{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452719"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452719","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο θεσμός της εμφύτευσης από την Εξάβιβλο του Αρμενοπούλου στους τοπικούς αστικούς κώδικες του 19ου αιώνα","abstract":"H παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με το θεσμό της εμφύτευσης ως μορφή εκμετάλλευσης ακινήτων από τα υστεροβυζαντινά χρόνια έως τον 19ο αιώνα, εξετάζοντάς τον μέσα από τους βασικούς κώδικες αυτής της χρονικής περιόδου. Ο εν λόγω θεσμός εμπράγματης φύσης, με ιστορία που ανάγεται στην ελληνική αρχαιότητα, διαπέρασε όλες τις δικαιοταξίες και επιβίωσε ανά τους αιώνες, με διαφοροποιημένο περιεχόμενο και ορολογία, ανάλογα με την περιοχή, την εποχή και τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες. Αρχικώς χρησιμοποιήθηκε σε διευρυμένο επίπεδο στο Βυζαντινό Κράτος, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι τεράστιες χέρσες εκτάσεις του. Ως εκ τούτου πολλοί Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ασχολήθηκαν με την οριοθέτηση του νομικού θεσμού και τη διασαφήνιση των επιμέρους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των εμπλεκομένων μερών, εισάγοντας διατάξεις, οι οποίες εν συνεχεία συμπεριλήφθηκαν σε κωδικοποιήσεις και νομικά έργα των επομένων ετών, καταλήγοντας έτσι και στην Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου. Κατά την Τουρκοκρατία, ο εμφυτευτικός θεσμός επιβίωσε στους Κώδικες των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών και σε Νομοκανόνες που εφάρμοζαν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια της εποχής, επιφορτισμένα με την επίλυση των ιδιωτικών διαφορών των ορθοδόξων. Στη Δύση δε, η οποία ασπάστηκε το φεουδαλικό νομικό σύστημα, ο θεσμός κάνει την επανεμφάνισή του, στους νεότερους Αστικούς Κώδικες ανεξάρτητων Βασιλείων του 19ου αιώνα, που ακολούθησαν τον Ναπολεόντειο. Τέλος, μετά τη σταδιακή απελευθέρωση ελληνικών περιοχών, την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, την αυτονόμηση των Ιονίων νήσων, των νήσων της Σάμου και της Κρήτης, σχετικές διατάξεις συμπεριλήφθηκαν στον Ιόνιο Αστικό Κώδικα, στο Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα και τελικά στον Σαμιακό Αστικό Κώδικα και στον Κρητικό Αστικό Κώδικα. Στην παρούσα εργασία, αρχικώς γίνεται μία συνοπτική εισαγωγή πάνω στην ιστορία του θεσμού από την εμφάνισή του έως τα υστεροβυζαντινά χρόνια. Εν συνεχεία, με χρονολογική σειρά μεταφέρονται οι σχετικές με την εμφύτευση διατάξεις από τα βασικότερα νομικά έργα και κώδικες μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα : Την Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου (1345), το νομοκανόνα της Βακτηρίας Αρχιερέων (1645), το Νομικόν Πρόχειρον του Μιχαήλ Φωτεινόπουλου (1766), το Συνταγμάτιον Νομικόν του Αλέξανδρου Υψηλάντη (1780), τον Πολιτικό Κώδικα του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας (1817), τον Πολιτικό Κώδικα της Ουγγροβλαχίας (1818), τους Αστικούς Νόμους του Βασιλείου των Δύο Σικελιών Ιταλίας (1819), τον Ιόνιο Αστικό Κώδικα (1841), τον Αστικό Κώδικα του Βασιλείου της Ιταλίας (1865), το Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα (1874), τον Αστικό Κώδικα της Ηγεμονίας της Σάμου (1899) και τέλος, τον Αστικό Κώδικα της Κρητικής Πολιτείας (1904). Όπου κρίθηκε απαραίτητο από την γράφουσα, συμπεριλήφθηκαν και κάποια ιστορικά στοιχεία, για την καλύτερη κατανόηση του θεσμού, ενώ αφιερώθηκε και ένα κεφάλαιο της παρούσας για την κατανόηση της πρακτικής όψης του, μέσω σχετικής νομολογίας και συλλογής εθίμων από το έτος 1345 έως το έτος 1810. Επίσης, περιλαμβάνεται ένα κεφάλαιο σχετικό με την απάλειψη του θεσμού από τον Ελληνικό Αστικό Κώδικα (1946), ενώ τέλος, εξάγονται κάποια συμπεράσματα από τη συνδυαστική εξέταση των επιμέρους τμημάτων της εργασίας.","abstract_html":"H παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με το θεσμό της εμφύτευσης ως μορφή εκμετάλλευσης ακινήτων από τα υστεροβυζαντινά χρόνια έως τον 19ο αιώνα, εξετάζοντάς τον μέσα από τους βασικούς κώδικες αυτής της χρονικής περιόδου. Ο εν λόγω θεσμός εμπράγματης φύσης, με ιστορία που ανάγεται στην ελληνική αρχαιότητα, διαπέρασε όλες τις δικαιοταξίες και επιβίωσε ανά τους αιώνες, με διαφοροποιημένο περιεχόμενο και ορολογία, ανάλογα με την περιοχή, την εποχή και τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες. Αρχικώς χρησιμοποιήθηκε σε διευρυμένο επίπεδο στο Βυζαντινό Κράτος, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι τεράστιες χέρσες εκτάσεις του. Ως εκ τούτου πολλοί Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ασχολήθηκαν με την οριοθέτηση του νομικού θεσμού και τη διασαφήνιση των επιμέρους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των εμπλεκομένων μερών, εισάγοντας διατάξεις, οι οποίες εν συνεχεία συμπεριλήφθηκαν σε κωδικοποιήσεις και νομικά έργα των επομένων ετών, καταλήγοντας έτσι και στην Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου. Κατά την Τουρκοκρατία, ο εμφυτευτικός θεσμός επιβίωσε στους Κώδικες των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών και σε Νομοκανόνες που εφάρμοζαν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια της εποχής, επιφορτισμένα με την επίλυση των ιδιωτικών διαφορών των ορθοδόξων. Στη Δύση δε, η οποία ασπάστηκε το φεουδαλικό νομικό σύστημα, ο θεσμός κάνει την επανεμφάνισή του, στους νεότερους Αστικούς Κώδικες ανεξάρτητων Βασιλείων του 19ου αιώνα, που ακολούθησαν τον Ναπολεόντειο. Τέλος, μετά τη σταδιακή απελευθέρωση ελληνικών περιοχών, την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, την αυτονόμηση των Ιονίων νήσων, των νήσων της Σάμου και της Κρήτης, σχετικές διατάξεις συμπεριλήφθηκαν στον Ιόνιο Αστικό Κώδικα, στο Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα και τελικά στον Σαμιακό Αστικό Κώδικα και στον Κρητικό Αστικό Κώδικα. Στην παρούσα εργασία, αρχικώς γίνεται μία συνοπτική εισαγωγή πάνω στην ιστορία του θεσμού από την εμφάνισή του έως τα υστεροβυζαντινά χρόνια. Εν συνεχεία, με χρονολογική σειρά μεταφέρονται οι σχετικές με την εμφύτευση διατάξεις από τα βασικότερα νομικά έργα και κώδικες μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα : Την Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου (1345), το νομοκανόνα της Βακτηρίας Αρχιερέων (1645), το Νομικόν Πρόχειρον του Μιχαήλ Φωτεινόπουλου (1766), το Συνταγμάτιον Νομικόν του Αλέξανδρου Υψηλάντη (1780), τον Πολιτικό Κώδικα του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας (1817), τον Πολιτικό Κώδικα της Ουγγροβλαχίας (1818), τους Αστικούς Νόμους του Βασιλείου των Δύο Σικελιών Ιταλίας (1819), τον Ιόνιο Αστικό Κώδικα (1841), τον Αστικό Κώδικα του Βασιλείου της Ιταλίας (1865), το Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα (1874), τον Αστικό Κώδικα της Ηγεμονίας της Σάμου (1899) και τέλος, τον Αστικό Κώδικα της Κρητικής Πολιτείας (1904). Όπου κρίθηκε απαραίτητο από την γράφουσα, συμπεριλήφθηκαν και κάποια ιστορικά στοιχεία, για την καλύτερη κατανόηση του θεσμού, ενώ αφιερώθηκε και ένα κεφάλαιο της παρούσας για την κατανόηση της πρακτικής όψης του, μέσω σχετικής νομολογίας και συλλογής εθίμων από το έτος 1345 έως το έτος 1810. Επίσης, περιλαμβάνεται ένα κεφάλαιο σχετικό με την απάλειψη του θεσμού από τον Ελληνικό Αστικό Κώδικα (1946), ενώ τέλος, εξάγονται κάποια συμπεράσματα από τη συνδυαστική εξέταση των επιμέρους τμημάτων της εργασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρίδη Κωνσταντίνα","Makridi Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452719"],"render_values":[{"text":"uoadl:3452719","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452719","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452719","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3452719","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρίδη Κωνσταντίνα","Makridi Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452719"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με το θεσμό της εμφύτευσης ως μορφή εκμετάλλευσης ακινήτων από τα υστεροβυζαντινά χρόνια έως τον 19ο αιώνα, εξετάζοντάς τον μέσα από τους βασικούς κώδικες αυτής της χρονικής περιόδου. Ο εν λόγω θεσμός εμπράγματης φύσης, με ιστορία που ανάγεται στην ελληνική αρχαιότητα, διαπέρασε όλες τις δικαιοταξίες και επιβίωσε ανά τους αιώνες, με διαφοροποιημένο περιεχόμενο και ορολογία, ανάλογα με την περιοχή, την εποχή και τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες. Αρχικώς χρησιμοποιήθηκε σε διευρυμένο επίπεδο στο Βυζαντινό Κράτος, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι τεράστιες χέρσες εκτάσεις του. Ως εκ τούτου πολλοί Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ασχολήθηκαν με την οριοθέτηση του νομικού θεσμού και τη διασαφήνιση των επιμέρους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των εμπλεκομένων μερών, εισάγοντας διατάξεις, οι οποίες εν συνεχεία συμπεριλήφθηκαν σε κωδικοποιήσεις και νομικά έργα των επομένων ετών, καταλήγοντας έτσι και στην Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου. Κατά την Τουρκοκρατία, ο εμφυτευτικός θεσμός επιβίωσε στους Κώδικες των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών και σε Νομοκανόνες που εφάρμοζαν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια της εποχής, επιφορτισμένα με την επίλυση των ιδιωτικών διαφορών των ορθοδόξων. Στη Δύση δε, η οποία ασπάστηκε το φεουδαλικό νομικό σύστημα, ο θεσμός κάνει την επανεμφάνισή του, στους νεότερους Αστικούς Κώδικες ανεξάρτητων Βασιλείων του 19ου αιώνα, που ακολούθησαν τον Ναπολεόντειο. Τέλος, μετά τη σταδιακή απελευθέρωση ελληνικών περιοχών, την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, την αυτονόμηση των Ιονίων νήσων, των νήσων της Σάμου και της Κρήτης, σχετικές διατάξεις συμπεριλήφθηκαν στον Ιόνιο Αστικό Κώδικα, στο Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα και τελικά στον Σαμιακό Αστικό Κώδικα και στον Κρητικό Αστικό Κώδικα. Στην παρούσα εργασία, αρχικώς γίνεται μία συνοπτική εισαγωγή πάνω στην ιστορία του θεσμού από την εμφάνισή του έως τα υστεροβυζαντινά χρόνια. Εν συνεχεία, με χρονολογική σειρά μεταφέρονται οι σχετικές με την εμφύτευση διατάξεις από τα βασικότερα νομικά έργα και κώδικες μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα : Την Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου (1345), το νομοκανόνα της Βακτηρίας Αρχιερέων (1645), το Νομικόν Πρόχειρον του Μιχαήλ Φωτεινόπουλου (1766), το Συνταγμάτιον Νομικόν του Αλέξανδρου Υψηλάντη (1780), τον Πολιτικό Κώδικα του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας (1817), τον Πολιτικό Κώδικα της Ουγγροβλαχίας (1818), τους Αστικούς Νόμους του Βασιλείου των Δύο Σικελιών Ιταλίας (1819), τον Ιόνιο Αστικό Κώδικα (1841), τον Αστικό Κώδικα του Βασιλείου της Ιταλίας (1865), το Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα (1874), τον Αστικό Κώδικα της Ηγεμονίας της Σάμου (1899) και τέλος, τον Αστικό Κώδικα της Κρητικής Πολιτείας (1904). Όπου κρίθηκε απαραίτητο από την γράφουσα, συμπεριλήφθηκαν και κάποια ιστορικά στοιχεία, για την καλύτερη κατανόηση του θεσμού, ενώ αφιερώθηκε και ένα κεφάλαιο της παρούσας για την κατανόηση της πρακτικής όψης του, μέσω σχετικής νομολογίας και συλλογής εθίμων από το έτος 1345 έως το έτος 1810. Επίσης, περιλαμβάνεται ένα κεφάλαιο σχετικό με την απάλειψη του θεσμού από τον Ελληνικό Αστικό Κώδικα (1946), ενώ τέλος, εξάγονται κάποια συμπεράσματα από τη συνδυαστική εξέταση των επιμέρους τμημάτων της εργασίας.","This thesis deals with the institution of emphyteusis as a form of property exploitation from the late Byzantine years to the 19th