{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450378"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450378","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Joint Custody and the Best Interests of the Child","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ της συνεπιμέλειας και της αρχής του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου, η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο όλων των λειτουργικών δικαιωμάτων των γονέων. Καθώς η έννοια της γονικής μέριμνας εξελίσσεται, ο καθορισμός της βέλτιστης ρύθμισης της επιμέλειας των τέκνων έχει καταστεί κρίσιμο ζήτημα για τους νομοθέτες. Επιπλέον, καθώς το δίκαιο μεταβάλλεται διαρκώς, αντανακλώντας τις αλλαγές της κοινωνίας, η επιμέλεια των τέκνων δεν δύναται να θεωρηθεί ως αμιγώς νομικό ζήτημα, αλλά και ως κοινωνικό. Η αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου αντανακλά τον παιδοκεντρικό χαρακτήρα του οικογενειακού δικαίου, επισημαίνοντας τη σημασία της προστασίας των παιδιών και θέτοντας το συμφέρον τους ως προτεραιότητα. Με τον θεσμό της συνεπιμέλειας εξασφαλίζεται η συμμετοχή και των δύο γονέων στη ζωή των τέκνων τους, μετά τον χωρισμό τους. Κατά συνέπεια, τα τέκνα δεν στερούνται κανέναν από τους γονείς τους, καθώς οι τελευταίοι έχουν εκ του νόμου δικαίωμα και υποχρέωση να διατηρούν ενεργό ρόλο στην ανατροφή τους, παρά τη διακοπή του έγγαμου βίου. Η συνεπιμέλεια, επομένως, προάγει την ισότητα μεταξύ των δύο γονέων και επιτρέπει στα τέκνα να δημιουργήσουν ουσιαστικές σχέσεις μαζί τους, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη σταθερότητα στη ζωή των τέκνων. Άλλωστε, πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι τα τέκνα των οποίων οι γονείς ασκούν από κοινού την επιμέλεια, παρουσιάζουν υγιέστερη συναισθηματική και ψυχολογική ανάπτυξη, σε σύγκριση με τις περιπτώσεις τέκνων, των οποίων η επιμέλεια ασκείται αποκλειστικά από τον έναν γονέα. Στην παρούσα εργασία αναδεικνύονται, επίσης, προκλήσεις της συνεπιμέλειας, όπως οι έντονες συγκρούσεις μεταξύ των γονέων. Ωστόσο, η άποψη που τελικά υποστηρίζεται από την γράφουσα είναι ότι είναι καθήκον των γονέων να παραμερίσουν όλες τις διαφορές τους, προκειμένου να προωθήσουν το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων τους, το οποίο εκπληρώνεται καλύτερα – στην πλειοψηφία των περιπτώσεων – μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας. Για λόγους πληρότητας, γίνεται μνεία και σε ορισμένες συμπεριφορές ποινικού χαρακτήρα. Παρ' όλα αυτά, λόγω της εξαιρετικής τους φύσης, δεν λαμβάνονται υπόψη για τη διατύπωση της τελικής γνώμης της γράφουσας. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στο τέκνο και δεν αναλύει σε βάθος καμία έννομη τάξη. Αντιθέτως, αρκείται σε μια γενική επισκόπηση, η οποία εστιάζει στο τέκνο με στόχο την προώθηση του βέλτιστου συμφέροντός του, μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ της συνεπιμέλειας και της αρχής του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου, η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο όλων των λειτουργικών δικαιωμάτων των γονέων. Καθώς η έννοια της γονικής μέριμνας εξελίσσεται, ο καθορισμός της βέλτιστης ρύθμισης της επιμέλειας των τέκνων έχει καταστεί κρίσιμο ζήτημα για τους νομοθέτες. Επιπλέον, καθώς το δίκαιο μεταβάλλεται διαρκώς, αντανακλώντας τις αλλαγές της κοινωνίας, η επιμέλεια των τέκνων δεν δύναται να θεωρηθεί ως αμιγώς νομικό ζήτημα, αλλά και ως κοινωνικό. Η αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου αντανακλά τον παιδοκεντρικό χαρακτήρα του οικογενειακού δικαίου, επισημαίνοντας τη σημασία της προστασίας των παιδιών και θέτοντας το συμφέρον τους ως προτεραιότητα. Με τον θεσμό της συνεπιμέλειας εξασφαλίζεται η συμμετοχή και των δύο γονέων στη ζωή των τέκνων τους, μετά τον χωρισμό τους. Κατά συνέπεια, τα τέκνα δεν στερούνται κανέναν από τους γονείς τους, καθώς οι τελευταίοι έχουν εκ του νόμου δικαίωμα και υποχρέωση να διατηρούν ενεργό ρόλο στην ανατροφή τους, παρά τη διακοπή του έγγαμου βίου. Η συνεπιμέλεια, επομένως, προάγει την ισότητα μεταξύ των δύο