{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447686"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447686","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η δημοκρατική νομιμοποίηση της διοικητικής δράσης. Από τη βεμπεριανή θεωρία στο New Public Management","abstract":"Η δημοκρατική νομιμοποίηση της διοικητικής δράσης συνίσταται στην τήρηση αφενός των αναφαίρετων ατομικών δικαιωμάτων και αφετέρου του κανόνα της πλειοψηφίας. Με τον όρο «Δημόσια Διοίκηση» νοείται το σύνολο των διοικητικών οργάνων και το σύνολο των δημόσιων νομικών προσώπων κατά το μέρος που ενσωματώνουν ενταγμένα σε αυτά διοικητικά όργανα. Γίνεται ιστορική διαδρομή της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και ακολουθεί η συνοπτική παρουσίαση της έννοιας της νομιμοποίησης. Η δημοκρατική νομιμοποίηση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης βασίζεται συνταγματικά στην δημοκρατική αρχή (εκλογή του κάτοχου της εξουσίας από το λαό για περιορισμένο χρόνο και με δυνατότητα έκπτωσης από το αξίωμα), την αρχή της διάκρισης των εξουσιών (σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική) και την αρχή του κράτους δικαίου (τυπική- διαδικαστική μορφή: αυτοπεριορισμός της κρατικής εξουσίας από νόμους και παροχή έννομης προστασίας στα άτομα, ουσιαστική μορφή: ουσιαστικά δίκαιη μεταχείριση του ατόμου), ενώ η διαδικασία λειτουργεί ως πηγή νομιμοποίησης. Το βεμπεριανό μοντέλο της δημόσιας διοίκησης αποτέλεσε πρότυπο, διήλθε κρίση με αποτέλεσμα να αποζητάται νομιμοποίηση με την άσκηση κοινωνικής πολιτικής και την ίδρυση ανεξάρτητων αρχών. Αναδείχθηκε το μοντέλο του New Public Management, το οποίο επίσης παρουσίασε αδυναμίες, και οι νέες τάσεις στη δημόσια διοίκηση είναι η Νέα Διακυβέρνηση (New Governance) και η Hλεκτρονική Διακυβέρνηση (E-government). Καταλήγοντας, προκύπτει προβληματισμός για την εφαρμογή της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και δη της Τεχνητής Νοημοσύνης ενόψει του ζητούμενου αυτοπροσδιορισμού του ανθρώπου.","abstract_html":"Η δημοκρατική νομιμοποίηση της διοικητικής δράσης συνίσταται στην τήρηση αφενός των αναφαίρετων ατομικών δικαιωμάτων και αφετέρου του κανόνα της πλειοψηφίας. Με τον όρο «Δημόσια Διοίκηση» νοείται το σύνολο των διοικητικών οργάνων και το σύνολο των δημόσιων νομικών προσώπων κατά το μέρος που ενσωματώνουν ενταγμένα σε αυτά διοικητικά όργανα. Γίνεται ιστορική διαδρομή της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και ακολουθεί η συνοπτική παρουσίαση της έννοιας της νομιμοποίησης. Η δημοκρατική νομιμοποίηση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης βασίζεται συνταγματικά στην δημοκρατική αρχή (εκλογή του κάτοχου της εξουσίας από το λαό για περιορισμένο χρόνο και με δυνατότητα έκπτωσης από το αξίωμα), την αρχή της διάκρισης των εξουσιών (σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική) και την αρχή του κράτους δικαίου (τυπική- διαδικαστική μορφή: αυτοπεριορισμός της κρατικής εξουσίας από νόμους και παροχή έννομης προστασίας στα άτομα, ουσιαστική μορφή: ουσιαστικά δίκαιη μεταχείριση του ατόμου), ενώ η διαδικασία λειτουργεί ως πηγή νομιμοποίησης. Το βεμπεριανό μοντέλο της δημόσιας διοίκησης αποτέλεσε πρότυπο, διήλθε κρίση με αποτέλεσμα να αποζητάται νομιμοποίηση με την άσκηση κοινωνικής πολιτικής και την ίδρυση ανεξάρτητων αρχών. Αναδείχθηκε το μοντέλο του New Public Management, το οποίο επίσης παρουσίασε αδυναμίες, και οι νέες τάσεις στη δημόσια διοίκηση είναι η Νέα Διακυβέρνηση (New Governance) και η Hλεκτρονική Διακυβέρνηση (E-government). Καταλήγοντας, προκύπτει προβληματισμός για την εφαρμογή της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και δη της Τεχνητής Νοημοσύνης ενόψει του ζητούμενου αυτοπροσδιορισμού του ανθρώπου.