{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448400"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448400","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Preserving Privacy, Enhancing Transparency and Combatting Disinformation: An Analysis of the Digital Services Act in Safeguarding User Rights in the Digital Age","abstract":"Οι ψηφιακές πλατφόρμες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη κοινωνία. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ευκαιρίες για ανταλλαγή ιδεών και πληροφοριών σε ψηφιακές πλατφόρμες πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Ωστόσο, ο εν λόγω όγκος πληροφορίας, και η άνευ όρων και απεριόριστη διάδοσή της μπορεί συχνά να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως η παραπληροφόρηση και η ρητορική μίσους, η την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής κλπ. Στην παρούσα διπλωματική, εξετάζεται η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA – Digital Services Act), που αποτελεί έναν Ευρωπαϊκό Κανονισμό που αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου για τις ενδιάμεσες υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, εστιάζοντας στο ρόλο της στη διαφύλαξη της ιδιωτικής ζωής, στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης στην ψηφιακή εποχή. Η Πράξη εισάγει μια προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο για τον έλεγχο του περιεχομένου, με υποχρεώσεις κλιμακούμενες ανάλογα με το μέγεθος και τη φύση της προσφερόμενης υπηρεσίας. Κατηγοριοποιεί τους παρόχους ψηφιακών υπηρεσιών σε ενδιάμεσες υπηρεσίες, υπηρεσίες φιλοξενίας και επιγραμμικές πλατφόρμες, με τις μεγαλύτερες, τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Πλατφόρμες (VLOPs) και τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Μηχανές Αναζήτησης (VLOSEs), να έχουν τις πιο αυστηρές υποχρεώσεις. Οι υποχρεώσεις αυτές είναι δομημένες ως πυραμίδα, με τις βασικές απαιτήσεις στη βάση της και πιο εκτεταμένες υποχρεώσεις για τις μεγαλύτερες πλατφόρμες στην κορυφή. Η Πράξη αντιμετωπίζει τη διάδοση παράνομου περιεχομένου με τη θέσπιση δεσμευτικών νομικών υποχρεώσεων για όλους τους παρόχους, απαιτήσεων δέουσας επιμέλειας για τους παρόχους υπηρεσιών φιλοξενίας και ειδικών υποχρεώσεων για τις VLOPs και τις VLOSEs, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης και του μετριασμού των κινδύνων. Επιπρόσθετα, στην παρούσα διπλωματική, διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι πλατφόρμες πραγματοποιούν έλεγχο περιεχομένου μέσω αυτοματοποιημένων εργαλείων και ανθρώπινου ελέγχου και εξετάζεται η πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ του ελέγχου περιεχομένου και της ελευθερίας της έκφρασης. Ειδικότερα, η Πράξη επιτάσσει στις πλατφόρμες να λαμβάνουν υπόψη τα θεμελιώδη δικαιώματα στις διαδικασίες ελέγχου τους και να αξιολογούν τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις, προκειμένου να επιτευχθούν «ισότιμοι όροι ανταγωνισμού» μεταξύ επιγραμμικών και μη επιγραμμικών υπηρεσιών. Διατηρεί επίσης τη γενική απαγόρευση παρακολούθησης περιεχομένου της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, απαιτώντας ισορροπία μεταξύ της εξάλειψης παράνομου περιεχομένου και του σεβασμού των δικαιωμάτων των χρηστών, όπως η ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Επιπλέον, η Πράξη αποσκοπεί στην εναρμόνιση της διαχείρισης περιεχομένου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζει την ανομοιομορφία των διαφόρων εθνικών ερμηνειών των εν λόγω δικαιωμάτων και του επιπέδου της απαιτούμενης προστασίας τους. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εξετάζει τη νομολογία του ΔΕΕ, του ΕΔΔΑ και των εθνικών δικαστηρίων αναφορικά με την εν λόγω ισορροπία. Επιπλέον, η παρούσα διπλωματική θίγει το εδαφικό πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της Πράξης σημειώνοντας την προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επεκτείνει τα ρυθμιστικά της πρότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο. Τέλος, εξετάζονται διεξοδικά οι διατάξεις περί ευθύνης στο πλαίσιο της Πράξης, η οποία φαίνεται να διατηρεί την απαλλαγή των πλατφορμών από την ευθύνη, της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, αλλά εισάγει αυξημένες απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας. Η παρούσα διπλωματική, συμπερασματικά, επισημαίνει την ανάγκη απομάκρυνσης από το προηγούμενο μη παρεμβατικό ρυθμιστικό μοντέλο όσον αφορά τις πλατφόρμες, επιτρέποντας τους παράλληλα μία ευελιξία στον καθορισμό του τρόπου με τον οποίο προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.","abstract_html":"Οι ψηφιακές πλατφόρμες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη κοινωνία. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ευκαιρίες για ανταλλαγή ιδεών και πληροφοριών σε ψηφιακές πλατφόρμες πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Ωστόσο, ο εν λόγω όγκος πληροφορίας, και η άνευ όρων και απεριόριστη διάδοσή της μπορεί συχνά να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως η παραπληροφόρηση και η ρητορική μίσους, η την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής κλπ. Στην παρούσα διπλωματική, εξετάζεται η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA – Digital Services Act), που αποτελεί έναν Ευρωπαϊκό Κανονισμό που αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου για τις ενδιάμεσες υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, εστιάζοντας στο ρόλο της στη διαφύλαξη της ιδιωτικής ζωής, στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης στην ψηφιακή εποχή. Η Πράξη εισάγει μια προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο για τον έλεγχο του περιεχομένου, με υποχρεώσεις κλιμακούμενες ανάλογα με το μέγεθος και τη φύση της προσφερόμενης υπηρεσίας. Κατηγοριοποιεί τους παρόχους ψηφιακών υπηρεσιών σε ενδιάμεσες υπηρεσίες, υπηρεσίες φιλοξενίας και επιγραμμικές πλατφόρμες, με τις μεγαλύτερες, τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Πλατφόρμες (VLOPs) και τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Μηχανές Αναζήτησης (VLOSEs), να έχουν τις πιο αυστηρές υποχρεώσεις. Οι υποχρεώσεις αυτές είναι δομημένες ως πυραμίδα, με τις βασικές απαιτήσεις στη βάση της και πιο εκτεταμένες υποχρεώσεις για τις μεγαλύτερες πλατφόρμες στην κορυφή. Η Πράξη αντιμετωπίζει τη διάδοση παράνομου περιεχομένου με τη θέσπιση δεσμευτικών νομικών υποχρεώσεων για όλους τους παρόχους, απαιτήσεων δέουσας επιμέλειας για τους παρόχους υπηρεσιών φιλοξενίας και ειδικών υποχρεώσεων για τις VLOPs και τις VLOSEs, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης και του μετριασμού των κινδύνων. Επιπρόσθετα, στην παρούσα διπλωματική, διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι πλατφόρμες πραγματοποιούν έλεγχο περιεχομένου μέσω αυτοματοποιημένων εργαλείων και ανθρώπινου ελέγχου και εξετάζεται η πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ του ελέγχου περιεχομένου και της ελευθερίας της έκφρασης. Ειδικότερα, η Πράξη επιτάσσει στις πλατφόρμες να λαμβάνουν υπόψη τα θεμελιώδη δικαιώματα στις διαδικασίες ελέγχου τους και να αξιολογούν τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις, προκειμένου να επιτευχθούν «ισότιμοι όροι ανταγωνισμού» μεταξύ επιγραμμικών και μη επιγραμμικών υπηρεσιών. Διατηρεί επίσης τη γενική απαγόρευση παρακολούθησης περιεχομένου της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, απαιτώντας ισορροπία μεταξύ της εξάλειψης παράνομου περιεχομένου και του σεβασμού των δικαιωμάτων των χρηστών, όπως η ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Επιπλέον, η Πράξη αποσκοπεί στην εναρμόνιση της διαχείρισης περιεχομένου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζει την ανομοιομορφία των διαφόρων εθνικών ερμηνειών των εν λόγω δικαιωμάτων και του επιπέδου της απαιτούμενης προστασίας τους. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εξετάζει τη νομολογία του ΔΕΕ, του ΕΔΔΑ και των εθνικών δικαστηρίων αναφορικά με την εν λόγω ισορροπία. Επιπλέον, η παρούσα διπλωματική θίγει το εδαφικό πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της Πράξης σημειώνοντας την προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επεκτείνει τα ρυθμιστικά της πρότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο. Τέλος, εξετάζονται διεξοδικά οι διατάξεις περί ευθύνης στο πλαίσιο της Πράξης, η οποία φαίνεται να διατηρεί την απαλλαγή των πλατφορμών από την ευθύνη, της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, αλλά εισάγει αυξημένες απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας. Η παρούσα διπλωματική, συμπερασματικά, επισημαίνει την ανάγκη απομάκρυνσης από το προηγούμενο μη παρεμβατικό ρυθμιστικό μοντέλο όσον αφορά τις πλατφόρμες, επιτρέποντας τους παράλληλα μία ευελιξία στον καθορισμό του τρόπου με τον οποίο προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπρούμα Παναγιώτα","Brouma Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:32Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448400"],"render_values":[{"text":"uoadl:3448400","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448400","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448400","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3448400","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπρούμα Παναγιώτα","Brouma Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448400"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ψηφιακές πλατφόρμες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη κοινωνία. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ευκαιρίες για ανταλλαγή ιδεών και πληροφοριών σε ψηφιακές πλατφόρμες πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Ωστόσο, ο εν λόγω όγκος πληροφορίας, και η άνευ όρων και απεριόριστη διάδοσή της μπορεί συχνά να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως η παραπληροφόρηση και η ρητορική μίσους, η την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής κλπ. Στην παρούσα διπλωματική, εξετάζεται η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA – Digital Services Act), που αποτελεί έναν Ευρωπαϊκό Κανονισμό που αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου για τις ενδιάμεσες υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, εστιάζοντας στο ρόλο της στη διαφύλαξη της ιδιωτικής ζωής, στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης στην ψηφιακή εποχή. Η Πράξη εισάγει μια προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο για τον έλεγχο του περιεχομένου, με υποχρεώσεις κλιμακούμενες ανάλογα με το μέγεθος και τη φύση της προσφερόμενης υπηρεσίας. Κατηγοριοποιεί τους παρόχους ψηφιακών υπηρεσιών σε ενδιάμεσες υπηρεσίες, υπηρεσίες φιλοξενίας και επιγραμμικές πλατφόρμες, με τις μεγαλύτερες, τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Πλατφόρμες (VLOPs) και τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Μηχανές Αναζήτησης (VLOSEs), να έχουν τις πιο αυστηρές υποχρεώσεις. Οι υποχρεώσεις αυτές είναι δομημένες ως πυραμίδα, με τις βασικές απαιτήσεις στη βάση της και πιο εκτεταμένες υποχρεώσεις για τις μεγαλύτερες πλατφόρμες στην κορυφή. Η Πράξη αντιμετωπίζει τη διάδοση παράνομου περιεχομένου με τη θέσπιση δεσμευτικών νομικών υποχρεώσεων για όλους τους παρόχους, απαιτήσεων δέουσας επιμέλειας για τους παρόχους υπηρεσιών φιλοξενίας και ειδικών υποχρεώσεων για τις VLOPs και τις VLOSEs, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης και του μετριασμού των κινδύνων. Επιπρόσθετα, στην παρούσα διπλωματική, διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι πλατφόρμες πραγματοποιούν έλεγχο περιεχομένου μέσω αυτοματοποιημένων εργαλείων και ανθρώπινου ελέγχου και εξετάζεται η πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ του ελέγχου περιεχομένου και της ελευθερίας της έκφρασης. Ειδικότερα, η Πράξη επιτάσσει στις πλατφόρμες να λαμβάνουν υπόψη τα θεμελιώδη δικαιώματα στις διαδικασίες ελέγχου τους και να αξιολογούν τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις, προκειμένου να επιτευχθούν «ισότιμοι όροι ανταγωνισμού» μεταξύ επιγραμμικών και μη επιγραμμικών υπηρεσιών. Διατηρεί επίσης τη γενική απαγόρευση παρακολούθησης περιεχομένου της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, απαιτώντας ισορροπία μεταξύ της εξάλειψης παράνομου περιεχομένου και του σεβασμού των δικαιωμάτων των χρηστών, όπως η ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Επιπλέον, η Πράξη αποσκοπεί στην εναρμόνιση της διαχείρισης περιεχομένου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζει την ανομοιομορφία των διαφόρων εθνικών ερμηνειών των εν λόγω δικαιωμάτων και του επιπέδου της απαιτούμενης προστασίας τους. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εξετάζει τη νομολογία του ΔΕΕ, του ΕΔΔΑ και των εθνικών δικαστηρίων αναφορικά με την εν λόγω ισορροπία. Επιπλέον, η παρούσα διπλωματική θίγει το εδαφικό πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της Πράξης σημειώνοντας την προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επεκτείνει τα ρυθμιστικά της πρότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο. Τέλος, εξετάζονται διεξοδικά οι διατάξεις περί ευθύνης στο πλαίσιο της Πράξης, η οποία φαίνεται να διατηρεί την απαλλαγή των πλατφορμών από την ευθύνη, της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, αλλά εισάγει αυξημένες απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας. Η παρούσα διπλωματική, συμπερασματικά, επισημαίνει την ανάγκη απομάκρυνσης από το προηγούμενο μη παρεμβατικό ρυθμιστικό μοντέλο όσον αφορά τις πλατφόρμες, επιτρέποντας τους παράλληλα μία ευελιξία στον καθορισμό του τρόπου με τον οποίο προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.","Digital platforms play a significant role in contemporary society. We live in an era ‎where opportunities for sharing ideas and information on digital platforms multiply. This abundance of information, however, and its unconditional and unlimited dissemination may often lead to undesired results, ranging from the rise of misinformation to hate speech, disinformation, violation of privacy rights and so on. ‎The present paper analyzes the Digital Services Act (DSA), an EU Regulation that aims to modernize the legal framework for online intermediary services, focusing on its role in preserving privacy, enhancing transparency, and combating disinformation in the digital age. The DSA introduces a risk-based approach to content moderation, with obligations tiered according to the size and nature of the service. It categorizes providers into intermediary services, hosting services, and online platforms, with the largest, Very Large Online Platforms (VLOPs) and Very Large Online Search Engines (VLOSEs), facing the most stringent obligations. These obligations are structured as a pyramid, with basic requirements at the bottom and more extensive duties for larger platforms at the top. The DSA addresses the spread of illegal content by establishing binding legal obligations for all providers, due diligence requirements for hosting service providers, and specific duties for VLOPs and VLOSEs, including risk assessment and mitigation. The present paper explores how platforms engage in content moderation through automated tools and human review and examines the complex interplay between content moderation and freedom of speech. Specifically, the DSA mandates that platforms consider fundamental rights in their enforcement processes and assess potential negative impacts, in order to achieve a “level playing field” between online and offline services‎. It also maintains the general monitoring prohibition of the e-Commerce Directive, requiring a balance between combating illegal content and respecting user rights, such as the freedom of expression and the right to privacy. Furthermore, the DSA aims to harmonize content moderation at an EU level but acknowledges the challenge of reconciling diverse national interpretations of these rights and the level of the protection required. In this context, the present paper examines the jurisprudence of the CJEU, the ECtHR and national courts with respect to this balance. Moreover, this paper touches upon the territorial scope of the DSA’s provisions, noting the EU’s attempt to extend its regulatory standards globally. Finally, the liability provisions under the DSA are scrutinized. The DSA seems to maintain the liability exemptions of the e-Commerce Directive but with increased due diligence requirements. This paper concludes by advocating the need to shift away from the previous non-interventionist regulatory model with respect to platforms while allowing platforms to retain some flexibility in determining how they offer their services."