{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450417"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450417","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το ασθενές σήμα στο δίκαιο των σημάτων και διακριτικών γνωρισμάτων","abstract":"Πρωταρχικός σκοπός, της εμπορικής δραστηριοποίησης μίας επιχείρησης στην αγορά, είναι η αποκόμιση κέρδους μέσα από την παροχή προϊόντων και υπηρεσιών προς το καταναλωτικό κοινό. Η χρήση του εμπορικού σήματος στις συναλλαγές, δηλαδή της επωνυμίας ή ονομασίας που αποδίδεται σε συγκεκριμένα καταναλωτικά αγαθά ή υπηρεσίες από μία επιχείρηση, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο προς την επίτευξη αυτού του σκοπού, καθώς επιτρέπει στην επιχείρηση σηματούχο να εμπορεύεται τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της, επώνυμα, δημιουργώντας παράλληλα έναν έμμεσο δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα στην ίδια και τους δυνητικούς πελάτες της. Αυτό επιτυγχάνεται διαμέσου της ικανότητας του εμπορικού σήματος να διακρίνει, να διαφοροποιεί και να εξατομικεύει τα καταναλωτικά αγαθά και τις υπηρεσίες μίας συγκεκριμένης επιχείρησης σε σχέση με τα αντιστοιχα ανταγωνιστικά κάποιας άλλης. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, η ανάγκη προστασίας αυτής της ονομασίας (δηλαδή του εμπορικού σήματος) έγκειται τόσο στην προάσπιση των συμφερόντων της επιχείρησης που επιχειρεί να την κατοχυρώσει όσο και στην διασφάλιση της ομαλότερης και αποτελεσματικότερης λειτουργίας του ανταγωνισμού των επιχειρήσεων, εντός της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται. Θα μπορούσε λοιπόν να υποστηρίξει κάποιος, ότι η προστασία του εμπορικού σήματος αποτελει την διελκυστίνδα ανάμεσα στο συμφέρον του σηματούχου και στο γενικότερο συμφέρον της διασφάλισης της οικονομικής αποτελεσματικότητας και συνολικής ευημερίας σε μία αγορά. Ο νόμος θέτει μία σειρά αυστηρών προϋποθέσεων για την καταχώριση μιάς ένδειξης/ονομασίας, ως εμπορικό σήμα. Μία εξ’ αυτών είναι και ο διακριτικός χαρακτήρας (δηλαδή η ικανότητα να διακρίνει προϊόντα και υπηρεσίες μίας επιχείρησης) που πρέπει να έχει αυτή η ονομασία, ώστε να μπορεί να καταχωρηθεί ως εμπορικό σήμα και κατ’ επέκταση να αναπτύξει το πεδίο προστασίας που της αποδίδει ο νόμος. Πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο της κατοχύρωσης σημάτων που δεν έχουν εκ φύσεως την ικανότητα να δηλώσουν την εμπορική τους προέλευση, αλλα απλώς περιγράφουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τις οποίες έχουν δηλωθεί ή αποτελουν κοινότυπες εκφράσεις και ονόματα που χρησιμοποιούνται ευρέως στο εμπόριο (λ.χ το σήμα “Yoga Alliance” για υπηρεσίες yoga και τα σήματα “AIRTOURS” και “EASY AIR-TOURS” για αερομεταφορές και αεροπορικές υπηρεσίες αμφότερα). Τέτοια σήματα συνήθως διαθέτουν ελάχιστη ή καθόλου διακριτική ισχύ και αναπτύσσουν περιορισμένο φάσμα προστασίας. Στην νομολογία και την νομική θεωρία αυτά τα σήματα προσδιορίζονται με το επίθετο “ασθενές” (weak), λόγω του ότι βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ παντελούς έλλειψης διακριτικής ικανότητας και ενός ελάχιστου βαθμού διακριτικής ισχύος. Θεματικός πυλώνας της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της έννοιας του ασθενούς σήματος (weak trademark) στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων, το πεδίο έννομης προστασίας που αναπτύσσουν τέτοιου είδους σήματα με αμφίβολη διακριτική ικανότητα αλλά και τα νομικά ζητήματα που αναφύονται με αφορμή την καταχώριση τους στο μητρώο. Η προβληματική της προστασίας των σημάτων με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα αποτελεί ίσως το πιο συχνό αντικείμενο έριδος, στα πλαίσια αγωγών για την προσβολή σήματος, αιτήσεων ακυρότητας κατά καταχωρημένου σήματος αλλά και ανακοπής κατά μεταγενέστερης δήλωσης σήματος παγκοσμίως. Σε εθνικό επίπεδο, πολύ συχνό είναι το φαινόμενο της άσκησης ανακοπής κατα δήλωσης σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα στη Διοικητική Επιτροπή Σημάτων (ΔΕΣ) και εν συνεχεία στα διοικητικά δικαστήρια. Στην