{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447588"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447588","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The price of privacy: assessing the legality of the consent-or-pay model for personal data processing by social media platforms.","abstract":"Στην εποχή της πληροφορίας, στη σφαίρα των διαδικτυακών υπηρεσιών, η προσοχή των χρηστών, τα προσωπικά δεδομένα και η διαφήμιση αξίζουν το (μεταφορικό) βάρος τους σε χρυσό. Εδώ και πολύ καιρό, το επιχειρηματικό μοντέλο των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook και το Instagram, ήταν να προσφέρουν δωρεάν πρόσβαση στις πλατφόρμες τους, και να συλλέγουν και αναλύουν συστηματικά προσωπικά δεδομένα των χρηστών για να τους βομβαρδίζουν με στοχευμένες διαφημίσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση των διαφημιστών, που αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων τους. Με την αύξηση της ευαισθητοποίησης για την προστασία προσωπικών δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και με την υιοθέτηση του GDPR, αυτή η επιχειρηματική πρακτική έχει δεχθεί απειλές και επιχειρήσεις όπως η Meta Platforms, που διαχειρίζονται αυτές τις υπηρεσίες, προσπαθούν να συμμορφωθούν ή να παρακάμψουν την νομοθεσία για να συνεχίσουν να λειτουργούν όπως και πριν. Παρόλο που η απόφαση ορόσημο του ΔΕΕ στην υπόθεση C-252/21 «Meta Platforms» έκρινε ότι οι πρακτικές της Meta δεν ήταν σύμφωνες με τον GDPR, ένα obiter dictum έξι λέξεων στην απόφαση φάνηκε να αφήνει την πόρτα ανοιχτή για την υιοθέτηση ενός μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, κάτι το οποίο πραγματοποίησε η Meta. Αυτό το μοντέλο, που χρησιμοποιείται ήδη από άλλες επιχειρήσεις στον κλάδο των διαδικτυακών υπηρεσιών, προσφέρει στους χρήστες μια απλή επιλογή, είτε να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την υπηρεσία όπως και πριν, με τη ρητή συγκατάθεση ότι τα προσωπικά σας δεδομένα θα υποβληθούν σε επεξεργασία για σκοπούς στοχευμένης διαφήμισης ή να πληρώσουν μια περιοδική χρέωση για να χρησιμοποιούν μια έκδοση της υπηρεσίας χωρίς διαφημίσεις. Αυτό το μοντέλο έχει ήδη αντιμετωπίσει έντονη κριτική από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και εθνικές αρχές προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το νέο μοντέλο δεν αμβλύνει τις ανησυχίες για την προστασία των δεδομένων και ενισχύει την παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών. Περαιτέρω επιχειρήματα έχουν αναπτυχθεί που υποδεικνύουν ότι το μοντέλο παραβιάζει επίσης τη νομοθεσία περί προστασίας των καταναλωτών και του ανταγωνισμού. Η παρούσα διατριβή στοχεύει να αξιολογήσει διεξοδικά τη νομιμότητα του μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής εντός της έννομης τάξης της ΕΕ. Γίνεται προσπάθεια πρόβλεψης μελλοντικών εξελίξεων, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αντιδράσεις του νομοθέτη και των ίδιων των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης.","abstract_html":"Στην εποχή της πληροφορίας, στη σφαίρα των διαδικτυακών υπηρεσιών, η προσοχή των χρηστών, τα προσωπικά δεδομένα και η διαφήμιση αξίζουν το (μεταφορικό) βάρος τους σε χρυσό. Εδώ και πολύ καιρό, το επιχειρηματικό μοντέλο των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook και το Instagram, ήταν να προσφέρουν δωρεάν πρόσβαση στις πλατφόρμες τους, και να συλλέγουν και αναλύουν συστηματικά προσωπικά δεδομένα των χρηστών για να τους βομβαρδίζουν με στοχευμένες διαφημίσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση των διαφημιστών, που αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων τους. Με την αύξηση της ευαισθητοποίησης για την προστασία προσωπικών δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και με την υιοθέτηση του GDPR, αυτή η επιχειρηματική πρακτική έχει δεχθεί απειλές και επιχειρήσεις όπως η Meta Platforms, που διαχειρίζονται αυτές τις υπηρεσίες, προσπαθούν να συμμορφωθούν ή να παρακάμψουν την νομοθεσία για να συνεχίσουν να λειτουργούν όπως και πριν. Παρόλο που η απόφαση ορόσημο του ΔΕΕ στην υπόθεση C-252/21 «Meta Platforms» έκρινε ότι οι πρακτικές της Meta δεν ήταν