{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450133"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450133","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Επίδραση Προγράμματος Παρέμβασης στην Αμφιδεξιότητα Αθλητών Αντισφαίρισης Ηλικίας 10-12 ετών","abstract":"Η χρήση κατά αποκλειστικότητα ενός κυρίαρχου χεριού στην αντισφαίριση αναπτύσσει έντονη μυοσκελετική πλευρίωση που μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς. Η μονόπλευρη και συστηματική έκφραση δεξιάς μονοχειρίας σχετίζεται, επίσης, με την ανισόρροπη ανάπτυξη των εγκεφαλικών ημισφαιρίων τα οποία φέρουν χρήσιμη κινητική εξειδίκευση. Η ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου λόγω χρήσης του αριστερού χεριού αναπτύσσει την χωροχρονική αντίληψη του ατόμου. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να συγκρίνει την απόδοση νεαρών αθλητών αντισφαίρισης μετά από ένα προπονητικό πρόγραμμα τεχνικής εξάσκησης οκτώ εβδομάδων με το ένα χέρι, με την απόδοση άλλων νεαρών αθλητών οι οποίοι υπέστησαν ισόχρονη παρόμοια προπόνηση και με τα δύο χέρια εναλλάξ. Υποτέθηκε ότι η προπόνηση η οποία εμπεριείχε ασκήσεις αμφιδεξιότητας θα ήταν πιο αποτελεσματική σε σχέση με την προπόνηση που εμπεριείχε κατά αποκλειστικότητα ασκήσεις με το κυρίαρχο χέρι, όσον αφορά στην ευστοχία των κτυπημάτων της μπάλας σε συγκεκριμένα σημεία του γηπέδου. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε μια ομάδα ελέγχου (Ε, n=14) η οποία ακολούθησε μονόχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων και μια ομάδα παρέμβασης (Π, n=14) η οποία ακολούθησε δίχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων, με μέσο όρο και σταθερή απόκλιση χρονολογικής και προπονητικής ηλικίας ίση με 11.41±1.19, και 12.1±2.21 και 4.35±1.92) και 4.32±2.15 έτη, αντίστοιχα. Η προπόνηση και η αξιολόγηση αυτής αποτελούταν από κλασικές και αυξανόμενης δυσκολίας ασκήσεις προώθησης και στόχευσης της μπάλας σε δύο κλασσικές κινήσεις αντισφαίρισης (forehand and backhand). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ΑΝΟVA διπλής κατεύθυνσης (2x2) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Το ένα επίπεδο (Είδος προπόνησης), ενώ το άλλο επίπεδο (Χρόνος) περιελάβανε από δυο παράγοντες. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στην αξιολόγηση των συμμετεχόντων μεταξύ των συνθήκων πριν και μετά την προπόνηση στην Ε. Στην Π ο μέσος όρος βελτίωσης της ευστοχίας με το δεξί χέρι σε όλες τις δοκιμασίες μετά την προπόνηση ανήλθε σε 22.44%. Το αντίστοιχο ποσοστό βελτίωσης της ευστοχίας με το αριστερό χέρι ήταν 43.46%. Η ομάδα παρέμβασης υπερείχε στατιστικά (από p<.052 έως p<.001) της ομάδας ελέγχου μετά την προπόνηση στην ευστοχία με το δεξί χέρι σε όλα τα χτυπήματα Forehand και Backhand εκτός από το χτύπημα backhand στην ευθεία (p>.12). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη αποδεικνύει για πρώτη φορά σε αθλητές αντισφαίρισης ότι η προπόνηση αμφιχειρίας βελτιώνει την ευστοχία και στο κυρίαρχο (δεξί) χέρι. Επιπρόσθετα, η προπόνηση αμφιχειρίας αναμένεται να μειώσει τις κινητικές ασυμμετρίες, την μονότονη πλευρικότητα και δυνητικά την επικινδυνότητα τραυματισμών. Η άποψη ότι η προπόνηση και με τα δύο χέρια είναι αντιπαραγωγική αντίκειται στα δεδομένα της παρούσης μελέτης.","abstract_html":"Η χρήση κατά αποκλειστικότητα ενός κυρίαρχου χεριού στην αντισφαίριση αναπτύσσει έντονη μυοσκελετική πλευρίωση που μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς. Η μονόπλευρη και συστηματική έκφραση δεξιάς μονοχειρίας σχετίζεται, επίσης, με την ανισόρροπη ανάπτυξη των εγκεφαλικών ημισφαιρίων τα οποία φέρουν χρήσιμη κινητική εξειδίκευση. Η ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου λόγω χρήσης του αριστερού χεριού αναπτύσσει την χωροχρονική αντίληψη του ατόμου. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να συγκρίνει την απόδοση νεαρών αθλητών αντισφαίρισης μετά από ένα προπονητικό πρόγραμμα τεχνικής εξάσκησης οκτώ εβδομάδων με το ένα χέρι, με την απόδοση άλλων νεαρών αθλητών οι οποίοι υπέστησαν ισόχρονη παρόμοια προπόνηση και με τα δύο χέρια εναλλάξ. Υποτέθηκε ότι η προπόνηση η οποία εμπεριείχε ασκήσεις αμφιδεξιότητας θα ήταν πιο αποτελεσματική σε σχέση με την προπόνηση που εμπεριείχε κατά αποκλειστικότητα ασκήσεις με το κυρίαρχο χέρι, όσον αφορά στην ευστοχία των κτυπημάτων της μπάλας σε συγκεκριμένα σημεία του γηπέδου. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε μια ομάδα ελέγχου (Ε, n=14) η οποία ακολούθησε μονόχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων και μια ομάδα παρέμβασης (Π, n=14) η οποία ακολούθησε δίχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων, με μέσο όρο και σταθερή απόκλιση χρονολογικής και προπονητικής ηλικίας ίση με 11.41±1.19, και 12.1±2.21 και 4.35±1.92) και 4.32±2.15 έτη, αντίστοιχα. Η προπόνηση και η αξιολόγηση αυτής αποτελούταν από κλασικές και αυξανόμενης δυσκολίας ασκήσεις προώθησης και στόχευσης της μπάλας σε δύο κλασσικές κινήσεις αντισφαίρισης (forehand and backhand). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ΑΝΟVA διπλής κατεύθυνσης (2x2) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Το ένα επίπεδο (Είδος προπόνησης), ενώ το άλλο επίπεδο (Χρόνος) περιελάβανε από δυο παράγοντες. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στην αξιολόγηση των συμμετεχόντων μεταξύ των συνθήκων πριν και μετά την προπόνηση στην Ε. Στην Π ο μέσος όρος βελτίωσης της ευστοχίας με το δεξί χέρι σε όλες τις δοκιμασίες μετά την προπόνηση ανήλθε σε 22.44%. Το αντίστοιχο ποσοστό βελτίωσης της ευστοχίας με το αριστερό χέρι ήταν 43.46%. Η ομάδα παρέμβασης υπερείχε στατιστικά (από p&lt;.052 έως p&lt;.001) της ομάδας ελέγχου μετά την προπόνηση στην ευστοχία με το δεξί χέρι σε όλα τα χτυπήματα Forehand και Backhand εκτός από το χτύπημα backhand στην ευθεία (p&gt;.12). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη αποδεικνύει για πρώτη φορά σε αθλητές αντισφαίρισης ότι η προπόνηση αμφιχειρίας βελτιώνει την ευστοχία και στο κυρίαρχο (δεξί) χέρι. Επιπρόσθετα, η προπόνηση αμφιχειρίας αναμένεται να μειώσει τις κινητικές ασυμμετρίες, την μονότονη πλευρικότητα και δυνητικά την επικινδυνότητα τραυματισμών. Η άποψη ότι η προπόνηση και με τα δύο χέρια είναι αντιπαραγωγική αντίκειται στα δεδομένα της παρούσης μελέτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κηρύκου Ελένη","Kirikou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:34Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450133"],"render_values":[{"text":"uoadl:3450133","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450133","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450133","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3450133","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κηρύκου Ελένη","Kirikou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450133","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450133"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρήση κατά αποκλειστικότητα ενός κυρίαρχου χεριού στην αντισφαίριση αναπτύσσει έντονη μυοσκελετική πλευρίωση που μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς. Η μονόπλευρη και συστηματική έκφραση δεξιάς μονοχειρίας σχετίζεται, επίσης, με την ανισόρροπη ανάπτυξη των εγκεφαλικών ημισφαιρίων τα οποία φέρουν χρήσιμη κινητική εξειδίκευση. Η ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου λόγω χρήσης του αριστερού χεριού αναπτύσσει την χωροχρονική αντίληψη του ατόμου. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να συγκρίνει την απόδοση νεαρών αθλητών αντισφαίρισης μετά από ένα προπονητικό πρόγραμμα τεχνικής εξάσκησης οκτώ εβδομάδων με το ένα χέρι, με την απόδοση άλλων νεαρών αθλητών οι οποίοι υπέστησαν ισόχρονη παρόμοια προπόνηση και με τα δύο χέρια εναλλάξ. Υποτέθηκε ότι η προπόνηση η οποία εμπεριείχε ασκήσεις αμφιδεξιότητας θα ήταν πιο αποτελεσματική σε σχέση με την προπόνηση που εμπεριείχε κατά αποκλειστικότητα ασκήσεις με το κυρίαρχο χέρι, όσον αφορά στην ευστοχία των κτυπημάτων της μπάλας σε συγκεκριμένα σημεία του γηπέδου. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε μια ομάδα ελέγχου (Ε, n=14) η οποία ακολούθησε μονόχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων και μια ομάδα παρέμβασης (Π, n=14) η οποία ακολούθησε δίχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων, με μέσο όρο και σταθερή απόκλιση χρονολογικής και προπονητικής ηλικίας ίση με 11.41±1.19, και 12.1±2.21 και 4.35±1.92) και 4.32±2.15 έτη, αντίστοιχα. Η προπόνηση και η αξιολόγηση αυτής αποτελούταν από κλασικές και αυξανόμενης δυσκολίας ασκήσεις προώθησης και στόχευσης της μπάλας σε δύο κλασσικές κινήσεις αντισφαίρισης (forehand and backhand). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ΑΝΟVA διπλής κατεύθυνσης (2x2) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Το ένα επίπεδο (Είδος προπόνησης), ενώ το άλλο επίπεδο (Χρόνος) περιελάβανε από δυο παράγοντες. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στην αξιολόγηση των συμμετεχόντων μεταξύ των συνθήκων πριν και μετά την προπόνηση στην Ε. Στην Π ο μέσος όρος βελτίωσης της ευστοχίας με το δεξί χέρι σε όλες τις δοκιμασίες μετά την προπόνηση ανήλθε σε 22.44%. Το αντίστοιχο ποσοστό βελτίωσης της ευστοχίας με το αριστερό χέρι ήταν 43.46%. Η ομάδα παρέμβασης υπερείχε στατιστικά (από p<.052 έως p<.001) της ομάδας ελέγχου μετά την προπόνηση στην ευστοχία με το δεξί χέρι σε όλα τα χτυπήματα Forehand και Backhand εκτός από το χτύπημα backhand στην ευθεία (p>.12). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη αποδεικνύει για πρώτη φορά σε αθλητές αντισφαίρισης ότι η προπόνηση αμφιχειρίας βελτιώνει την ευστοχία και στο κυρίαρχο (δεξί) χέρι. Επιπρόσθετα, η προπόνηση αμφιχειρίας αναμένεται να μειώσει τις κινητικές ασυμμετρίες, την μονότονη πλευρικότητα και δυνητικά την επικινδυνότητα τραυματισμών. Η άποψη ότι η προπόνηση και με τα δύο χέρια είναι αντιπαραγωγική αντίκειται στα δεδομένα της παρούσης μελέτης.","In tennis, use of a dominant hand, mainly the right one, secures high neuromuscular co-ordination but simultaneously is associated with overuse syndrome. In addition, the exclusive use of the right hand overdevelops the left cerebellar hemisphere at the expense of the right one which is associated with space – time perception. The present study aimed to the effectiveness of training young tennis athletes using both hands and compare it with regular training with one hand. It was hypothesized, regarding technical skills, that training ambidexterity would boost performance in the dominant hand even further than training exclusively with the dominant hand. Twenty - eight tennis athletes participated in this study, equally divided into two groups. The control one (C) who participated in a regular one - handed training and the intervention one (I) who participated in a training program where athletes executed technical exercise with both hands, alternatively. The training program lasted eight weeks. On the average (SD) the chronological and training age of the participants in both groups were similar being equal to 11.41±1.19, και 12.1±2.21 και 4.35±1.92 και 4.32±2.15 years, respectively. Training sessions and evaluation tests comprised of classical