{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3455960"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3455960","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη επίπτωσης και επιπολασμού βακτηριαιμιών στην μονάδα COVID-19 του Λαϊκού Νοσοκομείου. Σύγκριση με τις μη-COVID κλινικές, πριν και κατά την περίοδο της παραλλαγής Όμικρον","abstract":"Εισαγωγή: Η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει ότι η COVID-19 προκαλεί ενός βαθμού ανοσοκαταστολή, καθιστώντας τους ασθενείς επιρρεπείς σε βακτηριακές λοιμώξεις. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο αν η επιδημιολογία των βακτηριαιμιών στις κλινικές COVID-19 διαφέρει από εκείνη στις μη-COVID κλινικές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών ανάμεσα σε COVID και μη- COVID κλινικές του νοσοκομείου, πριν και κατά την περίοδο του κύματος της παραλλαγής Όμικρον, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων κινδύνου, της θνητότητας και της διάρκειας νοσηλείας των ασθενών στην κλινική COVID. Μέθοδοι: Η μελέτη διεξήχθη αναδρομικά για το διάστημα από 01/10/2020 μέχρι 31/12/2022 περιλαμβάνοντας 2.602 ασθενείς της κλινικής COVID και 68.930 ασθενείς των υπόλοιπων κλινικών του νοσοκομείου, ενώ ακολούθησε αναδρομική διασταύρωση των ασθενών αυτών με τα στοιχεία των μικροβιολογικών εργαστηρίων για τον προσδιορισμό κλινικών παραγόντων. Για την σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών μεταξύ των κλινικών χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα GLM με χρήση natural cubic spline για τον χρόνο, ενώ για τις βακτηριαιμίες από πολυανθεκτικά παθογόνα χρησιμοποιήθηκαν απλά μοντέλα GLM. Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη βακτηριαιμίας υπολογίστηκαν με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων και παρουσιάστηκαν οι εκτιμητές Aälen-Johansen για ορισμένες μεταβλητές. Για την θνητότητα των βακτηριαιμιών υπολογίστηκε πολυπαραγοντικό GLM μοντέλο, ενώ η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία υπολογίστηκε και πάλι με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 126 βακτηριαιμίες σε 2.602 ασθενείς της μονάδας COVID-19 και 3.123 βακτηριαιμίες σε 68.930 ασθενείς στις μη-COVID κλινικές. Η επίπτωση στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο, ενώ κατά την περίοδο της Όμικρον, καταγράφηκε αυξημένη επίπτωση (p<0,01) στην κλινική COVID σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την Όμικρον, κάτι που δεν ισχύει για τις υπόλοιπες κλινικές του νοσοκομείου. Η επίπτωση από ανθεκτικά παθογόνα στην κλινική COVID ήταν σημαντικά αυξημένη (IRR: 2,505, 95% CI: 1,312 - 4,701) την περίοδο της Όμικρον. O επιπολασμός είχε σημαντικές διαφορές μεταξύ των περιόδων τόσο στην κλινική COVID (p=0,052) όσο και στις μη-COVID κλινικές (p<0,01), ενώ παρουσιάστηκε μειωμένος την περίοδο της Όμικρον στην COVID κλινική. Ο επιπολασμός από ανθεκτικά παθογόνα ήταν αυξημένος κατά 50% την περίοδο της Όμικρον, αλλά η αύξηση ήταν μη σημαντική (p=0,566). Οι παράγοντες που φαίνεται να σχετίζονται με την ανάπτυξη βακτηριαιμίας στην κλινική COVID ήταν η ηλικία (HR=1,023 ,p=0,005) , ο δείκτης Charlson (HR=1,133 ,p=0,022) , η CRP (HR=1,089 ,p=0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (HR=2,004 ,p=0,006) , η ύπαρξη ανοσοκαταστολής (HR=1,645 ,p=0,052) και η βαρύτητα COVID (HR=1,451 ,p=0,085) που δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Για τη θνητότητα των ασθενών στην κλινική COVID παρατηρήθηκε ότι η θνητότητα των ατόμων με βακτηριαιμία ήταν σταθερά υψηλότερη, σε σχέση με τα άτομα χωρίς βακτηριαιμία, σε όλη τη διάρκεια της μελέτης. Οι παράγοντες που σχετίστηκαν σημαντικά με αυξημένη θνητότητα ήταν η ηλικία (OR=1,087 ,p<0,001) , ο δείκτης Charlson (OR=1,555 ,p<0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (OR=2,389 ,p=0,001), η βαρύτητα COVID (OR=94,08 ,p<0,001) και η ύπαρξη βακτηριαιμίας (OR=12,97 ,p=0,004), ενώ βρέθηκε να υπάρχει αλληλεπίδραση του δείκτη Charlson με την ύπαρξη νευρολογικής πάθησης και της βαρύτητας του COVID με την ύπαρξη