{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450571"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3450571","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Η αξία της χρήσης ψηφιακών μέσων αφήγησης και ψηφιακών παιχνιδιών σχετικών με την προστασία του δάσους από πυρκαγιές σε παιδιά προσχολικής ηλικίας»","abstract":"Εισαγωγή: Στη σύγχρονη εποχή αυξάνεται το ενδιαφέρον για τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και ψηφιακών μέσων στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης, είτε ως υποστηρικτικά εργαλεία της κλασσικής παραδοσιακής διδασκαλίας, είτε ως αυτόνομα εργαλεία για μάθηση. Μια τέτοια υπό διερεύνηση εκπαιδευτική καινοτομία είναι τα ψηφιακά παιχνίδια στη σχολική τάξη με σκοπό την οικοδόμηση γνώσεων και την ευαισθητοποίηση και την υιοθέτηση θετικών στάσεων σε ποικίλα θέματα, συμπεριλαμβανομένων και των ζητημάτων που σχετίζονται με το περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας μελέτης που διεξήχθη στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος ΕΚΠΑ «Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για την εκπαίδευση» του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής για την Προσχολική Ηλικία» είναι να συγκρίνει την ψηφιακή μέθοδο αφήγησης ενός παραμυθιού με μια υβριδική μέθοδο ψηφιακής αφήγησης που ενσωματώνει ψηφιακά παιχνίδια, τα οποία δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης. Μέθοδος: Η μελέτη εφαρμόστηκε σε δυο ομάδες παιδιών προσχολικής ηλικίας 5,5 έως 6 ετών εκ των οποίων η πρώτη (ομάδα Ελέγχου, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση ενός παραμυθιού που περιγράφει τις περιπέτειες κάποιων ζώων του δάσους όταν σε αυτό εξαπλώνεται φωτιά και η δεύτερη (Πειραματική ομάδα, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση του ίδιου παραμυθιού και στη συνέχεια έπαιξε τρία ενσωματωμένα στη ροή της ιστορίας ψηφιακά παιχνίδια. Τόσο η ιστορία, όσο και τα τρία παιχνίδια δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της μελέτης. Η ιστορία έχει τίτλο «Μια φωτιά κι ένα δάσος» και τα τρία παιχνίδια εστιάζονται στις ανθρώπινες δράσεις για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της φωτιάς σε ένα δάσος. Πριν από την αφήγηση του παραμυθιού ζητήθηκε από όλους τους συμμετέχοντες να ζωγραφίσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται ένα δάσος και να απαντήσουν σε τρεις ερωτήσεις σχετικά με τις πιθανές αιτίες πρόκλησης φωτιάς σε ένα δάσος, τις καταστροφές που μπορεί να προκαλέσει και τους τρόπους αντιμετώπισης (pre-Test) και τα ίδια ζητήθηκαν ξανά ύστερα από την αφήγηση του παραμυθιού και την συμμετοχή στα ψηφιακά παιχνίδια (post-Test). Πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση μεταξύ των απαντήσεων post-Test και pre-Test, καθώς και μεταξύ των δυο ομάδων τόσο στα ποιοτικά χαρακτηριστικά, όσο και στα μετρήσιμα μεγέθη. Αποτελέσματα: Οι δυο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά τις γνώσεις τους σχετικά με τις φωτιές στα δάση και τη προστασία της χλωρίδας και πανίδας, όπως προκύπτει από τις βαθμολογίες στις τρεις ερωτήσεις (η ομάδα Ελέγχου κατά 1.29 φορές p < .001 και η Πειραματική ομάδα κατά 1.78 φορές p < .001). Αντίστοιχα σημαντική μεταβολή ύστερα από την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων παρουσιάστηκε και στις ζωγραφιές, καθώς και στις δυο ομάδες το 50% των παιδιών συμπεριέλαβαν το στοιχείο της φωτιάς, το οποίο αρχικά στο pre-test απουσίαζε ολοκληρωτικά. Επιπρόσθετα στις ζωγραφιές της πειραματικής ομάδας εμφανίστηκαν στοιχεία που αντιστοιχούν στις πιθανές αιτίες πρόκλησης της φωτιάς στο δάσος με περισσότερη ποικιλία (τσιγάρα, φωτιά σε ξερά φύλλα), αλλά και στοιχεία κατάσβεσης της φωτιάς, τα οποία απεικονίστηκαν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο εμφανίστηκαν στα ψηφιακά παιχνίδια. Οι γνώσεις για τις φωτιές στα δάση πριν την εφαρμογή των δυο παρεμβάσεων ήταν στατιστικά σημαντικά περισσότερες στην ομάδα Ελέγχου (Mean ± SEM: 2.3 ± .39 έναντι 1.2 ± .24, p = .028). Ύστερα από την υλοποίηση της εκπαιδευτικής παρέμβασης τα παιδιά της Πειραματικής ομάδας αύξησαν τη βαθμολογία τους σε τέτοιο βαθμό ώστε οι αρχικές διαφορές εξαλείφθηκαν με τις δυο ομάδες να μην εμφανίζουν σημαντικές διαφορές (Mean ± SEM: 4.2 ± .51 έναντι 3.6 ± .49, p = NS) Συμπεράσματα: Η αξιοποίηση εκπαιδευτικών ψηφιακών παιχνιδιών, τα οποία είναι ενσωματωμένα σε μια ιστορία αποτελεί μια μέθοδο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη προσχολική εκπαίδευση, καθώς προσδίδει ένα σημαντικό επιπρόσθετο εκπαιδευτικό όφελος (30%) σε σχέση με την ψηφιακή αφήγηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Τα εκπαιδευτικά αυτά παιχνίδια οφείλουν να είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες και στις ψηφιακές εμπειρίες της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας και να χαρακτηρίζονται από απλότητα σχεδιασμού, ευκολία εκτέλεσης και ξεκάθαρο αντικειμενικό σκοπό ως προς περιεχόμενο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Στη σύγχρονη εποχή αυξάνεται το ενδιαφέρον για τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και ψηφιακών μέσων στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης, είτε ως υποστηρικτικά εργαλεία της κλασσικής παραδοσιακής διδασκαλίας, είτε ως αυτόνομα εργαλεία για μάθηση. Μια τέτοια υπό διερεύνηση εκπαιδευτική καινοτομία είναι τα ψηφιακά παιχνίδια στη σχολική τάξη με σκοπό την οικοδόμηση γνώσεων και την ευαισθητοποίηση και την υιοθέτηση θετικών στάσεων σε ποικίλα θέματα, συμπεριλαμβανομένων και των ζητημάτων που σχετίζονται με το περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας μελέτης που διεξήχθη στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος ΕΚΠΑ «Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για την εκπαίδευση» του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής για την Προσχολική Ηλικία» είναι να συγκρίνει την ψηφιακή μέθοδο αφήγησης ενός παραμυθιού με μια υβριδική μέθοδο ψηφιακής αφήγησης που ενσωματώνει ψηφιακά παιχνίδια, τα οποία δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης. Μέθοδος: Η μελέτη εφαρμόστηκε σε δυο ομάδες παιδιών προσχολικής ηλικίας 5,5 έως 6 ετών εκ των οποίων η πρώτη (ομάδα Ελέγχου, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση ενός παραμυθιού που περιγράφει τις περιπέτειες κάποιων ζώων του δάσους όταν σε αυτό εξαπλώνεται φωτιά και η δεύτερη (Πειραματική ομάδα, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση του ίδιου παραμυθιού και στη συνέχεια έπαιξε τρία ενσωματωμένα στη ροή της ιστορίας ψηφιακά παιχνίδια. Τόσο η ιστορία, όσο και τα τρία παιχνίδια δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της μελέτης. Η ιστορία έχει τίτλο «Μια φωτιά κι ένα δάσος» και τα τρία παιχνίδια εστιάζονται στις ανθρώπινες δράσεις για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της φωτιάς σε ένα δάσος. Πριν από την αφήγηση του παραμυθιού ζητήθηκε από όλους τους συμμετέχοντες να ζωγραφίσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται ένα δάσος και να απαντήσουν σε τρεις ερωτήσεις σχετικά με τις πιθανές αιτίες πρόκλησης φωτιάς σε ένα δάσος, τις καταστροφές που μπορεί να προκαλέσει και τους τρόπους αντιμετώπισης (pre-Test) και τα ίδια ζητήθηκαν ξανά ύστερα από την αφήγηση του παραμυθιού και την συμμετοχή στα ψηφιακά παιχνίδια (post-Test). Πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση μεταξύ των απαντήσεων post-Test και pre-Test, καθώς και μεταξύ των δυο ομάδων τόσο στα ποιοτικά χαρακτηριστικά, όσο και στα μετρήσιμα μεγέθη. Αποτελέσματα: Οι δυο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά τις γνώσεις τους σχετικά με τις φωτιές στα δάση και τη προστασία της χλωρίδας και πανίδας, όπως προκύπτει από τις βαθμολογίες στις τρεις ερωτήσεις (η ομάδα Ελέγχου κατά 1.29 φορές p &lt; .001 και η Πειραματική ομάδα κατά 1.78 φορές p &lt; .001). Αντίστοιχα σημαντική μεταβολή ύστερα από την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων παρουσιάστηκε και στις ζωγραφιές, καθώς και στις δυο