{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450375"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450375","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του κανονισμού για τις ψηφιακές αγορές (DMA) με το δίκαιο του ελεύθερου ανταγωνισμού","abstract":"Η ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την αύξηση των διαδικτυακών υπηρεσιών, έχει μεταμορφώσει την παγκόσμια αγορά. Ψηφιακές πλατφόρμες, όπως οι διαδικτυακές αγορές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι μηχανές αναζήτησης, έχουν αναδειχθεί σε βασικούς φορείς της οικονομίας, επηρεάζοντας τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τους καταναλωτές. Οι πλατφόρμες αυτές προσφέρουν σημαντικά οφέλη, όπως η διευκόλυνση των συναλλαγών και η πρόσβαση σε νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες, ενώ προάγουν την καινοτομία και παρέχουν στους καταναλωτές πληθώρα επιλογών σε προϊόντα και υπηρεσίες. Παρόλα αυτά, οι μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες, οι γνωστές ως «Big Tech», έχουν επίσης δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα ανταγωνισμού. Ορισμένες από αυτές λειτουργούν ως «φύλακες πύλης» (gatekeepers), διότι ελέγχουν τις «πύλες» μεταξύ των επιχειρηματικών χρηστών και των τελικών καταναλωτών. Εκμεταλλευόμενες τη θέση τους αυτή, ελέγχουν την πρόσβαση στις αγορές και θέτουν εμπόδια για τους ανταγωνιστές τους. Οι πρακτικές τους συχνά επιφέρουν αθέμιτες συνθήκες στην αγορά, όπως ο περιορισμός της πρόσβασης ή η επιβολή δυσμενών όρων στους χρήστες και στους καταναλωτές. Αυτά τα φαινόμενα έχουν προκαλέσει έντονες ανησυχίες για τη δυνατότητα των υφιστάμενων κανόνων ανταγωνισμού να προσαρμοστούν στην ταχύτατα μεταβαλλόμενη ψηφιακή πραγματικότητα και να περιορίσουν αποτελεσματικά τις μονοπωλιακές τάσεις των ισχυρών αυτών πλατφορμών. Αντιμέτωπη με αυτές τις προκλήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε νομοθετικά, εισάγοντας την Πράξη για τις Ψηφιακές Αγορές (DMA), η οποία προτάθηκε επίσημα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2020. Η DMA αποσκοπεί στη ρύθμιση των μεγάλων ψηφιακών πλατφορμών και στη διασφάλιση πιο ανταγωνιστικών και δίκαιων όρων στις ψηφιακές αγορές. Στο πλαίσιο της DMA, οι πλατφόρμες που θεωρούνται «πυλωροί» υπόκεινται σε συγκεκριμένα κριτήρια και υποχρεώσεις, με στόχο την αποτροπή αντιανταγωνιστικών πρακτικών και τη διευκόλυνση της πρόσβασης νέων παικτών στην αγορά. Παρά τις θετικές της προθέσεις, η DMA έχει προκαλέσει διάλογο για το κατά πόσο αποτελεί ένα νέο εργαλείο ανταγωνισμού ή ένα καθαρά ρυθμιστικό μέσο. Η DMA δεν έρχεται να αντικαταστήσει τους υπάρχοντες κανόνες του ανταγωνισμού, αλλά να τους συμπληρώσει, καλύπτοντας κενά που έχουν εντοπιστεί λόγω της αυξανόμενης δύναμης των ψηφιακών πλατφορμών. Έχει εμπνευστεί από παλαιότερες υποθέσεις και έρευνες στον τομέα του ανταγωνισμού, αλλά λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο της εσωτερικής αγοράς, ρυθμίζοντας προληπτικά τις συνθήκες ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές. Τέλος, οι εξελίξεις αυτές δεν είναι μεμονωμένες στην Ευρώπη. ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ άλλων, έχουν επίσης προχωρήσει σε νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη ρύθμιση των ψηφιακών πλατφορμών, ενώ η Γερμανία έχει εισάγει δικό της νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύει στις πλατφόρμες με μεγάλη σημασία για τον ανταγωνισμό.","abstract_html":"Η ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την αύξηση των διαδικτυακών υπηρεσιών, έχει μεταμορφώσει την παγκόσμια αγορά. Ψηφιακές πλατφόρμες, όπως οι διαδικτυακές αγορές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι μηχανές αναζήτησης, έχουν αναδειχθεί σε βασικούς φορείς της οικονομίας, επηρεάζοντας τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τους καταναλωτές. Οι πλατφόρμες αυτές προσφέρουν σημαντικά οφέλη, όπως η διευκόλυνση των συναλλαγών και η πρόσβαση σε νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες, ενώ προάγουν την καινοτομία και παρέχουν στους καταναλωτές πληθώρα επιλογών σε προϊόντα και υπηρεσίες. Παρόλα αυτά, οι μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες, οι γνωστές ως «Big Tech», έχουν επίσης δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα ανταγωνισμού. Ορισμένες από αυτές λειτουργούν ως «φύλακες πύλης» (gatekeepers), διότι ελέγχουν τις «πύλες» μεταξύ των επιχειρηματικών χρηστών και των τελικών καταναλωτών. Εκμεταλλευόμενες τη θέση τους αυτή, ελέγχουν την πρόσβαση στις αγορές και θέτουν εμπόδια για τους ανταγωνιστές τους. Οι πρακτικές τους συχνά επιφέρουν αθέμιτες συνθήκες στην αγορά, όπως ο περιορισμός της πρόσβασης ή η επιβολή δυσμενών όρων στους χρήστες και στους καταναλωτές. Αυτά τα φαινόμενα έχουν προκαλέσει έντονες ανησυχίες για τη δυνατότητα των υφιστάμενων κανόνων ανταγωνισμού να προσαρμοστούν στην ταχύτατα μεταβαλλόμενη ψηφιακή πραγματικότητα και να περιορίσουν αποτελεσματικά τις μονοπωλιακές τάσεις των ισχυρών αυτών πλατφορμών. Αντιμέτωπη με αυτές τις προκλήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε νομοθετικά, εισάγοντας την Πράξη για τις Ψηφιακές Αγορές (DMA), η οποία προτάθηκε επίσημα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2020. Η DMA αποσκοπεί στη ρύθμιση των μεγάλων ψηφιακών πλατφορμών και στη διασφάλιση πιο ανταγωνιστικών και δίκαιων όρων στις ψηφιακές αγορές. Στο πλαίσιο της DMA, οι πλατφόρμες που θεωρούνται «πυλωροί» υπόκεινται σε συγκεκριμένα κριτήρια και υποχρεώσεις, με στόχο την αποτροπή αντιανταγωνιστικών πρακτικών και τη διευκόλυνση της πρόσβασης νέων παικτών στην αγορά. Παρά τις θετικές της προθέσεις, η DMA έχει προκαλέσει διάλογο για το κατά πόσο αποτελεί ένα νέο εργαλείο ανταγωνισμού ή ένα καθαρά ρυθμιστικό μέσο. Η DMA δεν έρχεται να αντικαταστήσει τους υπάρχοντες κανόνες του ανταγωνισμού, αλλά να τους συμπληρώσει, καλύπτοντας κενά που έχουν εντοπιστεί λόγω της αυξανόμενης δύναμης των ψηφιακών πλατφορμών. Έχει εμπνευστεί από παλαιότερες υποθέσεις και έρευνες στον τομέα του ανταγωνισμού, αλλά λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο της εσωτερικής αγοράς, ρυθμίζοντας προληπτικά τις συνθήκες ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές. Τέλος, οι εξελίξεις αυτές δεν είναι μεμονωμένες στην Ευρώπη. ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ άλλων, έχουν επίσης προχωρήσει σε νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη ρύθμιση των ψηφιακών πλατφορμών, ενώ η Γερμανία έχει εισάγει δικό της νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύει στις πλατφόρμες με μεγάλη σημασία για τον ανταγωνισμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλλιακμάνης Βασίλειος","Kalliakmanis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450375"],"render_values":[{"text":"uoadl:3450375","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450375","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450375","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3450375","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλλιακμάνης Βασίλειος","Kalliakmanis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450375"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την αύξηση των διαδικτυακών υπηρεσιών, έχει μεταμορφώσει την παγκόσμια αγορά. Ψηφιακές πλατφόρμες, όπως οι διαδικτυακές αγορές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι μηχανές αναζήτησης, έχουν αναδειχθεί σε βασικούς φορείς της οικονομίας, επηρεάζοντας τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τους καταναλωτές. Οι πλατφόρμες αυτές προσφέρουν σημαντικά οφέλη, όπως η διευκόλυνση των συναλλαγών