{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447818"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447818","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The obligation to Search and Rescue under International and European law: reconceptualising the notion of “place of safety” in view of the principle of solidarity and gender considerations","abstract":"Σκοπός της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να διερευνήσει τα όρια της εφαρμογής της αρχής της αλληλεγγύης από την ΕΕ στις επιχειρήσεις SAR που διεξάγονται από δημόσια και ιδιωτικά σκάφη προκειμένου να διασφαλιστεί η αποβίβαση σε ασφαλή τόπο, όπως διατυπώνεται στο Νέο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Περαιτέρω, στοχεύει στον επαναπροσδιορισμό της έννοιας του ‘ασφαλούς τόπου αποβίβασης’ μέσω της χρήσης διαφορετικών ερμηνευτικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένης της συστημικής ερμηνείας, για να διασφαλιστεί και προστασία των θηλυκοτήτων. Στην πρώτη ενότητα παρουσιάζεται το κανονιστικό πλαίσιο της Έρευνας και Διάσωσης , εστιάζοντας στις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν βάσει του δικαίου της ΕΕ και του δημόσιου διεθνούς δικαίου. Η αρχή της αλληλεγγύης στο πλαίσιο τέτοιων επιχειρήσεων διερευνάται στο δεύτερο μέρος του παρούσας εργασίας. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται ο επαναπροσδιορισμός του ασφαλούς τόπου χρησιμοποιώντας την αλληλεγγύη ως ερμηνευτικό εργαλείο στις σχέσεις μεταξύ των Κρατών Μελών, τρίτων χωρών και της κοινωνίας των πολιτών. Επιπλέον, συζητείται η πρακτική εφαρμογή της μεταξύ κρατών και ΜΚΟ, οδηγώντας στην αμφισβήτηση της ουσιαστικής ύπαρξης της αρχής πέραν της αποβίβασης, ως μέσο διασφάλισης ενός ασφαλούς μέρους για τους εκτοπισμένους. Μελετώνται στο πλαίσιο αυτό οι συμφωνίες της ΕΕ με τη Λιβύη και την Τουρκία. Τέλος, προτείνεται ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας του «ασφαλούς τόπου» μέσω της ένταξης του έμφυλου ζητήματος στην υπάρχουσα προβληματική. Στόχος είναι να επαναπροσδιοριστεί η έννοια του ασφαλούς τόπου σ υπό το πρίσμα των υποχρεώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία των θηλυκοτήτων και να τεκμηριωθεί γιατί η αποβίβαση σε δήθεν ασφαλείς τρίτες χώρες συνιστά έμμεση παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης από την οπτική γωνία του φύλου και της αλληλεγγύης.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να διερευνήσει τα όρια της εφαρμογής της αρχής της αλληλεγγύης από την ΕΕ στις επιχειρήσεις SAR που διεξάγονται από δημόσια και ιδιωτικά σκάφη προκειμένου να διασφαλιστεί η αποβίβαση σε ασφαλή τόπο, όπως διατυπώνεται στο Νέο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Περαιτέρω, στοχεύει στον επαναπροσδιορισμό της έννοιας του ‘ασφαλούς τόπου αποβίβασης’ μέσω της χρήσης διαφορετικών ερμηνευτικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένης της συστημικής ερμηνείας, για να διασφαλιστεί και προστασία των θηλυκοτήτων. Στην πρώτη ενότητα παρουσιάζεται το κανονιστικό πλαίσιο της Έρευνας και Διάσωσης , εστιάζοντας στις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν βάσει του δικαίου της ΕΕ και του δημόσιου διεθνούς δικαίου. Η αρχή της αλληλεγγύης στο πλαίσιο τέτοιων επιχειρήσεων διερευνάται στο δεύτερο μέρος του παρούσας εργασίας. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται ο επαναπροσδιορισμός του ασφαλούς τόπου χρησιμοποιώντας την αλληλεγγύη ως ερμηνευτικό εργαλείο στις σχέσεις μεταξύ των Κρατών Μελών, τρίτων χωρών και της κοινωνίας των πολιτών. Επιπλέον, συζητείται η πρακτική εφαρμογή της μεταξύ κρατών και ΜΚΟ, οδηγώντας στην αμφισβήτηση της ουσιαστικής ύπαρξης της αρχής πέραν της αποβίβασης, ως μέσο διασφάλισης ενός ασφαλούς μέρους για τους εκτοπισμένους. Μελετώνται στο πλαίσιο αυτό οι συμφωνίες της ΕΕ με τη Λιβύη και την Τουρκία. Τέλος, προτείνεται ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας του «ασφαλούς τόπου» μέσω της ένταξης του έμφυλου ζητήματος στην υπάρχουσα προβληματική. Στόχος είναι να επαναπροσδιοριστεί η έννοια του ασφαλούς τόπου σ υπό το πρίσμα των υποχρεώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία των θηλυκοτήτων και να τεκμηριωθεί γιατί η αποβίβαση σε δήθεν ασφαλείς τρίτες χώρες συνιστά έμμεση παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης από την