πλειοψηφία αυτών των περιπτώσεων, ο ανακόπτων έχει κατοχυρώσει ένα σήμα αμφιβόλου διακριτικής ικανότητας και επιδιώκει να παρεμποδίσει την καταχώριση παρόμοιου μεταγενέστερου σήματος μόνο και μόνο λόγω της καταχώρισης που κατόρθωσε και εξασφάλισε, χωρίς να αποδεικνύει την ουσιαστική χρήση και την καθιέρωση του σήματος αυτού στις συναλλαγές. Τέτοιου είδους αντιδικίες αποσκοπούν στην καθυστέρηση της καταχώρησης του μεταγενέστερου σήματος, δημιουργώντας τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις (ιδίως όταν αφορούν μικρό-μεσαίες επιχειρήσεις) και σημαντική απώλεια χρόνου και πόρων, γεγονός το οποίο έχει καθοριστικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη, την λειτουργία και την προστασία του ανταγωνισμού στην οικεία συναλλακτική αγορά. Έτσι, κάνουμε λόγο για παρακωλυτικές αντιδικίες όταν αναφερόμαστε σε τέτοιου είδους δικαστικές διαμάχες, οι οποίες εκτός από τα αντανακλαστικά αποτελέσματα που δημιουργούν σε επίπεδο ανταγωνισμού, επιφορτίζουν έτι περαιτέρω το δικαστικό σύστημα με σημαντικό όγκο υποθέσεων (λόγω των παράλληλων διαδικασιών που ανακύπτουν) και λειτουργούν ως τροχοπέδη στην ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Σκοπός λοιπόν της μελέτης αυτής είναι να θίξει τα νομικά ζητήματα τα οποία αναφύονται στις αντιδικίες για σήματα με ασθενή ή οριακή διακριτική δύναμη υπό το πρίσμα του ισχύοντος νομοθετικού καθεστώτος και της εθνικής και ενωσιακής νομολογίας. Τέτοια ζητήματα είναι ο προσδιορισμός της έννοιας του σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα, το φάσμα προστασίας που αναπτύσσουν καταχωρισμένα σήματα με ασθενή διακριτική ισχύ, τα έννομα αποτελέσματα και η προστασία που παρέχει η καταχώριση ενός ασθενούς σήματος στο οικείο μητρώο, το τεκμήριο νομιμότητας από την πράξη καταχώρισης του, τι συνιστά προσβολή του εμπορικού σήματος, η διερεύνηση των αόριστων νομικων εννοιών του κινδύνου σύγχυσης, του κινδύνου συσχέτισης αλλά και της φήμης, εάν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως το κύρος του σήματος και άλλα κομβικά ζητήματα στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων.","abstract_html":"Πρωταρχικός σκοπός, της εμπορικής δραστηριοποίησης μίας επιχείρησης στην αγορά, είναι η αποκόμιση κέρδους μέσα από την παροχή προϊόντων και υπηρεσιών προς το καταναλωτικό κοινό. Η χρήση του εμπορικού σήματος στις συναλλαγές, δηλαδή της επωνυμίας ή ονομασίας που αποδίδεται σε συγκεκριμένα καταναλωτικά αγαθά ή υπηρεσίες από μία επιχείρηση, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο προς την επίτευξη αυτού του σκοπού, καθώς επιτρέπει στην επιχείρηση σηματούχο να εμπορεύεται τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της, επώνυμα, δημιουργώντας παράλληλα έναν έμμεσο δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα στην ίδια και τους δυνητικούς πελάτες της. Αυτό επιτυγχάνεται διαμέσου της ικανότητας του εμπορικού σήματος να διακρίνει, να διαφοροποιεί και να εξατομικεύει τα καταναλωτικά αγαθά και τις υπηρεσίες μίας συγκεκριμένης επιχείρησης σε σχέση με τα αντιστοιχα ανταγωνιστικά κάποιας άλλης. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, η ανάγκη προστασίας αυτής της ονομασίας (δηλαδή του εμπορικού σήματος) έγκειται τόσο στην προάσπιση των συμφερόντων της επιχείρησης που επιχειρεί να την κατοχυρώσει όσο και στην διασφάλιση της ομαλότερης και αποτελεσματικότερης λειτουργίας του ανταγωνισμού των επιχειρήσεων, εντός της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται. Θα μπορούσε λοιπόν να υποστηρίξει κάποιος, ότι η προστασία του εμπορικού σήματος αποτελει την διελκυστίνδα ανάμεσα στο συμφέρον του σηματούχου και στο γενικότερο συμφέρον της διασφάλισης της οικονομικής αποτελεσματικότητας και συνολικής ευημερίας σε μία αγορά. Ο νόμος θέτει μία σειρά αυστηρών προϋποθέσεων για την καταχώριση μιάς ένδειξης/ονομασίας, ως εμπορικό σήμα. Μία εξ’ αυτών είναι και ο διακριτικός χαρακτήρας (δηλαδή η ικανότητα να διακρίνει προϊόντα και υπηρεσίες μίας επιχείρησης) που πρέπει να έχει αυτή η ονομασία, ώστε να μπορεί να καταχωρηθεί ως εμπορικό σήμα και κατ’ επέκταση να αναπτύξει το πεδίο προστασίας που της αποδίδει ο νόμος. Πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο της κατοχύρωσης σημάτων που δεν έχουν εκ φύσεως την ικανότητα να δηλώσουν την εμπορική τους προέλευση, αλλα απλώς περιγράφουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τις οποίες έχουν δηλωθεί ή αποτελουν κοινότυπες εκφράσεις και ονόματα που χρησιμοποιούνται ευρέως στο εμπόριο (λ.