{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3451952"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3451952","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της ακινητοποίησης του άνω άκρου σε διάφορες θέσεις στην ισορροπία και στη βάδιση σε αθλητές","abstract":"Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η εξακρίβωση της επίδρασης που πιθανόν έχει η ακινητοποίηση του ώμου και του άνω άκρου στη βάδιση και στην ισορροπία, όπως εκτιμάται από 3 λειτουργικές δοκιμασίες. Στην έρευνα συμμετείχαν 39 υγιείς άνδρες (ν = 24) και γυναίκες (ν = 15) αθλητές/τριες, ηλικίας 18- 30 ετών, με φυσιολογικό ΔΜΣ (18,5-24,9), χωρίς ιστορικό τραυματισμών, άλγους ή επεμβάσεων άνω και κάτω άκρων. Σε όλους τους εξεταζόμενους πραγματοποιήθηκε ανάλυση της βάδισης και έμμεσα και της ισορροπίας και του συντονισμού των κινήσεών τους με την χρήση της συσκευής BTS G–WALK. Οι συγκρίσεις των δεικτών ανάμεσα στις ομάδες πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το μοντέλο της ανάλυσης διακύμανσης κατά έναν παράγοντα με επαναληπτικές μετρήσεις (One-way ANOVA repeated measures) και οι συγκρίσεις κατά ζεύγη πραγματοποιήθηκαν με το Bonferroni test. Η τιμή σημαντικότητας p < 0,05 καθορίσθηκε ως επίπεδο στατιστικά σημαντικού αποτελέσματος. Όσον αφορά την δοκιμασία WALK+, oι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p = 0,078 οριακά). Όσον αφορά την δοκιμασία TURN, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά σε κανέναν δείκτη. Όσον αφορά στην δοκιμασία TUG, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη διάρκεια φάσης καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,045). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p= 0,034). Επίσης υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση καθιστός- όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p =0,050). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη αναδεικνύουν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,048) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,046). Το ίδιο ισχύει και για τον δείκτη πλευρική επιτάχυνση καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,001). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγή’ (p = 0,001). Υπήρχε επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση όρθιος-καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,003). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,023) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,002). Τέλος, υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη πλευρική επιτάχυνση όρθιος- καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,004). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,001) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,005). Η δοκιμασία Turn δεν κατέδειξε καμία διαφορά και είναι επομένως η λιγότερο ευαίσθητη για την κατάδειξη της επίδρασης την ακινητοποίησης του άνω άκρου στην βάδιση ενώ στην δοκιμασία walk+ επηρεάστηκε μόνο ένας δείκτης. Η δοκιμασία TUG κατέδειξε σημαντική ευαισθησία στην κατάδειξη του τρόπου με τον οποίο η ακινητοποίηση του άνω άκρου επηρεάζει την λειτουργία της βάδισης και του συντονισμού του εξεταζόμενου και μάλιστα χωρίς να έχει υποβληθεί σε χειρουργική θεραπεία και σε απουσία πάθησης. Η επανάληψη της μελέτης σε ασθενείς είναι πιθανό να οδηγήσει στη διαπίστωση σημαντικότερων μεταβολών.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η εξακρίβωση της επίδρασης που πιθανόν έχει η ακινητοποίηση του ώμου και του άνω άκρου στη βάδιση και στην ισορροπία, όπως εκτιμάται από 3 λειτουργικές δοκιμασίες. Στην έρευνα συμμετείχαν 39 υγιείς άνδρες (ν = 24) και γυναίκες (ν = 15) αθλητές/τριες, ηλικίας 18- 30 ετών, με φυσιολογικό ΔΜΣ (18,5-24,9), χωρίς ιστορικό τραυματισμών, άλγους ή επεμβάσεων άνω και κάτω άκρων. Σε όλους τους εξεταζόμενους πραγματοποιήθηκε ανάλυση της βάδισης και έμμεσα και της ισορροπίας και του συντονισμού των κινήσεών τους με την χρήση της συσκευής BTS G–WALK. Οι συγκρίσεις των δεικτών ανάμεσα στις ομάδες πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το μοντέλο της ανάλυσης διακύμανσης κατά έναν παράγοντα με επαναληπτικές μετρήσεις (One-way ANOVA repeated measures) και οι συγκρίσεις κατά ζεύγη πραγματοποιήθηκαν με το Bonferroni test. Η τιμή σημαντικότητας p &lt; 0,05 καθορίσθηκε ως επίπεδο στατιστικά σημαντικού αποτελέσματος. Όσον αφορά την δοκιμασία WALK+, oι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p = 0,078 οριακά). Όσον αφορά την δοκιμασία TURN, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά σε κανέναν δείκτη. Όσον αφορά στην δοκιμασία TUG, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη διάρκεια φάσης καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,045). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p= 0,034). Επίσης υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση καθιστός- όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p =0,050). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη αναδεικνύουν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,048) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,046). Το ίδιο ισχύει και για τον δείκτη πλευρική επιτάχυνση καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,001). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγή’ (p = 0,001). Υπήρχε επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση όρθιος-καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,003). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,023) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,002). Τέλος, υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη πλευρική επιτάχυνση όρθιος- καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,004). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,001) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,005). Η δοκιμασία Turn δεν κατέδειξε καμία διαφορά και είναι επομένως η λιγότερο ευαίσθητη για την κατάδειξη της επίδρασης την ακινητοποίησης του άνω άκρου στην βάδιση ενώ στην δοκιμασία walk+ επηρεάστηκε μόνο ένας δείκτης. Η δοκιμασία TUG κατέδειξε σημαντική ευαισθησία στην κατάδειξη του τρόπου με τον οποίο η ακινητοποίηση του άνω άκρου επηρεάζει την λειτουργία της βάδισης και του συντονισμού του εξεταζόμενου και μάλιστα χωρίς να έχει υποβληθεί σε χειρουργική θεραπεία και σε απουσία πάθησης. Η επανάληψη της μελέτης σε ασθενείς είναι πιθανό να οδηγήσει στη διαπίστωση σημαντικότερων μεταβολών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννόπουλος Ιωάννης-Εμμανουήλ","Giannopoulos Ioannis-Emmanouil"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3451952"],"render_values":[{"text":"uoadl:3451952","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3451952","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3451952","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3451952","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννόπουλος Ιωάννης-Εμμανουήλ","Giannopoulos Ioannis-Emmanouil"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3451952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3451952"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η εξακρίβωση της επίδρασης που πιθανόν έχει η ακινητοποίηση του ώμου και του άνω άκρου στη βάδιση και στην ισορροπία, όπως εκτιμάται από 3 λειτουργικές δοκιμασίες. Στην έρευνα συμμετείχαν 39 υγιείς άνδρες (ν = 24) και γυναίκες (ν = 15) αθλητές/τριες, ηλικίας 18- 30 ετών, με φυσιολογικό ΔΜΣ (18,5-24,9), χωρίς ιστορικό τραυματισμών, άλγους ή επεμβάσεων άνω και κάτω άκρων. Σε όλους τους εξεταζόμενους πραγματοποιήθηκε ανάλυση της βάδισης και έμμεσα και της ισορροπίας και του συντονισμού των κινήσεών τους με την χρήση της συσκευής BTS G–WALK. Οι συγκρίσεις των δεικτών ανάμεσα στις ομάδες πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το μοντέλο της ανάλυσης διακύμανσης κατά έναν παράγοντα με επαναληπτικές μετρήσεις (One-way ANOVA repeated measures) και οι συγκρίσεις κατά ζεύγη πραγματοποιήθηκαν με το Bonferroni test. Η τιμή σημαντικότητας p < 0,05 καθορίσθηκε ως επίπεδο στατιστικά σημαντικού αποτελέσματος. Όσον αφορά την δοκιμασία WALK+, oι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p = 0,078 οριακά). Όσον αφορά την δοκιμασία TURN, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά σε κανέναν δείκτη. Όσον αφορά στην δοκιμασία TUG, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη διάρκεια φάσης καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,045). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p= 0,034). Επίσης υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση καθιστός- όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p =0,050). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη αναδεικνύουν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,048) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,046). Το ίδιο ισχύει και για τον δείκτη πλευρική επιτάχυνση καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,001). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγή’ (p = 0,001). Υπήρχε επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση όρθιος-καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,003). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,023) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,002). Τέλος, υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη πλευρική επιτάχυνση όρθιος- καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,004). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,001) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,005). Η δοκιμασία Turn δεν κατέδειξε καμία διαφορά και είναι επομένως η λιγότερο ευαίσθητη για την κατάδειξη της επίδρασης την ακινητοποίησης του άνω άκρου στην βάδιση ενώ στην δοκιμασία walk+ επηρεάστηκε μόνο ένας δείκτης. Η δοκιμασία TUG κατέδειξε σημαντική ευαισθησία στην κατάδειξη του τρόπου με τον οποίο η ακινητοποίηση του άνω άκρου επηρεάζει την λειτουργία της βάδισης και του συντονισμού του εξεταζόμενου και μάλιστα χωρίς να έχει υποβληθεί σε χειρουργική θεραπεία και σε απουσία πάθησης. Η επανάληψη της μελέτης σε ασθενείς είναι πιθανό να οδηγήσει στη διαπίστωση σημαντικότερων μεταβολών.","The aim of this postgraduate thesis is to ascertain the potential effect of the immobilization of the shoulder and