{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452797"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3452797","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση και φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση υπερηλίκων με κατάγματα περιοχής του ισχίου","abstract":"Οι εξελίξεις στο χώρο της ιατρικής, με την υποστήριξη των νέων τεχνολογιών έχουν οδηγήσει στην αύξηση των ορίων ηλικίας του πληθυσμού. Καθώς αυξάνεται όμως το ποσοστό των ηλικιωμένων στον πληθυσμό, αυξάνεται και η συχνότητα των καταγμάτων του ισχίου. Μετά από μια επέμβαση κατάγματος ισχίου, η ανάρρωση του ηλικιωμένου ατόμου μπορεί να ενισχυθεί και να επισπευστεί με την αξιοποίηση ενός κατάλληλου και καλά συντονισμένου προγράμματος αποκατάστασης. Μια αποτελεσματική προσέγγιση αποκατάστασης θα πρέπει να ξεκινά όσο το δυνατόν νωρίτερα για την πρόληψη της λειτουργικής έκπτωσης και των επιπλοκών και ιδανικά να περιλαμβάνει μια διεπιστημονική ομάδα που θα περιλαμβάνει φυσιοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, διατροφολόγο, κοινωνικό λειτουργό, ψυχολόγο και γιατρό με ενσωμάτωση ορθογηριατρικών υπηρεσιών και υπηρεσιών αποκατάστασης. Η ομάδα θα πρέπει να συνεδριάζει τακτικά, να θέτει στόχους με την συνεργασία του ασθενή και την οικογένειά του, να παρέχει κατάλληλες θεραπείες, να εξετάζει την πρόοδο σε σχέση με τους στόχους που τέθηκαν και να αξιολογεί τα αποτελέσματα. Η παρουσία και συμβολή του φυσικοθεραπευτή είναι καθοριστική στην βελτίωση της υγείας του ασθενή. Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση του ασθενούς αποτελεί μια διαδικασία, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο φυσικοθεραπευτής συγκεντρώνει όλα τα υποκειμενικά συμπτώματα του ασθενή, τα καταγράφει και τα ταξινομεί. Στην συνέχεια προχωρά στην επεξεργασία των αντικειμενικών του ευρημάτων, για να μπορέσει να επιλέξει την καταλληλότερη τεχνική που θα χρησιμοποιήσει στην φυσικοθεραπευτική του παρέμβαση. Η σωστή και με λεπτομέρεια αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενή διαδραματίζει το σημαντικότερο παράγοντα που θα οδηγήσει στην επιλογή των κατάλληλων τεχνικών προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η ωφέλεια του ασθενή από την φυσικοθεραπευτική παρέμβαση.","abstract_html":"Οι εξελίξεις στο χώρο της ιατρικής, με την υποστήριξη των νέων τεχνολογιών έχουν οδηγήσει στην αύξηση των ορίων ηλικίας του πληθυσμού. Καθώς αυξάνεται όμως το ποσοστό των ηλικιωμένων στον πληθυσμό, αυξάνεται και η συχνότητα των καταγμάτων του ισχίου. Μετά από μια επέμβαση κατάγματος ισχίου, η ανάρρωση του ηλικιωμένου ατόμου μπορεί να ενισχυθεί και να επισπευστεί με την αξιοποίηση ενός κατάλληλου και καλά συντονισμένου προγράμματος αποκατάστασης. Μια αποτελεσματική προσέγγιση αποκατάστασης θα πρέπει να ξεκινά όσο το δυνατόν νωρίτερα για την πρόληψη της λειτουργικής έκπτωσης και των επιπλοκών και ιδανικά να περιλαμβάνει μια διεπιστημονική ομάδα που θα περιλαμβάνει φυσιοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, διατροφολόγο, κοινωνικό λειτουργό, ψυχολόγο και γιατρό με ενσωμάτωση ορθογηριατρικών υπηρεσιών και υπηρεσιών αποκατάστασης. Η ομάδα θα πρέπει να συνεδριάζει τακτικά, να θέτει στόχους με την συνεργασία του ασθενή και την οικογένειά του, να παρέχει κατάλληλες θεραπείες, να εξετάζει την πρόοδο σε σχέση με τους στόχους που τέθηκαν και να αξιολογεί τα αποτελέσματα. Η παρουσία και συμβολή του φυσικοθεραπευτή είναι καθοριστική στην βελτίωση της υγείας του ασθενή. Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση του ασθενούς αποτελεί μια διαδικασία, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο φυσικοθεραπευτής συγκεντρώνει όλα τα υποκειμενικά συμπτώματα του ασθενή, τα καταγράφει και τα ταξινομεί. Στην συνέχεια προχωρά στην επεξεργασία των αντικειμενικών του ευρημάτων, για να μπορέσει να επιλέξει την καταλληλότερη τεχνική που θα χρησιμοποιήσει στην φυσικοθεραπευτική του παρέμβαση. Η σωστή και με λεπτομέρεια αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενή διαδραματίζει το σημαντικότερο παράγοντα που θα οδηγήσει στην επιλογή των κατάλληλων τεχνικών προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η ωφέλεια του ασθενή από την φυσικοθεραπευτική παρέμβαση.