{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452754"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452754","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις του Χορού της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Το παράδειγμα του Ivo van Hove","abstract":"Στην παρούσα Διπλωματική εργασία εξετάζεται η παρουσία του Χορού της αρχαίας τραγωδίας σε σύγχρονες παραστάσεις και πιο συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίον ο σκηνοθέτης Ivo van Hove διαχειρίζεται τον Χορό σε τρεις παραστάσεις του την τελευταία δεκαετία. Στην αρχή γίνεται μία καταγραφή των πολλαπλών λειτουργιών που επιτελεί η παρουσία του Χορού στη δραματουργική σύνθεση και στη σκηνική αναπαράσταση της αρχαίας τραγωδίας. Στη συνέχεια παρατίθενται δύο τυπολογίες που έχει συντάξει ο Patrice Pavis σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (1984, 2008) προσπαθώντας να κατατάξει τις σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις των θεατρικών έργων του κλασικού ρεπερτορίου συνολικά. Αμέσως μετά παρουσιάζονται δύο άλλες τυπολογίες που κατηγοριοποιούν τη σκηνική παρουσία και λειτουργία του Χορού του αρχαίου δράματος στις σύγχρονες σκηνοθεσίες (Patricia Vasseur-Legangneux 2004, Eleni Papalexiou 2005). Οι τρεις παραστάσεις του van Hove που εξετάζονται κατόπιν είναι οι εξής: Αντιγόνη (2015), Ηλέκτρα/Ορέστης (2019), Age of rage (2022). Η ανάλυσή τους εστιάζει κυρίως στον Χορό και βασίζεται σε μία ελεύθερη χρήση του ερωτηματολογίου του Herman Altena, το οποίο είναι μία επεξεργασμένη –εμπλουτισμένη και προσαρμοσμένη στις παραστάσεις αρχαίου δράματος– μορφή του προγενέστερου ερωτηματολογίου του Pavis, το οποίο στόχο είχε να καλύψει παραστάσεις του παγκόσμιου δραματολογίου και όχι μόνο του αρχαίου. Μετά τις αναλύσεις ακολουθούν ένα κεφάλαιο που εξετάζει τον τρόπο και τον βαθμό στον οποίον ενεργοποιούνται οι λειτουργίες του Χορού στις παραστάσεις αναφοράς, και, στη συνέχεια, ένα κεφάλαιο που επιχειρεί την κατάταξη της κάθε παράστασης στις τυπολογίες που έχουν αναφερθεί. Στο τέλος υπάρχει μία συνολική αποτίμηση για τις τρεις παραστάσεις σχετικά με τις λειτουργίες των Χορών και τη θέση τους στις τυπολογίες. Το Ερωτηματολόγιο Ανάλυσης Παράστασης του Altena μεταφράστηκε στα ελληνικά και παρατίθεται στο Παράρτημα. Μετά το Παράρτημα παρατέθηκαν Εικόνες (φωτογραφίες και στιγμιαίες λήψεις) από τις τρεις παραστάσεις, οι οποίες μου παραχωρήθηκαν ευχαρίστως για την ακαδημαϊκή έρευνα, αλλά των οποίων η συμπερίληψη στην αναρτημένη δημοσίως μορφή της διπλωματικής εργασίας δεν ήταν δεκτή για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων.","abstract_html":"Στην παρούσα Διπλωματική εργασία εξετάζεται η παρουσία του Χορού της αρχαίας τραγωδίας σε σύγχρονες παραστάσεις και πιο συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίον ο σκηνοθέτης Ivo van Hove διαχειρίζεται τον Χορό σε τρεις παραστάσεις του την τελευταία δεκαετία. Στην αρχή γίνεται μία καταγραφή των πολλαπλών λειτουργιών που επιτελεί η παρουσία του Χορού στη δραματουργική σύνθεση και στη σκηνική αναπαράσταση της αρχαίας τραγωδίας. Στη συνέχεια παρατίθενται δύο τυπολογίες που έχει συντάξει ο Patrice Pavis σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (1984, 2008) προσπαθώντας να κατατάξει τις σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις των θεατρικών έργων του κλασικού ρεπερτορίου συνολικά. Αμέσως μετά παρουσιάζονται δύο άλλες τυπολογίες που κατηγοριοποιούν τη σκηνική παρουσία και λειτουργία του Χορού του αρχαίου δράματος στις σύγχρονες σκηνοθεσίες (Patricia Vasseur-Legangneux 2004, Eleni Papalexiou 2005). Οι τρεις παραστάσεις του van Hove που εξετάζονται κατόπιν είναι οι εξής: Αντιγόνη (2015), Ηλέκτρα/Ορέστης (2019), Age of rage (2022). Η ανάλυσή τους εστιάζει κυρίως στον Χορό και βασίζεται σε μία ελεύθερη χρήση του ερωτηματολογίου του Herman Altena, το οποίο είναι μία επεξεργασμένη –εμπλουτισμένη και προσαρμοσμένη στις παραστάσεις αρχαίου δράματος– μορφή του προγενέστερου ερωτηματολογίου του Pavis, το οποίο στόχο είχε να καλύψει παραστάσεις του παγκόσμιου δραματολογίου και όχι μόνο του αρχαίου. Μετά τις αναλύσεις ακολουθούν ένα κεφάλαιο που εξετάζει τον τρόπο και τον βαθμό στον οποίον ενεργοποιούνται οι λειτουργίες του Χορού στις παραστάσεις αναφοράς, και, στη συνέχεια, ένα κεφάλαιο που επιχειρεί την κατάταξη της κάθε παράστασης στις τυπολογίες που έχουν αναφερθεί. Στο τέλος υπάρχει μία συνολική αποτίμηση για τις τρεις παραστάσεις σχετικά με τις λειτουργίες των Χορών και τη θέση τους στις τυπολογίες. Το Ερωτηματολόγιο Ανάλυσης Παράστασης του Altena μεταφράστηκε στα ελληνικά και παρατίθεται στο Παράρτημα. Μετά το Παράρτημα παρατέθηκαν Εικόνες (φωτογραφίες και στιγμιαίες λήψεις) από τις τρεις παραστάσεις, οι οποίες μου παραχωρήθηκαν ευχαρίστως για την ακαδημαϊκή έρευνα, αλλά των οποίων η συμπερίληψη στην αναρτημένη δημοσίως μορφή της διπλωματικής εργασίας δεν ήταν δεκτή για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαλκιάς Αθανάσιος","Chalkias Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452754"],"render_values":[{"text":"uoadl:3452754","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452754","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452754","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3452754","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαλκιάς Αθανάσιος","Chalkias Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452754","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452754"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα Διπλωματική εργασία εξετάζεται η παρουσία του Χορού της αρχαίας τραγωδίας σε σύγχρονες παραστάσεις και πιο συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίον ο σκηνοθέτης Ivo van Hove διαχειρίζεται τον Χορό σε τρεις παραστάσεις του την τελευταία δεκαετία. Στην αρχή γίνεται μία καταγραφή των πολλαπλών λειτουργιών που επιτελεί η παρουσία του Χορού στη δραματουργική σύνθεση και στη σκηνική αναπαράσταση της αρχαίας τραγωδίας. Στη συνέχεια παρατίθενται δύο τυπολογίες που έχει συντάξει ο Patrice Pavis σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (1984, 2008) προσπαθώντας να κατατάξει τις σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις των θεατρικών έργων του κλασικού ρεπερτορίου συνολικά. Αμέσως μετά παρουσιάζονται δύο άλλες τυπολογίες που κατηγοριοποιούν τη σκηνική παρουσία και λειτουργία του Χορού του αρχαίου δράματος στις σύγχρονες σκηνοθεσίες (Patricia Vasseur-Legangneux 2004, Eleni Papalexiou 2005). Οι τρεις παραστάσεις του van Hove που εξετάζονται κατόπιν είναι οι εξής: Αντιγόνη (2015), Ηλέκτρα/Ορέστης (2019), Age of rage (2022). Η ανάλυσή τους εστιάζει κυρίως στον Χορό και βασίζεται σε μία ελεύθερη χρήση του ερωτηματολογίου του Herman Altena, το οποίο είναι μία επεξεργασμένη –εμπλουτισμένη και προσαρμοσμένη στις παραστάσεις αρχαίου δράματος– μορφή του προγενέστερου ερωτηματολογίου του Pavis, το οποίο στόχο είχε να καλύψει παραστάσεις του παγκόσμιου δραματολογίου και όχι μόνο του αρχαίου. Μετά τις αναλύσεις ακολουθούν ένα κεφάλαιο που εξετάζει τον τρόπο και τον βαθμό στον οποίον ενεργοποιούνται οι λειτουργίες του Χορού στις παραστάσεις αναφοράς, και, στη συνέχεια, ένα κεφάλαιο που επιχειρεί την κατάταξη της κάθε παράστασης στις τυπολογίες που έχουν αναφερθεί. Στο τέλος υπάρχει μία συνολική αποτίμηση για τις τρεις παραστάσεις