century, examining it through the basic legal codes of this time period. This institution, that originates back to Greek antiquity, survived through the centuries, with differentiated content and terminology, depending on the region, the era and the prevailing economic conditions. Initially, in the present paper, a brief introduction on the history of the institution from its appearance to the late Byzantine years is made. Then, in chronological order, the relevant provisions of the most important legal works and codes until the end of the 19th century are stated : The Hexabiblos of Harmenopoulos (1345), the Nomokanonas of Bactria of High Priests (1645), the Nomikon Proxeiron of Michael Foteinopoulos (1766), the Syntagmation Nomikon of Alexandros Ypsilantis (1780), the Political Code of the Principality of Moldavia (1817), the Political Code of Hungary-Wallachia (1818), the Civil Laws of the Kingdom of the Two Sicilies of Italy (1819), the Ionian Civil Code (1841), the Civil Code of the Kingdom of Italy (1865), the \"Civil\" Greek Code Bill (1874), the Civil Code of the Principality of Samos (1899) and finally, the Civil Code of the Cretan State (1904). When it seemed necessary by the author for a better understanding of the institution, some historical elements were also included, while a chapter of the paper is dedicated to understanding its practical aspect, through relevant jurisprudence and a collection of customs from the year 1345 to the year 1810. Also, a chapter related to the elimination of the institution from the Greek Civil Code (1946) is included, while finally, some conclusions are drawn from the combined examination of the individual sections of the paper."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο θεσμός της εμφύτευσης από την Εξάβιβλο του Αρμενοπούλου στους τοπικούς αστικούς κώδικες του 19ου αιώνα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρίδη Κωνσταντίνα","Makridi Konstantina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["H παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με το θεσμό της εμφύτευσης ως μορφή εκμετάλλευσης ακινήτων από τα υστεροβυζαντινά χρόνια έως τον 19ο αιώνα, εξετάζοντάς τον μέσα από τους βασικούς κώδικες αυτής της χρονικής περιόδου. Ο εν λόγω θεσμός εμπράγματης φύσης, με ιστορία που ανάγεται στην ελληνική αρχαιότητα, διαπέρασε όλες τις δικαιοταξίες και επιβίωσε ανά τους αιώνες, με διαφοροποιημένο περιεχόμενο και ορολογία, ανάλογα με την περιοχή, την εποχή και τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες. Αρχικώς χρησιμοποιήθηκε σε διευρυμένο επίπεδο στο Βυζαντινό Κράτος, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι τεράστιες χέρσες εκτάσεις του. Ως εκ τούτου πολλοί Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ασχολήθηκαν με την οριοθέτηση του νομικού θεσμού και τη διασαφήνιση των επιμέρους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των εμπλεκομένων μερών, εισάγοντας διατάξεις, οι οποίες εν συνεχεία συμπεριλήφθηκαν σε κωδικοποιήσεις και νομικά έργα των επομένων ετών, καταλήγοντας έτσι και στην Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου. Κατά την Τουρκοκρατία, ο εμφυτευτικός θεσμός επιβίωσε στους Κώδικες των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών και σε Νομοκανόνες που εφάρμοζαν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια της εποχής, επιφορτισμένα με την επίλυση των ιδιωτικών διαφορών των ορθοδόξων. Στη Δύση δε, η οποία ασπάστηκε το φεουδαλικό νομικό σύστημα, ο θεσμός κάνει την επανεμφάνισή του, στους νεότερους Αστικούς Κώδικες ανεξάρτητων Βασιλείων του 19ου αιώνα, που ακολούθησαν τον Ναπολεόντειο. Τέλος, μετά τη σταδιακή απελευθέρωση ελληνικών περιοχών, την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους, την αυτονόμηση των Ιονίων νήσων, των νήσων της Σάμου και της Κρήτης, σχετικές διατάξεις