{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448270"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448270","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εφαρμογή των κανόνων αναγκαστικού δικαίου στις σύγχρονες συμβατικές σχέσεις","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσαν οι κανόνες αναγκαστικού δικαίου και η αντιμετώπιση αυτών στο συμβατικό πεδίο, κυρίως ως συμβατικών όρων. Η μελέτη τους έγινε υπό το πρίσμα του γενικού δικαίου των συμβάσεων και περιορίστηκε στο πλαίσιο συμβάσεων στις οποίες τα μέρη εμφανίζονται διαπραγματευτικά ισοδύναμα. Στο επίκεντρο της έρευνας ετέθησαν κυρίως συμβάσεις που ξεφεύγουν από τα παραδοσιακά συμβατικά πρότυπα και μετεξελίσσονται προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών. Η εργασία διαρθρώθηκε σε τρία μέρη ως εξής: στο Πρώτο Μέρος επιχειρήθηκε μια σύντομη αλλά συνολική παρουσίαση του θεωρητικού και δογματικού υποβάθρου των κανόνων αναγκαστικού δικαίου · στο Δεύτερο Μέρος επιχειρήθηκε η υπαγωγή των θεωρητικών αναπτύξεων που προηγήθηκαν στη σύγχρονη συμβατική πρακτική μέσα από το παράδειγμα συγκεκριμένων κανόνων αναγκαστικού δικαίου του ΑΚ, τον τρόπο εμφάνισης αυτών στις σύγχρονες συναλλαγές, κυρίως ως συμβατικών όρων, και τον έλεγχο του κύρους αυτών, ειδικά όταν οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται από τα μέρη ως όχημα μεθόδευσης της διαφυγής από την τήρηση των κανόνων αναγκαστικού δικαίου. Συγκεκριμένα αντικείμενο επεξεργασίας αποτέλεσαν οι εξής κανόνες αναγκαστικού δικαίου: (α) ΑΚ 332 και 334 παρ.2 περί του κύρους των συμφωνιών απαλλαγής του οφειλέτη από την ευθύνη του ή περιορισμού αυτής, (β) ΑΚ 288 περί καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής και ΑΚ 388 περί απρόοπτης μεταβολής των συνθηκών, και (γ) ΑΚ 275-276 περί παραγραφής · στο Τρίτο Μέρος παρουσιάστηκαν συνοπτικά δύο τρόποι με τους οποίους τα μέρη φαίνεται να μπορούν να παρακάμψουν ή να αποφύγουν νομίμως, ή κατά οριακά αμφισβητούμενο νομικά τρόπο, τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες αναγκαστικού δικαίου και είναι (α) η επιλογή αλλοδαπού εφαρμοστέου δικαίου στην ουσία της διαφοράς και (β) η διαιτησία ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσαν οι κανόνες αναγκαστικού δικαίου και η αντιμετώπιση αυτών στο συμβατικό πεδίο, κυρίως ως συμβατικών όρων. Η μελέτη τους έγινε υπό το πρίσμα του γενικού δικαίου των συμβάσεων και περιορίστηκε στο πλαίσιο συμβάσεων στις οποίες τα μέρη εμφανίζονται διαπραγματευτικά ισοδύναμα. Στο επίκεντρο της έρευνας ετέθησαν κυρίως συμβάσεις που ξεφεύγουν από τα παραδοσιακά συμβατικά πρότυπα και μετεξελίσσονται προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών. Η εργασία διαρθρώθηκε σε τρία μέρη ως εξής: στο Πρώτο Μέρος επιχειρήθηκε μια σύντομη αλλά συνολική παρουσίαση του θεωρητικού και δογματικού υποβάθρου των κανόνων αναγκαστικού δικαίου · στο Δεύτερο Μέρος επιχειρήθηκε η υπαγωγή των θεωρητικών αναπτύξεων που προηγήθηκαν στη σύγχρονη συμβατική πρακτική μέσα από το παράδειγμα συγκεκριμένων κανόνων αναγκαστικού δικαίου του ΑΚ, τον τρόπο εμφάνισης αυτών στις σύγχρονες συναλλαγές, κυρίως ως συμβατικών όρων, και τον έλεγχο του κύρους αυτών, ειδικά όταν οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται από τα μέρη ως όχημα μεθόδευσης της διαφυγής από την τήρηση των κανόνων αναγκαστικού δικαίου. Συγκεκριμένα αντικείμενο επεξεργασίας αποτέλεσαν οι εξής κανόνες αναγκαστικού δικαίου: (α) ΑΚ 332 και 334 παρ.2 περί του κύρους των συμφωνιών απαλλαγής του οφειλέτη από την ευθύνη του ή περιορισμού αυτής, (β) ΑΚ 288 περί καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής και ΑΚ 388 περί απρόοπτης μεταβολής των συνθηκών, και (γ) ΑΚ 275-276 περί παραγραφής · στο Τρίτο Μέρος παρουσιάστηκαν συνοπτικά δύο τρόποι με τους οποίους τα μέρη φαίνεται να μπορούν να παρακάμψουν ή να αποφύγουν νομίμως, ή κατά οριακά αμφισβητούμενο νομικά τρόπο, τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες αναγκαστικού δικαίου και είναι (α) η επιλογή αλλοδαπού εφαρμοστέου δικαίου στην ουσία της διαφοράς και (β) η διαιτησία ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτσούμπα Μαρία","Koutsoumpa Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:32Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448270"],"render_values":[{"text":"uoadl:3448270","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448270","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448270","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3448270","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτσούμπα Μαρία","Koutsoumpa Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448270","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448270"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσαν οι κανόνες αναγκαστικού δικαίου και η αντιμετώπιση αυτών στο συμβατικό πεδίο, κυρίως ως συμβατικών όρων. Η μελέτη τους έγινε υπό το πρίσμα του γενικού δικαίου των συμβάσεων και περιορίστηκε στο πλαίσιο συμβάσεων στις οποίες τα μέρη εμφανίζονται διαπραγματευτικά ισοδύναμα. Στο επίκεντρο της έρευνας ετέθησαν κυρίως συμβάσεις που ξεφεύγουν από τα παραδοσιακά συμβατικά πρότυπα και μετεξελίσσονται προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών. Η εργασία διαρθρώθηκε σε τρία μέρη ως εξής: στο Πρώτο Μέρος επιχειρήθηκε μια σύντομη αλλά συνολική παρουσίαση του θεωρητικού και δογματικού υποβάθρου των κανόνων αναγκαστικού δικαίου · στο Δεύτερο Μέρος επιχειρήθηκε η υπαγωγή των θεωρητικών αναπτύξεων που προηγήθηκαν στη σύγχρονη συμβατική πρακτική μέσα από το παράδειγμα συγκεκριμένων κανόνων αναγκαστικού δικαίου του ΑΚ, τον τρόπο εμφάνισης αυτών στις σύγχρονες συναλλαγές, κυρίως ως συμβατικών όρων, και τον έλεγχο του κύρους αυτών, ειδικά όταν οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται από τα μέρη ως όχημα μεθόδευσης της διαφυγής από την τήρηση των κανόνων αναγκαστικού δικαίου. Συγκεκριμένα αντικείμενο επεξεργασίας αποτέλεσαν οι εξής κανόνες αναγκαστικού δικαίου: (α) ΑΚ 332 και 334 παρ.2 περί του κύρους των συμφωνιών απαλλαγής του οφειλέτη από την ευθύνη του ή περιορισμού αυτής, (β) ΑΚ 288 περί καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής και ΑΚ 388 περί απρόοπτης μεταβολής των συνθηκών, και (γ) ΑΚ 275-276 περί παραγραφής · στο Τρίτο Μέρος παρουσιάστηκαν συνοπτικά δύο τρόποι με τους οποίους τα μέρη φαίνεται να μπορούν να παρακάμψουν ή να αποφύγουν νομίμως, ή κατά οριακά αμφισβητούμενο νομικά τρόπο, τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες αναγκαστικού δικαίου και είναι (α) η επιλογή αλλοδαπού εφαρμοστέου δικαίου στην ουσία της διαφοράς και (β) η διαιτησία ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών.","The objective of the present master thesis is primarily the appearance and treatment of mandatory rules of law (ius cogens) in a contract, mostly when they are inserted as contractual terms. They were studied in the light of general contract law and only in relation to contracts concluded at arm’s length, i.e. between parties with equal bargaining power. The research was focused on modern transactions. The thesis was structured in three parts as follows: in the Firtst Part, there is a brief but comprehensive presentation of the theoretical and doctrinal background of mandatory rules of law; in the Second Part, through the example of specific mandatory law rules of the Greek Civil Code (GCC), it is presented how these rules appear in modern transactions, mainly as contractual terms, and how their validity is checked, especially when these terms are used by the parties as a vehicle for the avoiding compliance with ius cogens. In particular, the following Greek mandatory rules of law are examined: (a) Articles 332 and 334 GCC relating to the validity of escape clauses and limitation of liability clauses, (b) Article 288 GCC on the performance of an obligation in good faith and Article 388 GCC regarding the effects of material change of circumstances in contracts; and (c) Articles 275-276 regarding the statute of limitations and the validity of time-bar clauses · the Third Part summarizes two ways in which the parties appear to be able to lawfully, or in a legally contested manner, circumvent or avoid compliance with mandatory rules of law, namely (a) the choice of a foreign law applicable to the substance of the dispute and (b) arbitration as a