χ το σήμα “Yoga Alliance” για υπηρεσίες yoga και τα σήματα “AIRTOURS” και “EASY AIR-TOURS” για αερομεταφορές και αεροπορικές υπηρεσίες αμφότερα). Τέτοια σήματα συνήθως διαθέτουν ελάχιστη ή καθόλου διακριτική ισχύ και αναπτύσσουν περιορισμένο φάσμα προστασίας. Στην νομολογία και την νομική θεωρία αυτά τα σήματα προσδιορίζονται με το επίθετο “ασθενές” (weak), λόγω του ότι βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ παντελούς έλλειψης διακριτικής ικανότητας και ενός ελάχιστου βαθμού διακριτικής ισχύος. Θεματικός πυλώνας της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της έννοιας του ασθενούς σήματος (weak trademark) στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων, το πεδίο έννομης προστασίας που αναπτύσσουν τέτοιου είδους σήματα με αμφίβολη διακριτική ικανότητα αλλά και τα νομικά ζητήματα που αναφύονται με αφορμή την καταχώριση τους στο μητρώο. Η προβληματική της προστασίας των σημάτων με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα αποτελεί ίσως το πιο συχνό αντικείμενο έριδος, στα πλαίσια αγωγών για την προσβολή σήματος, αιτήσεων ακυρότητας κατά καταχωρημένου σήματος αλλά και ανακοπής κατά μεταγενέστερης δήλωσης σήματος παγκοσμίως. Σε εθνικό επίπεδο, πολύ συχνό είναι το φαινόμενο της άσκησης ανακοπής κατα δήλωσης σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα στη Διοικητική Επιτροπή Σημάτων (ΔΕΣ) και εν συνεχεία στα διοικητικά δικαστήρια. Στην πλειοψηφία αυτών των περιπτώσεων, ο ανακόπτων έχει κατοχυρώσει ένα σήμα αμφιβόλου διακριτικής ικανότητας και επιδιώκει να παρεμποδίσει την καταχώριση παρόμοιου μεταγενέστερου σήματος μόνο και μόνο λόγω της καταχώρισης που κατόρθωσε και εξασφάλισε, χωρίς να αποδεικνύει την ουσιαστική χρήση και την καθιέρωση του σήματος αυτού στις συναλλαγές. Τέτοιου είδους αντιδικίες αποσκοπούν στην καθυστέρηση της καταχώρησης του μεταγενέστερου σήματος, δημιουργώντας τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις (ιδίως όταν αφορούν μικρό-μεσαίες επιχειρήσεις) και σημαντική απώλεια χρόνου και πόρων, γεγονός το οποίο έχει καθοριστικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη, την λειτουργία και την προστασία του ανταγωνισμού στην οικεία συναλλακτική αγορά. Έτσι, κάνουμε λόγο για παρακωλυτικές αντιδικίες όταν αναφερόμαστε σε τέτοιου είδους δικαστικές διαμάχες, οι οποίες εκτός από τα αντανακλαστικά αποτελέσματα που δημιουργούν σε επίπεδο ανταγωνισμού, επιφορτίζουν έτι περαιτέρω το δικαστικό σύστημα με σημαντικό όγκο υποθέσεων (λόγω των παράλληλων διαδικασιών που ανακύπτουν) και λειτουργούν ως τροχοπέδη στην ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Σκοπός λοιπόν της μελέτης αυτής είναι να θίξει τα νομικά ζητήματα τα οποία αναφύονται στις αντιδικίες για σήματα με ασθενή ή οριακή διακριτική δύναμη υπό το πρίσμα του ισχύοντος νομοθετικού καθεστώτος και της εθνικής και ενωσιακής νομολογίας. Τέτοια ζητήματα είναι ο προσδιορισμός της έννοιας του σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα, το φάσμα προστασίας που αναπτύσσουν καταχωρισμένα σήματα με ασθενή διακριτική ισχύ, τα έννομα αποτελέσματα και η προστασία που παρέχει η καταχώριση ενός ασθενούς σήματος στο οικείο μητρώο, το τεκμήριο νομιμότητας από την πράξη καταχώρισης του, τι συνιστά προσβολή του εμπορικού σήματος, η διερεύνηση των αόριστων νομικων εννοιών του κινδύνου σύγχυσης, του κινδύνου συσχέτισης αλλά και της φήμης, εάν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως το κύρος του σήματος και άλλα κομβικά ζητήματα στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοδούλου Νικόλαος","Christodoulou Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450417"],"render_values":[{"text":"uoadl:3450417","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450417","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450417","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3450417","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοδούλου Νικόλαος","Christodoulou Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450417"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πρωταρχικός σκοπός, της εμπορικής δραστηριοποίησης μίας επιχείρησης στην αγορά, είναι η αποκόμιση κέρδους μέσα από την παροχή προϊόντων και υπηρεσιών προς το καταναλωτικό κοινό. Η χρήση του εμπορικού σήματος στις συναλλαγές, δηλαδή της επωνυμίας ή ονομασίας που αποδίδεται σε συγκεκριμένα καταναλωτικά αγαθά ή υπηρεσίες από μία επιχείρηση, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο προς την επίτευξη αυτού του σκοπού, καθώς επιτρέπει στην επιχείρηση σηματούχο να εμπορεύεται τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της, επώνυμα, δημιουργώντας παράλληλα έναν έμμεσο δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα στην ίδια και τους δυνητικούς πελάτες της. Αυτό επιτυγχάνεται διαμέσου της ικανότητας του εμπορικού σήματος να διακρίνει, να διαφοροποιεί και να εξατομικεύει τα καταναλωτικά αγαθά και τις υπηρεσίες μίας συγκεκριμένης επιχείρησης σε σχέση με τα αντιστοιχα ανταγωνιστικά κάποιας άλλης. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, η ανάγκη προστασίας αυτής της ονομασίας (δηλαδή του εμπορικού σήματος) έγκειται τόσο στην προάσπιση των συμφερόντων της επιχείρησης που επιχειρεί να την κατοχυρώσει όσο και στην διασφάλιση της ομαλότερης και αποτελεσματικότερης λειτουργίας του ανταγωνισμού των επιχειρήσεων, εντός της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται. Θα μπορούσε λοιπόν να υποστηρίξει κάποιος, ότι η προστασία του εμπορικού σήματος αποτελει την διελκυστίνδα ανάμεσα στο συμφέρον του σηματούχου και στο γενικότερο συμφέρον της διασφάλισης της οικονομικής αποτελεσματικότητας και συνολικής ευημερίας σε μία αγορά. Ο νόμος θέτει μία σειρά αυστηρών προϋποθέσεων για την καταχώριση μιάς ένδειξης/ονομασίας, ως εμπορικό σήμα. Μία εξ’ αυτών είναι και ο διακριτικός χαρακτήρας (δηλαδή η ικανότητα να διακρίνει προϊόντα και υπηρεσίες μίας επιχείρησης) που πρέπει να έχει αυτή η ονομασία, ώστε να μπορεί να καταχωρηθεί ως εμπορικό σήμα και κατ’ επέκταση να αναπτύξει το πεδίο προστασίας που της αποδίδει ο νόμος. Πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο της κατοχύρωσης σημάτων που δεν έχουν εκ φύσεως την ικανότητα να δηλώσουν την εμπορική τους προέλευση, αλλα απλώς περιγράφουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τις οποίες έχουν δηλωθεί ή αποτελουν κοινότυπες εκφράσεις και ονόματα που χρησιμοποιούνται ευρέως στο εμπόριο (λ.χ το σήμα “Yoga Alliance” για υπηρεσίες yoga και τα σήματα “AIRTOURS” και “EASY AIR-TOURS” για αερομεταφορές και αεροπορικές υπηρεσίες αμφότερα). Τέτοια σήματα συνήθως διαθέτουν ελάχιστη ή καθόλου διακριτική ισχύ και αναπτύσσουν περιορισμένο φάσμα προστασίας. Στην νομολογία και την νομική θεωρία αυτά τα σήματα προσδιορίζονται με το επίθετο “ασθενές” (weak), λόγω του ότι βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ παντελούς έλλειψης διακριτικής ικανότητας και ενός ελάχιστου βαθμού διακριτικής ισχύος. Θεματικός πυλώνας της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της έννοιας του ασθενούς σήματος (weak trademark) στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων, το πεδίο έννομης προστασίας που αναπτύσσουν τέτοιου είδους σήματα με αμφίβολη διακριτική ικανότητα αλλά και τα νομικά ζητήματα που αναφύονται με αφορμή την καταχώριση τους στο μητρώο. Η προβληματική της προστασίας των σημάτων με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα αποτελεί ίσως το πιο συχνό αντικείμενο έριδος, στα πλαίσια αγωγών για την προσβολή σήματος, αιτήσεων ακυρότητας κατά καταχωρημένου σήματος αλλά και ανακοπής κατά μεταγενέστερης δήλωσης σήματος παγκοσμίως. Σε εθνικό