ομάδες το 50% των παιδιών συμπεριέλαβαν το στοιχείο της φωτιάς, το οποίο αρχικά στο pre-test απουσίαζε ολοκληρωτικά. Επιπρόσθετα στις ζωγραφιές της πειραματικής ομάδας εμφανίστηκαν στοιχεία που αντιστοιχούν στις πιθανές αιτίες πρόκλησης της φωτιάς στο δάσος με περισσότερη ποικιλία (τσιγάρα, φωτιά σε ξερά φύλλα), αλλά και στοιχεία κατάσβεσης της φωτιάς, τα οποία απεικονίστηκαν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο εμφανίστηκαν στα ψηφιακά παιχνίδια. Οι γνώσεις για τις φωτιές στα δάση πριν την εφαρμογή των δυο παρεμβάσεων ήταν στατιστικά σημαντικά περισσότερες στην ομάδα Ελέγχου (Mean ± SEM: 2.3 ± .39 έναντι 1.2 ± .24, p = .028). Ύστερα από την υλοποίηση της εκπαιδευτικής παρέμβασης τα παιδιά της Πειραματικής ομάδας αύξησαν τη βαθμολογία τους σε τέτοιο βαθμό ώστε οι αρχικές διαφορές εξαλείφθηκαν με τις δυο ομάδες να μην εμφανίζουν σημαντικές διαφορές (Mean ± SEM: 4.2 ± .51 έναντι 3.6 ± .49, p = NS) Συμπεράσματα: Η αξιοποίηση εκπαιδευτικών ψηφιακών παιχνιδιών, τα οποία είναι ενσωματωμένα σε μια ιστορία αποτελεί μια μέθοδο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη προσχολική εκπαίδευση, καθώς προσδίδει ένα σημαντικό επιπρόσθετο εκπαιδευτικό όφελος (30%) σε σχέση με την ψηφιακή αφήγηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Τα εκπαιδευτικά αυτά παιχνίδια οφείλουν να είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες και στις ψηφιακές εμπειρίες της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας και να χαρακτηρίζονται από απλότητα σχεδιασμού, ευκολία εκτέλεσης και ξεκάθαρο αντικειμενικό σκοπό ως προς περιεχόμενο.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιωτοπούλου Δήμητρα","Panagiotopoulou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z","subjects":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450571"],"render_values":[{"text":"uoadl:3450571","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450571","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450571","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3450571","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιωτοπούλου Δήμητρα","Panagiotopoulou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3450571","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450571"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Στη σύγχρονη εποχή αυξάνεται το ενδιαφέρον για τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και ψηφιακών μέσων στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης, είτε ως υποστηρικτικά εργαλεία της κλασσικής παραδοσιακής διδασκαλίας, είτε ως αυτόνομα εργαλεία για μάθηση. Μια τέτοια υπό διερεύνηση εκπαιδευτική καινοτομία είναι τα ψηφιακά παιχνίδια στη σχολική τάξη με σκοπό την οικοδόμηση γνώσεων και την ευαισθητοποίηση και την υιοθέτηση θετικών στάσεων σε ποικίλα θέματα, συμπεριλαμβανομένων και των ζητημάτων που σχετίζονται με το περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας μελέτης που διεξήχθη στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος ΕΚΠΑ «Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για την εκπαίδευση» του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής για την Προσχολική Ηλικία» είναι να συγκρίνει την ψηφιακή μέθοδο αφήγησης ενός παραμυθιού με μια υβριδική μέθοδο ψηφιακής αφήγησης που ενσωματώνει ψηφιακά παιχνίδια, τα οποία δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης. Μέθοδος: Η μελέτη εφαρμόστηκε σε δυο ομάδες παιδιών προσχολικής ηλικίας 5,5 έως 6 ετών εκ των οποίων η πρώτη (ομάδα Ελέγχου, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση ενός παραμυθιού που περιγράφει τις περιπέτειες κάποιων ζώων του δάσους όταν σε αυτό εξαπλώνεται φωτιά και η δεύτερη (Πειραματική ομάδα, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση του ίδιου παραμυθιού και στη συνέχεια έπαιξε τρία ενσωματωμένα στη ροή της ιστορίας ψηφιακά παιχνίδια. Τόσο η ιστορία, όσο και τα τρία παιχνίδια δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της μελέτης. Η