σχετικά με τις λειτουργίες των Χορών και τη θέση τους στις τυπολογίες. Το Ερωτηματολόγιο Ανάλυσης Παράστασης του Altena μεταφράστηκε στα ελληνικά και παρατίθεται στο Παράρτημα. Μετά το Παράρτημα παρατέθηκαν Εικόνες (φωτογραφίες και στιγμιαίες λήψεις) από τις τρεις παραστάσεις, οι οποίες μου παραχωρήθηκαν ευχαρίστως για την ακαδημαϊκή έρευνα, αλλά των οποίων η συμπερίληψη στην αναρτημένη δημοσίως μορφή της διπλωματικής εργασίας δεν ήταν δεκτή για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων.","This thesis examines the presence of the Chorus of ancient tragedy in contemporary performances and more specifically the way in which the director Ivo van Hove manages the Chorus in three of his performances in the last decade. At the outset, an account is given of the multiple functions that the presence of the Chorus performs in the dramaturgical composition and stage representation of ancient tragedy. Then, two typologies drawn up by Patrice Pavis in different time periods (1984, 2008) are presented, trying to classify contemporary stage approaches to theatrical plays of the classical repertoire in general. Immediately afterwards, two other typologies are presented that categorize the stage presence and function of the Chorus of ancient drama in contemporary stage productions (Patricia Vasseur-Legangneux 2004, Eleni Papalexiou 2005). The three performances of van Hove that are examined next are: Antigone (2015), Orestes (2019), Age of rage (2022). Their analysis focuses mainly on the Chorus and is done with a free use of Herman Altena’s questionnaire, which is an edited version of Pavis’ earlier questionnaire that has been enriched and adapted to ancient drama performances. The analyses are followed by a chapter that examines how and to what extent the functions of Chorus are activated in the reference performances and a chapter that attempts to classify each performance into the typologies that have been mentioned. Finally, there is an overall assessment of the three performances in terms of the functions of the Choruses and their position in the typologies. Altena’s questionnaire was translated into Greek and is provided in the Appendix. Τhe Appendix is followed by images (photos and snapshots) from the three performances, the use of which was kindly allowed for academic research, while their inclusion in the publicly posted version of the thesis was not possible for copyright reasons."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις του Χορού της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Το παράδειγμα του Ivo van Hove"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαλκιάς Αθανάσιος","Chalkias Athanasios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Στην παρούσα Διπλωματική εργασία εξετάζεται η παρουσία του Χορού της αρχαίας τραγωδίας σε σύγχρονες παραστάσεις και πιο συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίον ο σκηνοθέτης Ivo van Hove διαχειρίζεται τον Χορό σε τρεις παραστάσεις του την τελευταία δεκαετία. Στην αρχή γίνεται μία καταγραφή των πολλαπλών λειτουργιών που επιτελεί η παρουσία του Χορού στη δραματουργική σύνθεση και στη σκηνική αναπαράσταση της αρχαίας τραγωδίας. Στη συνέχεια παρατίθενται δύο τυπολογίες που έχει συντάξει ο Patrice Pavis σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (1984, 2008) προσπαθώντας να κατατάξει τις σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις των θεατρικών έργων του κλασικού ρεπερτορίου συνολικά. Αμέσως μετά παρουσιάζονται δύο άλλες τυπολογίες που κατηγοριοποιούν τη σκηνική παρουσία και λειτουργία του Χορού του αρχαίου δράματος στις σύγχρονες σκηνοθεσίες (Patricia