και η πρόσβαση σε νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες, ενώ προάγουν την καινοτομία και παρέχουν στους καταναλωτές πληθώρα επιλογών σε προϊόντα και υπηρεσίες. Παρόλα αυτά, οι μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες, οι γνωστές ως «Big Tech», έχουν επίσης δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα ανταγωνισμού. Ορισμένες από αυτές λειτουργούν ως «φύλακες πύλης» (gatekeepers), διότι ελέγχουν τις «πύλες» μεταξύ των επιχειρηματικών χρηστών και των τελικών καταναλωτών. Εκμεταλλευόμενες τη θέση τους αυτή, ελέγχουν την πρόσβαση στις αγορές και θέτουν εμπόδια για τους ανταγωνιστές τους. Οι πρακτικές τους συχνά επιφέρουν αθέμιτες συνθήκες στην αγορά, όπως ο περιορισμός της πρόσβασης ή η επιβολή δυσμενών όρων στους χρήστες και στους καταναλωτές. Αυτά τα φαινόμενα έχουν προκαλέσει έντονες ανησυχίες για τη δυνατότητα των υφιστάμενων κανόνων ανταγωνισμού να προσαρμοστούν στην ταχύτατα μεταβαλλόμενη ψηφιακή πραγματικότητα και να περιορίσουν αποτελεσματικά τις μονοπωλιακές τάσεις των ισχυρών αυτών πλατφορμών. Αντιμέτωπη με αυτές τις προκλήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε νομοθετικά, εισάγοντας την Πράξη για τις Ψηφιακές Αγορές (DMA), η οποία προτάθηκε επίσημα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2020. Η DMA αποσκοπεί στη ρύθμιση των μεγάλων ψηφιακών πλατφορμών και στη διασφάλιση πιο ανταγωνιστικών και δίκαιων όρων στις ψηφιακές αγορές. Στο πλαίσιο της DMA, οι πλατφόρμες που θεωρούνται «πυλωροί» υπόκεινται σε συγκεκριμένα κριτήρια και υποχρεώσεις, με στόχο την αποτροπή αντιανταγωνιστικών πρακτικών και τη διευκόλυνση της πρόσβασης νέων παικτών στην αγορά. Παρά τις θετικές της προθέσεις, η DMA έχει προκαλέσει διάλογο για το κατά πόσο αποτελεί ένα νέο εργαλείο ανταγωνισμού ή ένα καθαρά ρυθμιστικό μέσο. Η DMA δεν έρχεται να αντικαταστήσει τους υπάρχοντες κανόνες του ανταγωνισμού, αλλά να τους συμπληρώσει, καλύπτοντας κενά που έχουν εντοπιστεί λόγω της αυξανόμενης δύναμης των ψηφιακών πλατφορμών. Έχει εμπνευστεί από παλαιότερες υποθέσεις και έρευνες στον τομέα του ανταγωνισμού, αλλά λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο της εσωτερικής αγοράς, ρυθμίζοντας προληπτικά τις συνθήκες ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές. Τέλος, οι εξελίξεις αυτές δεν είναι μεμονωμένες στην Ευρώπη. ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ άλλων, έχουν επίσης προχωρήσει σε νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη ρύθμιση των ψηφιακών πλατφορμών, ενώ η Γερμανία έχει εισάγει δικό της νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύει στις πλατφόρμες με μεγάλη σημασία για τον ανταγωνισμό.","The rapid growth of the digital economy in recent years, combined with the growth of online services, has transformed the global market. Digital platforms such as online marketplaces, social media and search engines have emerged as key players in the economy, affecting both businesses and consumers. These platforms offer significant benefits, such as facilitating transactions and access to new business opportunities, while promoting innovation and providing consumers with a wealth of choice in products and services. However, large digital platforms, known as \"Big Tech\", have also created serious competition issues. Some of them act as 'gatekeepers', because they control the 'gateways' between business users and end consumers. By taking advantage of this position, they control access to markets and create barriers for their competitors. Their practices often lead to unfair market conditions, such as restricting access or imposing unfair terms on users and consumers. These phenomena have raised serious concerns about the ability of existing competition rules to adapt to the rapidly changing