{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447458"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447458","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πνευμονική εμβολή διαγνωστική προσπέλαση και θεραπεία (διάρκεια, είδος και ανεπιθύμητες ενέργειες, follow up) σε ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Σύγκριση ασθενών με σοβαρή λοίμωξη SARS-COV2 που νοσηλεύτηκαν στη μονάδα εντατικής θεραπείας με και χωρίς πνευμονική εμβολή ως προς τις ημέρες νοσηλείας ,τα χαρακτηριστικά και την τελική έκβαση","abstract":"Τόσο η λοίμωξη από SARS-COV2 όσο και η νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο θρομβωτικών επιπλοκών με τη θρομβοεμβολική νόσο να αποτελεί τη συχνότερη. Αυτή η μελέτη έχει σκοπό να συγκρίνει ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη από SARS COV 2 που νοσηλεύτηκαν στη μοναδα εντατικής θεραπείας και είχαν πνευμονική εμβολή με αυτούς που δεν ειχαν ως προς τα χαρκατηριστικά, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θεραπεία που λάμβαναν. Τελικός σκοπός είναι η αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της πνευμονικής εμβολής στην έκβαση των ασθενών και η αναγνώριση των παραγόντων που σχετίζονται με αυξημένο κίνδνο θρομβοεμβολικής νόσου στον πληθυσμό αυτό. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, στην οποία συλλέξαμε δεδομένα από ασθενείς με σοβαρή COVID-19 που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως τον Ιανουάριο του 2022, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική πλατφόρμα του Νοσοκομείου <Σωτηρία>. Σε όλους τους ασθενείς ανακτήθηκαν δεδομένα που αφορούσαν τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά, τις συννοσηρότητες, τιμές εργαστηριακών εξετάσεων καθώς επίσης και το είδος και τη διάρκεια της θεραπείας Αποτελέσματα. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 297 ασθενείς εκ των οποίων οι 33 εμφάνιζαν πνευμονική εμβολή, είτε επιβεβαιωμένη άμεσα με CTPA, είτε εμμέσως με βάση την κλινική εικόνα και το triplex των κάτω άκρων. Οι ασθενείς με πνευμονική εμβολή σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή απαίτησαν μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας τόσο συνολικά όσο και στη μονάδα εντατικής θεραπείας, απαιτούσαν υποστήριξη με υψηλότερα μείγματα οξυγόνου ενώ είχαν υψηλότερη τιμή CRP, d-dimers και LDH συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς Π.Ε (p<0.05). Η ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη όχι μόνο δεν συνδέθηκε με αυξημένη επίπτωση θρομβομεβολικών επεισόδίων αλλά φάνηκε ότι η επίπτωση του σακχαρώδους διαβήτη σε ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερη σε σχέση με τους ασθενείς που ανέπτυξαν θρομβοεμβολική νόσο.Τέλος, η επιβίωση των ασθενών με και χωρίς πνευμονική εμβολή που νοσηλεύονταν στη Μ.Ε.Θ λόγω σοβαρής λοίμωξης από SARS-Cov-2 δεν διέφερε σημαντικά. Συμπέρασμα. Η πρώιμη αναζήτηση και διάγνωση της πνευμονικής εμβολής σχετίζεται με βελτίωση της έκβασης των ασθενών καθώς δίνεται η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και έγκαιρης έναρξη της κατάλληλης αγωγής. Δεδομένου ότι τόσο η νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας όσο και η λοίμωξη από SARS-COV 2 αυξάνουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων κρίθηκε σκόπιμη η μελέτη της συσχέτισης της πνευμονικής εμβολής με τη θνητότητα στους ασθενείς αυτούς. Επιπλέον, χρήσιμη είναι η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της θρόμβωσης και η συσχέτιση με τις συννοσηρότητες και τα εργαστηριακά δεδομένα για την έγκαιρη αναγνώριση της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς με SARS-COV 2 που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ","abstract_html":"Τόσο η λοίμωξη από SARS-COV2 όσο και η νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο θρομβωτικών επιπλοκών με τη θρομβοεμβολική νόσο να αποτελεί τη συχνότερη. Αυτή η μελέτη έχει σκοπό να συγκρίνει ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη από SARS COV 2 που νοσηλεύτηκαν στη μοναδα εντατικής θεραπείας και είχαν πνευμονική εμβολή με αυτούς που δεν ειχαν ως προς τα χαρκατηριστικά, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θεραπεία που λάμβαναν. Τελικός σκοπός είναι η αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της πνευμονικής εμβολής στην έκβαση των ασθενών και η αναγνώριση των παραγόντων που σχετίζονται με αυξημένο κίνδνο θρομβοεμβολικής νόσου στον πληθυσμό αυτό. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, στην οποία συλλέξαμε δεδομένα από ασθενείς με σοβαρή COVID-19 που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως τον Ιανουάριο του 2022, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική πλατφόρμα του Νοσοκομείου &lt;Σωτηρία&gt;. Σε όλους τους ασθενείς ανακτήθηκαν δεδομένα που αφορούσαν τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά, τις συννοσηρότητες, τιμές εργαστηριακών εξετάσεων καθώς επίσης και το είδος και τη διάρκεια της θεραπείας Αποτελέσματα. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 297 ασθενείς εκ των οποίων οι 33 εμφάνιζαν πνευμονική εμβολή, είτε επιβεβαιωμένη άμεσα με CTPA, είτε εμμέσως με βάση την κλινική εικόνα και το triplex των κάτω άκρων. Οι ασθενείς με πνευμονική εμβολή σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή απαίτησαν μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας τόσο συνολικά όσο και στη μονάδα εντατικής θεραπείας, απαιτούσαν υποστήριξη με υψηλότερα μείγματα οξυγόνου ενώ είχαν υψηλότερη τιμή CRP, d-dimers και LDH συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς Π.Ε (p&lt;0.05). Η ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη όχι μόνο δεν συνδέθηκε με αυξημένη επίπτωση θρομβομεβολικών επεισόδίων αλλά φάνηκε ότι η επίπτωση του σακχαρώδους διαβήτη σε ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερη σε σχέση με τους ασθενείς που ανέπτυξαν θρομβοεμβολική νόσο.Τέλος, η επιβίωση των ασθενών με και χωρίς πνευμονική εμβολή που νοσηλεύονταν στη Μ.Ε.Θ λόγω σοβαρής λοίμωξης από SARS-Cov-2 δεν διέφερε σημαντικά. Συμπέρασμα. Η πρώιμη αναζήτηση και διάγνωση της πνευμονικής εμβολής σχετίζεται με βελτίωση της έκβασης των ασθενών καθώς δίνεται η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και έγκαιρης έναρξη της κατάλληλης αγωγής. Δεδομένου ότι τόσο η νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας όσο και η λοίμωξη από SARS-COV 2 αυξάνουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων κρίθηκε σκόπιμη η μελέτη της συσχέτισης της πνευμονικής εμβολής με τη θνητότητα στους ασθενείς αυτούς. Επιπλέον, χρήσιμη είναι η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της θρόμβωσης και η συσχέτιση με τις συννοσηρότητες και τα εργαστηριακά δεδομένα για την έγκαιρη αναγνώριση της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς με SARS-COV 2 που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ","abstract_has_math":false,"creators":["Παπασαράντου Άννα","Papasarantou Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447458"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447458","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447458","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447458","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447458","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπασαράντου Άννα","Papasarantou Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447458"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τόσο η λοίμωξη από SARS-COV2 όσο και η νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο θρομβωτικών επιπλοκών με τη θρομβοεμβολική νόσο να αποτελεί τη συχνότερη. Αυτή η μελέτη έχει σκοπό να συγκρίνει ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη από SARS COV 2 που νοσηλεύτηκαν στη μοναδα εντατικής θεραπείας και είχαν πνευμονική εμβολή με αυτούς που δεν ειχαν ως προς τα χαρκατηριστικά, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θεραπεία που λάμβαναν. Τελικός σκοπός είναι η αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της πνευμονικής εμβολής στην έκβαση των ασθενών και η αναγνώριση των παραγόντων που σχετίζονται με αυξημένο κίνδνο θρομβοεμβολικής νόσου στον πληθυσμό αυτό. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, στην οποία συλλέξαμε δεδομένα από ασθενείς με σοβαρή COVID-19 που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως τον Ιανουάριο του 2022, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική πλατφόρμα του Νοσοκομείου <Σωτηρία>. Σε όλους τους ασθενείς ανακτήθηκαν δεδομένα που αφορούσαν τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά, τις συννοσηρότητες, τιμές εργαστηριακών εξετάσεων καθώς επίσης και το είδος και τη διάρκεια της θεραπείας Αποτελέσματα. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 297 ασθενείς εκ των οποίων οι 33 εμφάνιζαν πνευμονική εμβολή, είτε επιβεβαιωμένη άμεσα με CTPA, είτε εμμέσως με βάση την κλινική εικόνα και το triplex των κάτω άκρων. Οι ασθενείς με πνευμονική εμβολή σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή απαίτησαν μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας τόσο συνολικά όσο και στη μονάδα εντατικής θεραπείας, απαιτούσαν υποστήριξη με υψηλότερα μείγματα οξυγόνου ενώ είχαν υψηλότερη τιμή CRP, d-dimers και LDH συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς Π.Ε (p<0.05). Η ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη όχι μόνο δεν συνδέθηκε με αυξημένη επίπτωση θρομβομεβολικών επεισόδίων αλλά φάνηκε ότι η επίπτωση του σακχαρώδους διαβήτη σε ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερη σε σχέση με τους ασθενείς που ανέπτυξαν θρομβοεμβολική νόσο.Τέλος, η επιβίωση των ασθενών με και χωρίς πνευμονική εμβολή που νοσηλεύονταν στη Μ.Ε.Θ λόγω σοβαρής λοίμωξης από SARS-Cov-2 δεν διέφερε σημαντικά. Συμπέρασμα. Η πρώιμη αναζήτηση και διάγνωση της πνευμονικής εμβολής σχετίζεται με βελτίωση της έκβασης των ασθενών καθώς δίνεται η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και έγκαιρης έναρξη της κατάλληλης αγωγής. Δεδομένου ότι τόσο η νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας όσο και η λοίμωξη από SARS-COV 2 αυξάνουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων κρίθηκε σκόπιμη η μελέτη της συσχέτισης της πνευμονικής εμβολής με τη θνητότητα στους ασθενείς αυτούς. Επιπλέον, χρήσιμη είναι η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της θρόμβωσης και η συσχέτιση με τις συννοσηρότητες και τα εργαστηριακά δεδομένα για την έγκαιρη αναγνώριση της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς με SARS-COV 2 που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ","Both SARS-COV2 infection and intensive care unit hospitalization are associated with an increased risk of thrombotic complications with thromboembolic disease being the most common. This study aims to compare patients with severe SARS COV 2 infection who were admitted to the intensive care unit and had a pulmonary embolism with those who did not in terms of characteristics, length of stay and treatment received. The final aim is to evaluate the prognostic value of pulmonary embolism in patient outcome and to identify factors associated with an increased risk of thromboembolic disease in this population. Material - Method: This is a retrospective study, in which we collected data from patients with severe COVID-19 who were hospitalized in the ICU between September 2020 and January 2022, using the online platform of Sotiria Hospital. For all patients, data were retrieved regarding their demographic characteristics, comorbidities, values of laboratory tests as well as the type and duration of treatment. Results. The study included data from 297 patients of whom 33 had pulmonary embolism either directly confirmed by CTPA or indirectly based on clinical picture and triplex of the lower extremities. Patients with pulmonary embolism compared to patients without pulmonary embolism required longer hospital stays both overall and in the intensive care unit, required support with higher oxygen mixtures and had higher CRP, d-dimers and LDH values compared to patients without P.E (p<0.05). The presence of diabetes mellitus was not only not associated