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρβανίτη Αργυρώ","Arvaniti Argyro"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:27Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447686"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447686","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447686","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447686","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447686","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρβανίτη Αργυρώ","Arvaniti Argyro"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447686","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447686"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δημοκρατική νομιμοποίηση της διοικητικής δράσης συνίσταται στην τήρηση αφενός των αναφαίρετων ατομικών δικαιωμάτων και αφετέρου του κανόνα της πλειοψηφίας. Με τον όρο «Δημόσια Διοίκηση» νοείται το σύνολο των διοικητικών οργάνων και το σύνολο των δημόσιων νομικών προσώπων κατά το μέρος που ενσωματώνουν ενταγμένα σε αυτά διοικητικά όργανα. Γίνεται ιστορική διαδρομή της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και ακολουθεί η συνοπτική παρουσίαση της έννοιας της νομιμοποίησης. Η δημοκρατική νομιμοποίηση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης βασίζεται συνταγματικά στην δημοκρατική αρχή (εκλογή του κάτοχου της εξουσίας από το λαό για περιορισμένο χρόνο και με δυνατότητα έκπτωσης από το αξίωμα), την αρχή της διάκρισης των εξουσιών (σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική) και την αρχή του κράτους δικαίου (τυπική- διαδικαστική μορφή: αυτοπεριορισμός της κρατικής εξουσίας από νόμους και παροχή έννομης προστασίας στα άτομα, ουσιαστική μορφή: ουσιαστικά δίκαιη μεταχείριση του ατόμου), ενώ η διαδικασία λειτουργεί ως πηγή νομιμοποίησης. Το βεμπεριανό μοντέλο της δημόσιας διοίκησης αποτέλεσε πρότυπο, διήλθε κρίση με αποτέλεσμα να αποζητάται νομιμοποίηση με την άσκηση κοινωνικής πολιτικής και την ίδρυση ανεξάρτητων αρχών. Αναδείχθηκε το μοντέλο του New Public Management, το οποίο επίσης παρουσίασε αδυναμίες, και οι νέες τάσεις στη δημόσια διοίκηση είναι η Νέα Διακυβέρνηση (New Governance) και η Hλεκτρονική Διακυβέρνηση (E-government). Καταλήγοντας, προκύπτει προβληματισμός για την εφαρμογή της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και δη της Τεχνητής Νοημοσύνης ενόψει του ζητούμενου αυτοπροσδιορισμού του ανθρώπου.","The democratic legitimacy of administrative action consists in respecting inalienable individual rights on the one hand and the majority rule on the other. The term \"Public Administration\" refers to the totality of administrative bodies and the totality of public legal entities to the extent that they incorporate administrative bodies integrated into them. A brief history of the Greek public administration is followed by a brief presentation of the concept of legitimacy. The democratic legitimacy of the Greek public administration is constitutionally based on the democratic principle (election of the holder of power by the people for a limited period of time abiding by the possibility of removal from office), the principle of separation of powers (in legislative, executive and judicial) and the principle of the rule of law (formal-procedural form: self-limitation of state power by laws and provision of legal protection to individuals, substantive form: essentially fair treatment of the individual), while the process functions as a source of legitimacy. The Weberian model of public administration served as an example, went through a crisis, resulting in the pursuit of legitimacy through the exercise of social policy and the establishment of independent bodies. The New Public Management model emerged, while it also presented weaknesses and the new trends in public administration are New Governance and Electronic Governance. In conclusion, a concern arises regarding the implementation of e-Governance and in particular Artificial Intelligence in the light of the requisite human self-determination."