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Preserving Privacy, Enhancing Transparency and Combatting Disinformation: An Analysis of the Digital Services Act in Safeguarding User Rights in the Digital Age"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπρούμα Παναγιώτα","Brouma Panagiota"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι ψηφιακές πλατφόρμες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη κοινωνία. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ευκαιρίες για ανταλλαγή ιδεών και πληροφοριών σε ψηφιακές πλατφόρμες πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Ωστόσο, ο εν λόγω όγκος πληροφορίας, και η άνευ όρων και απεριόριστη διάδοσή της μπορεί συχνά να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως η παραπληροφόρηση και η ρητορική μίσους, η την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής κλπ. Στην παρούσα διπλωματική, εξετάζεται η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA – Digital Services Act), που αποτελεί έναν Ευρωπαϊκό Κανονισμό που αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου για τις ενδιάμεσες υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, εστιάζοντας στο ρόλο της στη διαφύλαξη της ιδιωτικής ζωής, στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης στην ψηφιακή εποχή. Η Πράξη εισάγει μια προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο για τον έλεγχο του περιεχομένου, με υποχρεώσεις κλιμακούμενες ανάλογα με το μέγεθος και τη φύση της προσφερόμενης υπηρεσίας. Κατηγοριοποιεί τους παρόχους ψηφιακών υπηρεσιών σε ενδιάμεσες υπηρεσίες, υπηρεσίες φιλοξενίας και επιγραμμικές πλατφόρμες, με τις μεγαλύτερες, τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Πλατφόρμες (VLOPs) και τις Πολύ Μεγάλες Επιγραμμικές Μηχανές Αναζήτησης (VLOSEs), να έχουν τις πιο αυστηρές υποχρεώσεις. Οι υποχρεώσεις αυτές είναι δομημένες ως πυραμίδα, με τις βασικές απαιτήσεις στη βάση της και πιο εκτεταμένες υποχρεώσεις για τις μεγαλύτερες πλατφόρμες στην κορυφή. Η Πράξη αντιμετωπίζει τη διάδοση παράνομου περιεχομένου με τη θέσπιση δεσμευτικών νομικών υποχρεώσεων για όλους τους παρόχους, απαιτήσεων δέουσας επιμέλειας για τους παρόχους υπηρεσιών φιλοξενίας και ειδικών υποχρεώσεων για τις VLOPs και τις VLOSEs, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης και του μετριασμού των κινδύνων. Επιπρόσθετα, στην παρούσα διπλωματική, διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι πλατφόρμες πραγματοποιούν έλεγχο περιεχομένου μέσω αυτοματοποιημένων εργαλείων και ανθρώπινου ελέγχου και εξετάζεται η πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ του ελέγχου περιεχομένου και της ελευθερίας της έκφρασης. Ειδικότερα, η Πράξη επιτάσσει στις πλατφόρμες να λαμβάνουν υπόψη τα θεμελιώδη δικαιώματα στις διαδικασίες ελέγχου τους και να αξιολογούν τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις, προκειμένου να επιτευχθούν «ισότιμοι όροι ανταγωνισμού» μεταξύ επιγραμμικών και μη επιγραμμικών υπηρεσιών. Διατηρεί επίσης τη γενική απαγόρευση παρακολούθησης περιεχομένου της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, απαιτώντας ισορροπία μεταξύ της εξάλειψης παράνομου περιεχομένου και του σεβασμού των δικαιωμάτων των χρηστών, όπως η ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Επιπλέον, η Πράξη αποσκοπεί στην εναρμόνιση της διαχείρισης περιεχομένου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζει την ανομοιομορφία των διαφόρων εθνικών ερμηνειών των εν λόγω δικαιωμάτων και του επιπέδου της απαιτούμενης προστασίας τους. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εξετάζει τη νομολογία του ΔΕΕ, του ΕΔΔΑ και των εθνικών δικαστηρίων αναφορικά με την εν λόγω ισορροπία. Επιπλέον, η παρούσα διπλωματική θίγει το εδαφικό πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της Πράξης σημειώνοντας την προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επεκτείνει τα ρυθμιστικά της πρότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο. Τέλος, εξετάζονται διεξοδικά οι διατάξεις περί ευθύνης στο πλαίσιο της Πράξης, η οποία φαίνεται να διατηρεί την απαλλαγή των πλατφορμών από την ευθύνη, της οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο, αλλά εισάγει αυξημένες απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας. Η παρούσα διπλωματική, συμπερασματικά, επισημαίνει την ανάγκη απομάκρυνσης από το προηγούμενο μη παρεμβατικό ρυθμιστικό μοντέλο όσον αφορά τις πλατφόρμες, επιτρέποντας τους παράλληλα μία ευελιξία στον καθορισμό του τρόπου με τον οποίο προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.","Digital platforms play a significant role in contemporary society. We live in an era ‎where opportunities for sharing ideas and information on digital platforms multiply. This abundance of information, however, and its unconditional and unlimited dissemination may often lead to undesired results, ranging from the rise of misinformation to hate speech, disinformation, violation of privacy rights and so on. ‎The present paper analyzes the Digital Services Act (DSA), an EU Regulation that aims to modernize the legal framework for online intermediary services, focusing on its role in preserving privacy, enhancing transparency, and combating disinformation in the digital age. The DSA introduces a risk-based approach to content moderation, with obligations tiered according to the size and nature of the service. It categorizes providers into intermediary services, hosting services, and online platforms, with the largest, Very Large Online Platforms (VLOPs) and Very Large Online Search Engines (VLOSEs), facing the most stringent obligations. These obligations are structured as a pyramid, with basic requirements at the bottom and more extensive duties for larger platforms at the top. The DSA addresses the spread of illegal content by establishing binding legal obligations for all providers, due diligence requirements for hosting service providers, and specific duties for VLOPs and VLOSEs, including risk assessment and mitigation. The present paper explores how platforms engage in content moderation through automated tools and human review and examines the complex interplay between content moderation and freedom of speech. Specifically, the DSA mandates that platforms consider fundamental rights in their enforcement processes and assess potential negative impacts, in order to achieve a “level playing field” between online and offline services‎. It also maintains the general monitoring prohibition of the e-Commerce Directive, requiring a balance between combating illegal content and respecting user rights, such as the freedom of expression and the right to privacy. Furthermore, the DSA aims to harmonize content moderation at an EU level but acknowledges the challenge of reconciling diverse national interpretations of these rights and the level of the protection required. In this context, the present paper examines the jurisprudence of the CJEU, the ECtHR and national courts with respect to this balance. Moreover, this paper touches upon the territorial scope of the DSA’s provisions, noting the EU’s attempt to extend its regulatory standards globally. Finally, the liability provisions under the DSA are scrutinized. The DSA seems to maintain the liability exemptions of the e-Commerce Directive but with increased due diligence requirements. This paper concludes by advocating the need to shift away from the previous non-interventionist regulatory model with respect to platforms while allowing platforms to retain some flexibility in determining how they offer their services."],"dc:identifier":["uoadl:3448400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448400"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Preserving Privacy, Enhancing Transparency and Combatting Disinformation: An Analysis of the Digital Services Act in Safeguarding User Rights in the Digital Age"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:32Z"}