{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448038"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448038","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σκολίωση: ιστορική αναδρομή, εξέλιξη και σύγχρονες προσεγγίσεις διάγνωσης και θεραπείας","abstract":"Η παρούσα μελέτη είναι αφιερωμένη στην ιστορία της γνώσης της σκολίωσης, η οποία, με ελάχιστα συμπτώματα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασθένεια, αλλά στην περίπτωση της προοδευτικής της εξέλιξης, είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σταδιακή επιδείνωση της υγείας του ασθενή και σε σοβαρή αναπηρία που αυξάνεται στη μετέπειτα ζωή. Η σκολίωση αποτελεί πολυσύνθετη σκελετική διαταραχή και στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η παραμόρφωση αυτού του μοναδικού τμήματος του σκελετού συμβαίνει σε συνθήκες πλήρους υγείας κατά την πιο σημαντική εφηβική περίοδο της ζωής ενός ατόμου. Είναι ενδιαφέρον ότι τη στιγμή που ξεκινά σταδιακά να παραμορφώνεται η σπονδυλική στήλη, ο ασθενής δεν παρουσιάζει συμπτώματα, γεγονός που αποκλείει την άμεση επίσκεψη σε γιατρό. Σε όλη τη διάρκεια της \"γνωριμίας\" με την πάθηση αυτή, έγιναν βήματα για την εύρεση των αιτιών έναρξης και των νόμων της μετέπειτα εξέλιξης της σκολίωσης. Ωστόσο, η προσέγγιση τόσο των βασικών αιτιολογικών παραγόντων όσο και η αποκάλυψη των προτύπων της παθογένειάς της, ήταν δυνατή μόνο στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν νέες διαγνωστικές τεχνολογίες. Με την πάροδο του χρόνου, έχουν μελετηθεί και εφαρμοσθεί διάφορες θεραπείες όπως συντηρητικά προγράμματα αποκατάστασης που περιλαμβάνουν εξατομικευμένες ασκήσεις, εφαρμογή κηδεμόνων, αλλά και χειρουργικές επεμβάσεις. Η επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού πλάνου εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες και φυσικά κύριο μέλημα αποτελεί το συμφέρον του ασθενή. Η χειρουργική αντιμετώπιση που είναι η σπονδυλοδεσία, φαίνεται να υπερέχει ως προς την αποτελεσματικότητα τόσο στην διόρθωση της σπονδυλικής παραμόρφωσης όσο και στη μείωση του πόνου. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να επιλέγεται μόνο εφόσον έχουν εξαντληθεί όλοι οι μη επεμβατικοί τρόποι διαχείρισης της παθολογικής αυτής κατάστασης.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη είναι αφιερωμένη στην ιστορία της γνώσης της σκολίωσης, η οποία, με ελάχιστα συμπτώματα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασθένεια, αλλά στην περίπτωση της προοδευτικής της εξέλιξης, είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σταδιακή επιδείνωση της υγείας του ασθενή και σε σοβαρή αναπηρία που αυξάνεται στη μετέπειτα ζωή. Η σκολίωση αποτελεί πολυσύνθετη σκελετική διαταραχή και στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η παραμόρφωση αυτού του μοναδικού τμήματος του σκελετού συμβαίνει σε συνθήκες πλήρους υγείας κατά την πιο σημαντική εφηβική περίοδο της ζωής ενός ατόμου. Είναι ενδιαφέρον ότι τη στιγμή που ξεκινά σταδιακά να παραμορφώνεται η σπονδυλική στήλη, ο ασθενής δεν παρουσιάζει συμπτώματα, γεγονός που αποκλείει την άμεση επίσκεψη σε γιατρό. Σε όλη τη διάρκεια της &quot;γνωριμίας&quot; με την πάθηση αυτή, έγιναν βήματα για την εύρεση των αιτιών έναρξης και των νόμων της μετέπειτα εξέλιξης της σκολίωσης. Ωστόσο, η προσέγγιση τόσο των βασικών αιτιολογικών παραγόντων όσο και η αποκάλυψη των προτύπων της παθογένειάς της, ήταν δυνατή μόνο στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν νέες διαγνωστικές τεχνολογίες. Με την πάροδο του χρόνου, έχουν μελετηθεί και εφαρμοσθεί διάφορες θεραπείες όπως συντηρητικά προγράμματα αποκατάστασης που περιλαμβάνουν εξατομικευμένες ασκήσεις, εφαρμογή κηδεμόνων, αλλά και χειρουργικές επεμβάσεις. Η επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού πλάνου εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες και φυσικά κύριο μέλημα αποτελεί το συμφέρον του ασθενή. Η χειρουργική αντιμετώπιση που είναι η σπονδυλοδεσία, φαίνεται να υπερέχει ως προς την αποτελεσματικότητα τόσο στην διόρθωση της σπονδυλικής παραμόρφωσης όσο και στη μείωση του πόνου. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να επιλέγεται μόνο εφόσον έχουν εξαντληθεί όλοι οι μη επεμβατικοί τρόποι διαχείρισης της παθολογικής αυτής κατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαδιά Ελένη","Madia Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448038"],"render_values":[{"text":"uoadl:3448038","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448038","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448038","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3448038","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαδιά Ελένη","Madia Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448038","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448038"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη είναι αφιερωμένη στην ιστορία της γνώσης της σκολίωσης, η οποία, με ελάχιστα συμπτώματα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασθένεια, αλλά στην περίπτωση της προοδευτικής της εξέλιξης, είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σταδιακή επιδείνωση της υγείας του ασθενή και σε σοβαρή αναπηρία που αυξάνεται στη μετέπειτα ζωή. Η σκολίωση αποτελεί πολυσύνθετη σκελετική διαταραχή και στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η παραμόρφωση αυτού του μοναδικού τμήματος του σκελετού συμβαίνει σε συνθήκες πλήρους υγείας κατά την πιο σημαντική εφηβική περίοδο της ζωής ενός ατόμου. Είναι ενδιαφέρον ότι τη στιγμή που ξεκινά σταδιακά να παραμορφώνεται η σπονδυλική στήλη, ο ασθενής δεν παρουσιάζει συμπτώματα, γεγονός που αποκλείει την άμεση επίσκεψη σε γιατρό. Σε όλη τη διάρκεια της \"γνωριμίας\" με την πάθηση αυτή, έγιναν βήματα για την εύρεση των αιτιών έναρξης και των νόμων της μετέπειτα εξέλιξης της σκολίωσης. Ωστόσο, η προσέγγιση τόσο των βασικών αιτιολογικών παραγόντων όσο και η αποκάλυψη των προτύπων της παθογένειάς της, ήταν δυνατή μόνο στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν νέες διαγνωστικές τεχνολογίες. Με την πάροδο του χρόνου, έχουν μελετηθεί και εφαρμοσθεί διάφορες θεραπείες όπως συντηρητικά προγράμματα αποκατάστασης που περιλαμβάνουν εξατομικευμένες ασκήσεις, εφαρμογή κηδεμόνων, αλλά και χειρουργικές επεμβάσεις. Η επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού πλάνου εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες και φυσικά κύριο μέλημα αποτελεί το συμφέρον του ασθενή. Η χειρουργική αντιμετώπιση που είναι η σπονδυλοδεσία, φαίνεται να υπερέχει ως προς την αποτελεσματικότητα τόσο στην διόρθωση της σπονδυλικής παραμόρφωσης όσο και στη μείωση του πόνου. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να επιλέγεται μόνο εφόσον έχουν εξαντληθεί όλοι οι μη επεμβατικοί τρόποι διαχείρισης της παθολογικής αυτής κατάστασης.","The presented study is devoted to the history of the knowledge of scoliosis, which, with minimal symptoms, cannot be considered a disease, but in the case of progressive development can lead to a deterioration of patient’s health status and a severe disability that grows in subsequent life. Scoliosis can be a complex disorder to manage and, in most cases, the deformation of this unique segment of the skeleton occurs against the background of complete health in the most important pubertal period of a person's life. It is interesting that the process of transition of the spinal column to a new status is asymptomatic, which excludes an immediate visit to a doctor. Steps to finding the causes of initiation and the laws of the subsequent development of scoliosis were taken throughout the \"acquaintance\" with this lesion. However, it was possible to approach both the key etiological factors and the disclosure of the patterns of its pathogenesis only in the second half of the 20th century, when new diagnostic technologies appeared. Over the years, several therapeutic approaches ranging from conservative treatment such as exercising and bracing to surgical treatment, have been studied and applied. The decision regarding the most appropriate method of management depends on various factors, always taking into consideration patient’s best interests. Surgical treatment, which is spinal fusion, seems to have better results than conservative as far as correction of spinal deformity and pain management are concerned. Nevertheless, surgical treatment must be considered only when every noninvasive method has failed in improving a patient’s condition."