{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447719"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447719","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μη κωδικά RNA ως νέοι βιοδείκτες για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης: Συστηματική ανασκόπηση και κριτική ανάλυση της βιβλιογραφίας.","abstract":"Εισαγωγή: Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, φλεγμονώδη γυναικολογική νόσος που χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη ιστού παρόμοιου με το ενδομήτριο σε θέσεις εκτός της μήτρας. Αυτή η καλοήθης διαταραχή, η οποία εξαρτάται από τα οιστρογόνα, επηρεάζει το 6-10% των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία. Επιπλέον, περίπου το 40% των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας. Παρά τις συνεχείς προόδους, η διάγνωση της ενδομητρίωσης παραμένει πρόκληση και βασίζεται κυρίως στη χειρουργική αξιολόγηση, συνήθως μέσω λαπαροσκόπησης. Η επεμβατική φύση της διάγνωσης της ενδομητρίωσης θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν υπήρχαν διαθέσιμοι κατάλληλοι βιοδείκτες για την διάγνωση τη νόσου. Στο πλαίσιο της ανάπτυξης μη επεμβατικών διαγνωστικών μεθόδων, έχει διερευνηθεί ο ρόλος των non-coding RNAs (ncRNAs) και αυτή η μελέτη στοχεύει στη συλλογική σύνθεση και κριτική ανάλυση των υπαρχόντων στοιχείων. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/Medline και Embase έως τον Απρίλιο του 2022, και ακολούθησε μετα-ανάλυση. Συμπεριλήφθηκαν πρότυπα άρθρα πλήρους κειμένου στα αγγλικά που συνέκριναν τη διαγνωστική εγκυρότητα των ncRNAs με τις συμβατικές μεθόδους διάγνωσης της ενδομητρίωσης. Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 26 μελέτες και αναλύθηκαν 64 ncRNAs. Οι μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες όπου στην πρώτη ομάδα αξιολογήθηκε η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNAs και στη δεύτερη η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μοντέλων που αποτελούνται από δύο ή περισσότερα ncRNAs. Αποτελέσματα: H συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μεμονωμένων ncRNAs χαρακτηρίζεται από (AUC 0,783), ευαισθησία 78,0% (95%CI:72,3-82,8%), ειδικότητα 73,8% (95%CI:67,8-79,1%), θετική προγνωστική αξία (PPV) 81,1% (95%CI:77,1–84,5%) και αρνητική προγνωστική αξία (NPV) 69,5% (95%CI:62,4–75,9%). Πραγματοποιήθηκε ακόμα στατιστική ανάλυση που παρουσιάζει τη συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNA που αξιολογήθηκαν από δύο ή περισσότερες μεμονωμένες μελέτες. Το συνολικό AUC βρέθηκε ότι είναι 0,824, η ευαισθησία 81,8% (95%CI:72,0–88,7%), η ειδικότητα 80,0% (95%CI:68,8-87,9%), το PPV 87,6% (95%CI:80,3–92,4%) και το NPV 72,2% (95%CI:57,4–83,3%). Όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα, το μοντέλο των ncRNAs η μετα-ανάλυσή μας βρήκε ότι η συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μοντέλων ncRNA χαρακτηρίζεται από AUC 0,896, ευαισθησία 86,8% (95%CI:81,9–90,5%), ειδικότητα 80,3% (95%CI:68,9-88,2%), PPV 8. % (95%CI:82,2–92,5%) και NPV 78,0% (95%CI:68,2–85,4%). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται εδώ υποδεικνύουν ότι τα ncRNAs εμφανίζονται ως πολλά υποσχόμενοι μη επεμβατικοί βιοδείκτες για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης, παρέχοντας επαρκή διαγνωστική αποτελεσματικότητα, ειδικά όταν συναξιολογούνται ως μοντέλο και όχι ως μεμονωμένοι δείκτες. Μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας θα πρέπει να επικεντρωθούν στην ανάπτυξη διαγνωστικών αλγορίθμων με βάση την τεχνητή νοημοσύνη που θα ενσωματώνουν το προφίλ ncRNA σε συνδυασμό με μοριακά, βιοχημικά και απεικονιστικά διαγνωστικά δεδομένα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, φλεγμονώδη γυναικολογική νόσος που χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη ιστού παρόμοιου με το ενδομήτριο σε θέσεις εκτός της μήτρας. Αυτή η καλοήθης διαταραχή, η οποία εξαρτάται από τα οιστρογόνα, επηρεάζει το 6-10% των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία. Επιπλέον, περίπου το 40% των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας. Παρά τις συνεχείς προόδους, η διάγνωση της ενδομητρίωσης παραμένει πρόκληση και βασίζεται κυρίως στη χειρουργική αξιολόγηση, συνήθως μέσω λαπαροσκόπησης. Η επεμβατική φύση της διάγνωσης της ενδομητρίωσης θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν υπήρχαν διαθέσιμοι κατάλληλοι βιοδείκτες για την διάγνωση τη νόσου. Στο πλαίσιο της ανάπτυξης μη επεμβατικών διαγνωστικών μεθόδων, έχει διερευνηθεί ο ρόλος των non-coding RNAs (ncRNAs) και αυτή η μελέτη στοχεύει στη συλλογική σύνθεση και κριτική ανάλυση των υπαρχόντων στοιχείων. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/Medline και Embase έως τον Απρίλιο του 2022, και ακολούθησε μετα-ανάλυση. Συμπεριλήφθηκαν πρότυπα άρθρα πλήρους κειμένου στα αγγλικά που συνέκριναν τη διαγνωστική εγκυρότητα των ncRNAs με τις συμβατικές μεθόδους διάγνωσης της ενδομητρίωσης. Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 26 μελέτες και αναλύθηκαν 64 ncRNAs. Οι μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες όπου στην πρώτη ομάδα αξιολογήθηκε η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNAs και στη δεύτερη η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μοντέλων που αποτελούνται από δύο ή περισσότερα ncRNAs. Αποτελέσματα: H συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μεμονωμένων ncRNAs χαρακτηρίζεται από (AUC 0,783), ευαισθησία 78,0% (95%CI:72,3-82,8%), ειδικότητα 73,8% (95%CI:67,8-79,1%), θετική προγνωστική αξία (PPV) 81,1% (95%CI:77,1–84,5%) και αρνητική προγνωστική αξία (NPV) 69,5% (95%CI:62,4–75,9%). Πραγματοποιήθηκε ακόμα στατιστική ανάλυση που παρουσιάζει τη συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNA που αξιολογήθηκαν από δύο ή περισσότερες μεμονωμένες μελέτες. Το συνολικό AUC βρέθηκε ότι είναι 0,824, η ευαισθησία 81,8% (95%CI:72,0–88,7%), η ειδικότητα 80,0% (95%CI:68,8-87,9%), το PPV 87,6% (95%CI:80,3–92,4%) και το NPV 72,2% (95%CI:57,4–83,3%). Όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα, το μοντέλο των ncRNAs η μετα-ανάλυσή μας βρήκε ότι η συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μοντέλων ncRNA χαρακτηρίζεται από AUC 0,896, ευαισθησία 86,8% (95%CI:81,9–90,5%), ειδικότητα 80,3% (95%CI:68,9-88,2%), PPV 8. % (95%CI:82,2–92,5%) και NPV 78,0% (95%CI:68,2–85,4%). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται εδώ υποδεικνύουν ότι τα ncRNAs εμφανίζονται ως πολλά υποσχόμενοι μη επεμβατικοί βιοδείκτες για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης, παρέχοντας επαρκή διαγνωστική αποτελεσματικότητα, ειδικά όταν συναξιολογούνται ως μοντέλο και όχι ως μεμονωμένοι δείκτες. Μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας θα πρέπει να επικεντρωθούν στην ανάπτυξη διαγνωστικών αλγορίθμων με βάση την τεχνητή νοημοσύνη που θα ενσωματώνουν το προφίλ ncRNA σε συνδυασμό με μοριακά, βιοχημικά και απεικονιστικά διαγνωστικά δεδομένα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκκίνη Γεωργία","Kokkini Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447719"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447719","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447719","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447719","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447719","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκκίνη Γεωργία","Kokkini Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447719"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, φλεγμονώδη γυναικολογική νόσος που χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη ιστού παρόμοιου με το ενδομήτριο σε θέσεις εκτός της μήτρας. Αυτή η καλοήθης διαταραχή, η οποία εξαρτάται από τα οιστρογόνα, επηρεάζει το 6-10% των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία. Επιπλέον, περίπου το 40% των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας. Παρά τις συνεχείς προόδους, η διάγνωση της ενδομητρίωσης παραμένει πρόκληση και βασίζεται κυρίως στη χειρουργική αξιολόγηση, συνήθως μέσω λαπαροσκόπησης. Η επεμβατική φύση της διάγνωσης της ενδομητρίωσης θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν υπήρχαν διαθέσιμοι κατάλληλοι βιοδείκτες για την διάγνωση τη νόσου. Στο πλαίσιο της ανάπτυξης μη επεμβατικών διαγνωστικών μεθόδων, έχει διερευνηθεί ο ρόλος των non-coding RNAs (ncRNAs) και αυτή η μελέτη στοχεύει στη συλλογική σύνθεση και κριτική ανάλυση των υπαρχόντων στοιχείων. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/Medline και Embase έως τον Απρίλιο του 2022, και ακολούθησε μετα-ανάλυση. Συμπεριλήφθηκαν πρότυπα άρθρα πλήρους κειμένου στα αγγλικά που συνέκριναν τη διαγνωστική εγκυρότητα των ncRNAs με τις συμβατικές μεθόδους διάγνωσης της ενδομητρίωσης. Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 26 μελέτες και αναλύθηκαν 64 ncRNAs. Οι μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες όπου στην πρώτη ομάδα αξιολογήθηκε η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNAs και στη δεύτερη η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μοντέλων που αποτελούνται από δύο ή περισσότερα ncRNAs. Αποτελέσματα: H συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μεμονωμένων ncRNAs χαρακτηρίζεται από (AUC 0,783), ευαισθησία 78,0% (95%CI:72,3-82,8%), ειδικότητα 73,8% (95%CI:67,8-79,1%), θετική προγνωστική αξία (PPV) 81,1% (95%CI:77,1–84,5%) και αρνητική προγνωστική αξία (NPV) 69,5% (95%CI:62,4–75,9%). Πραγματοποιήθηκε ακόμα στατιστική ανάλυση που παρουσιάζει τη συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNA που αξιολογήθηκαν από δύο ή περισσότερες μεμονωμένες μελέτες. Το συνολικό AUC βρέθηκε ότι είναι 0,824, η ευαισθησία 81,8% (95%CI:72,0–88,7%), η ειδικότητα 80,0% (95%CI:68,8-87,9%), το PPV 87,6% (95%CI:80,3–92,4%) και το NPV 72,2% (95%CI:57,4–83,3%). Όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα, το μοντέλο των ncRNAs η μετα-ανάλυσή μας βρήκε ότι η συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μοντέλων ncRNA χαρακτηρίζεται από AUC 0,896, ευαισθησία 86,8% (95%CI:81,9–90,5%), ειδικότητα 80,3% (95%CI:68,9-88,2%), PPV 8. % (95%CI:82,2–92,5%) και NPV 78,0% (95%CI:68,2–85,4%). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται εδώ υποδεικνύουν ότι τα ncRNAs εμφανίζονται ως πολλά υποσχόμενοι μη επεμβατικοί βιοδείκτες για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης, παρέχοντας επαρκή διαγνωστική αποτελεσματικότητα, ειδικά όταν συναξιολογούνται ως μοντέλο και όχι ως μεμονωμένοι δείκτες. Μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας θα πρέπει να επικεντρωθούν στην ανάπτυξη διαγνωστικών αλγορίθμων με βάση την τεχνητή νοημοσύνη που θα ενσωματώνουν το προφίλ ncRNA σε συνδυασμό με μοριακά, βιοχημικά και απεικονιστικά διαγνωστικά δεδομένα.","Introduction: Endometriosis is a long-term inflammatory gynecological condition characterized by the abnormal growth of tissue similar to the endometrium outside the uterus. This benign, estrogen-dependent disorder affects about 6-10% of women of reproductive age, with over 40% facing infertility issues. Despite progress in medical understanding, diagnosing endometriosis remains a challenge, predominantly reliant on surgical assessment, notably via laparoscopy. The adoption of non-invasive diagnostic methodologies is hindered by the absence of sensitive biomarkers for differential diagnosis of endometriosis. In the pursuit of non-invasive diagnostic techniques, research has investigated the role of non-coding RNAs (ncRNAs), and this study aims to comprehensively review and evaluate the existing evidence in this regard. Materials and Methods: A systematic review was conducted, including literature from PubMed/Medline and Embase databases up to April 2022, followed by a meta-analysis. Only original, full-text articles written in English that compared the diagnostic efficacy ncRNAs against conventional approaches for diagnosing endometriosis were included. A total of 26 studies were enlisted, encompassing the analysis of 64 ncRNAs. These studies were divided into two groups: the first group assessed the diagnostic accuracy of individual ncRNAs, while the second group evaluated the diagnostic performance of models comprising two or more ncRNAs. Results: The meta-analysis findings indicate