digital reality and to effectively limit the monopolistic tendencies of these powerful platforms. Faced with these challenges, the European Union reacted legislatively by introducing the Digital Markets Act (DMA), which was formally proposed by the European Commission in December 2020. The DMA aims to regulate the major digital platforms and ensure a more competitive and fairer playing field in digital markets. Under the DMA, platforms considered as \"gatekeepers\" are subject to specific criteria and obligations, with the aim of preventing anti-competitive practices and facilitate market entry by new players. Despite its positive intentions, the DMA has sparked a debate on whether it is a new competition tool or a purely regulatory instrument. The DMA does not come to replace existing competition rules, but to complement them, filling gaps that have been identified due to the growing power of digital platforms. It has been inspired by earlier competition cases and research in the field, but it works more as an internal market tool, proactively regulating competitive conditions in digital markets. Finally, these developments are not isolated to Europe. The US and the UK, among others, have also taken legislative initiatives to regulate digital platforms, while Germany has introduced its own legislative framework targeting platforms of high competitive importance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του κανονισμού για τις ψηφιακές αγορές (DMA) με το δίκαιο του ελεύθερου ανταγωνισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλλιακμάνης Βασίλειος","Kalliakmanis Vasileios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την αύξηση των διαδικτυακών υπηρεσιών, έχει μεταμορφώσει την παγκόσμια αγορά. Ψηφιακές πλατφόρμες, όπως οι διαδικτυακές αγορές, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι μηχανές αναζήτησης, έχουν αναδειχθεί σε βασικούς φορείς της οικονομίας, επηρεάζοντας τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τους καταναλωτές. Οι πλατφόρμες αυτές προσφέρουν σημαντικά οφέλη, όπως η διευκόλυνση των συναλλαγών και η πρόσβαση σε νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες, ενώ προάγουν την καινοτομία και παρέχουν στους καταναλωτές πληθώρα επιλογών σε προϊόντα και υπηρεσίες. Παρόλα αυτά, οι μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες, οι γνωστές ως «Big Tech», έχουν επίσης δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα ανταγωνισμού. Ορισμένες από αυτές λειτουργούν ως «φύλακες πύλης» (gatekeepers), διότι ελέγχουν τις «πύλες» μεταξύ των επιχειρηματικών χρηστών και των τελικών καταναλωτών. Εκμεταλλευόμενες τη θέση τους αυτή, ελέγχουν την πρόσβαση στις αγορές και θέτουν εμπόδια για τους ανταγωνιστές τους. Οι πρακτικές τους συχνά επιφέρουν αθέμιτες συνθήκες στην αγορά, όπως ο περιορισμός της πρόσβασης ή η επιβολή δυσμενών όρων στους χρήστες και στους καταναλωτές. Αυτά τα φαινόμενα έχουν προκαλέσει έντονες ανησυχίες για τη δυνατότητα των υφιστάμενων κανόνων ανταγωνισμού να προσαρμοστούν στην ταχύτατα μεταβαλλόμενη ψηφιακή πραγματικότητα και να περιορίσουν αποτελεσματικά τις μονοπωλιακές τάσεις των ισχυρών αυτών πλατφορμών. Αντιμέτωπη με αυτές τις προκλήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε νομοθετικά, εισάγοντας την Πράξη για τις Ψηφιακές Αγορές (DMA), η οποία προτάθηκε επίσημα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2020. Η DMA αποσκοπεί στη ρύθμιση των μεγάλων ψηφιακών πλατφορμών και στη διασφάλιση πιο ανταγωνιστικών και δίκαιων όρων στις ψηφιακές αγορές. Στο πλαίσιο της DMA, οι πλατφόρμες που θεωρούνται «πυλωροί» υπόκεινται σε συγκεκριμένα κριτήρια και υποχρεώσεις, με στόχο την αποτροπή αντιανταγωνιστικών πρακτικών και τη διευκόλυνση της πρόσβασης νέων παικτών στην αγορά. Παρά τις θετικές της