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπανούδη Δήμητρα","Spanoudi Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452797"],"render_values":[{"text":"uoadl:3452797","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452797","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452797","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3452797","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπανούδη Δήμητρα","Spanoudi Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3452797","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452797"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι εξελίξεις στο χώρο της ιατρικής, με την υποστήριξη των νέων τεχνολογιών έχουν οδηγήσει στην αύξηση των ορίων ηλικίας του πληθυσμού. Καθώς αυξάνεται όμως το ποσοστό των ηλικιωμένων στον πληθυσμό, αυξάνεται και η συχνότητα των καταγμάτων του ισχίου. Μετά από μια επέμβαση κατάγματος ισχίου, η ανάρρωση του ηλικιωμένου ατόμου μπορεί να ενισχυθεί και να επισπευστεί με την αξιοποίηση ενός κατάλληλου και καλά συντονισμένου προγράμματος αποκατάστασης. Μια αποτελεσματική προσέγγιση αποκατάστασης θα πρέπει να ξεκινά όσο το δυνατόν νωρίτερα για την πρόληψη της λειτουργικής έκπτωσης και των επιπλοκών και ιδανικά να περιλαμβάνει μια διεπιστημονική ομάδα που θα περιλαμβάνει φυσιοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, διατροφολόγο, κοινωνικό λειτουργό, ψυχολόγο και γιατρό με ενσωμάτωση ορθογηριατρικών υπηρεσιών και υπηρεσιών αποκατάστασης. Η ομάδα θα πρέπει να συνεδριάζει τακτικά, να θέτει στόχους με την συνεργασία του ασθενή και την οικογένειά του, να παρέχει κατάλληλες θεραπείες, να εξετάζει την πρόοδο σε σχέση με τους στόχους που τέθηκαν και να αξιολογεί τα αποτελέσματα. Η παρουσία και συμβολή του φυσικοθεραπευτή είναι καθοριστική στην βελτίωση της υγείας του ασθενή. Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση του ασθενούς αποτελεί μια διαδικασία, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο φυσικοθεραπευτής συγκεντρώνει όλα τα υποκειμενικά συμπτώματα του ασθενή, τα καταγράφει και τα ταξινομεί. Στην συνέχεια προχωρά στην επεξεργασία των αντικειμενικών του ευρημάτων, για να μπορέσει να επιλέξει την καταλληλότερη τεχνική που θα χρησιμοποιήσει στην φυσικοθεραπευτική του παρέμβαση. Η σωστή και με λεπτομέρεια αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενή διαδραματίζει το σημαντικότερο παράγοντα που θα οδηγήσει στην επιλογή των κατάλληλων τεχνικών προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η ωφέλεια του ασθενή από την φυσικοθεραπευτική παρέμβαση.","Developments in the field of medicine, with the support of new technologies, have increase the age limits of the population. However, as the proportion of elderly people in the population increases, so does the incidence of hip fractures. After a hip fracture operation, the elderly person's recovery can be enhanced and accelerated by taking advantage of an appropriate and well-coordinated rehabilitation program. An effective rehabilitation approach should start as early as possible to prevent functional decline and complications and ideally involve a multidisciplinary team including physiotherapist, occupational therapist, nutritionist, social worker, psychologist and physician with integration of orthogeriatric and rehabilitation services. The team should meet regularly, set goals with the cooperation of the patient and family, provide appropriate treatments, review progress against the goals set, and evaluate outcomes. The presence and contribution of the physical therapist is decisive in improving the patient's health. The physical therapy assessment of the patient is a process, during which the physical therapist gathers all the subjective symptoms of the patient, records and classifies them. He then proceeds to process his objective findings, in order to be able to choose the most appropriate technique to use in his physical therapy intervention. The correct and detailed assessment of the patient's condition plays the most important factor that will lead to the selection of the appropriate techniques in order to maximize the patient's benefit from the physical therapy intervention."