ιστορία έχει τίτλο «Μια φωτιά κι ένα δάσος» και τα τρία παιχνίδια εστιάζονται στις ανθρώπινες δράσεις για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της φωτιάς σε ένα δάσος. Πριν από την αφήγηση του παραμυθιού ζητήθηκε από όλους τους συμμετέχοντες να ζωγραφίσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται ένα δάσος και να απαντήσουν σε τρεις ερωτήσεις σχετικά με τις πιθανές αιτίες πρόκλησης φωτιάς σε ένα δάσος, τις καταστροφές που μπορεί να προκαλέσει και τους τρόπους αντιμετώπισης (pre-Test) και τα ίδια ζητήθηκαν ξανά ύστερα από την αφήγηση του παραμυθιού και την συμμετοχή στα ψηφιακά παιχνίδια (post-Test). Πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση μεταξύ των απαντήσεων post-Test και pre-Test, καθώς και μεταξύ των δυο ομάδων τόσο στα ποιοτικά χαρακτηριστικά, όσο και στα μετρήσιμα μεγέθη. Αποτελέσματα: Οι δυο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά τις γνώσεις τους σχετικά με τις φωτιές στα δάση και τη προστασία της χλωρίδας και πανίδας, όπως προκύπτει από τις βαθμολογίες στις τρεις ερωτήσεις (η ομάδα Ελέγχου κατά 1.29 φορές p < .001 και η Πειραματική ομάδα κατά 1.78 φορές p < .001). Αντίστοιχα σημαντική μεταβολή ύστερα από την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων παρουσιάστηκε και στις ζωγραφιές, καθώς και στις δυο ομάδες το 50% των παιδιών συμπεριέλαβαν το στοιχείο της φωτιάς, το οποίο αρχικά στο pre-test απουσίαζε ολοκληρωτικά. Επιπρόσθετα στις ζωγραφιές της πειραματικής ομάδας εμφανίστηκαν στοιχεία που αντιστοιχούν στις πιθανές αιτίες πρόκλησης της φωτιάς στο δάσος με περισσότερη ποικιλία (τσιγάρα, φωτιά σε ξερά φύλλα), αλλά και στοιχεία κατάσβεσης της φωτιάς, τα οποία απεικονίστηκαν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο εμφανίστηκαν στα ψηφιακά παιχνίδια. Οι γνώσεις για τις φωτιές στα δάση πριν την εφαρμογή των δυο παρεμβάσεων ήταν στατιστικά σημαντικά περισσότερες στην ομάδα Ελέγχου (Mean ± SEM: 2.3 ± .39 έναντι 1.2 ± .24, p = .028). Ύστερα από την υλοποίηση της εκπαιδευτικής παρέμβασης τα παιδιά της Πειραματικής ομάδας αύξησαν τη βαθμολογία τους σε τέτοιο βαθμό ώστε οι αρχικές διαφορές εξαλείφθηκαν με τις δυο ομάδες να μην εμφανίζουν σημαντικές διαφορές (Mean ± SEM: 4.2 ± .51 έναντι 3.6 ± .49, p = NS) Συμπεράσματα: Η αξιοποίηση εκπαιδευτικών ψηφιακών παιχνιδιών, τα οποία είναι ενσωματωμένα σε μια ιστορία αποτελεί μια μέθοδο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη προσχολική εκπαίδευση, καθώς προσδίδει ένα σημαντικό επιπρόσθετο εκπαιδευτικό όφελος (30%) σε σχέση με την ψηφιακή αφήγηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Τα εκπαιδευτικά αυτά παιχνίδια οφείλουν να είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες και στις ψηφιακές εμπειρίες της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας και να χαρακτηρίζονται από απλότητα σχεδιασμού, ευκολία εκτέλεσης και ξεκάθαρο αντικειμενικό σκοπό ως προς περιεχόμενο.","Introduction: In modern times, there is increasing interest in the use of digital tools and digital media at various levels of education, either as supporting tools for classical traditional teaching or as autonomous tools for learning. One such educational innovation under investigation is digital games in the classroom with the aim of building knowledge and raising awareness and adopting positive attitudes on various issues, including issues related to the environment. The purpose of this study, which was conducted within the framework of the postgraduate program of the National University of Athens “Information and Communication Technologies for Education” of the Department of Education and Preschool Education, is to compare the digital method of storytelling of a fairy tale with a hybrid method of digital storytelling that incorporates digital games, which were created for the needs of this study. Method: The study was applied to two groups of preschool children aged 5.5 to 6 years, of which the first (Control group, N = 10) watched