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η δημοκρατική νομιμοποίηση της διοικητικής δράσης. Από τη βεμπεριανή θεωρία στο New Public Management"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρβανίτη Αργυρώ","Arvaniti Argyro"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η δημοκρατική νομιμοποίηση της διοικητικής δράσης συνίσταται στην τήρηση αφενός των αναφαίρετων ατομικών δικαιωμάτων και αφετέρου του κανόνα της πλειοψηφίας. Με τον όρο «Δημόσια Διοίκηση» νοείται το σύνολο των διοικητικών οργάνων και το σύνολο των δημόσιων νομικών προσώπων κατά το μέρος που ενσωματώνουν ενταγμένα σε αυτά διοικητικά όργανα. Γίνεται ιστορική διαδρομή της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και ακολουθεί η συνοπτική παρουσίαση της έννοιας της νομιμοποίησης. Η δημοκρατική νομιμοποίηση της ελληνικής δημόσιας διοίκησης βασίζεται συνταγματικά στην δημοκρατική αρχή (εκλογή του κάτοχου της εξουσίας από το λαό για περιορισμένο χρόνο και με δυνατότητα έκπτωσης από το αξίωμα), την αρχή της διάκρισης των εξουσιών (σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική) και την αρχή του κράτους δικαίου (τυπική- διαδικαστική μορφή: αυτοπεριορισμός της κρατικής εξουσίας από νόμους και παροχή έννομης προστασίας στα άτομα, ουσιαστική μορφή: ουσιαστικά δίκαιη μεταχείριση του ατόμου), ενώ η διαδικασία λειτουργεί ως πηγή νομιμοποίησης. Το βεμπεριανό μοντέλο της δημόσιας διοίκησης αποτέλεσε πρότυπο, διήλθε κρίση με αποτέλεσμα να αποζητάται νομιμοποίηση με την άσκηση κοινωνικής πολιτικής και την ίδρυση ανεξάρτητων αρχών. Αναδείχθηκε το μοντέλο του New Public Management, το οποίο επίσης παρουσίασε αδυναμίες, και οι νέες τάσεις στη δημόσια διοίκηση είναι η Νέα Διακυβέρνηση (New Governance) και η Hλεκτρονική Διακυβέρνηση (E-government). Καταλήγοντας, προκύπτει προβληματισμός για την εφαρμογή της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και δη της Τεχνητής Νοημοσύνης ενόψει του ζητούμενου αυτοπροσδιορισμού του ανθρώπου.","The democratic legitimacy of administrative action consists in respecting inalienable individual rights on the one hand and the majority rule on the other. The term \"Public Administration\" refers to the totality of administrative bodies and the totality of public legal entities to the extent that they incorporate administrative bodies integrated into them. A brief history of the Greek public administration is followed by a brief presentation of the concept of legitimacy. The democratic legitimacy of the Greek public administration is constitutionally based on the democratic principle (election of the holder of power by the people for a limited period of time abiding by the possibility of removal from office), the principle of separation of powers (in legislative, executive and judicial) and the principle of the rule of law (formal-procedural form: self-limitation of state power by laws and provision of legal protection to individuals, substantive form: essentially fair treatment of the individual), while the process functions as a source of legitimacy. The Weberian model of public administration served as an example, went through a crisis, resulting in the pursuit of legitimacy through the exercise of social policy and the establishment of independent bodies. The New Public Management model emerged, while it also presented weaknesses and the new trends in public administration are New Governance and Electronic Governance. In conclusion, a concern arises regarding the implementation of e-Governance and in particular Artificial Intelligence in the light of the requisite human self-determination."],"dc:identifier":["uoadl:3447686","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447686"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η δημοκρατική νομιμοποίηση της διοικητικής δράσης. Από τη βεμπεριανή θεωρία στο New Public Management"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:27Z"}