dispute resolution mechanism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εφαρμογή των κανόνων αναγκαστικού δικαίου στις σύγχρονες συμβατικές σχέσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτσούμπα Μαρία","Koutsoumpa Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσαν οι κανόνες αναγκαστικού δικαίου και η αντιμετώπιση αυτών στο συμβατικό πεδίο, κυρίως ως συμβατικών όρων. Η μελέτη τους έγινε υπό το πρίσμα του γενικού δικαίου των συμβάσεων και περιορίστηκε στο πλαίσιο συμβάσεων στις οποίες τα μέρη εμφανίζονται διαπραγματευτικά ισοδύναμα. Στο επίκεντρο της έρευνας ετέθησαν κυρίως συμβάσεις που ξεφεύγουν από τα παραδοσιακά συμβατικά πρότυπα και μετεξελίσσονται προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών. Η εργασία διαρθρώθηκε σε τρία μέρη ως εξής: στο Πρώτο Μέρος επιχειρήθηκε μια σύντομη αλλά συνολική παρουσίαση του θεωρητικού και δογματικού υποβάθρου των κανόνων αναγκαστικού δικαίου · στο Δεύτερο Μέρος επιχειρήθηκε η υπαγωγή των θεωρητικών αναπτύξεων που προηγήθηκαν στη σύγχρονη συμβατική πρακτική μέσα από το παράδειγμα συγκεκριμένων κανόνων αναγκαστικού δικαίου του ΑΚ, τον τρόπο εμφάνισης αυτών στις σύγχρονες συναλλαγές, κυρίως ως συμβατικών όρων, και τον έλεγχο του κύρους αυτών, ειδικά όταν οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται από τα μέρη ως όχημα μεθόδευσης της διαφυγής από την τήρηση των κανόνων αναγκαστικού δικαίου. Συγκεκριμένα αντικείμενο επεξεργασίας αποτέλεσαν οι εξής κανόνες αναγκαστικού δικαίου: (α) ΑΚ 332 και 334 παρ.2 περί του κύρους των συμφωνιών απαλλαγής του οφειλέτη από την ευθύνη του ή περιορισμού αυτής, (β) ΑΚ 288 περί καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής και ΑΚ 388 περί απρόοπτης μεταβολής των συνθηκών, και (γ) ΑΚ 275-276 περί παραγραφής · στο Τρίτο Μέρος παρουσιάστηκαν συνοπτικά δύο τρόποι με τους οποίους τα μέρη φαίνεται να μπορούν να παρακάμψουν ή να αποφύγουν νομίμως, ή κατά οριακά αμφισβητούμενο νομικά τρόπο, τη συμμόρφωσή τους με τους κανόνες αναγκαστικού δικαίου και είναι (α) η επιλογή αλλοδαπού εφαρμοστέου δικαίου στην ουσία της διαφοράς και (β) η διαιτησία ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών.","The objective of the present master thesis is primarily the appearance and treatment of mandatory rules of law (ius cogens) in a contract, mostly when they are inserted as contractual terms. They were studied in the light of general contract law and only in relation to contracts concluded at arm’s length, i.e. between parties with equal bargaining power. The research was focused on modern transactions. The thesis was structured in three parts as follows: in the Firtst Part, there is a brief but comprehensive presentation of the theoretical and doctrinal background of mandatory rules of law; in the Second Part, through the example of specific mandatory law rules of the Greek Civil Code (GCC), it is presented how these rules appear in modern transactions, mainly as contractual terms, and how their validity is checked, especially when these terms are used by the parties as a vehicle for the avoiding compliance with ius cogens. In particular, the following Greek mandatory rules of law are examined: (a) Articles 332 and 334 GCC relating to the validity of escape clauses and limitation of liability clauses, (b) Article 288 GCC on the performance of an obligation in good faith and Article 388 GCC regarding the effects of material change of circumstances in contracts; and (c) Articles 275-276 regarding the statute of limitations and the validity of time-bar clauses · the Third Part summarizes two ways in which the parties appear to be able to lawfully, or in a legally contested manner, circumvent or avoid compliance with mandatory rules of law, namely (a) the choice of a foreign law applicable to the substance of the dispute and (b) arbitration as a dispute resolution mechanism."],"dc:identifier":["uoadl:3448270","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448270"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η εφαρμογή των κανόνων αναγκαστικού δικαίου στις σύγχρονες συμβατικές σχέσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:32Z"}