σύμφωνες με τον GDPR, ένα obiter dictum έξι λέξεων στην απόφαση φάνηκε να αφήνει την πόρτα ανοιχτή για την υιοθέτηση ενός μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, κάτι το οποίο πραγματοποίησε η Meta. Αυτό το μοντέλο, που χρησιμοποιείται ήδη από άλλες επιχειρήσεις στον κλάδο των διαδικτυακών υπηρεσιών, προσφέρει στους χρήστες μια απλή επιλογή, είτε να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την υπηρεσία όπως και πριν, με τη ρητή συγκατάθεση ότι τα προσωπικά σας δεδομένα θα υποβληθούν σε επεξεργασία για σκοπούς στοχευμένης διαφήμισης ή να πληρώσουν μια περιοδική χρέωση για να χρησιμοποιούν μια έκδοση της υπηρεσίας χωρίς διαφημίσεις. Αυτό το μοντέλο έχει ήδη αντιμετωπίσει έντονη κριτική από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και εθνικές αρχές προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το νέο μοντέλο δεν αμβλύνει τις ανησυχίες για την προστασία των δεδομένων και ενισχύει την παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών. Περαιτέρω επιχειρήματα έχουν αναπτυχθεί που υποδεικνύουν ότι το μοντέλο παραβιάζει επίσης τη νομοθεσία περί προστασίας των καταναλωτών και του ανταγωνισμού. Η παρούσα διατριβή στοχεύει να αξιολογήσει διεξοδικά τη νομιμότητα του μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής εντός της έννομης τάξης της ΕΕ. Γίνεται προσπάθεια πρόβλεψης μελλοντικών εξελίξεων, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αντιδράσεις του νομοθέτη και των ίδιων των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουκουτός Εμμανουήλ","Koukoutos Emmanouil"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:27Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447588"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447588","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447588","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447588","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447588","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουκουτός Εμμανουήλ","Koukoutos Emmanouil"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447588","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447588"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην εποχή της πληροφορίας, στη σφαίρα των διαδικτυακών υπηρεσιών, η προσοχή των χρηστών, τα προσωπικά δεδομένα και η διαφήμιση αξίζουν το (μεταφορικό) βάρος τους σε χρυσό. Εδώ και πολύ καιρό, το επιχειρηματικό μοντέλο των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook και το Instagram, ήταν να προσφέρουν δωρεάν πρόσβαση στις πλατφόρμες τους, και να συλλέγουν και αναλύουν συστηματικά προσωπικά δεδομένα των χρηστών για να τους βομβαρδίζουν με στοχευμένες διαφημίσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση των διαφημιστών, που αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων τους. Με την αύξηση της ευαισθητοποίησης για την προστασία προσωπικών δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και με την υιοθέτηση του GDPR, αυτή η επιχειρηματική πρακτική έχει δεχθεί απειλές και επιχειρήσεις όπως η Meta Platforms, που διαχειρίζονται αυτές τις υπηρεσίες, προσπαθούν να συμμορφωθούν ή να παρακάμψουν την νομοθεσία για να συνεχίσουν να λειτουργούν όπως και πριν. Παρόλο που η απόφαση ορόσημο του ΔΕΕ στην υπόθεση C-252/21 «Meta Platforms» έκρινε ότι οι πρακτικές της Meta δεν ήταν σύμφωνες με τον GDPR, ένα obiter dictum έξι λέξεων στην απόφαση φάνηκε να αφήνει την πόρτα ανοιχτή για την υιοθέτηση ενός μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, κάτι το οποίο πραγματοποίησε η Meta. Αυτό το μοντέλο, που χρησιμοποιείται ήδη από άλλες επιχειρήσεις στον κλάδο των διαδικτυακών υπηρεσιών, προσφέρει στους χρήστες μια απλή επιλογή, είτε να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την υπηρεσία όπως και πριν, με τη ρητή συγκατάθεση ότι τα προσωπικά σας δεδομένα θα υποβληθούν σε επεξεργασία για σκοπούς στοχευμένης διαφήμισης ή να πληρώσουν μια περιοδική χρέωση για να χρησιμοποιούν μια έκδοση της υπηρεσίας χωρίς διαφημίσεις. Αυτό το μοντέλο έχει ήδη αντιμετωπίσει έντονη κριτική από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και εθνικές