{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447896"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447896","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της προπόνησης με αντιστάσεις μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση στην τοπική μυϊκή αντοχή","abstract":"Η άσκηση με αντιστάσεις με μέτρια φορτία και υψηλό αριθμό επαναλήψεων μπορεί να αυξήσει την τοπική μυϊκή αντοχή. Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν η άσκηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής πρέπει να γίνεται μέχρι την εξάντληση σε κάθε σειρά ώστε να βελτιωθεί αποτελεσματικά αυτή η ικανότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να συγκριθεί η βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής, δύο προπονητικών προγραμμάτων με αντιστάσεις φτάνοντας ή όχι ως τη στιγμιαία αποτυχία σε κάθε σειρά. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 φοιτητές/τριες Φυσικής Αγωγής (ηλικία 21,9±3,1έτη, μάζα 71±11,2kg, ανάστημα 1,74±,08m, λίπος 21,2±5,7%), χωρίς εμπειρία στη συστηματική άσκηση με αντιστάσεις. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε άσκηση με αντιστάσεις για 4 εβδομάδες, 3 φορές κάθε εβδομάδα, αποκλειστικά με ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση, με φορτίο 50% της μέγιστης δύναμης. Κάθε προπόνηση ξεκινούσε με 2 σειρές για το ένα άκρο, έως τη στιγμιαία εξάντληση, με διάλειμμα 2 λεπτά μεταξύ των σειρών. Στη συνέχεια, το αντίθετο άκρο εκτελούσε τον συνολικό αριθμό επαναλήψεων που εκτελέστηκαν μέχρι την εξάντληση, μοιρασμένο σε 4 σειρές, χωρίς να φτάνει στην εξάντληση σε κάθε σειρά. Ο προπονητικός όγκος ήταν ίδιος και για τα δύο άκρα. Πριν και μετά από την παρέμβαση, αξιολογήθηκε η μυϊκή αντοχή, η μέγιστη δύναμη, η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου και η σύσταση σώματος. Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το αρχικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 105,9±57,54%, p<,001; Μη εξάντληση: 76,7±42,10%, p<,001). Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το τελικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια, μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 56±44,57%, p<,001; Μη εξάντληση: 33,9±30,75%, p<,001). Η ποσοστιαία μεταβολή του αριθμού των επαναλήψεων δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο άκρων (p>,05). Η μέγιστη δύναμη στις ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση και η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου αυξήθηκαν μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο άκρων. Συμπερασματικά, και τα δύο προπονητικά προγράμματα βελτίωσαν σημαντικά την τοπική μυϊκή αντοχή, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Η προπόνηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής μπορεί να γίνει αποτελεσματικά, χωρίς την εκτέλεση κάθε σειράς μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση, εφόσον ο αριθμός των επαναλήψεων ανά σειρά είναι υψηλός και εντός του συνιστώμενου εύρους βελτίωσης αυτής, κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες.","abstract_html":"Η άσκηση με αντιστάσεις με μέτρια φορτία και υψηλό αριθμό επαναλήψεων μπορεί να αυξήσει την τοπική μυϊκή αντοχή. Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν η άσκηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής πρέπει να γίνεται μέχρι την εξάντληση σε κάθε σειρά ώστε να βελτιωθεί αποτελεσματικά αυτή η ικανότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να συγκριθεί η βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής, δύο προπονητικών προγραμμάτων με αντιστάσεις φτάνοντας ή όχι ως τη στιγμιαία αποτυχία σε κάθε σειρά. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 φοιτητές/τριες Φυσικής Αγωγής (ηλικία 21,9±3,1έτη, μάζα 71±11,2kg, ανάστημα 1,74±,08m, λίπος 21,2±5,7%), χωρίς εμπειρία στη συστηματική άσκηση με αντιστάσεις. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε άσκηση με αντιστάσεις για 4 εβδομάδες, 3 φορές κάθε εβδομάδα, αποκλειστικά με ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση, με φορτίο 50% της μέγιστης δύναμης. Κάθε προπόνηση ξεκινούσε με 2 σειρές για το ένα άκρο, έως τη στιγμιαία εξάντληση, με διάλειμμα 2 λεπτά μεταξύ των σειρών. Στη συνέχεια, το αντίθετο άκρο εκτελούσε τον συνολικό αριθμό επαναλήψεων που εκτελέστηκαν μέχρι την εξάντληση, μοιρασμένο σε 4 σειρές, χωρίς να φτάνει στην εξάντληση σε κάθε σειρά. Ο προπονητικός όγκος ήταν ίδιος και για τα δύο άκρα. Πριν και μετά από την παρέμβαση, αξιολογήθηκε η μυϊκή αντοχή, η μέγιστη δύναμη, η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου και η σύσταση σώματος. Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το αρχικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 105,9±57,54%, p&lt;,001; Μη εξάντληση: 76,7±42,10%, p&lt;,001). Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το τελικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια, μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 56±44,57%, p&lt;,001; Μη εξάντληση: 33,9±30,75%, p&lt;,001). Η ποσοστιαία μεταβολή του αριθμού των επαναλήψεων δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο άκρων (p&gt;,05). Η μέγιστη δύναμη στις ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση και η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου αυξήθηκαν μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο άκρων. Συμπερασματικά, και τα δύο προπονητικά προγράμματα βελτίωσαν σημαντικά την τοπική μυϊκή αντοχή, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Η προπόνηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής μπορεί να γίνει αποτελεσματικά, χωρίς την εκτέλεση κάθε σειράς μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση, εφόσον ο αριθμός των επαναλήψεων ανά σειρά είναι υψηλός και εντός του συνιστώμενου εύρους βελτίωσης αυτής, κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες.","abstract_has_math":false,"creators":["Νάκου Ειρήνη","Nakou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447896"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447896","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447896","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447896","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447896","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νάκου Ειρήνη","Nakou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447896","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447896"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η άσκηση με αντιστάσεις με μέτρια φορτία και υψηλό αριθμό επαναλήψεων μπορεί να αυξήσει την τοπική μυϊκή αντοχή. Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν η άσκηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής πρέπει να γίνεται μέχρι την εξάντληση σε κάθε σειρά ώστε να βελτιωθεί αποτελεσματικά αυτή η ικανότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να συγκριθεί η βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής, δύο προπονητικών προγραμμάτων με αντιστάσεις φτάνοντας ή όχι ως τη στιγμιαία αποτυχία σε κάθε σειρά. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 φοιτητές/τριες Φυσικής Αγωγής (ηλικία 21,9±3,1έτη, μάζα 71±11,2kg, ανάστημα 1,74±,08m, λίπος 21,2±5,7%), χωρίς εμπειρία στη συστηματική άσκηση με αντιστάσεις. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε άσκηση με αντιστάσεις για 4 εβδομάδες, 3 φορές κάθε εβδομάδα, αποκλειστικά με ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση, με φορτίο 50% της μέγιστης δύναμης. Κάθε προπόνηση ξεκινούσε με 2 σειρές για το ένα άκρο, έως τη στιγμιαία εξάντληση, με διάλειμμα 2 λεπτά μεταξύ των σειρών. Στη συνέχεια, το αντίθετο άκρο εκτελούσε τον συνολικό αριθμό επαναλήψεων που εκτελέστηκαν μέχρι την εξάντληση, μοιρασμένο σε 4 σειρές, χωρίς να φτάνει στην εξάντληση σε κάθε σειρά. Ο προπονητικός όγκος ήταν ίδιος και για τα δύο άκρα. Πριν και μετά από την παρέμβαση, αξιολογήθηκε η μυϊκή αντοχή, η μέγιστη δύναμη, η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου και η σύσταση σώματος. Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το αρχικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 105,9±57,54%, p<,001; Μη εξάντληση: 76,7±42,10%, p<,001). Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το τελικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια, μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 56±44,57%, p<,001; Μη εξάντληση: 33,9±30,75%, p<,001). Η ποσοστιαία μεταβολή του αριθμού των επαναλήψεων δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο άκρων (p>,05). Η μέγιστη δύναμη στις ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση και η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου αυξήθηκαν μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο άκρων. Συμπερασματικά, και τα δύο προπονητικά προγράμματα βελτίωσαν σημαντικά την τοπική μυϊκή αντοχή, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Η προπόνηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής μπορεί να γίνει αποτελεσματικά, χωρίς την εκτέλεση κάθε σειράς μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση, εφόσον ο αριθμός των επαναλήψεων ανά σειρά είναι υψηλός και εντός του συνιστώμενου εύρους βελτίωσης αυτής, κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες.","Resistance exercise with moderate loads and a high number of repetitions increases local muscular endurance. However, it remains unclear whether exercise to improve local muscular endurance should be performed to momentary failure in each set, in order this ability to be improved effectively. The aim of the present study was to compare the improvement in local muscular endurance of two resistance training programs reaching momentary failure in each set or not. Fifteen Physical Education students participated (age 21.9±3.1 years, body mass 71±11.2kg, height 1.74±.08m, fat 21.2±5.7%), without experience in systematic resistance exercise. Participants underwent resistance training for 4 weeks, 3 times each week, exclusively in leg press, with a load of 50% of maximum strength. Each training session began with 2 sets for the one limb, up to momentary failure, with 2 min rest between sets. The opposite limb then performed the total number of repetitions performed up to momentary failure, yet divided into 4 non-failure sets. Training volume was equal for both limbs. Before and after the intervention, local muscular endurance, maximum strength, quadriceps cross-sectional area and body composition were assessed. The maximum number of repetitions with the initial 50% of maximum strength increased similarly after training in both limbs (Failure: 105.9±57.54%, p<.001; Non-failure: 76.7±42.10%, p<.001). The maximum number of repetitions, with the final 50% of maximum strength increased similarly, after training in both limbs (Failure: 56±44.57%, p<.001; Non-failure: 33.9±30.75%, p<.001). The percentage change in the number of repetitions was not significantly different between the two limbs (p>.05). Leg press maximum strength and quadriceps cross-sectional area increased after training in both limbs, with no significant differences between the two limbs. In conclusion, both training programs significantly improved local muscular endurance, with no significant differences between them. Training to improve local muscular endurance can be done effectively, without performing every set to momentary failure, as long as the number of repetitions per set is high and within the recommended range of improvement during the first four weeks."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της προπόνησης με αντιστάσεις μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση στην τοπική μυϊκή αντοχή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νάκου Ειρήνη","Nakou Eirini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η άσκηση με αντιστάσεις με μέτρια φορτία και υψηλό αριθμό επαναλήψεων μπορεί να αυξήσει την τοπική μυϊκή αντοχή. Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν η άσκηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής πρέπει να γίνεται μέχρι την εξάντληση σε κάθε σειρά ώστε να βελτιωθεί αποτελεσματικά αυτή η ικανότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να συγκριθεί η βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής, δύο προπονητικών προγραμμάτων με αντιστάσεις φτάνοντας ή όχι ως τη στιγμιαία αποτυχία σε κάθε σειρά. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 φοιτητές/τριες Φυσικής Αγωγής (ηλικία 21,9±3,1έτη, μάζα 71±11,2kg, ανάστημα 1,74±,08m, λίπος 21,2±5,7%), χωρίς εμπειρία στη συστηματική άσκηση με αντιστάσεις. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε άσκηση με αντιστάσεις για 4 εβδομάδες, 3 φορές κάθε εβδομάδα, αποκλειστικά με ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση, με φορτίο 50% της μέγιστης δύναμης. Κάθε προπόνηση ξεκινούσε με 2 σειρές για το ένα άκρο, έως τη στιγμιαία εξάντληση, με διάλειμμα 2 λεπτά μεταξύ των σειρών. Στη συνέχεια, το αντίθετο άκρο εκτελούσε τον συνολικό αριθμό επαναλήψεων που εκτελέστηκαν μέχρι την εξάντληση, μοιρασμένο σε 4 σειρές, χωρίς να φτάνει στην εξάντληση σε κάθε σειρά. Ο προπονητικός όγκος ήταν ίδιος και για τα δύο άκρα. Πριν και μετά από την παρέμβαση, αξιολογήθηκε η μυϊκή αντοχή, η μέγιστη δύναμη, η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου και η σύσταση σώματος. Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το αρχικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 105,9±57,54%, p<,001; Μη εξάντληση: 76,7±42,10%, p<,001). Ο αριθμός των επαναλήψεων, με το τελικό 50% της μέγιστης δύναμης αυξήθηκε παρόμοια, μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα (Ως εξάντληση: 56±44,57%, p<,001; Μη εξάντληση: 33,9±30,75%, p<,001). Η ποσοστιαία μεταβολή του αριθμού των επαναλήψεων δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο άκρων (p>,05). Η μέγιστη δύναμη στις ωθήσεις κάτω άκρων από καθιστή θέση και η εγκάρσια επιφάνεια τετρακεφάλου αυξήθηκαν μετά την προπόνηση και στα δύο άκρα, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο άκρων. Συμπερασματικά, και τα δύο προπονητικά προγράμματα βελτίωσαν σημαντικά την τοπική μυϊκή αντοχή, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Η προπόνηση για τη βελτίωση της τοπικής μυϊκής αντοχής μπορεί να γίνει αποτελεσματικά, χωρίς την εκτέλεση κάθε σειράς μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση, εφόσον ο αριθμός των επαναλήψεων ανά σειρά είναι υψηλός και εντός του συνιστώμενου εύρους βελτίωσης αυτής, κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες.","Resistance exercise with moderate loads and a high number of repetitions increases local muscular endurance. However, it remains unclear whether exercise to improve local muscular endurance should be performed to momentary failure in each set, in order this ability to be improved effectively. The aim of the present study was to compare the improvement in local muscular endurance of two resistance training programs reaching momentary failure in each set or not. Fifteen Physical Education students participated (age 21.9±3.1 years, body mass 71±11.2kg, height 1.74±.08m, fat 21.2±5.7%), without experience in systematic resistance exercise. Participants underwent resistance training for 4 weeks, 3 times each week, exclusively in leg press, with a load of 50% of maximum strength. Each training session began with 2 sets for the one limb, up to momentary failure, with 2 min rest between sets. The opposite limb then performed the total number of repetitions performed up to momentary failure, yet divided into 4 non-failure sets. Training volume was equal for both limbs. Before and after the intervention, local muscular endurance, maximum strength, quadriceps cross-sectional area and body composition were assessed. The maximum number of repetitions with the initial 50% of maximum strength increased similarly after training in both limbs (Failure: 105.9±57.54%, p<.001; Non-failure: 76.7±42.10%, p<.001). The maximum number of repetitions, with the final 50% of maximum strength increased similarly, after training in both limbs (Failure: 56±44.57%, p<.001; Non-failure: 33.9±30.75%, p<.001). The percentage change in the number of repetitions was not significantly different between the two limbs (p>.05). Leg press maximum strength and quadriceps cross-sectional area increased after training in both limbs, with no significant differences between the two limbs. In conclusion, both training programs significantly improved local muscular endurance, with no significant differences between them. Training to improve local muscular endurance can be done effectively, without performing every set to momentary failure, as long as the number of repetitions per set is high and within the recommended range of improvement during the first four weeks."],"dc:identifier":["uoadl:3447896","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447896"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Επίδραση της προπόνησης με αντιστάσεις μέχρι τη στιγμιαία εξάντληση στην τοπική μυϊκή αντοχή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z"}