{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448492"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448492","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νομολογιακή επισκόπηση των λόγων αποκλήρωσης","abstract":"Ένα από τα πιο απαιτητικά ζητήματα του Κληρονομικού Δικαίου είναι η ερμηνεία των διατάξεων της τελευταίας βουλήσεως και συγκεκριμένα η διαπίστωση της πραγματικής βούλησης του διαθέτη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων θα περιέλθει μετά τον θάνατό του στα πρόσωπα τα οποία εκείνος επιθυμεί. Αναγνωρισμένος από τον νόμο θεσμός, είναι αυτός της αποκλήρωσης, κατά τον οποίο ο διαθέτης δηλώνει ρητά ότι επιθυμία του είναι να στερήσει από κάποιον νόμιμο κληρονόμο του το μερίδιό του επί του συνόλου της περιουσίας του. Αυτό δύναται να συμβεί όταν με τη συμπεριφορά του μεριδούχου διαταράσσεται ο οικογενειακός δεσμός μεταξύ αυτού και του κληρονομούμενου, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται πλέον λόγος προστασίας του πρώτου. Σύμφωνα με την ΑΚ1839, ο διαθέτης μπορεί, για ορισμένους περιοριστικά αναφερόμενους στον νόμο λόγους, να στερήσει τον μεριδούχο από τη νόμιμη μοίρα, αποκληρώνοντάς τον με διάταξη τελευταίας βούλησης. Ωστόσο, οι λόγοι αυτοί δεν είναι πάντοτε σαφείς. Έννοιες όπως «σοβαρό πλημμέλημα», «άτιμος ή ανήθικος βίος» κ.λπ. αποτελούν αόριστες νομικές έννοιες, οι οποίες κάθε φορά αφήνονται στην κρίση του δικαστή να τις προσδιορίσει ανάλογα με τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζει η κάθε περίπτωση. Η παρούσα μελέτη, μέσα από μια πολύπλευρη εξέταση παλαιότερων έως πολύ πρόσφατων δικαστικών αποφάσεων, επιχειρεί να παράσχει μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα για το πως τα δικαστήρια έχουν εφαρμόσει και ερμηνεύσει τον νόμο σε παρόμοιες υποθέσεις αποκλήρωσης. Επιπλέον, πραγματοποιείται μια προσπάθεια συγκριτικής ανάλυσης των κρίσιμων σημείων των δικαστικών αποφάσεων προκειμένου να αναδειχθούν τυχόν αποκλίσεις ή ομοιότητες ως προς την εφαρμογή και την ερμηνεία των διατάξεων που σχετίζονται με τους λόγους αποκλήρωσης, ενώ εξετάζεται και το πως διαμορφώνονται με την πάροδο των ετών οι γενικότερες τάσεις της νομολογίας, καθώς και αν υφίσταται μεταστροφή αυτής.","abstract_html":"Ένα από τα πιο απαιτητικά ζητήματα του Κληρονομικού Δικαίου είναι η ερμηνεία των διατάξεων της τελευταίας βουλήσεως και συγκεκριμένα η διαπίστωση της πραγματικής βούλησης του διαθέτη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων θα περιέλθει μετά τον θάνατό του στα πρόσωπα τα οποία εκείνος επιθυμεί. Αναγνωρισμένος από τον νόμο θεσμός, είναι αυτός της αποκλήρωσης, κατά τον οποίο ο διαθέτης δηλώνει ρητά ότι επιθυμία του είναι να στερήσει από κάποιον νόμιμο κληρονόμο του το μερίδιό του επί του συνόλου της περιουσίας του. Αυτό δύναται να συμβεί όταν με τη συμπεριφορά του μεριδούχου διαταράσσεται ο οικογενειακός δεσμός μεταξύ αυτού και του κληρονομούμενου, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται πλέον λόγος προστασίας του πρώτου. Σύμφωνα με την ΑΚ1839, ο διαθέτης μπορεί, για ορισμένους περιοριστικά αναφερόμενους στον νόμο λόγους, να στερήσει τον μεριδούχο από τη νόμιμη μοίρα, αποκληρώνοντάς τον με διάταξη τελευταίας βούλησης. Ωστόσο, οι λόγοι αυτοί δεν είναι πάντοτε σαφείς. Έννοιες όπως «σοβαρό πλημμέλημα», «άτιμος ή ανήθικος βίος» κ.λπ. αποτελούν αόριστες νομικές έννοιες, οι οποίες κάθε φορά αφήνονται στην κρίση του δικαστή να τις προσδιορίσει ανάλογα με τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζει η κάθε περίπτωση. Η παρούσα μελέτη, μέσα από μια πολύπλευρη εξέταση παλαιότερων έως πολύ πρόσφατων δικαστικών αποφάσεων, επιχειρεί να παράσχει μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα για το πως τα δικαστήρια έχουν εφαρμόσει και ερμηνεύσει τον νόμο σε παρόμοιες υποθέσεις αποκλήρωσης. Επιπλέον, πραγματοποιείται μια προσπάθεια συγκριτικής ανάλυσης των κρίσιμων σημείων των δικαστικών αποφάσεων προκειμένου να αναδειχθούν τυχόν αποκλίσεις ή ομοιότητες ως προς την εφαρμογή και την ερμηνεία των διατάξεων που σχετίζονται με τους λόγους αποκλήρωσης, ενώ εξετάζεται και το πως διαμορφώνονται με την πάροδο των ετών οι γενικότερες τάσεις της νομολογίας, καθώς και αν υφίσταται μεταστροφή αυτής.","abstract_has_math":false,"creators":["Τόμπρα