the digital narration of a fairy tale that describes the adventures of some forest animals when a fire spreads in it and the second (Experimental group, N = 10) watched the digital narration of the same fairy tale and then played three digital games integrated into the flow of the story. Both the story and the three games were created for the needs of the study. The story is entitled “A Fire and a Forest” and the three games focus on human actions to prevent and deal with fire in a forest. Before the storytelling, all participants were asked to draw a picture of how they perceive a forest and to answer three questions about the possible causes of a forest fire, the damage it can cause and the ways to deal with it (pre-Test) and the same questions were asked again after the storytelling and participation in the digital games (post-Test). A statistical analysis was performed between the post-Test and pre-Test responses, as well as between the two groups in both qualitative characteristics and measurable quantities. Results: The two groups significantly improved their knowledge about forest fires and the protection of flora and fauna, as shown by the scores on the three questions (the Control group by 1.29 times p < .001 and the Experimental group by 1.78 times p < .001). A correspondingly significant change after the completion of the interventions was also presented in the drawings, as in both groups 50% of the children included the element of fire, which was initially completely absent in the pre-test. In addition, in the drawings of the experimental group, elements corresponding to the possible causes of forest fires appeared with more variety (cigarettes, fire in dry leaves), as well as elements of fire extinguishing, which were depicted in the same way as they appeared in the digital games. Knowledge about forest fires before the implementation of the two interventions was statistically significantly greater in the Control group (Mean ± SEM: 2.3 ± .39 vs. 1.2 ± .24, p = .028). After the implementation of the educational intervention, the children in the Experimental group increased their scores to such an extent that the initial differences were eliminated with the two groups not showing significant differences (Mean ± SEM: 4.2 ± .51 vs. 3.6 ± .49, p = NS) Conclusions: The use of educational digital games, which are integrated into a story, is a method that can be used in preschool education, as it provides a significant additional educational benefit (30%) compared to digital storytelling in preschool children. These educational games must be adapted to the needs and digital experiences of the specific age group and be characterized by simplicity of design, ease of execution and a clear objective purpose in terms of content."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Η αξία της χρήσης ψηφιακών μέσων αφήγησης και ψηφιακών παιχνιδιών σχετικών με την προστασία του δάσους από πυρκαγιές σε παιδιά προσχολικής ηλικίας»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιωτοπούλου Δήμητρα","Panagiotopoulou Dimitra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Στη σύγχρονη εποχή αυξάνεται το ενδιαφέρον για τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και ψηφιακών μέσων στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης, είτε ως υποστηρικτικά εργαλεία της κλασσικής παραδοσιακής διδασκαλίας, είτε ως αυτόνομα εργαλεία για μάθηση. Μια τέτοια υπό διερεύνηση εκπαιδευτική καινοτομία είναι τα ψηφιακά παιχνίδια στη σχολική τάξη με σκοπό την οικοδόμηση γνώσεων και την ευαισθητοποίηση και την υιοθέτηση θετικών στάσεων σε ποικίλα θέματα, συμπεριλαμβανομένων και των ζητημάτων που σχετίζονται με το περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας μελέτης που διεξήχθη στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος ΕΚΠΑ «Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για την εκπαίδευση» του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής για την Προσχολική Ηλικία» είναι να συγκρίνει την ψηφιακή μέθοδο αφήγησης ενός παραμυθιού με μια υβριδική μέθοδο ψηφιακής αφήγησης που ενσωματώνει ψηφιακά παιχνίδια, τα οποία δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης. Μέθοδος: Η μελέτη εφαρμόστηκε σε δυο ομάδες παιδιών προσχολικής ηλικίας 5,5 έως 6 ετών εκ των οποίων η πρώτη (ομάδα Ελέγχου, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση ενός παραμυθιού που περιγράφει τις περιπέτειες κάποιων ζώων του δάσους όταν σε αυτό εξαπλώνεται φωτιά και η δεύτερη (Πειραματική ομάδα, Ν = 10) παρακολούθησε την ψηφιακή αφήγηση του ίδιου παραμυθιού και στη συνέχεια έπαιξε τρία ενσωματωμένα στη ροή της ιστορίας ψηφιακά παιχνίδια. Τόσο η ιστορία, όσο και τα τρία παιχνίδια δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της μελέτης. Η ιστορία έχει τίτλο «Μια φωτιά κι ένα δάσος» και τα τρία παιχνίδια εστιάζονται στις ανθρώπινες δράσεις για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της φωτιάς σε ένα δάσος. Πριν από την αφήγηση του παραμυθιού ζητήθηκε από όλους τους συμμετέχοντες να ζωγραφίσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται ένα δάσος και να απαντήσουν σε τρεις ερωτήσεις σχετικά με τις πιθανές αιτίες πρόκλησης φωτιάς σε ένα δάσος, τις καταστροφές που μπορεί να προκαλέσει και τους τρόπους αντιμετώπισης (pre-Test) και τα ίδια ζητήθηκαν ξανά ύστερα από την αφήγηση του παραμυθιού και την συμμετοχή στα ψηφιακά παιχνίδια (post-Test). Πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση μεταξύ των απαντήσεων post-Test και pre-Test, καθώς και μεταξύ των δυο ομάδων τόσο στα ποιοτικά χαρακτηριστικά, όσο και στα μετρήσιμα μεγέθη. Αποτελέσματα: Οι δυο ομάδες βελτίωσαν σημαντικά τις γνώσεις τους σχετικά με τις φωτιές στα δάση και τη προστασία της χλωρίδας και πανίδας, όπως προκύπτει από τις βαθμολογίες στις τρεις ερωτήσεις (η ομάδα Ελέγχου κατά 1.29 φορές p < .001 και η Πειραματική ομάδα κατά 1.78 φορές p < .001). Αντίστοιχα σημαντική μεταβολή ύστερα από την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων παρουσιάστηκε και στις ζωγραφιές, καθώς και στις δυο ομάδες το 50% των παιδιών συμπεριέλαβαν το στοιχείο της φωτιάς, το οποίο αρχικά στο pre-test απουσίαζε ολοκληρωτικά. Επιπρόσθετα στις ζωγραφιές της πειραματικής ομάδας εμφανίστηκαν στοιχεία που αντιστοιχούν στις πιθανές αιτίες πρόκλησης της φωτιάς στο δάσος με περισσότερη ποικιλία (τσιγάρα, φωτιά σε ξερά φύλλα), αλλά και στοιχεία κατάσβεσης της φωτιάς, τα οποία απεικονίστηκαν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο εμφανίστηκαν στα ψηφιακά παιχνίδια. Οι γνώσεις για τις φωτιές στα δάση πριν την εφαρμογή των δυο παρεμβάσεων ήταν στατιστικά σημαντικά περισσότερες στην ομάδα Ελέγχου (Mean ± SEM: 2.3 ± .39 έναντι 1.2 ± .24, p = .028). Ύστερα από την υλοποίηση της εκπαιδευτικής παρέμβασης τα παιδιά της Πειραματικής ομάδας αύξησαν τη βαθμολογία τους σε τέτοιο βαθμό ώστε οι αρχικές διαφορές εξαλείφθηκαν με τις δυο ομάδες να μην εμφανίζουν σημαντικές διαφορές (Mean ± SEM: 4.2 ± .51 έναντι 3.6 ± .49, p = NS) Συμπεράσματα: Η αξιοποίηση εκπαιδευτικών ψηφιακών παιχνιδιών, τα οποία είναι ενσωματωμένα σε μια ιστορία αποτελεί μια μέθοδο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη προσχολική εκπαίδευση, καθώς προσδίδει ένα σημαντικό επιπρόσθετο εκπαιδευτικό όφελος (30%) σε σχέση με την ψηφιακή αφήγηση σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Τα εκπαιδευτικά αυτά παιχνίδια οφείλουν να είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες και στις ψηφιακές εμπειρίες της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας και να χαρακτηρίζονται από απλότητα σχεδιασμού, ευκολία εκτέλεσης και ξεκάθαρο αντικειμενικό σκοπό ως προς περιεχόμενο.","Introduction: In modern times, there is increasing interest in the use of digital tools and digital media at various levels of education, either as supporting tools for classical traditional teaching or as autonomous tools for learning. One such educational