Vasseur-Legangneux 2004, Eleni Papalexiou 2005). Οι τρεις παραστάσεις του van Hove που εξετάζονται κατόπιν είναι οι εξής: Αντιγόνη (2015), Ηλέκτρα/Ορέστης (2019), Age of rage (2022). Η ανάλυσή τους εστιάζει κυρίως στον Χορό και βασίζεται σε μία ελεύθερη χρήση του ερωτηματολογίου του Herman Altena, το οποίο είναι μία επεξεργασμένη –εμπλουτισμένη και προσαρμοσμένη στις παραστάσεις αρχαίου δράματος– μορφή του προγενέστερου ερωτηματολογίου του Pavis, το οποίο στόχο είχε να καλύψει παραστάσεις του παγκόσμιου δραματολογίου και όχι μόνο του αρχαίου. Μετά τις αναλύσεις ακολουθούν ένα κεφάλαιο που εξετάζει τον τρόπο και τον βαθμό στον οποίον ενεργοποιούνται οι λειτουργίες του Χορού στις παραστάσεις αναφοράς, και, στη συνέχεια, ένα κεφάλαιο που επιχειρεί την κατάταξη της κάθε παράστασης στις τυπολογίες που έχουν αναφερθεί. Στο τέλος υπάρχει μία συνολική αποτίμηση για τις τρεις παραστάσεις σχετικά με τις λειτουργίες των Χορών και τη θέση τους στις τυπολογίες. Το Ερωτηματολόγιο Ανάλυσης Παράστασης του Altena μεταφράστηκε στα ελληνικά και παρατίθεται στο Παράρτημα. Μετά το Παράρτημα παρατέθηκαν Εικόνες (φωτογραφίες και στιγμιαίες λήψεις) από τις τρεις παραστάσεις, οι οποίες μου παραχωρήθηκαν ευχαρίστως για την ακαδημαϊκή έρευνα, αλλά των οποίων η συμπερίληψη στην αναρτημένη δημοσίως μορφή της διπλωματικής εργασίας δεν ήταν δεκτή για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων.","This thesis examines the presence of the Chorus of ancient tragedy in contemporary performances and more specifically the way in which the director Ivo van Hove manages the Chorus in three of his performances in the last decade. At the outset, an account is given of the multiple functions that the presence of the Chorus performs in the dramaturgical composition and stage representation of ancient tragedy. Then, two typologies drawn up by Patrice Pavis in different time periods (1984, 2008) are presented, trying to classify contemporary stage approaches to theatrical plays of the classical repertoire in general. Immediately afterwards, two other typologies are presented that categorize the stage presence and function of the Chorus of ancient drama in contemporary stage productions (Patricia Vasseur-Legangneux 2004, Eleni Papalexiou 2005). The three performances of van Hove that are examined next are: Antigone (2015), Orestes (2019), Age of rage (2022). Their analysis focuses mainly on the Chorus and is done with a free use of Herman Altena’s questionnaire, which is an edited version of Pavis’ earlier questionnaire that has been enriched and adapted to ancient drama performances. The analyses are followed by a chapter that examines how and to what extent the functions of Chorus are activated in the reference performances and a chapter that attempts to classify each performance into the typologies that have been mentioned. Finally, there is an overall assessment of the three performances in terms of the functions of the Choruses and their position in the typologies. Altena’s questionnaire was translated into Greek and is provided in the Appendix. Τhe Appendix is followed by images (photos and snapshots) from the three performances, the use of which was kindly allowed for academic research, while their inclusion in the publicly posted version of the thesis was not possible for copyright reasons."],"dc:identifier":["uoadl:3452754","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452754"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις του Χορού της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Το παράδειγμα του Ivo van Hove"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z"}