with an increased incidence of thromboembolic events, but it also appeared that the incidence of diabetes mellitus in patients without pulmonary embolism was statistically significantly lower compared to patients who developed thromboembolic disease. Finally, the survival of patients with and without pulmonary embolism who were hospitalized in the ICU due to severe SARS-Cov-2 infection did not differ significantly. Conclusion. The early search and diagnosis of pulmonary embolism is associated with an improvement in the outcome of patients as it allows for early diagnosis and early initiation of appropriate treatment. Since both intensive care unit hospitalization and SARS-COV 2 infection increase the risk of thromboembolic events, it was considered appropriate to study the association of pulmonary embolism with mortality in these patients. In addition, understanding the pathophysiological mechanisms of thrombosis and correlation with comorbidities and laboratory data is useful for the early recognition of pulmonary embolism in patients with SARS-COV 2 hospitalized in the ICU"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πνευμονική εμβολή διαγνωστική προσπέλαση και θεραπεία (διάρκεια, είδος και ανεπιθύμητες ενέργειες, follow up) σε ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Σύγκριση ασθενών με σοβαρή λοίμωξη SARS-COV2 που νοσηλεύτηκαν στη μονάδα εντατικής θεραπείας με και χωρίς πνευμονική εμβολή ως προς τις ημέρες νοσηλείας ,τα χαρακτηριστικά και την τελική έκβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπασαράντου Άννα","Papasarantou Anna"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τόσο η λοίμωξη από SARS-COV2 όσο και η νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο θρομβωτικών επιπλοκών με τη θρομβοεμβολική νόσο να αποτελεί τη συχνότερη. Αυτή η μελέτη έχει σκοπό να συγκρίνει ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη από SARS COV 2 που νοσηλεύτηκαν στη μοναδα εντατικής θεραπείας και είχαν πνευμονική εμβολή με αυτούς που δεν ειχαν ως προς τα χαρκατηριστικά, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θεραπεία που λάμβαναν. Τελικός σκοπός είναι η αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας της πνευμονικής εμβολής στην έκβαση των ασθενών και η αναγνώριση των παραγόντων που σχετίζονται με αυξημένο κίνδνο θρομβοεμβολικής νόσου στον πληθυσμό αυτό. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, στην οποία συλλέξαμε δεδομένα από ασθενείς με σοβαρή COVID-19 που νοσηλεύτηκαν στη ΜΕΘ κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως τον Ιανουάριο του 2022, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική πλατφόρμα του Νοσοκομείου <Σωτηρία>. Σε όλους τους ασθενείς ανακτήθηκαν δεδομένα που αφορούσαν τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά, τις συννοσηρότητες, τιμές εργαστηριακών εξετάσεων καθώς επίσης και το είδος και τη διάρκεια της θεραπείας Αποτελέσματα. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 297 ασθενείς εκ των οποίων οι 33 εμφάνιζαν πνευμονική εμβολή, είτε επιβεβαιωμένη άμεσα με CTPA, είτε εμμέσως με βάση την κλινική εικόνα και το triplex των κάτω άκρων. Οι ασθενείς με πνευμονική εμβολή σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή απαίτησαν μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας τόσο συνολικά όσο και στη μονάδα εντατικής θεραπείας, απαιτούσαν υποστήριξη με υψηλότερα μείγματα οξυγόνου ενώ είχαν υψηλότερη τιμή CRP, d-dimers και LDH συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς Π.Ε (p<0.05). Η ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη όχι μόνο δεν συνδέθηκε με αυξημένη επίπτωση θρομβομεβολικών επεισόδίων αλλά φάνηκε ότι η επίπτωση του σακχαρώδους διαβήτη σε ασθενείς χωρίς πνευμονική εμβολή ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερη σε σχέση με τους ασθενείς που ανέπτυξαν θρομβοεμβολική νόσο.Τέλος, η επιβίωση των ασθενών με και χωρίς πνευμονική εμβολή που νοσηλεύονταν στη Μ.Ε.