επίπεδο, πολύ συχνό είναι το φαινόμενο της άσκησης ανακοπής κατα δήλωσης σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα στη Διοικητική Επιτροπή Σημάτων (ΔΕΣ) και εν συνεχεία στα διοικητικά δικαστήρια. Στην πλειοψηφία αυτών των περιπτώσεων, ο ανακόπτων έχει κατοχυρώσει ένα σήμα αμφιβόλου διακριτικής ικανότητας και επιδιώκει να παρεμποδίσει την καταχώριση παρόμοιου μεταγενέστερου σήματος μόνο και μόνο λόγω της καταχώρισης που κατόρθωσε και εξασφάλισε, χωρίς να αποδεικνύει την ουσιαστική χρήση και την καθιέρωση του σήματος αυτού στις συναλλαγές. Τέτοιου είδους αντιδικίες αποσκοπούν στην καθυστέρηση της καταχώρησης του μεταγενέστερου σήματος, δημιουργώντας τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις (ιδίως όταν αφορούν μικρό-μεσαίες επιχειρήσεις) και σημαντική απώλεια χρόνου και πόρων, γεγονός το οποίο έχει καθοριστικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη, την λειτουργία και την προστασία του ανταγωνισμού στην οικεία συναλλακτική αγορά. Έτσι, κάνουμε λόγο για παρακωλυτικές αντιδικίες όταν αναφερόμαστε σε τέτοιου είδους δικαστικές διαμάχες, οι οποίες εκτός από τα αντανακλαστικά αποτελέσματα που δημιουργούν σε επίπεδο ανταγωνισμού, επιφορτίζουν έτι περαιτέρω το δικαστικό σύστημα με σημαντικό όγκο υποθέσεων (λόγω των παράλληλων διαδικασιών που ανακύπτουν) και λειτουργούν ως τροχοπέδη στην ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Σκοπός λοιπόν της μελέτης αυτής είναι να θίξει τα νομικά ζητήματα τα οποία αναφύονται στις αντιδικίες για σήματα με ασθενή ή οριακή διακριτική δύναμη υπό το πρίσμα του ισχύοντος νομοθετικού καθεστώτος και της εθνικής και ενωσιακής νομολογίας. Τέτοια ζητήματα είναι ο προσδιορισμός της έννοιας του σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα, το φάσμα προστασίας που αναπτύσσουν καταχωρισμένα σήματα με ασθενή διακριτική ισχύ, τα έννομα αποτελέσματα και η προστασία που παρέχει η καταχώριση ενός ασθενούς σήματος στο οικείο μητρώο, το τεκμήριο νομιμότητας από την πράξη καταχώρισης του, τι συνιστά προσβολή του εμπορικού σήματος, η διερεύνηση των αόριστων νομικων εννοιών του κινδύνου σύγχυσης, του κινδύνου συσχέτισης αλλά και της φήμης, εάν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως το κύρος του σήματος και άλλα κομβικά ζητήματα στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων.","The primary purpose of a company's commercial activity in today's market is to make a profit through the provision of products and services to the consumer. The use of the trade mark in transactions, that is to say, the brand name or name attributed to specific consumer goods or services by an undertaking, plays a decisive role in achieving that purpose, since it enables the signatory undertaking to market its products and services by brand name, while creating an indirect channel of communication between itself and its potential customers. This is achieved through the ability of the trade mark to distinguish, differentiate and individualise the consumer goods and services of a particular undertaking from those of a competitor. For this very reason, the need to protect this name (i.e. the trademark) lies both in defending the interests of the company that attempts to register it and in ensuring the smoother and more effective operation of competition between companies within the market in which it operates. It could therefore be argued that trade mark protection is a tug-of-war between the interests of the trade mark owner and the general interest of ensuring economic efficiency and overall prosperity in a market. The law sets out a number of strict requirements for the registration of a sign/name as a trademark. One of these is the distinctive character (i.e. the ability to distinguish the goods and services of an undertaking) that the name must have in order to be registered as a trademark and thus to develop the scope of protection conferred by the law. It is often the case that companies manage to register trademarks which are not by their very nature