βακτηριαιμίας. Τέλος η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία ήταν αυξημένη και σχετίστηκε με 62% (p<0,001) μειωμένη πιθανότητα εξιτηρίου από το νοσοκομείο, ανεξάρτητα από την περίοδο, ενώ η ενδονοσοκομειακή βακτηριαιμία σχετίστηκε με 54% (p=0,006) μειωμένη πιθανότητα εξόδου από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Η επίπτωση των βακτηριαιμιών στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο με ταυτόχρονα σημαντική αύξηση την περίοδο της παραλλαγής Όμικρον, σε αντίθεση με τον επιπολασμό που παρουσίαζε ανομοιομορφία. Τα άτομα με νευρολογικές παθήσεις είχαν την μεγαλύτερη πιθανότητα κινδύνου για ανάπτυξη βακτηριαιμίας. Οι ασθενείς με βακτηριαιμία και χαμηλή βαρύτητα COVID είχαν 13 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα θνητότητας και εκτενέστερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ οι ασθενείς που εισήλθαν με υψηλή βαρύτητα COVID χωρίς βακτηριαιμία είχαν 94 φορές μεγαλύτερη θνητότητα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει ότι η COVID-19 προκαλεί ενός βαθμού ανοσοκαταστολή, καθιστώντας τους ασθενείς επιρρεπείς σε βακτηριακές λοιμώξεις. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο αν η επιδημιολογία των βακτηριαιμιών στις κλινικές COVID-19 διαφέρει από εκείνη στις μη-COVID κλινικές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών ανάμεσα σε COVID και μη- COVID κλινικές του νοσοκομείου, πριν και κατά την περίοδο του κύματος της παραλλαγής Όμικρον, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων κινδύνου, της θνητότητας και της διάρκειας νοσηλείας των ασθενών στην κλινική COVID. Μέθοδοι: Η μελέτη διεξήχθη αναδρομικά για το διάστημα από 01/10/2020 μέχρι 31/12/2022 περιλαμβάνοντας 2.602 ασθενείς της κλινικής COVID και 68.930 ασθενείς των υπόλοιπων κλινικών του νοσοκομείου, ενώ ακολούθησε αναδρομική διασταύρωση των ασθενών αυτών με τα στοιχεία των μικροβιολογικών εργαστηρίων για τον προσδιορισμό κλινικών παραγόντων. Για την σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών μεταξύ των κλινικών χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα GLM με χρήση natural cubic spline για τον χρόνο, ενώ για τις βακτηριαιμίες από πολυανθεκτικά παθογόνα χρησιμοποιήθηκαν απλά μοντέλα GLM. Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη βακτηριαιμίας υπολογίστηκαν με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων και παρουσιάστηκαν οι εκτιμητές Aälen-Johansen για ορισμένες μεταβλητές. Για την θνητότητα των βακτηριαιμιών υπολογίστηκε πολυπαραγοντικό GLM μοντέλο, ενώ η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία υπολογίστηκε και πάλι με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 126 βακτηριαιμίες σε 2.602 ασθενείς της μονάδας COVID-19 και 3.123 βακτηριαιμίες σε 68.930 ασθενείς στις μη-COVID κλινικές. Η επίπτωση στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο, ενώ κατά την περίοδο της Όμικρον, καταγράφηκε αυξημένη επίπτωση (p&lt;0,01) στην κλινική COVID σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την Όμικρον, κάτι που δεν ισχύει για τις υπόλοιπες κλινικές του νοσοκομείου. Η επίπτωση από ανθεκτικά παθογόνα στην κλινική COVID ήταν σημαντικά αυξημένη (IRR: 2,505, 95% CI: 1,312 - 4,701) την περίοδο της Όμικρον. O επιπολασμός είχε σημαντικές διαφορές μεταξύ των περιόδων τόσο στην κλινική COVID (p=0,052) όσο και στις μη-COVID κλινικές (p&lt;0,01), ενώ παρουσιάστηκε μειωμένος την περίοδο της Όμικρον στην COVID κλινική. Ο επιπολασμός από ανθεκτικά παθογόνα ήταν αυξημένος κατά 50% την περίοδο της Όμικρον, αλλά η αύξηση ήταν μη σημαντική (p=0,566). Οι παράγοντες που φαίνεται να σχετίζονται με την ανάπτυξη βακτηριαιμίας στην κλινική COVID ήταν η ηλικία (HR=1,023 ,p=0,005) , ο δείκτης Charlson (HR=1,133 ,p=0,022) , η CRP (HR=1,089 ,p=0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (HR=2,004 ,p=0,006) , η ύπαρξη ανοσοκαταστολής (HR=1,645 ,p=0,052) και η βαρύτητα COVID (HR=1,451 ,p=0,085) που δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Για τη θνητότητα των ασθενών στην κλινική