γονέων και επιτρέπει στα τέκνα να δημιουργήσουν ουσιαστικές σχέσεις μαζί τους, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη σταθερότητα στη ζωή των τέκνων. Άλλωστε, πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι τα τέκνα των οποίων οι γονείς ασκούν από κοινού την επιμέλεια, παρουσιάζουν υγιέστερη συναισθηματική και ψυχολογική ανάπτυξη, σε σύγκριση με τις περιπτώσεις τέκνων, των οποίων η επιμέλεια ασκείται αποκλειστικά από τον έναν γονέα. Στην παρούσα εργασία αναδεικνύονται, επίσης, προκλήσεις της συνεπιμέλειας, όπως οι έντονες συγκρούσεις μεταξύ των γονέων. Ωστόσο, η άποψη που τελικά υποστηρίζεται από την γράφουσα είναι ότι είναι καθήκον των γονέων να παραμερίσουν όλες τις διαφορές τους, προκειμένου να προωθήσουν το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων τους, το οποίο εκπληρώνεται καλύτερα – στην πλειοψηφία των περιπτώσεων – μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας. Για λόγους πληρότητας, γίνεται μνεία και σε ορισμένες συμπεριφορές ποινικού χαρακτήρα. Παρ&#x27; όλα αυτά, λόγω της εξαιρετικής τους φύσης, δεν λαμβάνονται υπόψη για τη διατύπωση της τελικής γνώμης της γράφουσας. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στο τέκνο και δεν αναλύει σε βάθος καμία έννομη τάξη. Αντιθέτως, αρκείται σε μια γενική επισκόπηση, η οποία εστιάζει στο τέκνο με στόχο την προώθηση του βέλτιστου συμφέροντός του, μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζουριδάκη Νότα Παναγιώτα","Zouridaki Nota Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450378"],"render_values":[{"text":"uoadl:3450378","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450378","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450378","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3450378","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζουριδάκη Νότα Παναγιώτα","Zouridaki Nota Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450378"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ της συνεπιμέλειας και της αρχής του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου, η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο όλων των λειτουργικών δικαιωμάτων των γονέων. Καθώς η έννοια της γονικής μέριμνας εξελίσσεται, ο καθορισμός της βέλτιστης ρύθμισης της επιμέλειας των τέκνων έχει καταστεί κρίσιμο ζήτημα για τους νομοθέτες. Επιπλέον, καθώς το δίκαιο μεταβάλλεται διαρκώς, αντανακλώντας τις αλλαγές της κοινωνίας, η επιμέλεια των τέκνων δεν δύναται να θεωρηθεί ως αμιγώς νομικό ζήτημα, αλλά και ως κοινωνικό. Η αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου αντανακλά τον παιδοκεντρικό χαρακτήρα του οικογενειακού δικαίου, επισημαίνοντας τη σημασία της προστασίας των παιδιών και θέτοντας το συμφέρον τους ως προτεραιότητα. Με τον θεσμό της συνεπιμέλειας εξασφαλίζεται η συμμετοχή και των δύο γονέων στη ζωή των τέκνων τους, μετά τον χωρισμό τους. Κατά συνέπεια, τα τέκνα δεν στερούνται κανέναν από τους γονείς τους, καθώς οι τελευταίοι έχουν εκ του νόμου δικαίωμα και υποχρέωση να διατηρούν ενεργό ρόλο στην ανατροφή τους, παρά τη διακοπή του έγγαμου βίου. Η συνεπιμέλεια, επομένως, προάγει την ισότητα μεταξύ των δύο γονέων και επιτρέπει στα τέκνα να δημιουργήσουν ουσιαστικές σχέσεις μαζί τους, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη σταθερότητα στη ζωή των τέκνων. Άλλωστε, πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι τα τέκνα των οποίων οι γονείς ασκούν από κοινού την επιμέλεια, παρουσιάζουν υγιέστερη συναισθηματική και ψυχολογική ανάπτυξη, σε σύγκριση με τις περιπτώσεις τέκνων, των οποίων η επιμέλεια ασκείται αποκλειστικά από τον έναν γονέα. Στην παρούσα εργασία αναδεικνύονται, επίσης, προκλήσεις της συνεπιμέλειας, όπως οι έντονες συγκρούσεις μεταξύ των γονέων. Ωστόσο, η άποψη που τελικά υποστηρίζεται από την γράφουσα είναι ότι είναι καθήκον των γονέων να παραμερίσουν όλες τις διαφορές τους, προκειμένου να προωθήσουν το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων τους, το οποίο εκπληρώνεται καλύτερα – στην πλειοψηφία των περιπτώσεων – μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας. Για λόγους πληρότητας, γίνεται μνεία και σε ορισμένες συμπεριφορές ποινικού χαρακτήρα. Παρ' όλα αυτά, λόγω της εξαιρετικής τους φύσης, δεν λαμβάνονται υπόψη για τη διατύπωση της τελικής γνώμης της γράφουσας. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στο τέκνο και δεν αναλύει σε βάθος καμία έννομη τάξη. Αντιθέτως, αρκείται σε μια γενική επισκόπηση, η οποία εστιάζει στο τέκνο με στόχο την προώθηση του βέλτιστου συμφέροντός του, μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας.","This dissertation focuses on the relationship between joint custody and the principle of the best interests of the child, which constitutes the cornerstone of all parental rights. As the notion of parental responsibility has evolved, the determination of the optimal custody arrangement for children has become a critical issue for legislators. Furthermore, as law is ever-changing, reflecting the changes in society, child custody cannot be seen solely as a legal matter, but as a social matter as well. The principle of the best interests of the child reflects the paedocentric character of family law. It highlights the importance of the wellbeing of the children, placing their interests above all else. Joint custody ensures the participation of both parental parties in their children’s lives, following their separation. Consequently, despite the marital separation, children are not deprived of any of their parents, the latter having the right to maintain an active role in the children’s upbringing. Joint custody, thus, promotes equality between the two parents, and allows children to establish strong relationships with them, whilst simultaneously enhancing stability in their life. Numerous studies have shown that children in joint custody parenting plans experience a healthier emotional and psychological development than children in sole custody arrangements. The challenges of joint custody, such as severe parental conflict, are also addressed in this paper. However, the view that is ultimately supported is that parents have a duty to put aside all their differences, in order to promote the best interests of their children, which are almost always better fulfilled through shared parenting plans. Furthermore, for the sake of completeness, certain behaviours of criminal nature will also be mentioned. Nonetheless, due to their exceptional nature, they are not taken into account for the formulation of the final opinion of the writer. Lastly, it is to be noted that the focus of this paper is on the child, and that no specific legal order is analysed in depth. Instead, a general overview is provided, which is centred on the child, aiming to promote their best interests through joint custody."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Joint Custody and the Best Interests of the Child"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζουριδάκη Νότα Παναγιώτα","Zouridaki Nota Panagiota"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ της συνεπιμέλειας και της αρχής του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου, η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο όλων των λειτουργικών δικαιωμάτων των γονέων. Καθώς η έννοια της γονικής μέριμνας εξελίσσεται, ο καθορισμός της βέλτιστης ρύθμισης της επιμέλειας των τέκνων έχει καταστεί κρίσιμο ζήτημα για τους νομοθέτες. Επιπλέον, καθώς το δίκαιο μεταβάλλεται διαρκώς, αντανακλώντας τις αλλαγές της κοινωνίας, η επιμέλεια των τέκνων δεν δύναται να θεωρηθεί ως αμιγώς νομικό ζήτημα, αλλά και ως κοινωνικό. Η αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου αντανακλά τον παιδοκεντρικό χαρακτήρα του οικογενειακού δικαίου, επισημαίνοντας τη σημασία της προστασίας των παιδιών και θέτοντας το συμφέρον τους ως προτεραιότητα. Με τον θεσμό της συνεπιμέλειας εξασφαλίζεται η συμμετοχή και των δύο γονέων στη ζωή των τέκνων τους, μετά τον χωρισμό τους. Κατά συνέπεια, τα τέκνα δεν στερούνται κανέναν από τους γονείς τους, καθώς οι τελευταίοι έχουν εκ του νόμου δικαίωμα και υποχρέωση