{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448500"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3448500","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιστορική αναδρομή στην ειδικότητα της ωτορινολαρυγγολογίας","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στην εξελικτική πορεία της Ωτορινολαρυγγολογίας (ΩΡΛ). Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση, διερευνώνται οι σημαντικές επιστημονικές, τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της. Παρουσιάζονται τα μεγάλα ιστορικά ορόσημα, οι καινοτομίες, και οι προσωπικότητες που καθόρισαν την πρόοδο του κλάδου, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η εργασία ξεκινά με την επισκόπηση των πρώτων καταγεγραμμένων προσπαθειών κατανόησης των ωτορινολαρυγγολογικών παθήσεων στους αρχαίους πολιτισμούς της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Ρώμης. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Ιπποκράτη και τον Γαληνό, των οποίων οι ανατομικές παρατηρήσεις έθεσαν τις βάσεις για την εξέλιξη της ιατρικής γνώσης. Η συμβολή της βυζαντινής και αραβικής ιατρικής κατά τον Μεσαίωνα υπογραμμίζεται, με την ανάπτυξη καινοτόμων χειρουργικών τεχνικών και τη μεταβίβαση γνώσης μέσα από την ίδρυση των πρώτων ιατρικών σχολών και νοσοκομείων εντός των χριστιανικών μονών. Κατά την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, η πρόοδος στην ανατομία και τη φυσιολογία οδήγησε στη συστηματοποίηση της ιατρικής γνώσης. Επιστήμονες όπως ο Vesalius και ο Eustachius επαναπροσδιόρισαν την κατανόηση των ανατομικών δομών του ωτός και του λάρυγγα. Στον 19ο αιώνα, με την εισαγωγή της αντισηψίας, των αναισθητικών και της ακτινολογίας, η ΩΡΛ άρχισε να αποκτά τη μορφή ανεξάρτητης ειδικότητας, ενσωματώνοντας νέες διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Τον 20ο αιώνα, η Ωτορινολαρυγγολογία γνώρισε ραγδαία εξέλιξη, κυρίως λόγω της εισαγωγής της λειτουργικής ενδοσκοπικής χειρουργικής των παραρρινίων κόλπων (FESS). Η μέθοδος αυτή, βασιζόμενη σε δεδομένα από αξονικές τομογραφίες, επέτρεψε την ακριβή και ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση παθήσεων των παραρρίνιων κόλπων, μειώνοντας σημαντικά τις επιπλοκές. Παράλληλα, η χειρουργική του ωτός, με την εφαρμογή μικροχειρουργικών τεχνικών, σε παθολογίες όπως η ωτοσκλήρυνση, συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση της ακοής και την αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, όπως η χρήση μικροσκοπίων και ειδικών εργαλείων, αναβάθμισαν τη χειρουργική ακρίβεια και τα αποτελέσματα της παρεχόμενης φροντίδας. Στον 21ο αιώνα, η ΩΡΛ συνεχίζει να πρωτοπορεί μέσω της ενσωμάτωσης ρομποτικών συστημάτων χειρουργικής, όπως το «Da Vinci». Παράλληλα, καινοτομίες όπως τα εμφυτεύματα εγκεφαλικού στελέχους και οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, προσφέρουν βελτιωμένες λύσεις για την αποκατάσταση της ακοής. Η τεχνολογική πρόοδος συνεχίζει να επαναπροσδιορίζει τη δυναμική του κλάδου, ενισχύοντας τη θεραπευτική και διαγνωστική του ακρίβεια. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιστορικής συνέχειας της ΩΡΛ, προσφέροντας μια ολιστική εικόνα της προόδου της και τιμώντας τη συμβολή των επιστημόνων που διαμόρφωσαν την ειδικότητα. Μέσα από την ιστορική αυτή αναδρομή, τονίζεται η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν και η επιρροή της επιστήμης στην ποιότητα ζωής των ασθενών.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στην εξελικτική πορεία της Ωτορινολαρυγγολογίας (ΩΡΛ). Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση, διερευνώνται οι σημαντικές επιστημονικές, τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της. Παρουσιάζονται τα μεγάλα ιστορικά ορόσημα, οι καινοτομίες, και οι προσωπικότητες που καθόρισαν την πρόοδο του κλάδου, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η εργασία ξεκινά με την επισκόπηση των πρώτων καταγεγραμμένων προσπαθειών κατανόησης των ωτορινολαρυγγολογικών παθήσεων στους αρχαίους πολιτισμούς της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Ρώμης. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Ιπποκράτη και τον Γαληνό, των οποίων οι ανατομικές παρατηρήσεις έθεσαν τις βάσεις για την εξέλιξη της ιατρικής γνώσης. Η συμβολή της βυζαντινής και αραβικής ιατρικής κατά τον Μεσαίωνα υπογραμμίζεται, με την ανάπτυξη καινοτόμων χειρουργικών τεχνικών και τη μεταβίβαση γνώσης μέσα από την ίδρυση των πρώτων ιατρικών σχολών και νοσοκομείων εντός των χριστιανικών μονών. Κατά την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, η πρόοδος στην ανατομία και τη φυσιολογία οδήγησε στη συστηματοποίηση της ιατρικής γνώσης. Επιστήμονες όπως ο Vesalius και ο Eustachius επαναπροσδιόρισαν την κατανόηση των ανατομικών δομών του ωτός και του λάρυγγα. Στον 19ο αιώνα, με την εισαγωγή της αντισηψίας, των αναισθητικών και της ακτινολογίας, η ΩΡΛ άρχισε να αποκτά τη μορφή ανεξάρτητης ειδικότητας, ενσωματώνοντας νέες διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Τον 20ο αιώνα, η Ωτορινολαρυγγολογία γνώρισε ραγδαία εξέλιξη, κυρίως λόγω της εισαγωγής της λειτουργικής ενδοσκοπικής χειρουργικής των παραρρινίων κόλπων (FESS). Η μέθοδος αυτή, βασιζόμενη σε δεδομένα από αξονικές τομογραφίες, επέτρεψε την ακριβή και ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση παθήσεων των παραρρίνιων κόλπων, μειώνοντας σημαντικά τις επιπλοκές. Παράλληλα, η χειρουργική του ωτός, με την εφαρμογή μικροχειρουργικών τεχνικών, σε παθολογίες όπως η ωτοσκλήρυνση, συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση της ακοής και την αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, όπως η χρήση μικροσκοπίων και ειδικών εργαλείων, αναβάθμισαν τη χειρουργική ακρίβεια και τα αποτελέσματα της παρεχόμενης φροντίδας. Στον 21ο αιώνα, η ΩΡΛ συνεχίζει να πρωτοπορεί μέσω της ενσωμάτωσης ρομποτικών συστημάτων χειρουργικής, όπως το «Da Vinci». Παράλληλα, καινοτομίες όπως τα εμφυτεύματα εγκεφαλικού στελέχους και οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, προσφέρουν βελτιωμένες λύσεις για την αποκατάσταση της ακοής. Η τεχνολογική πρόοδος συνεχίζει να επαναπροσδιορίζει τη δυναμική του κλάδου, ενισχύοντας τη θεραπευτική και διαγνωστική του ακρίβεια. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιστορικής συνέχειας της ΩΡΛ, προσφέροντας μια ολιστική εικόνα της προόδου της και τιμώντας τη συμβολή των επιστημόνων που διαμόρφωσαν την ειδικότητα. Μέσα από την ιστορική αυτή αναδρομή, τονίζεται η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν και η επιρροή της επιστήμης στην ποιότητα ζωής των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαθανασίου Ευάγγελος","Papathanasiou Evangelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448500"],"render_values":[{"text":"uoadl:3448500","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448500","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448500","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3448500","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαθανασίου Ευάγγελος","Papathanasiou Evangelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3448500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448500"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στην εξελικτική πορεία της Ωτορινολαρυγγολογίας (ΩΡΛ). Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση, διερευνώνται οι σημαντικές επιστημονικές, τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της. Παρουσιάζονται τα μεγάλα ιστορικά ορόσημα, οι καινοτομίες, και οι προσωπικότητες που καθόρισαν την πρόοδο του κλάδου, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η εργασία ξεκινά με την επισκόπηση των πρώτων καταγεγραμμένων προσπαθειών κατανόησης των ωτορινολαρυγγολογικών παθήσεων στους αρχαίους πολιτισμούς της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Ρώμης. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Ιπποκράτη και τον Γαληνό, των οποίων οι ανατομικές παρατηρήσεις έθεσαν τις βάσεις για την εξέλιξη της ιατρικής γνώσης. Η συμβολή της βυζαντινής και αραβικής ιατρικής κατά τον Μεσαίωνα υπογραμμίζεται, με την ανάπτυξη καινοτόμων χειρουργικών τεχνικών και τη μεταβίβαση γνώσης μέσα από την ίδρυση των πρώτων ιατρικών σχολών και νοσοκομείων εντός των χριστιανικών μονών. Κατά την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, η πρόοδος στην ανατομία και τη φυσιολογία οδήγησε στη συστηματοποίηση της ιατρικής γνώσης. Επιστήμονες όπως ο Vesalius και ο Eustachius επαναπροσδιόρισαν την κατανόηση των ανατομικών δομών του ωτός και του λάρυγγα. Στον 19ο αιώνα, με την εισαγωγή της αντισηψίας, των αναισθητικών και της ακτινολογίας, η ΩΡΛ άρχισε να αποκτά τη μορφή ανεξάρτητης ειδικότητας, ενσωματώνοντας νέες διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Τον 20ο αιώνα, η Ωτορινολαρυγγολογία γνώρισε ραγδαία εξέλιξη, κυρίως λόγω της εισαγωγής της λειτουργικής ενδοσκοπικής χειρουργικής των παραρρινίων κόλπων (FESS). Η μέθοδος αυτή, βασιζόμενη σε δεδομένα από αξονικές τομογραφίες, επέτρεψε την ακριβή και ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση παθήσεων των παραρρίνιων κόλπων, μειώνοντας σημαντικά τις επιπλοκές. Παράλληλα, η χειρουργική του ωτός, με την εφαρμογή μικροχειρουργικών τεχνικών, σε παθολογίες όπως η ωτοσκλήρυνση, συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση της ακοής και την αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, όπως η χρήση μικροσκοπίων και ειδικών εργαλείων, αναβάθμισαν τη χειρουργική ακρίβεια και τα αποτελέσματα της παρεχόμενης φροντίδας. Στον 21ο αιώνα, η ΩΡΛ συνεχίζει να πρωτοπορεί μέσω της ενσωμάτωσης ρομποτικών συστημάτων χειρουργικής, όπως το «Da Vinci». Παράλληλα, καινοτομίες όπως τα εμφυτεύματα εγκεφαλικού στελέχους και οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, προσφέρουν βελτιωμένες λύσεις για την αποκατάσταση της ακοής. Η τεχνολογική πρόοδος συνεχίζει να επαναπροσδιορίζει τη δυναμική του κλάδου, ενισχύοντας τη θεραπευτική και διαγνωστική του ακρίβεια. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιστορικής συνέχειας της ΩΡΛ, προσφέροντας μια ολιστική εικόνα της προόδου της και τιμώντας τη συμβολή των επιστημόνων που διαμόρφωσαν την ειδικότητα. Μέσα από την ιστορική αυτή αναδρομή, τονίζεται η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν και η επιρροή της επιστήμης στην ποιότητα ζωής των ασθενών.","This dissertation focuses on the evolutionary journey of Otorhinolaryngology (ENT). Through a detailed analysis, it explores the significant scientific, technological, and social developments that contributed to its formation. Major historical milestones, innovations, and personalities that shaped the progress of the field from antiquity to the modern era are presented. The study begins with an overview of the earliest recorded efforts to understand otorhinolaryngological diseases in ancient civilizations, including Egypt, Greece, and Rome. Special reference is made to Hippocrates and Galen, whose anatomical observations laid the foundation for the advancement of medical knowledge. The contribution of Byzantine and Arab medicine during the Middle Ages is highlighted, focusing on the development of innovative surgical techniques and the transfer of knowledge through the establishment of the first medical schools and hospitals within Christian monasteries. During the Renaissance and the Enlightenment, progress in anatomy and physiology led to the systematization of medical knowledge. Scientists such as Vesalius and Eustachius redefined the understanding of the anatomical structures of the ear and larynx. In the 19th century, with the introduction of antisepsis, anesthetics, and radiology, ENT began to take shape as an independent specialty, incorporating new diagnostic and therapeutic approaches. In the 20th century, Otorhinolaryngology