that the overall diagnostic efficiency of single ncRNAs is represented by an Area under the curve AUC of 0.783, a sensitivity of 78.0% (95%CI: 72.3-82.8%), specificity of 73.8% (95%CI: 67.8-79.1%), Positive Predictive Value (PPV) of 81.1% (95%CI: 77.1–84.5%), and Negative Predictive Value (NPV) of 69.5% (95%CI: 62.4–75.9%). Conducting sensitivity analysis to assess the diagnostic efficacy of single ncRNAs across two or more studies, the combined AUC was found to be 0.824, with a sensitivity of 81.8% (95%CI: 72.0–88.7%), specificity of 80.0% (95%CI: 68.8-87.9%), PPV of 87.6% (95%CI: 80.3–92.4%), and NPV of 72.2% (95%CI: 57.4–83.3%). Regarding the second group evaluating ncRNA models, the meta-analysis demonstrated a total diagnostic accuracy characterized by an AUC of 0.896, sensitivity of 86.8% (95%CI: 81.9–90.5%), specificity of 80.3% (95%CI: 68.9-88.2%), PPV of 88.3% (95%CI: 82.2–92.5%), and NPV of 78.0% (95%CI: 68.2–85.4%). Conclusion: The results of this study suggest that ncRNAs have great potential as non-invasive biomarkers for the diagnosis of endometriosis, particularly when analyzed together as a model. Future studies and research on a larger scale should aim to create diagnostic algorithms utilizing artificial intelligence, combining ncRNA profiling with molecular, biochemical, and imaging data to improve diagnostic precision."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μη κωδικά RNA ως νέοι βιοδείκτες για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης: Συστηματική ανασκόπηση και κριτική ανάλυση της βιβλιογραφίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκκίνη Γεωργία","Kokkini Georgia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, φλεγμονώδη γυναικολογική νόσος που χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη ιστού παρόμοιου με το ενδομήτριο σε θέσεις εκτός της μήτρας. Αυτή η καλοήθης διαταραχή, η οποία εξαρτάται από τα οιστρογόνα, επηρεάζει το 6-10% των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία. Επιπλέον, περίπου το 40% των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας. Παρά τις συνεχείς προόδους, η διάγνωση της ενδομητρίωσης παραμένει πρόκληση και βασίζεται κυρίως στη χειρουργική αξιολόγηση, συνήθως μέσω λαπαροσκόπησης. Η επεμβατική φύση της διάγνωσης της ενδομητρίωσης θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν υπήρχαν διαθέσιμοι κατάλληλοι βιοδείκτες για την διάγνωση τη νόσου. Στο πλαίσιο της ανάπτυξης μη επεμβατικών διαγνωστικών μεθόδων, έχει διερευνηθεί ο ρόλος των non-coding RNAs (ncRNAs) και αυτή η μελέτη στοχεύει στη συλλογική σύνθεση και κριτική ανάλυση των υπαρχόντων στοιχείων. Υλικά και μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/Medline και Embase έως τον Απρίλιο του 2022, και ακολούθησε μετα-ανάλυση. Συμπεριλήφθηκαν πρότυπα άρθρα πλήρους κειμένου στα αγγλικά που συνέκριναν τη διαγνωστική εγκυρότητα των ncRNAs με τις συμβατικές μεθόδους διάγνωσης της ενδομητρίωσης. Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 26 μελέτες και αναλύθηκαν 64 ncRNAs. Οι μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες όπου στην πρώτη ομάδα αξιολογήθηκε η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNAs και στη δεύτερη η διαγνωστική αποτελεσματικότητα μοντέλων που αποτελούνται από δύο ή περισσότερα ncRNAs. Αποτελέσματα: H συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μεμονωμένων ncRNAs χαρακτηρίζεται από (AUC 0,783), ευαισθησία 78,0% (95%CI:72,3-82,8%), ειδικότητα 73,8% (95%CI:67,8-79,1%), θετική προγνωστική αξία (PPV) 81,1% (95%CI:77,1–84,5%) και αρνητική προγνωστική αξία (NPV) 69,5% (95%CI:62,4–75,9%). Πραγματοποιήθηκε ακόμα στατιστική ανάλυση που παρουσιάζει τη συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα μεμονωμένων ncRNA που αξιολογήθηκαν από δύο ή περισσότερες μεμονωμένες μελέτες. Το συνολικό AUC βρέθηκε ότι είναι 0,824, η ευαισθησία 81,8% (95%CI:72,0–88,7%), η ειδικότητα 80,0% (95%CI:68,8-87,9%), το PPV 87,6% (95%CI:80,3–92,4%) και το NPV 72,2% (95%CI:57,4–83,3%). Όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα, το μοντέλο των ncRNAs η μετα-ανάλυσή μας βρήκε ότι η συνολική διαγνωστική αποτελεσματικότητα των μοντέλων ncRNA χαρακτηρίζεται από AUC 0,896, ευαισθησία 86,8% (95%CI:81,9–90,5%), ειδικότητα 80,3% (95%CI:68,9-88,2%), PPV 8. % (95%CI:82,2–92,5%) και NPV 78,0% (95%CI:68,2–85,4%). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται εδώ υποδεικνύουν ότι τα ncRNAs εμφανίζονται ως πολλά υποσχόμενοι μη επεμβατικοί βιοδείκτες για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης, παρέχοντας επαρκή διαγνωστική αποτελεσματικότητα, ειδικά όταν συναξιολογούνται ως μοντέλο και όχι ως μεμονωμένοι δείκτες. Μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας θα πρέπει να επικεντρωθούν στην ανάπτυξη διαγνωστικών αλγορίθμων με βάση την τεχνητή νοημοσύνη που θα ενσωματώνουν το προφίλ ncRNA σε συνδυασμό με μοριακά, βιοχημικά και απεικονιστικά διαγνωστικά δεδομένα.","Introduction: Endometriosis is a long-term inflammatory gynecological condition characterized by the abnormal growth of tissue similar to the endometrium outside the uterus. This benign, estrogen-dependent disorder affects about 6-10% of women of reproductive age, with over 40% facing infertility issues. Despite progress in medical understanding, diagnosing endometriosis remains a challenge, predominantly reliant on surgical assessment, notably via laparoscopy. The adoption of non-invasive diagnostic methodologies is hindered by the absence of sensitive biomarkers for differential diagnosis of endometriosis. In the pursuit of non-invasive diagnostic techniques, research has investigated the role of non-coding RNAs (ncRNAs), and this study aims to comprehensively review and evaluate the existing evidence in this regard. Materials and Methods: A systematic review was conducted, including literature from PubMed/Medline and Embase databases up to April 2022, followed by a meta-analysis. Only original, full-text articles written in English that compared the diagnostic efficacy ncRNAs against conventional approaches for diagnosing endometriosis were included. A total of 26 studies were enlisted, encompassing the analysis of 64 ncRNAs. These studies were divided into two groups: the first group assessed the diagnostic accuracy of individual ncRNAs, while the second group evaluated the diagnostic performance of models comprising two or more ncRNAs. Results: The meta-analysis findings indicate that the overall diagnostic efficiency of single ncRNAs is represented by an Area under the curve AUC of 0.783, a sensitivity of 78.0% (95%CI: 72.3-82.8%), specificity of 73.8% (95%CI: 67.8-79.1%), Positive Predictive Value (PPV) of 81.1% (95%CI: 77.1–84.5%), and Negative Predictive Value (NPV) of 69.5% (95%CI: 62.4–75.9%). Conducting sensitivity analysis to assess the diagnostic efficacy of single ncRNAs across two or more studies, the combined AUC was found to be 0.824, with a sensitivity of 81.8% (95%CI: 72.0–88.7%), specificity of 80.0% (95%CI: 68.8-87.9%), PPV of 87.6% (95%CI: 80.3–92.4%), and NPV of 72.2% (95%CI: 57.4–83.3%). Regarding the second group evaluating ncRNA models, the meta-analysis demonstrated a total diagnostic accuracy characterized by an AUC of 0.896, sensitivity of 86.8% (95%CI: 81.9–90.5%), specificity of 80.3% (95%CI: 68.9-88.2%), PPV of 88.3% (95%CI: 82.2–92.5%), and NPV of 78.0% (95%CI: 68.2–85.4%). Conclusion: The results of this study suggest that ncRNAs have great potential as non-invasive biomarkers for the diagnosis of endometriosis, particularly when analyzed together as a model. Future studies and research on a larger scale should aim to create diagnostic algorithms utilizing artificial intelligence, combining ncRNA profiling with molecular, biochemical, and imaging data to improve diagnostic precision."],"dc:identifier":["uoadl:3447719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447719"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μη κωδικά RNA ως νέοι βιοδείκτες για τη διάγνωση της ενδομητρίωσης: Συστηματική ανασκόπηση και κριτική ανάλυση της βιβλιογραφίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:27Z"}