{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447943"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3447943","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Neuron-Microglia Interactions in Cellular Models of Familial Parkinson's Disease","abstract":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), που χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στον κοιλιακό μέσο εγκέφαλο, είναι η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική νόσος. Τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν εγκλείσματα σωματιδίων Lewy που σχηματίζονται από τη συσσώρευση της κακώς διπλωμένης πρωτεΐνης α-συνουκλεΐνης (αSyn). Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές, ωστόσο έχουν εντοπιστεί μεταλλάξεις που εντοπίζονται στο γονίδιο SNCA που κωδικοποιεί την αSyn, όπως η αυτοσωμική επικρατούσα σημειακή μετάλλαξη p.A53T. Τα αίτια της νόσου βρίσκονται υπό εντατική έρευνα και έχει εντοπιστεί η συμμετοχή διαφόρων κυτταρικών στρεσογόνων παραγόντων, όπως η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Ωστόσο, εκτός από τους κυτταροαυτόνομους νευρωνικούς μηχανισμούς, τα γλοιακά κύτταρα μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην εξέλιξη της νόσου. Η μικρογλοία είναι τα ανοσοποιητικά κύτταρα του εγκεφάλου που διατηρούν την ομοιόσταση στον εγκέφαλο και μεσολαβούν στη νευροφλεγμονή μέσω δυναμικών προτύπων ενεργοποίησης ως απάντηση σε τραυματισμό, κυτταρικό στρες και οξειδωτικές διεργασίες. Η ενεργοποίηση της μικρογλοίας έχει αναφερθεί σε διάχυτες περιοχές του εγκεφάλου των ασθενών με νόσο PD, ωστόσο, οι μηχανισμοί με τους οποίους οι νευρώνες αλληλεπιδρούν με τη μικρογλοία στην παθολογία της PD είναι ασύλληπτοι. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στις επιδράσεις της νευρωνικής αSyn στις καταστάσεις, τις λειτουργίες και τη μορφολογία της μικρογλοίας. Ολιστικά, τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν μια χρονικά εξαρτώμενη επίδραση της πρόσληψης αSyn κατά την έκθεση στην p.A53T αSyn και την εξασθένιση βασικών αυτοφαγικών οδών που εμπλέκονται στην αποικοδόμηση των πρωτεϊνικών συσσωματωμάτων.","abstract_html":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), που χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στον κοιλιακό μέσο εγκέφαλο, είναι η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική νόσος. Τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν εγκλείσματα σωματιδίων Lewy που σχηματίζονται από τη συσσώρευση της κακώς διπλωμένης πρωτεΐνης α-συνουκλεΐνης (αSyn). Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές, ωστόσο έχουν εντοπιστεί μεταλλάξεις που εντοπίζονται στο γονίδιο SNCA που κωδικοποιεί την αSyn, όπως η αυτοσωμική επικρατούσα σημειακή μετάλλαξη p.A53T. Τα αίτια της νόσου βρίσκονται υπό εντατική έρευνα και έχει εντοπιστεί η συμμετοχή διαφόρων κυτταρικών στρεσογόνων παραγόντων, όπως η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Ωστόσο, εκτός από τους κυτταροαυτόνομους νευρωνικούς μηχανισμούς, τα γλοιακά κύτταρα μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην εξέλιξη της νόσου. Η μικρογλοία είναι τα ανοσοποιητικά κύτταρα του εγκεφάλου που διατηρούν την ομοιόσταση στον εγκέφαλο και μεσολαβούν στη νευροφλεγμονή μέσω δυναμικών προτύπων ενεργοποίησης ως απάντηση σε τραυματισμό, κυτταρικό στρες και οξειδωτικές διεργασίες. Η ενεργοποίηση της μικρογλοίας έχει αναφερθεί σε διάχυτες περιοχές του εγκεφάλου των ασθενών με νόσο PD, ωστόσο, οι μηχανισμοί με τους οποίους οι νευρώνες αλληλεπιδρούν με τη μικρογλοία στην παθολογία της PD είναι ασύλληπτοι. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στις επιδράσεις της νευρωνικής αSyn στις καταστάσεις, τις λειτουργίες και τη μορφολογία της μικρογλοίας. Ολιστικά, τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν μια χρονικά εξαρτώμενη επίδραση της πρόσληψης αSyn κατά την έκθεση στην p.A53T αSyn και την εξασθένιση βασικών αυτοφαγικών οδών που εμπλέκονται στην αποικοδόμηση των πρωτεϊνικών συσσωματωμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκαρή Βαρβάρα-Άννα","Gkari Varvara-Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447943"],"render_values":[{"text":"uoadl:3447943","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447943","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447943","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3447943","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκαρή Βαρβάρα-Άννα","Gkari Varvara-Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3447943","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447943"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), που χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στον κοιλιακό μέσο εγκέφαλο, είναι η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική νόσος. Τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν εγκλείσματα σωματιδίων Lewy που σχηματίζονται από τη συσσώρευση της κακώς διπλωμένης πρωτεΐνης α-συνουκλεΐνης (αSyn). Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές, ωστόσο έχουν εντοπιστεί μεταλλάξεις που εντοπίζονται στο γονίδιο SNCA που κωδικοποιεί την αSyn, όπως η αυτοσωμική επικρατούσα σημειακή μετάλλαξη p.A53T. Τα αίτια της νόσου βρίσκονται υπό εντατική έρευνα και έχει εντοπιστεί η συμμετοχή διαφόρων κυτταρικών στρεσογόνων παραγόντων, όπως η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Ωστόσο, εκτός από τους κυτταροαυτόνομους νευρωνικούς μηχανισμούς, τα γλοιακά κύτταρα μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην εξέλιξη της νόσου. Η μικρογλοία είναι τα ανοσοποιητικά κύτταρα του εγκεφάλου που διατηρούν την ομοιόσταση στον εγκέφαλο και μεσολαβούν στη νευροφλεγμονή μέσω δυναμικών προτύπων ενεργοποίησης ως απάντηση σε τραυματισμό, κυτταρικό στρες και οξειδωτικές διεργασίες. Η ενεργοποίηση της μικρογλοίας έχει αναφερθεί σε διάχυτες περιοχές του εγκεφάλου των ασθενών με νόσο PD, ωστόσο, οι μηχανισμοί με τους οποίους οι νευρώνες αλληλεπιδρούν με τη μικρογλοία στην παθολογία της PD είναι ασύλληπτοι. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στις επιδράσεις της νευρωνικής αSyn στις καταστάσεις, τις λειτουργίες και τη μορφολογία της μικρογλοίας. Ολιστικά, τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν μια χρονικά εξαρτώμενη επίδραση της πρόσληψης αSyn κατά την έκθεση στην p.A53T αSyn και την εξασθένιση βασικών αυτοφαγικών οδών που εμπλέκονται στην αποικοδόμηση των πρωτεϊνικών συσσωματωμάτων.","Parkinson’s disease (PD), characterised by a progressive loss of dopaminergic neurons in the ventral midbrain, is the second most common neurodegenerative disease. Histopathological hallmarks include Lewy body inclusions formed by the aggregation of the misfolded α-synuclein (αSyn) protein. Most cases are sporadic, however, mutations located on the SNCA gene coding for αSyn, such as the p.A53T autosomal dominant point mutation, have been identified. Causes of the disease have been under intense research and the involvement of various cellular stressors, such as mitochondrial dysfunction and oxidative stress, have been identified. However, other than cell-autonomous neuronal mechanisms, glial cells may also contribute to disease progression. Microglia are the brain’s immune cells maintaining homeostasis in the brain and mediating neuroinflammation through dynamic activation patterns in response to injury, cellular stress, and oxidative processes. Microglia activation has been reported in diffuse areas of PD patients’ brains, however, the mechanisms by which neurons interact with microglia in PD pathology are elusive. This study focuses on the effects of neuronal αSyn on microglia states, functions, and morphology. Holistically, our results demonstrate a time-dependent effect of αSyn uptake upon p.A53T αSyn exposure and