targeted forehand drive and backhand reverse maneuvers. An ANOVA 2x2 was used with the two factors on each level to correspond to training mode, and time, respectively. No significant difference was recorded in hit the target evaluation after training in the C. On the contrary, hitting the target was greatly improved in the I on both hands. Specifically, after training the average improvement in all hit the target tests with the right hand was equal to 22.4%, whereas with left hand was equal to 43.46%. The intervention group exhibited better performance in the hit the target evaluation compared with the control group regarding the right - hand performance. This occurred in all different forehand and backhand tests being employed but the backhand hit the target in straight ahead direction. Significance values varied from p<.052 to p<.001. In conclusion, the present study indicated that tennis young players, using both hands alternatively during training does not decrease hit the target accuracy in comparison to one right - handed training. Furthermore, training to develop ambidexterity is expected to smooth functional kinematic asymmetries and severe lateralization probably contributing to the decrease of injuries. The prospect that training the non - dominant hand is waste of time is not scientifically sound."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Επίδραση Προγράμματος Παρέμβασης στην Αμφιδεξιότητα Αθλητών Αντισφαίρισης Ηλικίας 10-12 ετών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κηρύκου Ελένη","Kirikou Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η χρήση κατά αποκλειστικότητα ενός κυρίαρχου χεριού στην αντισφαίριση αναπτύσσει έντονη μυοσκελετική πλευρίωση που μπορεί να σχετίζεται με τραυματισμούς. Η μονόπλευρη και συστηματική έκφραση δεξιάς μονοχειρίας σχετίζεται, επίσης, με την ανισόρροπη ανάπτυξη των εγκεφαλικών ημισφαιρίων τα οποία φέρουν χρήσιμη κινητική εξειδίκευση. Η ανάπτυξη του δεξιού ημισφαιρίου λόγω χρήσης του αριστερού χεριού αναπτύσσει την χωροχρονική αντίληψη του ατόμου. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να συγκρίνει την απόδοση νεαρών αθλητών αντισφαίρισης μετά από ένα προπονητικό πρόγραμμα τεχνικής εξάσκησης οκτώ εβδομάδων με το ένα χέρι, με την απόδοση άλλων νεαρών αθλητών οι οποίοι υπέστησαν ισόχρονη παρόμοια προπόνηση και με τα δύο χέρια εναλλάξ. Υποτέθηκε ότι η προπόνηση η οποία εμπεριείχε ασκήσεις αμφιδεξιότητας θα ήταν πιο αποτελεσματική σε σχέση με την προπόνηση που εμπεριείχε κατά αποκλειστικότητα ασκήσεις με το κυρίαρχο χέρι, όσον αφορά στην ευστοχία των κτυπημάτων της μπάλας σε συγκεκριμένα σημεία του γηπέδου. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε μια ομάδα ελέγχου (Ε, n=14) η οποία ακολούθησε μονόχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων και μια ομάδα παρέμβασης (Π, n=14) η οποία ακολούθησε δίχειρη προπόνηση 8 εβδομάδων, με μέσο όρο και σταθερή απόκλιση χρονολογικής και προπονητικής ηλικίας ίση με 11.41±1.19, και 12.1±2.21 και 4.35±1.92) και 4.32±2.15 έτη, αντίστοιχα. Η προπόνηση και η αξιολόγηση αυτής αποτελούταν από κλασικές και αυξανόμενης δυσκολίας ασκήσεις προώθησης και στόχευσης της μπάλας σε δύο κλασσικές κινήσεις αντισφαίρισης (forehand and backhand). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ΑΝΟVA διπλής κατεύθυνσης (2x2) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Το ένα επίπεδο (Είδος προπόνησης), ενώ το άλλο επίπεδο (Χρόνος) περιελάβανε από δυο παράγοντες. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στην αξιολόγηση των συμμετεχόντων μεταξύ των συνθήκων πριν και μετά την προπόνηση στην Ε. Στην Π ο μέσος όρος βελτίωσης της ευστοχίας με το δεξί χέρι σε όλες τις δοκιμασίες μετά την προπόνηση ανήλθε σε 22.44%. Το αντίστοιχο ποσοστό βελτίωσης της ευστοχίας με το αριστερό χέρι ήταν 43.46%. Η ομάδα παρέμβασης υπερείχε στατιστικά (από p<.052 έως p<.001) της ομάδας ελέγχου μετά την προπόνηση στην ευστοχία με το δεξί χέρι σε όλα τα χτυπήματα Forehand και Backhand εκτός από το χτύπημα backhand στην ευθεία (p>.12). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη αποδεικνύει για πρώτη φορά σε αθλητές αντισφαίρισης ότι η προπόνηση αμφιχειρίας βελτιώνει την ευστοχία και στο κυρίαρχο (δεξί) χέρι. Επιπρόσθετα, η προπόνηση αμφιχειρίας αναμένεται να μειώσει τις κινητικές ασυμμετρίες, την μονότονη πλευρικότητα και δυνητικά την επικινδυνότητα τραυματισμών. Η άποψη ότι η προπόνηση και με τα δύο χέρια είναι αντιπαραγωγική αντίκειται στα δεδομένα της παρούσης μελέτης.","In tennis, use of a dominant hand, mainly the right one, secures high neuromuscular co-ordination but simultaneously is associated with overuse syndrome. In addition, the exclusive use of the right hand overdevelops the left cerebellar hemisphere at the expense of the right one which is associated with space – time perception. The present study aimed to the effectiveness of training young tennis athletes using both hands and compare it with regular training with one hand. It was hypothesized, regarding technical skills, that training ambidexterity would boost performance in the dominant hand even further than training exclusively with the dominant hand. Twenty - eight tennis athletes participated in this study, equally divided into two groups. The control one (C) who participated in a regular one - handed training and the intervention one (I) who participated in a training program where athletes executed technical exercise with both hands, alternatively. The training program lasted eight weeks. On the average (SD) the chronological and training age of the participants in both groups were similar being equal to 11.41±1.19, και 12.1±2.21 και 4.35±1.92 και 4.32±2.15 years, respectively. Training sessions and evaluation tests comprised of classical targeted forehand drive and backhand reverse maneuvers. An ANOVA 2x2 was used with the two factors on each level to correspond to training mode, and time, respectively. No significant difference was recorded in hit the target evaluation after training in the C. On the contrary, hitting the target was greatly improved in the I on both hands. Specifically, after training the average improvement in all hit the target tests with the right hand was equal to 22.4%, whereas with left hand was equal to 43.46%. The intervention group exhibited better performance in the hit the target evaluation compared with the control group regarding the right - hand performance. This occurred in all different forehand and backhand tests being employed but the backhand hit the target in straight ahead direction. Significance values varied from p<.052 to p<.001. In conclusion, the present study indicated that tennis young players, using both hands alternatively during training does not decrease hit the target accuracy in comparison to one right - handed training. Furthermore, training to develop ambidexterity is expected to smooth functional kinematic asymmetries and severe lateralization probably contributing to the decrease of injuries. The prospect that training the non - dominant hand is waste of time is not scientifically sound."],"dc:identifier":["uoadl:3450133","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450133"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η Επίδραση Προγράμματος Παρέμβασης στην Αμφιδεξιότητα Αθλητών Αντισφαίρισης Ηλικίας 10-12 ετών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:34Z"}