the upper limb on the walking and balance of the patient, by examining three functional tests. The participants of the research were 39 healthy men (ν = 24) and women (ν = 15) who were athletes, 18-30 years old, with a normal BMI (18,5-24,9), that hadn’t reported any case history of injuries, pain, or upper and low limb surgeries. The apparatus BTS G–WALK was used for every participant, analyzing their waking and indirectly the balance and the coordination of their movements. Comparisons of indicators between groups were performed using the One-way ANOVA repeated measures model, and pairwise comparisons were performed with the Bonferroni test. A significance value of p < 0,05 was defined as the level of statistically significant result. As far as WALK+ test is concerned, the pair comparisons revealed a difference between the group of “free upper limb” and the group of “immobilization at 30 degrees of abduction” (p = 0,078). Regarding the TURN test, no statistically significant difference was observed in any index. As for the TUG test, a statistically significant difference was found in the index of sitting- standing phase duration between the compared groups (p = 0,045). Pairwise comparisons revealed a difference between the “free upper limb” and 'immobilization at 30 degrees of abduction' groups (p = 0,034). Furthermore, there was a statistically significant difference in the sitting-standing anteroposterior acceleration index between the compared groups (p = 0,050). Pairwise comparisons show a difference between the “immobilization at 30 degrees of abduction” group and the “free upper limb” (p = 0,048) and “simple immobilization” (p = 0,046) groups. The same is true for the sit- standing lateral acceleration index between the compared groups (p = 0,001). Pairwise comparisons revealed a difference between the “free upper extremity” and “immobilization at 30 degrees of abduction” groups (p = 0,001). There was also a statistically significant difference in the standing-sitting anteroposterior acceleration index between the compared groups (p = 0,003). Pairwise comparisons revealed a difference between the “immobilization at 30 degrees of abduction” group and the “free upper extremity” (p = 0,023) and “simple immobilization” (p = 0,002) groups. Finally, there was a statistically significant difference in the standing-sitting lateral acceleration index between the compared groups (p = 0,004). Pairwise comparisons revealed a difference between the “immobilization at 30 degrees of abduction” group and the 'free upper extremity' (p = 0,001) and “simple immobilization” (p = 0,005) groups. The Turn test showed no difference and is therefore the least sensitive for showing the effect of upper limb immobilization on walking, while the walk+ test only affected one index. The TUG test demonstrated significant sensitivity in showing how immobilization of the upper limb affects the subject's gait and coordination function even without having undergone surgical treatment and in the absence of disease. Repeating the study in patients is likely to lead to finding more significant changes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της ακινητοποίησης του άνω άκρου σε διάφορες θέσεις στην ισορροπία και στη βάδιση σε αθλητές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννόπουλος Ιωάννης-Εμμανουήλ","Giannopoulos Ioannis-Emmanouil"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η εξακρίβωση της επίδρασης που πιθανόν έχει η ακινητοποίηση του ώμου και του άνω άκρου στη βάδιση και στην ισορροπία, όπως εκτιμάται από 3 λειτουργικές δοκιμασίες. Στην έρευνα συμμετείχαν 39 υγιείς άνδρες (ν = 24) και γυναίκες (ν = 15) αθλητές/τριες, ηλικίας 18- 30 ετών, με φυσιολογικό ΔΜΣ (18,5-24,9), χωρίς ιστορικό τραυματισμών, άλγους ή επεμβάσεων άνω και κάτω άκρων. Σε όλους τους εξεταζόμενους πραγματοποιήθηκε ανάλυση της βάδισης και έμμεσα και της ισορροπίας και του συντονισμού των κινήσεών τους με την χρήση της συσκευής BTS G–WALK. Οι συγκρίσεις των δεικτών ανάμεσα στις ομάδες πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το μοντέλο της ανάλυσης διακύμανσης κατά έναν παράγοντα με επαναληπτικές μετρήσεις (One-way ANOVA repeated measures) και οι συγκρίσεις κατά ζεύγη πραγματοποιήθηκαν με το Bonferroni test. Η τιμή σημαντικότητας p < 0,05 καθορίσθηκε ως επίπεδο στατιστικά σημαντικού αποτελέσματος. Όσον αφορά την δοκιμασία WALK+, oι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p = 0,078 οριακά). Όσον αφορά την δοκιμασία TURN, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά σε κανέναν δείκτη. Όσον αφορά στην δοκιμασία TUG, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη διάρκεια φάσης καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,045). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ (p= 0,034). Επίσης υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση καθιστός- όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p =0,050). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη αναδεικνύουν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,048) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,046). Το ίδιο ισχύει και για τον δείκτη πλευρική επιτάχυνση καθιστός-όρθιος ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,001). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ελεύθερο άνω άκρο’ και ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγή’ (p = 0,001). Υπήρχε επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη προσθιοπίσθια επιτάχυνση όρθιος-καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,003). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,023) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,002). Τέλος, υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη πλευρική επιτάχυνση όρθιος- καθιστός ανάμεσα στις συγκρινόμενες ομάδες (p = 0,004). Οι συγκρίσεις κατά ζεύγη ανέδειξαν διαφορά ανάμεσα στην ομάδα ‘ακινητοποίηση 30 μοιρών απαγωγής’ με τις ομάδες ‘ελεύθερο άνω άκρο’ (p = 0,001) και ‘απλή ακινητοποίηση’ (p = 0,005). Η δοκιμασία Turn δεν κατέδειξε καμία διαφορά και είναι επομένως η λιγότερο ευαίσθητη για την κατάδειξη της επίδρασης την ακινητοποίησης του άνω άκρου στην βάδιση ενώ στην δοκιμασία walk+ επηρεάστηκε μόνο ένας δείκτης. Η δοκιμασία TUG κατέδειξε σημαντική ευαισθησία στην κατάδειξη του τρόπου με τον οποίο η ακινητοποίηση του άνω άκρου επηρεάζει την λειτουργία της βάδισης και του συντονισμού του εξεταζόμενου και μάλιστα χωρίς να έχει υποβληθεί σε χειρουργική θεραπεία και σε απουσία πάθησης. Η επανάληψη της μελέτης σε ασθενείς είναι πιθανό να οδηγήσει στη διαπίστωση σημαντικότερων μεταβολών.","The aim of this postgraduate thesis is to ascertain the potential effect of the immobilization of the shoulder and the upper limb on the walking and balance of the patient, by examining three functional tests. The participants of the research were 39 healthy men (ν = 24) and women (ν = 15) who were athletes, 18-30 years old, with a normal BMI (18,5-24,9), that hadn’t reported any case history of injuries, pain, or upper and low limb surgeries. The apparatus BTS G–WALK was used for every participant, analyzing their waking and indirectly the balance and the coordination of their movements. Comparisons of indicators between groups were performed using the One-way ANOVA repeated measures model, and pairwise comparisons were performed with the Bonferroni test. A significance value of p < 0,05 was defined as the level of statistically significant result. As far as WALK+ test is concerned, the pair comparisons revealed a difference between the group of “free upper limb” and the group of “immobilization at 30 degrees of abduction” (p = 0,078). Regarding the TURN test, no statistically significant difference was observed in any index. As for the TUG test, a statistically significant difference was found in the index of sitting- standing phase duration between the compared groups (p = 0,045). Pairwise comparisons revealed a difference between the “free upper limb” and 'immobilization at 30 degrees of abduction' groups (p = 0,034). Furthermore, there was a statistically significant difference in the sitting-standing anteroposterior acceleration index between the compared groups (p = 0,050). Pairwise comparisons show a difference between the “immobilization at 30 degrees of abduction” group and the “free upper limb” (p = 0,048) and “simple immobilization” (p = 0,046) groups. The same is true for the sit- standing lateral acceleration index between the compared groups (p = 0,001). Pairwise comparisons revealed a difference between the “free upper extremity” and “immobilization at 30 degrees of abduction” groups (p = 0,001). There was also a statistically significant difference in the standing-sitting anteroposterior acceleration index between the compared groups (p = 0,003). Pairwise comparisons revealed a difference between the “immobilization at 30 degrees of abduction” group and the “free upper extremity” (p = 0,023) and “simple immobilization” (p = 0,002) groups. Finally, there was a statistically significant difference in the standing-sitting lateral acceleration index between the compared groups (p = 0,004). Pairwise comparisons revealed a difference between the “immobilization at 30 degrees of abduction” group and the 'free upper extremity' (p = 0,001) and “simple immobilization” (p = 0,005) groups. The Turn test showed no difference and is therefore the least sensitive for showing the effect of upper limb immobilization on walking, while the walk+ test only affected one index. The TUG test demonstrated significant sensitivity in showing how immobilization of the upper limb affects the subject's gait and coordination function even without having undergone surgical treatment and in the absence of disease. Repeating the study in patients is likely to lead to finding more significant changes."],"dc:identifier":["uoadl:3451952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3451952"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η επίδραση της ακινητοποίησης του άνω άκρου σε διάφορες θέσεις στην ισορροπία και στη βάδιση σε αθλητές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z"}