impairment of key autophagic pathways implicated in protein aggregate degradation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Neuron-Microglia Interactions in Cellular Models of Familial Parkinson's Disease"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκαρή Βαρβάρα-Άννα","Gkari Varvara-Anna"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), που χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στον κοιλιακό μέσο εγκέφαλο, είναι η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική νόσος. Τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν εγκλείσματα σωματιδίων Lewy που σχηματίζονται από τη συσσώρευση της κακώς διπλωμένης πρωτεΐνης α-συνουκλεΐνης (αSyn). Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές, ωστόσο έχουν εντοπιστεί μεταλλάξεις που εντοπίζονται στο γονίδιο SNCA που κωδικοποιεί την αSyn, όπως η αυτοσωμική επικρατούσα σημειακή μετάλλαξη p.A53T. Τα αίτια της νόσου βρίσκονται υπό εντατική έρευνα και έχει εντοπιστεί η συμμετοχή διαφόρων κυτταρικών στρεσογόνων παραγόντων, όπως η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Ωστόσο, εκτός από τους κυτταροαυτόνομους νευρωνικούς μηχανισμούς, τα γλοιακά κύτταρα μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην εξέλιξη της νόσου. Η μικρογλοία είναι τα ανοσοποιητικά κύτταρα του εγκεφάλου που διατηρούν την ομοιόσταση στον εγκέφαλο και μεσολαβούν στη νευροφλεγμονή μέσω δυναμικών προτύπων ενεργοποίησης ως απάντηση σε τραυματισμό, κυτταρικό στρες και οξειδωτικές διεργασίες. Η ενεργοποίηση της μικρογλοίας έχει αναφερθεί σε διάχυτες περιοχές του εγκεφάλου των ασθενών με νόσο PD, ωστόσο, οι μηχανισμοί με τους οποίους οι νευρώνες αλληλεπιδρούν με τη μικρογλοία στην παθολογία της PD είναι ασύλληπτοι. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στις επιδράσεις της νευρωνικής αSyn στις καταστάσεις, τις λειτουργίες και τη μορφολογία της μικρογλοίας. Ολιστικά, τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν μια χρονικά εξαρτώμενη επίδραση της πρόσληψης αSyn κατά την έκθεση στην p.A53T αSyn και την εξασθένιση βασικών αυτοφαγικών οδών που εμπλέκονται στην αποικοδόμηση των πρωτεϊνικών συσσωματωμάτων.","Parkinson’s disease (PD), characterised by a progressive loss of dopaminergic neurons in the ventral midbrain, is the second most common neurodegenerative disease. Histopathological hallmarks include Lewy body inclusions formed by the aggregation of the misfolded α-synuclein (αSyn) protein. Most cases are sporadic, however, mutations located on the SNCA gene coding for αSyn, such as the p.A53T autosomal dominant point mutation, have been identified. Causes of the disease have been under intense research and the involvement of various cellular stressors, such as mitochondrial dysfunction and oxidative stress, have been identified. However, other than cell-autonomous neuronal mechanisms, glial cells may also contribute to disease progression. Microglia are the brain’s immune cells maintaining homeostasis in the brain and mediating neuroinflammation through dynamic activation patterns in response to injury, cellular stress, and oxidative processes. Microglia activation has been reported in diffuse areas of PD patients’ brains, however, the mechanisms by which neurons interact with microglia in PD pathology are elusive. This study focuses on the effects of neuronal αSyn on microglia states, functions, and morphology. Holistically, our results demonstrate a time-dependent effect of αSyn uptake upon p.A53T αSyn exposure and impairment of key autophagic pathways implicated in protein aggregate degradation."],"dc:identifier":["uoadl:3447943","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447943"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Neuron-Microglia Interactions in Cellular Models of Familial Parkinson's Disease"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z"}