Σοφία","Tompra Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:34Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448492"],"render_values":[{"text":"uoadl:3448492","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448492","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448492","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3448492","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τόμπρα Σοφία","Tompra Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448492","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448492"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ένα από τα πιο απαιτητικά ζητήματα του Κληρονομικού Δικαίου είναι η ερμηνεία των διατάξεων της τελευταίας βουλήσεως και συγκεκριμένα η διαπίστωση της πραγματικής βούλησης του διαθέτη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων θα περιέλθει μετά τον θάνατό του στα πρόσωπα τα οποία εκείνος επιθυμεί. Αναγνωρισμένος από τον νόμο θεσμός, είναι αυτός της αποκλήρωσης, κατά τον οποίο ο διαθέτης δηλώνει ρητά ότι επιθυμία του είναι να στερήσει από κάποιον νόμιμο κληρονόμο του το μερίδιό του επί του συνόλου της περιουσίας του. Αυτό δύναται να συμβεί όταν με τη συμπεριφορά του μεριδούχου διαταράσσεται ο οικογενειακός δεσμός μεταξύ αυτού και του κληρονομούμενου, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται πλέον λόγος προστασίας του πρώτου. Σύμφωνα με την ΑΚ1839, ο διαθέτης μπορεί, για ορισμένους περιοριστικά αναφερόμενους στον νόμο λόγους, να στερήσει τον μεριδούχο από τη νόμιμη μοίρα, αποκληρώνοντάς τον με διάταξη τελευταίας βούλησης. Ωστόσο, οι λόγοι αυτοί δεν είναι πάντοτε σαφείς. Έννοιες όπως «σοβαρό πλημμέλημα», «άτιμος ή ανήθικος βίος» κ.λπ. αποτελούν αόριστες νομικές έννοιες, οι οποίες κάθε φορά αφήνονται στην κρίση του δικαστή να τις προσδιορίσει ανάλογα με τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζει η κάθε περίπτωση. Η παρούσα μελέτη, μέσα από μια πολύπλευρη εξέταση παλαιότερων έως πολύ πρόσφατων δικαστικών αποφάσεων, επιχειρεί να παράσχει μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα για το πως τα δικαστήρια έχουν εφαρμόσει και ερμηνεύσει τον νόμο σε παρόμοιες υποθέσεις αποκλήρωσης. Επιπλέον, πραγματοποιείται μια προσπάθεια συγκριτικής ανάλυσης των κρίσιμων σημείων των δικαστικών αποφάσεων προκειμένου να αναδειχθούν τυχόν αποκλίσεις ή ομοιότητες ως προς την εφαρμογή και την ερμηνεία των διατάξεων που σχετίζονται με τους λόγους αποκλήρωσης, ενώ εξετάζεται και το πως διαμορφώνονται με την πάροδο των ετών οι γενικότερες τάσεις της νομολογίας, καθώς και αν υφίσταται μεταστροφή αυτής.","One of the most challenging issues in Inheritance Law is interpreting the provisions of a last will, particularly in determining the testator’s true intent. This is crucial to ensure that the entirety of the testator’s estate is distributed, after their death, to the individuals they intended. A legally recognized mechanism within this framework is disinheritance, whereby the testator explicitly expresses his wish to exclude a lawful heir from receiving a share of the estate. Disinheritance typically arises when the conduct of a rightful heir disrupts the familial bond with the deceased, eliminating any justification for the heir’s protection under inheritance law. According to Article 1839 of the Greek Civil Code, a testator may, for specific reasons explicitly stated in the law, deprive a lawful heir of his legitimate portion of the estate through a provision in their last will. However, these legal grounds are not always clearly defined. Terms such as “serious criminal offense” and “dishonorable or immoral lifestyle” are indeterminate legal concepts, leaving their interpretation to the judge’s discretion based on the specific circumstances of each case. This study aims to provide a clear and comprehensive understanding of how courts have applied and interpreted the law in similar cases of disinheritance, through a multifaceted examination of both historical and recent judicial decisions. Furthermore, it undertakes a comparative analysis of key aspects of these rulings to identify potential deviations or consistencies in the application and interpretation of the legal provisions governing the grounds for disinheritance. The study also explores how trends in case law have evolved over time and whether any significant jurisprudential shifts have occurred."