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση και φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση υπερηλίκων με κατάγματα περιοχής του ισχίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπανούδη Δήμητρα","Spanoudi Dimitra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι εξελίξεις στο χώρο της ιατρικής, με την υποστήριξη των νέων τεχνολογιών έχουν οδηγήσει στην αύξηση των ορίων ηλικίας του πληθυσμού. Καθώς αυξάνεται όμως το ποσοστό των ηλικιωμένων στον πληθυσμό, αυξάνεται και η συχνότητα των καταγμάτων του ισχίου. Μετά από μια επέμβαση κατάγματος ισχίου, η ανάρρωση του ηλικιωμένου ατόμου μπορεί να ενισχυθεί και να επισπευστεί με την αξιοποίηση ενός κατάλληλου και καλά συντονισμένου προγράμματος αποκατάστασης. Μια αποτελεσματική προσέγγιση αποκατάστασης θα πρέπει να ξεκινά όσο το δυνατόν νωρίτερα για την πρόληψη της λειτουργικής έκπτωσης και των επιπλοκών και ιδανικά να περιλαμβάνει μια διεπιστημονική ομάδα που θα περιλαμβάνει φυσιοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, διατροφολόγο, κοινωνικό λειτουργό, ψυχολόγο και γιατρό με ενσωμάτωση ορθογηριατρικών υπηρεσιών και υπηρεσιών αποκατάστασης. Η ομάδα θα πρέπει να συνεδριάζει τακτικά, να θέτει στόχους με την συνεργασία του ασθενή και την οικογένειά του, να παρέχει κατάλληλες θεραπείες, να εξετάζει την πρόοδο σε σχέση με τους στόχους που τέθηκαν και να αξιολογεί τα αποτελέσματα. Η παρουσία και συμβολή του φυσικοθεραπευτή είναι καθοριστική στην βελτίωση της υγείας του ασθενή. Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση του ασθενούς αποτελεί μια διαδικασία, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο φυσικοθεραπευτής συγκεντρώνει όλα τα υποκειμενικά συμπτώματα του ασθενή, τα καταγράφει και τα ταξινομεί. Στην συνέχεια προχωρά στην επεξεργασία των αντικειμενικών του ευρημάτων, για να μπορέσει να επιλέξει την καταλληλότερη τεχνική που θα χρησιμοποιήσει στην φυσικοθεραπευτική του παρέμβαση. Η σωστή και με λεπτομέρεια αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενή διαδραματίζει το σημαντικότερο παράγοντα που θα οδηγήσει στην επιλογή των κατάλληλων τεχνικών προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η ωφέλεια του ασθενή από την φυσικοθεραπευτική παρέμβαση.","Developments in the field of medicine, with the support of new technologies, have increase the age limits of the population. However, as the proportion of elderly people in the population increases, so does the incidence of hip fractures. After a hip fracture operation, the elderly person's recovery can be enhanced and accelerated by taking advantage of an appropriate and well-coordinated rehabilitation program. An effective rehabilitation approach should start as early as possible to prevent functional decline and complications and ideally involve a multidisciplinary team including physiotherapist, occupational therapist, nutritionist, social worker, psychologist and physician with integration of orthogeriatric and rehabilitation services. The team should meet regularly, set goals with the cooperation of the patient and family, provide appropriate treatments, review progress against the goals set, and evaluate outcomes. The presence and contribution of the physical therapist is decisive in improving the patient's health. The physical therapy assessment of the patient is a process, during which the physical therapist gathers all the subjective symptoms of the patient, records and classifies them. He then proceeds to process his objective findings, in order to be able to choose the most appropriate technique to use in his physical therapy intervention. The correct and detailed assessment of the patient's condition plays the most important factor that will lead to the selection of the appropriate techniques in order to maximize the patient's benefit from the physical therapy intervention."],"dc:identifier":["uoadl:3452797","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3452797"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση και φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση υπερηλίκων με κατάγματα περιοχής του ισχίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z"}