{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452715"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452715","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις στην HCV","abstract":"Μια από τις μεγαλύτερες αιτίες θανάτου που σχετίζονται με το ήπαρ είναι η χρόνια λοίμωξη από HCV. Την τελευταία δεκαετία η θεραπεία είχε βασιστεί στο συνδυασμό πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης, όμως η ιική απόκριση δεν ήταν η επιθυμητή. Το 2011 εγκρίθηκαν αναστολείς πρωτεάσης του HCV για τη θεραπεία του γονότυπου 1, ωστόσο τα φάρμακα boseprevir και telaprevir είχαν μεγαλύτερη τοξικότητα και κόστος. Από το 2013 και μετά όμως που υιοθετήθηκαν νέα φάρμακα πιο αποτελεσματικά, με εξαιρετική αντοχή και μικρότερη τοξικότητα, έχει δημιουργηθεί ένα νέο θεραπευτικό περιβάλλον με συντομότερες θεραπείες και σχήματα χωρίς PEG/RBV.","abstract_html":"Μια από τις μεγαλύτερες αιτίες θανάτου που σχετίζονται με το ήπαρ είναι η χρόνια λοίμωξη από HCV. Την τελευταία δεκαετία η θεραπεία είχε βασιστεί στο συνδυασμό πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης, όμως η ιική απόκριση δεν ήταν η επιθυμητή. Το 2011 εγκρίθηκαν αναστολείς πρωτεάσης του HCV για τη θεραπεία του γονότυπου 1, ωστόσο τα φάρμακα boseprevir και telaprevir είχαν μεγαλύτερη τοξικότητα και κόστος. Από το 2013 και μετά όμως που υιοθετήθηκαν νέα φάρμακα πιο αποτελεσματικά, με εξαιρετική αντοχή και μικρότερη τοξικότητα, έχει δημιουργηθεί ένα νέο θεραπευτικό περιβάλλον με συντομότερες θεραπείες και σχήματα χωρίς PEG/RBV.","abstract_has_math":false,"creators":["Φίλιππα Χριστίνα","Filippa Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452715"],"render_values":[{"text":"uoadl:3452715","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452715","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452715","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3452715","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φίλιππα Χριστίνα","Filippa Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452715","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452715"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μια από τις μεγαλύτερες αιτίες θανάτου που σχετίζονται με το ήπαρ είναι η χρόνια λοίμωξη από HCV. Την τελευταία δεκαετία η θεραπεία είχε βασιστεί στο συνδυασμό πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης, όμως η ιική απόκριση δεν ήταν η επιθυμητή. Το 2011 εγκρίθηκαν αναστολείς πρωτεάσης του HCV για τη θεραπεία του γονότυπου 1, ωστόσο τα φάρμακα boseprevir και telaprevir είχαν μεγαλύτερη τοξικότητα και κόστος. Από το 2013 και μετά όμως που υιοθετήθηκαν νέα φάρμακα πιο αποτελεσματικά, με εξαιρετική αντοχή και μικρότερη τοξικότητα, έχει δημιουργηθεί ένα νέο θεραπευτικό περιβάλλον με συντομότερες θεραπείες και σχήματα χωρίς PEG/RBV.","One of the leading liver-related causes of death is the chronic HCV infection. Over the corse of the last decate, the therapy was based on the combination of pegylated interferone and rebavirine, but the virologic response was not the expected one. In 2011, HCV protease inhibitors for the therapy of were approved for the therapy of genotype 1, but boseprevir and telaprevir medicines had higher toxicity and cost. Since 2013, though, with the adoption of newer, more effective, ultra resistant and lower toxicity medicines, a new therapeutic setting with sorter PEG/RBV free therapies, has been treated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις στην HCV"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φίλιππα Χριστίνα","Filippa Christina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Μια από τις μεγαλύτερες αιτίες θανάτου που σχετίζονται με το ήπαρ είναι η χρόνια λοίμωξη από HCV. Την τελευταία δεκαετία η θεραπεία είχε βασιστεί στο συνδυασμό πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης, όμως η ιική απόκριση δεν ήταν η επιθυμητή. Το 2011 εγκρίθηκαν αναστολείς πρωτεάσης του HCV για τη θεραπεία του γονότυπου 1, ωστόσο τα φάρμακα boseprevir και telaprevir είχαν μεγαλύτερη τοξικότητα και κόστος. Από το 2013 και μετά όμως που υιοθετήθηκαν νέα φάρμακα πιο αποτελεσματικά, με εξαιρετική αντοχή και μικρότερη τοξικότητα, έχει δημιουργηθεί ένα νέο θεραπευτικό περιβάλλον με συντομότερες θεραπείες και σχήματα χωρίς PEG/RBV.","One of the leading liver-related causes of death is the chronic HCV infection. Over the corse of the last decate, the therapy was based on the combination of pegylated interferone and rebavirine, but the virologic response was not the expected one. In 2011, HCV protease inhibitors for the therapy of were approved for the therapy of genotype 1, but boseprevir and telaprevir medicines had higher toxicity and cost. Since 2013, though, with the adoption of newer, more effective, ultra resistant and lower toxicity medicines, a new therapeutic setting with sorter PEG/RBV free therapies, has been treated."],"dc:identifier":["uoadl:3452715","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452715"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις στην HCV"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z"}