προθέσεις, η DMA έχει προκαλέσει διάλογο για το κατά πόσο αποτελεί ένα νέο εργαλείο ανταγωνισμού ή ένα καθαρά ρυθμιστικό μέσο. Η DMA δεν έρχεται να αντικαταστήσει τους υπάρχοντες κανόνες του ανταγωνισμού, αλλά να τους συμπληρώσει, καλύπτοντας κενά που έχουν εντοπιστεί λόγω της αυξανόμενης δύναμης των ψηφιακών πλατφορμών. Έχει εμπνευστεί από παλαιότερες υποθέσεις και έρευνες στον τομέα του ανταγωνισμού, αλλά λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο της εσωτερικής αγοράς, ρυθμίζοντας προληπτικά τις συνθήκες ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές. Τέλος, οι εξελίξεις αυτές δεν είναι μεμονωμένες στην Ευρώπη. ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ άλλων, έχουν επίσης προχωρήσει σε νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη ρύθμιση των ψηφιακών πλατφορμών, ενώ η Γερμανία έχει εισάγει δικό της νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύει στις πλατφόρμες με μεγάλη σημασία για τον ανταγωνισμό.","The rapid growth of the digital economy in recent years, combined with the growth of online services, has transformed the global market. Digital platforms such as online marketplaces, social media and search engines have emerged as key players in the economy, affecting both businesses and consumers. These platforms offer significant benefits, such as facilitating transactions and access to new business opportunities, while promoting innovation and providing consumers with a wealth of choice in products and services. However, large digital platforms, known as \"Big Tech\", have also created serious competition issues. Some of them act as 'gatekeepers', because they control the 'gateways' between business users and end consumers. By taking advantage of this position, they control access to markets and create barriers for their competitors. Their practices often lead to unfair market conditions, such as restricting access or imposing unfair terms on users and consumers. These phenomena have raised serious concerns about the ability of existing competition rules to adapt to the rapidly changing digital reality and to effectively limit the monopolistic tendencies of these powerful platforms. Faced with these challenges, the European Union reacted legislatively by introducing the Digital Markets Act (DMA), which was formally proposed by the European Commission in December 2020. The DMA aims to regulate the major digital platforms and ensure a more competitive and fairer playing field in digital markets. Under the DMA, platforms considered as \"gatekeepers\" are subject to specific criteria and obligations, with the aim of preventing anti-competitive practices and facilitate market entry by new players. Despite its positive intentions, the DMA has sparked a debate on whether it is a new competition tool or a purely regulatory instrument. The DMA does not come to replace existing competition rules, but to complement them, filling gaps that have been identified due to the growing power of digital platforms. It has been inspired by earlier competition cases and research in the field, but it works more as an internal market tool, proactively regulating competitive conditions in digital markets. Finally, these developments are not isolated to Europe. The US and the UK, among others, have also taken legislative initiatives to regulate digital platforms, while Germany has introduced its own legislative framework targeting platforms of high competitive importance."],"dc:identifier":["uoadl:3450375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450375"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η σχέση του κανονισμού για τις ψηφιακές αγορές (DMA) με το δίκαιο του ελεύθερου ανταγωνισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:36Z"}