να διατηρούν ενεργό ρόλο στην ανατροφή τους, παρά τη διακοπή του έγγαμου βίου. Η συνεπιμέλεια, επομένως, προάγει την ισότητα μεταξύ των δύο γονέων και επιτρέπει στα τέκνα να δημιουργήσουν ουσιαστικές σχέσεις μαζί τους, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη σταθερότητα στη ζωή των τέκνων. Άλλωστε, πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι τα τέκνα των οποίων οι γονείς ασκούν από κοινού την επιμέλεια, παρουσιάζουν υγιέστερη συναισθηματική και ψυχολογική ανάπτυξη, σε σύγκριση με τις περιπτώσεις τέκνων, των οποίων η επιμέλεια ασκείται αποκλειστικά από τον έναν γονέα. Στην παρούσα εργασία αναδεικνύονται, επίσης, προκλήσεις της συνεπιμέλειας, όπως οι έντονες συγκρούσεις μεταξύ των γονέων. Ωστόσο, η άποψη που τελικά υποστηρίζεται από την γράφουσα είναι ότι είναι καθήκον των γονέων να παραμερίσουν όλες τις διαφορές τους, προκειμένου να προωθήσουν το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων τους, το οποίο εκπληρώνεται καλύτερα – στην πλειοψηφία των περιπτώσεων – μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας. Για λόγους πληρότητας, γίνεται μνεία και σε ορισμένες συμπεριφορές ποινικού χαρακτήρα. Παρ' όλα αυτά, λόγω της εξαιρετικής τους φύσης, δεν λαμβάνονται υπόψη για τη διατύπωση της τελικής γνώμης της γράφουσας. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στο τέκνο και δεν αναλύει σε βάθος καμία έννομη τάξη. Αντιθέτως, αρκείται σε μια γενική επισκόπηση, η οποία εστιάζει στο τέκνο με στόχο την προώθηση του βέλτιστου συμφέροντός του, μέσω του θεσμού της συνεπιμέλειας.","This dissertation focuses on the relationship between joint custody and the principle of the best interests of the child, which constitutes the cornerstone of all parental rights. As the notion of parental responsibility has evolved, the determination of the optimal custody arrangement for children has become a critical issue for legislators. Furthermore, as law is ever-changing, reflecting the changes in society, child custody cannot be seen solely as a legal matter, but as a social matter as well. The principle of the best interests of the child reflects the paedocentric character of family law. It highlights the importance of the wellbeing of the children, placing their interests above all else. Joint custody ensures the participation of both parental parties in their children’s lives, following their separation. Consequently, despite the marital separation, children are not deprived of any of their parents, the latter having the right to maintain an active role in the children’s upbringing. Joint custody, thus, promotes equality between the two parents, and allows children to establish strong relationships with them, whilst simultaneously enhancing stability in their life. Numerous studies have shown that children in joint custody parenting plans experience a healthier emotional and psychological development than children in sole custody arrangements. The challenges of joint custody, such as severe parental conflict, are also addressed in this paper. However, the view that is ultimately supported is that parents have a duty to put aside all their differences, in order to promote the best interests of their children, which are almost always better fulfilled through shared parenting plans. Furthermore, for the sake of completeness, certain behaviours of criminal nature will also be mentioned. Nonetheless, due to their exceptional nature, they are not taken into account for the formulation of the final opinion of the writer. Lastly, it is to be noted that the focus of this paper is on the child, and that no specific legal order is analysed in depth. Instead, a general overview is provided, which is centred on the child, aiming to promote their best interests through joint custody."],"dc:identifier":["uoadl:3450378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450378"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Joint Custody and the Best Interests of the Child"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:36Z"}