capable of indicating their commercial origin, but merely describe the goods and services for which they are registered or are common expressions and names which are widely used in trade (e.g. the trade mark \"Yoga Alliance\" for yoga services and the trade marks \"AIRTOURS\" and \"EASY AIR-TOURS\" for both air transport and air services). Such marks usually have little or no distinctiveness and develop a limited scope of protection. In case law and legal theory, these marks are identified by the adjective \"weak\", because they are on the borderline between a complete lack of distinctiveness and a minimum degree of distinctiveness. This study aims to examine the concept of \"weak\" trademarks in trademark law, the scope of legal protection that such trademarks with doubtful distinctiveness develop and the legal issues that arise on the occasion of their registration. The legal issues that stem from the protection of trademarks with weak distinctive character are perhaps the most frequent subject of dispute in trademark infringement actions, applications for invalidity of a registered trade mark and opposition to a subsequent trademark application worldwide. Therefore , the purpose of this study is to address the legal issues that arise in litigation concerning trademarks with weak or borderline distinctive character in the light of the current legal regime and national and EU case law. Such issues include the definition of the concept of a weakly distinctive mark, the scope of protection afforded to registered weakly distinctive marks, the legal effects and protection afforded by the registration of such trademarks, the presumption of validity from the act of registration, what constitutes infringement of a trademark, the exploration of the vague legal concepts of likelihood of confusion, likelihood of association and trademark reputation, whether the validity of a trademark can be checked incidentally by the court and other key issues in trademark law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το ασθενές σήμα στο δίκαιο των σημάτων και διακριτικών γνωρισμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοδούλου Νικόλαος","Christodoulou Nikolaos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Πρωταρχικός σκοπός, της εμπορικής δραστηριοποίησης μίας επιχείρησης στην αγορά, είναι η αποκόμιση κέρδους μέσα από την παροχή προϊόντων και υπηρεσιών προς το καταναλωτικό κοινό. Η χρήση του εμπορικού σήματος στις συναλλαγές, δηλαδή της επωνυμίας ή ονομασίας που αποδίδεται σε συγκεκριμένα καταναλωτικά αγαθά ή υπηρεσίες από μία επιχείρηση, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο προς την επίτευξη αυτού του σκοπού, καθώς επιτρέπει στην επιχείρηση σηματούχο να εμπορεύεται τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της, επώνυμα, δημιουργώντας παράλληλα έναν έμμεσο δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα στην ίδια και τους δυνητικούς πελάτες της. Αυτό επιτυγχάνεται διαμέσου της ικανότητας του εμπορικού σήματος να διακρίνει, να διαφοροποιεί και να εξατομικεύει τα καταναλωτικά αγαθά και τις υπηρεσίες μίας συγκεκριμένης επιχείρησης σε σχέση με τα αντιστοιχα ανταγωνιστικά κάποιας άλλης. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, η ανάγκη προστασίας αυτής της ονομασίας (δηλαδή του εμπορικού σήματος) έγκειται τόσο στην προάσπιση των συμφερόντων της επιχείρησης που επιχειρεί να την κατοχυρώσει όσο και στην διασφάλιση της ομαλότερης και αποτελεσματικότερης λειτουργίας του ανταγωνισμού των επιχειρήσεων, εντός της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται. Θα μπορούσε λοιπόν να υποστηρίξει κάποιος, ότι η προστασία του εμπορικού σήματος αποτελει την διελκυστίνδα ανάμεσα στο συμφέρον του σηματούχου και στο γενικότερο συμφέρον της διασφάλισης της οικονομικής αποτελεσματικότητας και συνολικής ευημερίας σε μία αγορά. Ο νόμος θέτει μία σειρά αυστηρών προϋποθέσεων για την καταχώριση μιάς ένδειξης/ονομασίας, ως εμπορικό σήμα. Μία εξ’ αυτών είναι και ο διακριτικός χαρακτήρας (δηλαδή η ικανότητα να διακρίνει προϊόντα και υπηρεσίες μίας επιχείρησης) που πρέπει να έχει αυτή η ονομασία, ώστε να μπορεί να καταχωρηθεί ως εμπορικό σήμα και κατ’ επέκταση να αναπτύξει το πεδίο προστασίας που της αποδίδει ο νόμος. Πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο της κατοχύρωσης σημάτων που δεν έχουν εκ φύσεως την ικανότητα να δηλώσουν την εμπορική τους προέλευση, αλλα απλώς περιγράφουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τις οποίες έχουν δηλωθεί ή αποτελουν κοινότυπες εκφράσεις και ονόματα που χρησιμοποιούνται ευρέως στο εμπόριο (λ.