innovation under investigation is digital games in the classroom with the aim of building knowledge and raising awareness and adopting positive attitudes on various issues, including issues related to the environment. The purpose of this study, which was conducted within the framework of the postgraduate program of the National University of Athens “Information and Communication Technologies for Education” of the Department of Education and Preschool Education, is to compare the digital method of storytelling of a fairy tale with a hybrid method of digital storytelling that incorporates digital games, which were created for the needs of this study. Method: The study was applied to two groups of preschool children aged 5.5 to 6 years, of which the first (Control group, N = 10) watched the digital narration of a fairy tale that describes the adventures of some forest animals when a fire spreads in it and the second (Experimental group, N = 10) watched the digital narration of the same fairy tale and then played three digital games integrated into the flow of the story. Both the story and the three games were created for the needs of the study. The story is entitled “A Fire and a Forest” and the three games focus on human actions to prevent and deal with fire in a forest. Before the storytelling, all participants were asked to draw a picture of how they perceive a forest and to answer three questions about the possible causes of a forest fire, the damage it can cause and the ways to deal with it (pre-Test) and the same questions were asked again after the storytelling and participation in the digital games (post-Test). A statistical analysis was performed between the post-Test and pre-Test responses, as well as between the two groups in both qualitative characteristics and measurable quantities. Results: The two groups significantly improved their knowledge about forest fires and the protection of flora and fauna, as shown by the scores on the three questions (the Control group by 1.29 times p < .001 and the Experimental group by 1.78 times p < .001). A correspondingly significant change after the completion of the interventions was also presented in the drawings, as in both groups 50% of the children included the element of fire, which was initially completely absent in the pre-test. In addition, in the drawings of the experimental group, elements corresponding to the possible causes of forest fires appeared with more variety (cigarettes, fire in dry leaves), as well as elements of fire extinguishing, which were depicted in the same way as they appeared in the digital games. Knowledge about forest fires before the implementation of the two interventions was statistically significantly greater in the Control group (Mean ± SEM: 2.3 ± .39 vs. 1.2 ± .24, p = .028). After the implementation of the educational intervention, the children in the Experimental group increased their scores to such an extent that the initial differences were eliminated with the two groups not showing significant differences (Mean ± SEM: 4.2 ± .51 vs. 3.6 ± .49, p = NS) Conclusions: The use of educational digital games, which are integrated into a story, is a method that can be used in preschool education, as it provides a significant additional educational benefit (30%) compared to digital storytelling in preschool children. These educational games must be adapted to the needs and digital experiences of the specific age group and be characterized by simplicity of design, ease of execution and a clear objective purpose in terms of content."],"dc:identifier":["uoadl:3450571","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3450571"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"dc:title":["«Η αξία της χρήσης ψηφιακών μέσων αφήγησης και ψηφιακών παιχνιδιών σχετικών με την προστασία του δάσους από πυρκαγιές σε παιδιά προσχολικής ηλικίας»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z"}