οπτική γωνία του φύλου και της αλληλεγγύης.","abstract_has_math":false,"creators":["Σδράλη Καλυψώ-Σοφία","Sdrali Kalypso-Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447818"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447818","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447818","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447818","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447818","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σδράλη Καλυψώ-Σοφία","Sdrali Kalypso-Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447818","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447818"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να διερευνήσει τα όρια της εφαρμογής της αρχής της αλληλεγγύης από την ΕΕ στις επιχειρήσεις SAR που διεξάγονται από δημόσια και ιδιωτικά σκάφη προκειμένου να διασφαλιστεί η αποβίβαση σε ασφαλή τόπο, όπως διατυπώνεται στο Νέο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Περαιτέρω, στοχεύει στον επαναπροσδιορισμό της έννοιας του ‘ασφαλούς τόπου αποβίβασης’ μέσω της χρήσης διαφορετικών ερμηνευτικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένης της συστημικής ερμηνείας, για να διασφαλιστεί και προστασία των θηλυκοτήτων. Στην πρώτη ενότητα παρουσιάζεται το κανονιστικό πλαίσιο της Έρευνας και Διάσωσης , εστιάζοντας στις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν βάσει του δικαίου της ΕΕ και του δημόσιου διεθνούς δικαίου. Η αρχή της αλληλεγγύης στο πλαίσιο τέτοιων επιχειρήσεων διερευνάται στο δεύτερο μέρος του παρούσας εργασίας. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται ο επαναπροσδιορισμός του ασφαλούς τόπου χρησιμοποιώντας την αλληλεγγύη ως ερμηνευτικό εργαλείο στις σχέσεις μεταξύ των Κρατών Μελών, τρίτων χωρών και της κοινωνίας των πολιτών. Επιπλέον, συζητείται η πρακτική εφαρμογή της μεταξύ κρατών και ΜΚΟ, οδηγώντας στην αμφισβήτηση της ουσιαστικής ύπαρξης της αρχής πέραν της αποβίβασης, ως μέσο διασφάλισης ενός ασφαλούς μέρους για τους εκτοπισμένους. Μελετώνται στο πλαίσιο αυτό οι συμφωνίες της ΕΕ με τη Λιβύη και την Τουρκία. Τέλος, προτείνεται ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας του «ασφαλούς τόπου» μέσω της ένταξης του έμφυλου ζητήματος στην υπάρχουσα προβληματική. Στόχος είναι να επαναπροσδιοριστεί η έννοια του ασφαλούς τόπου σ υπό το πρίσμα των υποχρεώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία των θηλυκοτήτων και να τεκμηριωθεί γιατί η αποβίβαση σε δήθεν ασφαλείς τρίτες χώρες συνιστά έμμεση παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης από την οπτική γωνία του φύλου και της αλληλεγγύης.","The aim of this Thesis is to explore the limits of the EU's application of the solidarity principle in SAR operations conducted by both public and private vessels in order to ensure the disembarkation at a place of safety, as articulated in the EU New Pact on Migration and Asylum. Further, it aims to redefine the notion of place of safety through the use of different canons of interpretation including systemic integration, to safeguard the protection of femininities. In the first section the regulatory framework of SAR is presented, focusing on the obligations deriving from it under EU and Public International law. The principle of solidarity in the context of such operations is explored in the second part of this paper. Specifically, a reconceptualization of the place of safety is pursued using solidarity as an interpretative tool in the relationship between Member States (MS), third countries, civil society and individuals. Additionally, its practical application between States and NGOs will be discussed, leading to questioning the existence of the principle beyond disembarkation, as a means of ensuring a place of safety for the displaced. The EU agreements with Libya and Turkey will be also taken into scrutiny. Finally, a reconceptualization of the notion of ‘place of safety’ through gender considerations is proposed. The aim is to redefine safe places in light of EU’s human rights obligations and protection of femininities and substantiate why disembarkation in allegedly safe third countries constitute indirect breaches of the non-refoulement principle driving from a gender perspective."