Θ λόγω σοβαρής λοίμωξης από SARS-Cov-2 δεν διέφερε σημαντικά. Συμπέρασμα. Η πρώιμη αναζήτηση και διάγνωση της πνευμονικής εμβολής σχετίζεται με βελτίωση της έκβασης των ασθενών καθώς δίνεται η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και έγκαιρης έναρξη της κατάλληλης αγωγής. Δεδομένου ότι τόσο η νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας όσο και η λοίμωξη από SARS-COV 2 αυξάνουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων κρίθηκε σκόπιμη η μελέτη της συσχέτισης της πνευμονικής εμβολής με τη θνητότητα στους ασθενείς αυτούς. Επιπλέον, χρήσιμη είναι η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της θρόμβωσης και η συσχέτιση με τις συννοσηρότητες και τα εργαστηριακά δεδομένα για την έγκαιρη αναγνώριση της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς με SARS-COV 2 που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ","Both SARS-COV2 infection and intensive care unit hospitalization are associated with an increased risk of thrombotic complications with thromboembolic disease being the most common. This study aims to compare patients with severe SARS COV 2 infection who were admitted to the intensive care unit and had a pulmonary embolism with those who did not in terms of characteristics, length of stay and treatment received. The final aim is to evaluate the prognostic value of pulmonary embolism in patient outcome and to identify factors associated with an increased risk of thromboembolic disease in this population. Material - Method: This is a retrospective study, in which we collected data from patients with severe COVID-19 who were hospitalized in the ICU between September 2020 and January 2022, using the online platform of Sotiria Hospital. For all patients, data were retrieved regarding their demographic characteristics, comorbidities, values of laboratory tests as well as the type and duration of treatment. Results. The study included data from 297 patients of whom 33 had pulmonary embolism either directly confirmed by CTPA or indirectly based on clinical picture and triplex of the lower extremities. Patients with pulmonary embolism compared to patients without pulmonary embolism required longer hospital stays both overall and in the intensive care unit, required support with higher oxygen mixtures and had higher CRP, d-dimers and LDH values compared to patients without P.E (p<0.05). The presence of diabetes mellitus was not only not associated with an increased incidence of thromboembolic events, but it also appeared that the incidence of diabetes mellitus in patients without pulmonary embolism was statistically significantly lower compared to patients who developed thromboembolic disease. Finally, the survival of patients with and without pulmonary embolism who were hospitalized in the ICU due to severe SARS-Cov-2 infection did not differ significantly. Conclusion. The early search and diagnosis of pulmonary embolism is associated with an improvement in the outcome of patients as it allows for early diagnosis and early initiation of appropriate treatment. Since both intensive care unit hospitalization and SARS-COV 2 infection increase the risk of thromboembolic events, it was considered appropriate to study the association of pulmonary embolism with mortality in these patients. In addition, understanding the pathophysiological mechanisms of thrombosis and correlation with comorbidities and laboratory data is useful for the early recognition of pulmonary embolism in patients with SARS-COV 2 hospitalized in the ICU"],"dc:identifier":["uoadl:3447458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447458"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πνευμονική εμβολή διαγνωστική προσπέλαση και θεραπεία (διάρκεια, είδος και ανεπιθύμητες ενέργειες, follow up) σε ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Σύγκριση ασθενών με σοβαρή λοίμωξη SARS-COV2 που νοσηλεύτηκαν στη μονάδα εντατικής θεραπείας με και χωρίς πνευμονική εμβολή ως προς τις ημέρες νοσηλείας ,τα χαρακτηριστικά και την τελική έκβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:25Z"}