χ το σήμα “Yoga Alliance” για υπηρεσίες yoga και τα σήματα “AIRTOURS” και “EASY AIR-TOURS” για αερομεταφορές και αεροπορικές υπηρεσίες αμφότερα). Τέτοια σήματα συνήθως διαθέτουν ελάχιστη ή καθόλου διακριτική ισχύ και αναπτύσσουν περιορισμένο φάσμα προστασίας. Στην νομολογία και την νομική θεωρία αυτά τα σήματα προσδιορίζονται με το επίθετο “ασθενές” (weak), λόγω του ότι βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ παντελούς έλλειψης διακριτικής ικανότητας και ενός ελάχιστου βαθμού διακριτικής ισχύος. Θεματικός πυλώνας της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της έννοιας του ασθενούς σήματος (weak trademark) στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων, το πεδίο έννομης προστασίας που αναπτύσσουν τέτοιου είδους σήματα με αμφίβολη διακριτική ικανότητα αλλά και τα νομικά ζητήματα που αναφύονται με αφορμή την καταχώριση τους στο μητρώο. Η προβληματική της προστασίας των σημάτων με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα αποτελεί ίσως το πιο συχνό αντικείμενο έριδος, στα πλαίσια αγωγών για την προσβολή σήματος, αιτήσεων ακυρότητας κατά καταχωρημένου σήματος αλλά και ανακοπής κατά μεταγενέστερης δήλωσης σήματος παγκοσμίως. Σε εθνικό επίπεδο, πολύ συχνό είναι το φαινόμενο της άσκησης ανακοπής κατα δήλωσης σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα στη Διοικητική Επιτροπή Σημάτων (ΔΕΣ) και εν συνεχεία στα διοικητικά δικαστήρια. Στην πλειοψηφία αυτών των περιπτώσεων, ο ανακόπτων έχει κατοχυρώσει ένα σήμα αμφιβόλου διακριτικής ικανότητας και επιδιώκει να παρεμποδίσει την καταχώριση παρόμοιου μεταγενέστερου σήματος μόνο και μόνο λόγω της καταχώρισης που κατόρθωσε και εξασφάλισε, χωρίς να αποδεικνύει την ουσιαστική χρήση και την καθιέρωση του σήματος αυτού στις συναλλαγές. Τέτοιου είδους αντιδικίες αποσκοπούν στην καθυστέρηση της καταχώρησης του μεταγενέστερου σήματος, δημιουργώντας τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις (ιδίως όταν αφορούν μικρό-μεσαίες επιχειρήσεις) και σημαντική απώλεια χρόνου και πόρων, γεγονός το οποίο έχει καθοριστικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη, την λειτουργία και την προστασία του ανταγωνισμού στην οικεία συναλλακτική αγορά. Έτσι, κάνουμε λόγο για παρακωλυτικές αντιδικίες όταν αναφερόμαστε σε τέτοιου είδους δικαστικές διαμάχες, οι οποίες εκτός από τα αντανακλαστικά αποτελέσματα που δημιουργούν σε επίπεδο ανταγωνισμού, επιφορτίζουν έτι περαιτέρω το δικαστικό σύστημα με σημαντικό όγκο υποθέσεων (λόγω των παράλληλων διαδικασιών που ανακύπτουν) και λειτουργούν ως τροχοπέδη στην ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Σκοπός λοιπόν της μελέτης αυτής είναι να θίξει τα νομικά ζητήματα τα οποία αναφύονται στις αντιδικίες για σήματα με ασθενή ή οριακή διακριτική δύναμη υπό το πρίσμα του ισχύοντος νομοθετικού καθεστώτος και της εθνικής και ενωσιακής νομολογίας. Τέτοια ζητήματα είναι ο προσδιορισμός της έννοιας του σήματος με ασθενή διακριτικό χαρακτήρα, το φάσμα προστασίας που αναπτύσσουν καταχωρισμένα σήματα με ασθενή διακριτική ισχύ, τα έννομα αποτελέσματα και η προστασία που παρέχει η καταχώριση ενός ασθενούς σήματος στο οικείο μητρώο, το τεκμήριο νομιμότητας από την πράξη καταχώρισης του, τι συνιστά προσβολή του εμπορικού σήματος, η διερεύνηση των αόριστων νομικων εννοιών του κινδύνου σύγχυσης, του κινδύνου συσχέτισης αλλά και της φήμης, εάν μπορεί να ελεγχθεί παρεμπιπτόντως το κύρος του σήματος και άλλα κομβικά ζητήματα στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων.","The primary purpose of a company's commercial activity in today's market is to make a profit through the provision of products and services to the consumer. The use of the trade mark in transactions, that is to say, the brand name or name attributed to specific consumer goods or services by an undertaking, plays a decisive role in achieving that purpose, since it enables the signatory undertaking to market its products and services by brand name, while creating an indirect channel of communication between itself and its potential customers. This is achieved through the ability of the trade mark to distinguish, differentiate and individualise the consumer goods and services of a particular undertaking from those of a competitor. For this very reason, the need to protect this name (i.e. the trademark) lies both in defending the interests of the company that attempts to register it and in ensuring the smoother and more effective operation of competition between companies within the market in which it operates. It could therefore be argued that trade mark protection is a tug-of-war between the interests of the trade mark owner and the general interest of ensuring economic efficiency and overall prosperity in a market. The law sets out a number of strict requirements for the registration of a sign/name as a trademark. One of these is the distinctive character (i.e. the ability to distinguish the goods and services of an undertaking) that the name must have in order to be registered as a trademark and thus to develop the scope of protection conferred by the law. It is often the case that companies manage to register trademarks which are not by their very nature capable of indicating their commercial origin, but merely describe the goods and services for which they are registered or are common expressions and names which are widely used in trade (e.g. the trade mark \"Yoga Alliance\" for yoga services and the trade marks \"AIRTOURS\" and \"EASY AIR-TOURS\" for both air transport and air services). Such marks usually have little or no distinctiveness and develop a limited scope of protection. In case law and legal theory, these marks are identified by the adjective \"weak\", because they are on the borderline between a complete lack of distinctiveness and a minimum degree of distinctiveness. This study aims to examine the concept of \"weak\" trademarks in trademark law, the scope of legal protection that such trademarks with doubtful distinctiveness develop and the legal issues that arise on the occasion of their registration. The legal issues that stem from the protection of trademarks with weak distinctive character are perhaps the most frequent subject of dispute in trademark infringement actions, applications for invalidity of a registered trade mark and opposition to a subsequent trademark application worldwide. Therefore , the purpose of this study is to address the legal issues that arise in litigation concerning trademarks with weak or borderline distinctive character in the light of the current legal regime and national and EU case law. Such issues include the definition of the concept of a weakly distinctive mark, the scope of protection afforded to registered weakly distinctive marks, the legal effects and protection afforded by the registration of such trademarks, the presumption of validity from the act of registration, what constitutes infringement of a trademark, the exploration of the vague legal concepts of likelihood of confusion, likelihood of association and trademark reputation, whether the validity of a trademark can be checked incidentally by the court and other key issues in trademark law."],"dc:identifier":["uoadl:3450417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450417"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το ασθενές σήμα στο δίκαιο των σημάτων και διακριτικών γνωρισμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:36Z"}