αρχές προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το νέο μοντέλο δεν αμβλύνει τις ανησυχίες για την προστασία των δεδομένων και ενισχύει την παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών. Περαιτέρω επιχειρήματα έχουν αναπτυχθεί που υποδεικνύουν ότι το μοντέλο παραβιάζει επίσης τη νομοθεσία περί προστασίας των καταναλωτών και του ανταγωνισμού. Η παρούσα διατριβή στοχεύει να αξιολογήσει διεξοδικά τη νομιμότητα του μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής εντός της έννομης τάξης της ΕΕ. Γίνεται προσπάθεια πρόβλεψης μελλοντικών εξελίξεων, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αντιδράσεις του νομοθέτη και των ίδιων των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης.","In the information age, in the realm of online services, user engagement, personal data and advertising are worth their (figurative) weight in gold. For a long time now, the business model of social media services, like Facebook and Instagram, has been to offer access to their platforms free of charge, while systematically collecting and analyzing users’ personal data to bombard them with targeted advertising to better serve the interests of advertisers, their main source of revenue. In the advent of greater data protection awareness in the European Union, culminating in the adoption of the GDPR, this business practice has been put under threat, and enterprises like Meta Platforms, who operate these services, have been trying to conform with or bypass the rules to continue operating as usual. Even though the landmark decision of the CJEU in case C-252/21 “Meta Platforms” declared that Meta’s practices have not been compliant with the GDPR, a six-word obiter dictum in the judgement seemed to leave the door open for a consent-or-pay model for personal data processing, which Meta then rushed to adopt. This model, already being used by other undertakings in the online services industry, offers users with a simple choice, either continue using the service as always, while expressly consenting that your personal data will be processed for targeted advertising purposes, or pay a periodical fee to use an ad-free version of the service. This model has already faced strong scrutiny by civil society organizations and national data protection agencies, who argue that the new model does not alleviate the data protection concerns and furthers the violation of users’ fundamental rights. Further arguments made point to the model also being in breach of consumer protection and competition law as well. This dissertation aims to comprehensively assess the legality of the consent-or-pay model within the EU legal order. An attempt is made to forecast future developments, particularly with regards to the reactions of legislature and of the social media platforms themselves."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The price of privacy: assessing the legality of the consent-or-pay model for personal data processing by social media platforms."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουκουτός Εμμανουήλ","Koukoutos Emmanouil"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην εποχή της πληροφορίας, στη σφαίρα των διαδικτυακών υπηρεσιών, η προσοχή των χρηστών, τα προσωπικά δεδομένα και η διαφήμιση αξίζουν το (μεταφορικό) βάρος τους σε χρυσό. Εδώ και πολύ καιρό, το επιχειρηματικό μοντέλο των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook και το Instagram, ήταν να προσφέρουν δωρεάν πρόσβαση στις πλατφόρμες τους, και να συλλέγουν και αναλύουν συστηματικά προσωπικά δεδομένα των χρηστών για να τους βομβαρδίζουν με στοχευμένες διαφημίσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση των διαφημιστών, που αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων τους. Με την αύξηση της ευαισθητοποίησης για την προστασία προσωπικών δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και με την υιοθέτηση του GDPR, αυτή η επιχειρηματική πρακτική έχει δεχθεί απειλές και επιχειρήσεις όπως η Meta Platforms, που διαχειρίζονται αυτές τις υπηρεσίες, προσπαθούν να συμμορφωθούν ή να παρακάμψουν την