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σκολίωση: ιστορική αναδρομή, εξέλιξη και σύγχρονες προσεγγίσεις διάγνωσης και θεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαδιά Ελένη","Madia Eleni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη είναι αφιερωμένη στην ιστορία της γνώσης της σκολίωσης, η οποία, με ελάχιστα συμπτώματα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασθένεια, αλλά στην περίπτωση της προοδευτικής της εξέλιξης, είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σταδιακή επιδείνωση της υγείας του ασθενή και σε σοβαρή αναπηρία που αυξάνεται στη μετέπειτα ζωή. Η σκολίωση αποτελεί πολυσύνθετη σκελετική διαταραχή και στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η παραμόρφωση αυτού του μοναδικού τμήματος του σκελετού συμβαίνει σε συνθήκες πλήρους υγείας κατά την πιο σημαντική εφηβική περίοδο της ζωής ενός ατόμου. Είναι ενδιαφέρον ότι τη στιγμή που ξεκινά σταδιακά να παραμορφώνεται η σπονδυλική στήλη, ο ασθενής δεν παρουσιάζει συμπτώματα, γεγονός που αποκλείει την άμεση επίσκεψη σε γιατρό. Σε όλη τη διάρκεια της \"γνωριμίας\" με την πάθηση αυτή, έγιναν βήματα για την εύρεση των αιτιών έναρξης και των νόμων της μετέπειτα εξέλιξης της σκολίωσης. Ωστόσο, η προσέγγιση τόσο των βασικών αιτιολογικών παραγόντων όσο και η αποκάλυψη των προτύπων της παθογένειάς της, ήταν δυνατή μόνο στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, όταν εμφανίστηκαν νέες διαγνωστικές τεχνολογίες. Με την πάροδο του χρόνου, έχουν μελετηθεί και εφαρμοσθεί διάφορες θεραπείες όπως συντηρητικά προγράμματα αποκατάστασης που περιλαμβάνουν εξατομικευμένες ασκήσεις, εφαρμογή κηδεμόνων, αλλά και χειρουργικές επεμβάσεις. Η επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού πλάνου εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες και φυσικά κύριο μέλημα αποτελεί το συμφέρον του ασθενή. Η χειρουργική αντιμετώπιση που είναι η σπονδυλοδεσία, φαίνεται να υπερέχει ως προς την αποτελεσματικότητα τόσο στην διόρθωση της σπονδυλικής παραμόρφωσης όσο και στη μείωση του πόνου. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να επιλέγεται μόνο εφόσον έχουν εξαντληθεί όλοι οι μη επεμβατικοί τρόποι διαχείρισης της παθολογικής αυτής κατάστασης.","The presented study is devoted to the history of the knowledge of scoliosis, which, with minimal symptoms, cannot be considered a disease, but in the case of progressive development can lead to a deterioration of patient’s health status and a severe disability that grows in subsequent life. Scoliosis can be a complex disorder to manage and, in most cases, the deformation of this unique segment of the skeleton occurs against the background of complete health in the most important pubertal period of a person's life. It is interesting that the process of transition of the spinal column to a new status is asymptomatic, which excludes an immediate visit to a doctor. Steps to finding the causes of initiation and the laws of the subsequent development of scoliosis were taken throughout the \"acquaintance\" with this lesion. However, it was possible to approach both the key etiological factors and the disclosure of the patterns of its pathogenesis only in the second half of the 20th century, when new diagnostic technologies appeared. Over the years, several therapeutic approaches ranging from conservative treatment such as exercising and bracing to surgical treatment, have been studied and applied. The decision regarding the most appropriate method of management depends on various factors, always taking into consideration patient’s best interests. Surgical treatment, which is spinal fusion, seems to have better results than conservative as far as correction of spinal deformity and pain management are concerned. Nevertheless, surgical treatment must be considered only when every noninvasive method has failed in improving a patient’s condition."],"dc:identifier":["uoadl:3448038","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448038"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σκολίωση: ιστορική αναδρομή, εξέλιξη και σύγχρονες προσεγγίσεις διάγνωσης και θεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:30Z"}