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The obligation to Search and Rescue under International and European law: reconceptualising the notion of “place of safety” in view of the principle of solidarity and gender considerations"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σδράλη Καλυψώ-Σοφία","Sdrali Kalypso-Sofia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να διερευνήσει τα όρια της εφαρμογής της αρχής της αλληλεγγύης από την ΕΕ στις επιχειρήσεις SAR που διεξάγονται από δημόσια και ιδιωτικά σκάφη προκειμένου να διασφαλιστεί η αποβίβαση σε ασφαλή τόπο, όπως διατυπώνεται στο Νέο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Περαιτέρω, στοχεύει στον επαναπροσδιορισμό της έννοιας του ‘ασφαλούς τόπου αποβίβασης’ μέσω της χρήσης διαφορετικών ερμηνευτικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένης της συστημικής ερμηνείας, για να διασφαλιστεί και προστασία των θηλυκοτήτων. Στην πρώτη ενότητα παρουσιάζεται το κανονιστικό πλαίσιο της Έρευνας και Διάσωσης , εστιάζοντας στις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν βάσει του δικαίου της ΕΕ και του δημόσιου διεθνούς δικαίου. Η αρχή της αλληλεγγύης στο πλαίσιο τέτοιων επιχειρήσεων διερευνάται στο δεύτερο μέρος του παρούσας εργασίας. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται ο επαναπροσδιορισμός του ασφαλούς τόπου χρησιμοποιώντας την αλληλεγγύη ως ερμηνευτικό εργαλείο στις σχέσεις μεταξύ των Κρατών Μελών, τρίτων χωρών και της κοινωνίας των πολιτών. Επιπλέον, συζητείται η πρακτική εφαρμογή της μεταξύ κρατών και ΜΚΟ, οδηγώντας στην αμφισβήτηση της ουσιαστικής ύπαρξης της αρχής πέραν της αποβίβασης, ως μέσο διασφάλισης ενός ασφαλούς μέρους για τους εκτοπισμένους. Μελετώνται στο πλαίσιο αυτό οι συμφωνίες της ΕΕ με τη Λιβύη και την Τουρκία. Τέλος, προτείνεται ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας του «ασφαλούς τόπου» μέσω της ένταξης του έμφυλου ζητήματος στην υπάρχουσα προβληματική. Στόχος είναι να επαναπροσδιοριστεί η έννοια του ασφαλούς τόπου σ υπό το πρίσμα των υποχρεώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία των θηλυκοτήτων και να τεκμηριωθεί γιατί η αποβίβαση σε δήθεν ασφαλείς τρίτες χώρες συνιστά έμμεση παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης από την οπτική γωνία του φύλου και της αλληλεγγύης.","The aim of this Thesis is to explore the limits of the EU's application of the solidarity principle in SAR operations conducted by both public and private vessels in order to ensure the disembarkation at a place of safety, as articulated in the EU New Pact on Migration and Asylum. Further, it aims to redefine the notion of place of safety through the use of different canons of interpretation including systemic integration, to safeguard the protection of femininities. In the first section the regulatory framework of SAR is presented, focusing on the obligations deriving from it under EU and Public International law. The principle of solidarity in the context of such operations is explored in the second part of this paper. Specifically, a reconceptualization of the place of safety is pursued using solidarity as an interpretative tool in the relationship between Member States (MS), third countries, civil society and individuals. Additionally, its practical application between States and NGOs will be discussed, leading to questioning the existence of the principle beyond disembarkation, as a means of ensuring a place of safety for the displaced. The EU agreements with Libya and Turkey will be also taken into scrutiny. Finally, a reconceptualization of the notion of ‘place of safety’ through gender considerations is proposed. The aim is to redefine safe places in light of EU’s human rights obligations and protection of femininities and substantiate why disembarkation in allegedly safe third countries constitute indirect breaches of the non-refoulement principle driving from a gender perspective."],"dc:identifier":["uoadl:3447818","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447818"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["The obligation to Search and Rescue under International and European law: reconceptualising the notion of “place of safety” in view of the principle of solidarity and gender considerations"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z"}