συμπεριλήφθηκαν στον Ιόνιο Αστικό Κώδικα, στο Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα και τελικά στον Σαμιακό Αστικό Κώδικα και στον Κρητικό Αστικό Κώδικα. Στην παρούσα εργασία, αρχικώς γίνεται μία συνοπτική εισαγωγή πάνω στην ιστορία του θεσμού από την εμφάνισή του έως τα υστεροβυζαντινά χρόνια. Εν συνεχεία, με χρονολογική σειρά μεταφέρονται οι σχετικές με την εμφύτευση διατάξεις από τα βασικότερα νομικά έργα και κώδικες μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα : Την Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου (1345), το νομοκανόνα της Βακτηρίας Αρχιερέων (1645), το Νομικόν Πρόχειρον του Μιχαήλ Φωτεινόπουλου (1766), το Συνταγμάτιον Νομικόν του Αλέξανδρου Υψηλάντη (1780), τον Πολιτικό Κώδικα του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας (1817), τον Πολιτικό Κώδικα της Ουγγροβλαχίας (1818), τους Αστικούς Νόμους του Βασιλείου των Δύο Σικελιών Ιταλίας (1819), τον Ιόνιο Αστικό Κώδικα (1841), τον Αστικό Κώδικα του Βασιλείου της Ιταλίας (1865), το Νομοσχέδιο του «Αστυκού» Ελληνικού Κώδικα (1874), τον Αστικό Κώδικα της Ηγεμονίας της Σάμου (1899) και τέλος, τον Αστικό Κώδικα της Κρητικής Πολιτείας (1904). Όπου κρίθηκε απαραίτητο από την γράφουσα, συμπεριλήφθηκαν και κάποια ιστορικά στοιχεία, για την καλύτερη κατανόηση του θεσμού, ενώ αφιερώθηκε και ένα κεφάλαιο της παρούσας για την κατανόηση της πρακτικής όψης του, μέσω σχετικής νομολογίας και συλλογής εθίμων από το έτος 1345 έως το έτος 1810. Επίσης, περιλαμβάνεται ένα κεφάλαιο σχετικό με την απάλειψη του θεσμού από τον Ελληνικό Αστικό Κώδικα (1946), ενώ τέλος, εξάγονται κάποια συμπεράσματα από τη συνδυαστική εξέταση των επιμέρους τμημάτων της εργασίας.","This thesis deals with the institution of emphyteusis as a form of property exploitation from the late Byzantine years to the 19th century, examining it through the basic legal codes of this time period. This institution, that originates back to Greek antiquity, survived through the centuries, with differentiated content and terminology, depending on the region, the era and the prevailing economic conditions. Initially, in the present paper, a brief introduction on the history of the institution from its appearance to the late Byzantine years is made. Then, in chronological order, the relevant provisions of the most important legal works and codes until the end of the 19th century are stated : The Hexabiblos of Harmenopoulos (1345), the Nomokanonas of Bactria of High Priests (1645), the Nomikon Proxeiron of Michael Foteinopoulos (1766), the Syntagmation Nomikon of Alexandros Ypsilantis (1780), the Political Code of the Principality of Moldavia (1817), the Political Code of Hungary-Wallachia (1818), the Civil Laws of the Kingdom of the Two Sicilies of Italy (1819), the Ionian Civil Code (1841), the Civil Code of the Kingdom of Italy (1865), the \"Civil\" Greek Code Bill (1874), the Civil Code of the Principality of Samos (1899) and finally, the Civil Code of the Cretan State (1904). When it seemed necessary by the author for a better understanding of the institution, some historical elements were also included, while a chapter of the paper is dedicated to understanding its practical aspect, through relevant jurisprudence and a collection of customs from the year 1345 to the year 1810. Also, a chapter related to the elimination of the institution from the Greek Civil Code (1946) is included, while finally, some conclusions are drawn from the combined examination of the individual sections of the paper."],"dc:identifier":["uoadl:3452719","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452719"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο θεσμός της εμφύτευσης από την Εξάβιβλο του Αρμενοπούλου στους τοπικούς αστικούς κώδικες του 19ου αιώνα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:37Z"}