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νομολογιακή επισκόπηση των λόγων αποκλήρωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τόμπρα Σοφία","Tompra Sofia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ένα από τα πιο απαιτητικά ζητήματα του Κληρονομικού Δικαίου είναι η ερμηνεία των διατάξεων της τελευταίας βουλήσεως και συγκεκριμένα η διαπίστωση της πραγματικής βούλησης του διαθέτη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων θα περιέλθει μετά τον θάνατό του στα πρόσωπα τα οποία εκείνος επιθυμεί. Αναγνωρισμένος από τον νόμο θεσμός, είναι αυτός της αποκλήρωσης, κατά τον οποίο ο διαθέτης δηλώνει ρητά ότι επιθυμία του είναι να στερήσει από κάποιον νόμιμο κληρονόμο του το μερίδιό του επί του συνόλου της περιουσίας του. Αυτό δύναται να συμβεί όταν με τη συμπεριφορά του μεριδούχου διαταράσσεται ο οικογενειακός δεσμός μεταξύ αυτού και του κληρονομούμενου, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται πλέον λόγος προστασίας του πρώτου. Σύμφωνα με την ΑΚ1839, ο διαθέτης μπορεί, για ορισμένους περιοριστικά αναφερόμενους στον νόμο λόγους, να στερήσει τον μεριδούχο από τη νόμιμη μοίρα, αποκληρώνοντάς τον με διάταξη τελευταίας βούλησης. Ωστόσο, οι λόγοι αυτοί δεν είναι πάντοτε σαφείς. Έννοιες όπως «σοβαρό πλημμέλημα», «άτιμος ή ανήθικος βίος» κ.λπ. αποτελούν αόριστες νομικές έννοιες, οι οποίες κάθε φορά αφήνονται στην κρίση του δικαστή να τις προσδιορίσει ανάλογα με τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζει η κάθε περίπτωση. Η παρούσα μελέτη, μέσα από μια πολύπλευρη εξέταση παλαιότερων έως πολύ πρόσφατων δικαστικών αποφάσεων, επιχειρεί να παράσχει μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα για το πως τα δικαστήρια έχουν εφαρμόσει και ερμηνεύσει τον νόμο σε παρόμοιες υποθέσεις αποκλήρωσης. Επιπλέον, πραγματοποιείται μια προσπάθεια συγκριτικής ανάλυσης των κρίσιμων σημείων των δικαστικών αποφάσεων προκειμένου να αναδειχθούν τυχόν αποκλίσεις ή ομοιότητες ως προς την εφαρμογή και την ερμηνεία των διατάξεων που σχετίζονται με τους λόγους αποκλήρωσης, ενώ εξετάζεται και το πως διαμορφώνονται με την πάροδο των ετών οι γενικότερες τάσεις της νομολογίας, καθώς και αν υφίσταται μεταστροφή αυτής.","One of the most challenging issues in Inheritance Law is interpreting the provisions of a last will, particularly in determining the testator’s true intent. This is crucial to ensure that the entirety of the testator’s estate is distributed, after their death, to the individuals they intended. A legally recognized mechanism within this framework is disinheritance, whereby the testator explicitly expresses his wish to exclude a lawful heir from receiving a share of the estate. Disinheritance typically arises when the conduct of a rightful heir disrupts the familial bond with the deceased, eliminating any justification for the heir’s protection under inheritance law. According to Article 1839 of the Greek Civil Code, a testator may, for specific reasons explicitly stated in the law, deprive a lawful heir of his legitimate portion of the estate through a provision in their last will. However, these legal grounds are not always clearly defined. Terms such as “serious criminal offense” and “dishonorable or immoral lifestyle” are indeterminate legal concepts, leaving their interpretation to the judge’s discretion based on the specific circumstances of each case. This study aims to provide a clear and comprehensive understanding of how courts have applied and interpreted the law in similar cases of disinheritance, through a multifaceted examination of both historical and recent judicial decisions. Furthermore, it undertakes a comparative analysis of key aspects of these rulings to identify potential deviations or consistencies in the application and interpretation of the legal provisions governing the grounds for disinheritance. The study also explores how trends in case law have evolved over time and whether any significant jurisprudential shifts have occurred."],"dc:identifier":["uoadl:3448492","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448492"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Νομολογιακή επισκόπηση των λόγων αποκλήρωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:34Z"}