experienced rapid advancement, primarily due to the introduction of functional endoscopic sinus surgery (FESS). This method, based on data from computed tomography scans, enabled precise and minimally invasive treatment of sinus conditions, significantly reducing complications. Additionally, ear surgery, utilizing microsurgical techniques for conditions such as otosclerosis, played a pivotal role in improving hearing and addressing chronic diseases. Technological advancements, such as the use of microscopes and specialized tools, enhanced surgical precision and the quality of care provided. In the 21st century, ENT continues to lead the way through the integration of robotic surgical systems, such as \"Da Vinci.\" At the same time, innovations like Auditory Brainstem implants and modern diagnostic methods offer improved solutions for hearing restoration. Technological advancements continue to redefine the dynamics of the field, enhancing its therapeutic and diagnostic precision. This study aims to highlight the historical continuity of ENT, offering a comprehensive view of its progress while honoring the contributions of the scientists who shaped the specialty. Through this historical review, the connection between the past and the present is emphasized, showcasing the impact of science on improving patients' quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιστορική αναδρομή στην ειδικότητα της ωτορινολαρυγγολογίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαθανασίου Ευάγγελος","Papathanasiou Evangelos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στην εξελικτική πορεία της Ωτορινολαρυγγολογίας (ΩΡΛ). Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση, διερευνώνται οι σημαντικές επιστημονικές, τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της. Παρουσιάζονται τα μεγάλα ιστορικά ορόσημα, οι καινοτομίες, και οι προσωπικότητες που καθόρισαν την πρόοδο του κλάδου, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η εργασία ξεκινά με την επισκόπηση των πρώτων καταγεγραμμένων προσπαθειών κατανόησης των ωτορινολαρυγγολογικών παθήσεων στους αρχαίους πολιτισμούς της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Ρώμης. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Ιπποκράτη και τον Γαληνό, των οποίων οι ανατομικές παρατηρήσεις έθεσαν τις βάσεις για την εξέλιξη της ιατρικής γνώσης. Η συμβολή της βυζαντινής και αραβικής ιατρικής κατά τον Μεσαίωνα υπογραμμίζεται, με την ανάπτυξη καινοτόμων χειρουργικών τεχνικών και τη μεταβίβαση γνώσης μέσα από την ίδρυση των πρώτων ιατρικών σχολών και νοσοκομείων εντός των χριστιανικών μονών. Κατά την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, η πρόοδος στην ανατομία και τη φυσιολογία οδήγησε στη συστηματοποίηση της ιατρικής γνώσης. Επιστήμονες όπως ο Vesalius και ο Eustachius επαναπροσδιόρισαν την κατανόηση των ανατομικών δομών του ωτός και του λάρυγγα. Στον 19ο αιώνα, με την εισαγωγή της αντισηψίας, των αναισθητικών και της ακτινολογίας, η ΩΡΛ άρχισε να αποκτά τη μορφή ανεξάρτητης ειδικότητας, ενσωματώνοντας νέες διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Τον 20ο αιώνα, η Ωτορινολαρυγγολογία γνώρισε ραγδαία εξέλιξη, κυρίως λόγω της εισαγωγής της λειτουργικής ενδοσκοπικής χειρουργικής των παραρρινίων κόλπων (FESS). Η μέθοδος αυτή, βασιζόμενη σε δεδομένα από αξονικές τομογραφίες, επέτρεψε την ακριβή και ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση παθήσεων των παραρρίνιων κόλπων, μειώνοντας σημαντικά τις επιπλοκές. Παράλληλα, η χειρουργική του ωτός, με την εφαρμογή μικροχειρουργικών τεχνικών, σε παθολογίες όπως η ωτοσκλήρυνση, συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση της ακοής και την αντιμετώπιση χρόνιων παθήσεων. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, όπως η χρήση μικροσκοπίων και ειδικών εργαλείων, αναβάθμισαν τη χειρουργική ακρίβεια και τα αποτελέσματα της παρεχόμενης φροντίδας. Στον 21ο αιώνα, η ΩΡΛ συνεχίζει να πρωτοπορεί μέσω της ενσωμάτωσης ρομποτικών συστημάτων χειρουργικής, όπως το «Da Vinci». Παράλληλα, καινοτομίες όπως τα εμφυτεύματα εγκεφαλικού στελέχους και οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, προσφέρουν βελτιωμένες λύσεις για την αποκατάσταση της ακοής. Η τεχνολογική πρόοδος συνεχίζει να επαναπροσδιορίζει τη δυναμική του κλάδου, ενισχύοντας τη θεραπευτική και διαγνωστική του ακρίβεια. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιστορικής συνέχειας της ΩΡΛ, προσφέροντας μια ολιστική εικόνα της προόδου της και τιμώντας τη συμβολή των επιστημόνων που διαμόρφωσαν την ειδικότητα. Μέσα από την ιστορική αυτή αναδρομή, τονίζεται η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν και η επιρροή της επιστήμης στην ποιότητα ζωής των ασθενών.","This dissertation focuses on the evolutionary journey of Otorhinolaryngology (ENT). Through a detailed analysis, it explores the significant scientific, technological, and social developments that contributed to its formation. Major historical milestones, innovations, and personalities that shaped the progress of the field from antiquity to the modern era are presented. The study begins with an overview of the earliest recorded efforts to understand otorhinolaryngological diseases in ancient civilizations, including Egypt, Greece, and Rome. Special reference is made to Hippocrates and Galen, whose anatomical observations laid the foundation for the advancement of medical knowledge. The contribution of Byzantine and Arab medicine during the Middle Ages is highlighted, focusing on the development of innovative surgical techniques and the transfer of knowledge through the establishment of the first medical schools and hospitals within Christian monasteries. During the Renaissance and the Enlightenment, progress in anatomy and physiology led to the systematization of medical knowledge. Scientists such as Vesalius and Eustachius redefined the understanding of the anatomical structures of the ear and larynx. In the 19th century, with the introduction of antisepsis, anesthetics, and radiology, ENT began to take shape as an independent specialty, incorporating new diagnostic and therapeutic approaches. In the 20th century, Otorhinolaryngology experienced rapid advancement, primarily due to the introduction of functional endoscopic sinus surgery (FESS). This method, based on data from computed tomography scans, enabled precise and minimally invasive treatment of sinus conditions, significantly reducing complications. Additionally, ear surgery, utilizing microsurgical techniques for conditions such as otosclerosis, played a pivotal role in improving hearing and addressing chronic diseases. Technological advancements, such as the use of microscopes and specialized tools, enhanced surgical precision and the quality of care provided. In the 21st century, ENT continues to lead the way through the integration of robotic surgical systems, such as \"Da Vinci.\" At the same time, innovations like Auditory Brainstem implants and modern diagnostic methods offer improved solutions for hearing restoration. Technological advancements continue to redefine the dynamics of the field, enhancing its therapeutic and diagnostic precision. This study aims to highlight the historical continuity of ENT, offering a comprehensive view of its progress while honoring the contributions of the scientists who shaped the specialty. Through this historical review, the connection between the past and the present is emphasized, showcasing the impact of science on improving patients' quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:3448500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3448500"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιστορική αναδρομή στην ειδικότητα της ωτορινολαρυγγολογίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:34Z"}