νομοθεσία για να συνεχίσουν να λειτουργούν όπως και πριν. Παρόλο που η απόφαση ορόσημο του ΔΕΕ στην υπόθεση C-252/21 «Meta Platforms» έκρινε ότι οι πρακτικές της Meta δεν ήταν σύμφωνες με τον GDPR, ένα obiter dictum έξι λέξεων στην απόφαση φάνηκε να αφήνει την πόρτα ανοιχτή για την υιοθέτηση ενός μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, κάτι το οποίο πραγματοποίησε η Meta. Αυτό το μοντέλο, που χρησιμοποιείται ήδη από άλλες επιχειρήσεις στον κλάδο των διαδικτυακών υπηρεσιών, προσφέρει στους χρήστες μια απλή επιλογή, είτε να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την υπηρεσία όπως και πριν, με τη ρητή συγκατάθεση ότι τα προσωπικά σας δεδομένα θα υποβληθούν σε επεξεργασία για σκοπούς στοχευμένης διαφήμισης ή να πληρώσουν μια περιοδική χρέωση για να χρησιμοποιούν μια έκδοση της υπηρεσίας χωρίς διαφημίσεις. Αυτό το μοντέλο έχει ήδη αντιμετωπίσει έντονη κριτική από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και εθνικές αρχές προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το νέο μοντέλο δεν αμβλύνει τις ανησυχίες για την προστασία των δεδομένων και ενισχύει την παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών. Περαιτέρω επιχειρήματα έχουν αναπτυχθεί που υποδεικνύουν ότι το μοντέλο παραβιάζει επίσης τη νομοθεσία περί προστασίας των καταναλωτών και του ανταγωνισμού. Η παρούσα διατριβή στοχεύει να αξιολογήσει διεξοδικά τη νομιμότητα του μοντέλου συναίνεσης ή πληρωμής εντός της έννομης τάξης της ΕΕ. Γίνεται προσπάθεια πρόβλεψης μελλοντικών εξελίξεων, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αντιδράσεις του νομοθέτη και των ίδιων των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης.","In the information age, in the realm of online services, user engagement, personal data and advertising are worth their (figurative) weight in gold. For a long time now, the business model of social media services, like Facebook and Instagram, has been to offer access to their platforms free of charge, while systematically collecting and analyzing users’ personal data to bombard them with targeted advertising to better serve the interests of advertisers, their main source of revenue. In the advent of greater data protection awareness in the European Union, culminating in the adoption of the GDPR, this business practice has been put under threat, and enterprises like Meta Platforms, who operate these services, have been trying to conform with or bypass the rules to continue operating as usual. Even though the landmark decision of the CJEU in case C-252/21 “Meta Platforms” declared that Meta’s practices have not been compliant with the GDPR, a six-word obiter dictum in the judgement seemed to leave the door open for a consent-or-pay model for personal data processing, which Meta then rushed to adopt. This model, already being used by other undertakings in the online services industry, offers users with a simple choice, either continue using the service as always, while expressly consenting that your personal data will be processed for targeted advertising purposes, or pay a periodical fee to use an ad-free version of the service. This model has already faced strong scrutiny by civil society organizations and national data protection agencies, who argue that the new model does not alleviate the data protection concerns and furthers the violation of users’ fundamental rights. Further arguments made point to the model also being in breach of consumer protection and competition law as well. This dissertation aims to comprehensively assess the legality of the consent-or-pay model within the EU legal order. An attempt is made to forecast future developments, particularly with regards to the reactions of legislature and of the social media platforms themselves."],"dc:identifier":["uoadl:3447588","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447588"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["The price of privacy: assessing the legality of the consent-or-pay model for personal data processing by social media platforms."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:27Z"}