαν μετά το θεώρημα των Eldan-Gross.","In this thesis we study isoperimetric inequalities on the discrete cube. Classical results of this type are due to Margulis, Talagrand and Kahn, Kalai and Linial. All these inequalities concern diﬀerent notions of boundaries and their relationship for Boolean functions. Given a function f : {−1,1}n →{−1,1}and a point x ∈{−1,1}n, we define the sensitivity of f at x, and denote it by h f (x), to be the number of coordinates i ∈[n] for which f (σi(x)) f (x), where σi(x) is the vertex of the cube which diﬀers from x only at the i-th coordinate. Talagrand considered the quantity E h f and made a conjecture about the possible form of a stronger inequality. He showed that there exists α∈(0,1/2] such that every function f : {−1,1}n →{−1,1}satisfies E h f ≥cVar( f ) log 1 Var( f )1/2−α       log       1 + 1/      n i=1Ii( f )2                   α, for some absolute constant c > 0 and conjectured that this inequality also holds for α = 1/2; this would imply the isoperimetric inequalities of Margulis, Talagrand and Kahn, Kalai and Linial. Eldan and Gross proved that Talagrand’s conjecture is true: There exists an absolute constant c >0 such that, for any function f : {−1,1}n →{−1,1}, we have that E h f ≥c Var( f ) log        1 + 1/       n i=1 We present the proof of this theorem, which is based on stochastic calculus and avoids the use of hypercontractivity that played an essential role in all the previous results. In the last two chapters of the thesis we discuss alternative subsequent approaches to the Eldan-Gross theorem."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκέντρωση του μέτρου στον διακριτό κύβο με μεθόδους Στοχαστικής Ανάλυσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ασκούνης Ιάσονας-Λεοπόλδος","Askounis Iasonas-Leopoldos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στη διατριβή αυτή μελετάμε τις ισοπεριμετρικές ανισότητες στον διακριτό κύβο. Κλασικά αποτελέσματα αυτού του τύπου οφείλονται στους Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Όλες αυτές οι ανισότητες αφορούν διαφορετικές έννοιες των συνόρων και τη σχέση τους για δυαδικές συναρτήσεις. Δοσμένη μιας συνάρτησης F : {−1,1}n→{−1,1} f:{−1,1} n →{−1,1} και ενός σημείου x ∈{−1,1}nx∈{−1,1} n , ορίζουμε την ευαισθησία της συνάρτησης f στο σημείο x την οποία συμβολίζουμε με hf(x)h f (x), ως τον αριθμό των συντεταγμένων i∈[n]i∈[n] για τις οποίες f(σi(x))≠f(x)f(σ i (x))=f(x), όπου σi(x)σ i (x) είναι η κορυφή του κύβου που διαφέρει από το xx μόνο στην ii-στη συντεταγμένη. Ο Talagrand εξέτασε την ποσότητα EhfEh f και διατύπωσε μια υπόθεση σχετικά με τη δυνατή μορφή μιας ισχυρότερης ανισότητας. Έδειξε ότι υπάρχει α∈(0,1/2]α∈(0,1/2] τέτοιο ώστε κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1} να ικανοποιεί την ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1Var(f)1/2−α⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2))α, Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log (Var(f) 1/2−α 1 ⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21 )) α , για κάποιο απόλυτο σταθερό c>0c>0, και υπέθεσε ότι αυτή η ανισότητα ισχύει επίσης για α=1/2α=1/2. Αυτό θα οδηγούσε στις ισοπεριμετρικές ανισότητες των Margulis, Talagrand και Kahn, Kalai και Linial. Οι Eldan και Gross απέδειξαν ότι η υπόθεση του Talagrand είναι σωστή: Υπάρχει μια απόλυτη σταθερά c>0c>0 τέτοια ώστε, για κάθε συνάρτηση f:{−1,1}n→{−1,1}f:{−1,1} n →{−1,1}, να ισχύει η ανισότητα Ehf≥c⋅Var(f)⋅log⁡(1+1∑i=1nIi(f)2).Eh f ≥c⋅Var(f)⋅log(1+ ∑ i=1n I i (f) 21). Παρουσιάζουμε την απόδειξη αυτού του θεωρήματος, η οποία βασίζεται στον στοχαστικό λογισμό και αποφεύγει τη χρήση της υπερσυμβατότητας, η οποία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο σε όλα τα προηγούμενα αποτελέσματα. Στα τελευταία δύο κεφάλαια της διατριβής συζητάμε εναλλακτικές μεθόδους που προέκυψαν μετά το θεώρημα των Eldan-Gross.","In this thesis we study isoperimetric inequalities on the discrete cube. Classical results of this type are due to Margulis, Talagrand and Kahn, Kalai and Linial. All these inequalities concern diﬀerent notions of boundaries and their relationship for Boolean functions. Given a function f : {−1,1}n →{−1,1}and a point x ∈{−1,1}n, we define the sensitivity of f at x, and denote it by h f (x), to be the number of coordinates i ∈[n] for which f (σi(x)) f (x), where σi(x) is the vertex of the cube which diﬀers from x only at the i-th coordinate. Talagrand considered the quantity E h f and made a conjecture about the possible form of a stronger inequality. He showed that there exists α∈(0,1/2] such that every function f : {−1,1}n →{−1,1}satisfies E h f ≥cVar( f ) log 1 Var( f )1/2−α       log       1 + 1/      n i=1Ii( f )2                   α, for some absolute constant c > 0 and conjectured that this inequality also holds for α = 1/2; this would imply the isoperimetric inequalities of Margulis, Talagrand and Kahn, Kalai and Linial. Eldan and Gross proved that Talagrand’s conjecture is true: There exists an absolute constant c >0 such that, for any function f : {−1,1}n →{−1,1}, we have that E h f ≥c Var( f ) log        1 + 1/       n i=1 We present the proof of this theorem, which is based on stochastic calculus and avoids the use of hypercontractivity that played an essential role in all the previous results. In the last two chapters of the thesis we discuss alternative subsequent approaches to the Eldan-Gross theorem."],"dc:identifier":["uoadl:3447270","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447270"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συγκέντρωση του μέτρου στον διακριτό κύβο με μεθόδους Στοχαστικής Ανάλυσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z"}