COVID παρατηρήθηκε ότι η θνητότητα των ατόμων με βακτηριαιμία ήταν σταθερά υψηλότερη, σε σχέση με τα άτομα χωρίς βακτηριαιμία, σε όλη τη διάρκεια της μελέτης. Οι παράγοντες που σχετίστηκαν σημαντικά με αυξημένη θνητότητα ήταν η ηλικία (OR=1,087 ,p&lt;0,001) , ο δείκτης Charlson (OR=1,555 ,p&lt;0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (OR=2,389 ,p=0,001), η βαρύτητα COVID (OR=94,08 ,p&lt;0,001) και η ύπαρξη βακτηριαιμίας (OR=12,97 ,p=0,004), ενώ βρέθηκε να υπάρχει αλληλεπίδραση του δείκτη Charlson με την ύπαρξη νευρολογικής πάθησης και της βαρύτητας του COVID με την ύπαρξη βακτηριαιμίας. Τέλος η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία ήταν αυξημένη και σχετίστηκε με 62% (p&lt;0,001) μειωμένη πιθανότητα εξιτηρίου από το νοσοκομείο, ανεξάρτητα από την περίοδο, ενώ η ενδονοσοκομειακή βακτηριαιμία σχετίστηκε με 54% (p=0,006) μειωμένη πιθανότητα εξόδου από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Η επίπτωση των βακτηριαιμιών στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο με ταυτόχρονα σημαντική αύξηση την περίοδο της παραλλαγής Όμικρον, σε αντίθεση με τον επιπολασμό που παρουσίαζε ανομοιομορφία. Τα άτομα με νευρολογικές παθήσεις είχαν την μεγαλύτερη πιθανότητα κινδύνου για ανάπτυξη βακτηριαιμίας. Οι ασθενείς με βακτηριαιμία και χαμηλή βαρύτητα COVID είχαν 13 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα θνητότητας και εκτενέστερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ οι ασθενείς που εισήλθαν με υψηλή βαρύτητα COVID χωρίς βακτηριαιμία είχαν 94 φορές μεγαλύτερη θνητότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιμορέλη Χαρά","Simoreli Chara"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3455960"],"render_values":[{"text":"uoadl:3455960","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3455960","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3455960","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3455960","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιμορέλη Χαρά","Simoreli Chara"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3455960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3455960"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει ότι η COVID-19 προκαλεί ενός βαθμού ανοσοκαταστολή, καθιστώντας τους ασθενείς επιρρεπείς σε βακτηριακές λοιμώξεις. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο αν η επιδημιολογία των βακτηριαιμιών στις κλινικές COVID-19 διαφέρει από εκείνη στις μη-COVID κλινικές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών ανάμεσα σε COVID και μη- COVID κλινικές του νοσοκομείου, πριν και κατά την περίοδο του κύματος της παραλλαγής Όμικρον, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων κινδύνου, της θνητότητας και της διάρκειας νοσηλείας των ασθενών στην κλινική COVID. Μέθοδοι: Η μελέτη διεξήχθη αναδρομικά για το διάστημα από 01/10/2020 μέχρι 31/12/2022 περιλαμβάνοντας 2.602 ασθενείς της κλινικής COVID και 68.930 ασθενείς των υπόλοιπων κλινικών του νοσοκομείου, ενώ ακολούθησε αναδρομική διασταύρωση των ασθενών αυτών με τα στοιχεία των μικροβιολογικών εργαστηρίων για τον προσδιορισμό κλινικών παραγόντων. Για την σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών μεταξύ των κλινικών χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα GLM με χρήση natural cubic spline για τον χρόνο, ενώ για τις βακτηριαιμίες από πολυανθεκτικά παθογόνα χρησιμοποιήθηκαν απλά μοντέλα GLM. Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη βακτηριαιμίας υπολογίστηκαν με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων και παρουσιάστηκαν οι εκτιμητές Aälen-Johansen για ορισμένες μεταβλητές. Για την θνητότητα των βακτηριαιμιών υπολογίστηκε πολυπαραγοντικό GLM μοντέλο, ενώ η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία υπολογίστηκε και πάλι με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 126 βακτηριαιμίες σε 2.602 ασθενείς της μονάδας COVID-19 και 3.123 βακτηριαιμίες σε 68.930 ασθενείς στις μη-COVID κλινικές. Η επίπτωση στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο, ενώ κατά την περίοδο της Όμικρον, καταγράφηκε αυξημένη επίπτωση (p<0,01) στην κλινική COVID σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την Όμικρον, κάτι που δεν ισχύει για τις υπόλοιπες κλινικές του νοσοκομείου. Η επίπτωση από ανθεκτικά παθογόνα στην κλινική COVID ήταν σημαντικά αυξημένη (IRR: 2,505, 95% CI: 1,312 - 4,701) την περίοδο της Όμικρον. O επιπολασμός είχε σημαντικές διαφορές μεταξύ των περιόδων τόσο στην κλινική COVID (p=0,052) όσο και στις μη-COVID κλινικές (p<0,01), ενώ παρουσιάστηκε μειωμένος την περίοδο της Όμικρον στην COVID κλινική. Ο επιπολασμός από ανθεκτικά παθογόνα ήταν αυξημένος κατά 50% την περίοδο της Όμικρον, αλλά η αύξηση ήταν μη σημαντική (p=0,566). Οι παράγοντες που φαίνεται να σχετίζονται με την ανάπτυξη βακτηριαιμίας στην κλινική COVID ήταν η ηλικία (HR=1,023 ,p=0,005) , ο δείκτης Charlson (HR=1,133 ,p=0,022) , η CRP (HR=1,089 ,p=0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (HR=2,004 ,p=0,006) , η ύπαρξη ανοσοκαταστολής (HR=1,645 ,p=0,052) και η βαρύτητα COVID (HR=1,451 ,p=0,085) που δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Για τη θνητότητα των ασθενών στην κλινική COVID παρατηρήθηκε ότι η θνητότητα των ατόμων με βακτηριαιμία ήταν σταθερά υψηλότερη, σε σχέση με τα άτομα χωρίς βακτηριαιμία, σε όλη τη διάρκεια της μελέτης. Οι παράγοντες που σχετίστηκαν σημαντικά με αυξημένη θνητότητα ήταν η ηλικία (OR=1,087 ,p<0,001) , ο δείκτης Charlson (OR=1,555 ,p<0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (OR=2,389 ,p=0,001), η βαρύτητα COVID (OR=94,08 ,p<0,001) και η ύπαρξη βακτηριαιμίας (OR=12,97 ,p=0,004), ενώ βρέθηκε να υπάρχει αλληλεπίδραση του δείκτη Charlson με την ύπαρξη νευρολογικής πάθησης και της βαρύτητας του COVID με την ύπαρξη βακτηριαιμίας. Τέλος η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία ήταν αυξημένη και σχετίστηκε με 62% (p<0,001) μειωμένη πιθανότητα εξιτηρίου από το νοσοκομείο, ανεξάρτητα από την περίοδο, ενώ η ενδονοσοκομειακή βακτηριαιμία σχετίστηκε με 54% (p=0,006) μειωμένη πιθανότητα εξόδου από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Η επίπτωση των βακτηριαιμιών στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο με ταυτόχρονα σημαντική αύξηση την περίοδο της παραλλαγής Όμικρον, σε αντίθεση με τον επιπολασμό που παρουσίαζε ανομοιομορφία. Τα άτομα με νευρολογικές παθήσεις είχαν την μεγαλύτερη πιθανότητα κινδύνου για ανάπτυξη βακτηριαιμίας. Οι ασθενείς με βακτηριαιμία και χαμηλή βαρύτητα COVID είχαν 13 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα θνητότητας και εκτενέστερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ οι ασθενείς που εισήλθαν με υψηλή βαρύτητα COVID χωρίς βακτηριαιμία είχαν 94 φορές μεγαλύτερη θνητότητα.","Background: International literature indicates that COVID-19 causes a degree of immunosuppression, making patients susceptible to bacterial infections. However, it is unclear whether the epidemiology of bacteremia in COVID-19 clinics differs from that in non-COVID clinics. The aim of this study was to compare the incidence rate and prevalence of bacteremia between COVID and non-COVID hospital clinics before and during the Omicron wave, as well as to identify risk factors, mortality rates, and length of hospital stay for patients in the COVID clinic. Methods: The study was conducted retrospectively from 10/01/2020 to 12/31/2022, including 2,602 patients from the COVID clinic and 68,930 patients from other hospital clinics. A retrospective cross-check of these patients with microbiological laboratory data was performed to identify clinical factors. GLM models using natural cubic spline for time were used to compare the incidence and prevalence of bacteremia between clinics, while simple GLM models were used for bacteremia from multi-drug resistant pathogens. Risk factors for bacteremia development were calculated using a competing risks model and Aälen-Johansen estimators were presented for some variables. A multivariate GLM model was calculated for bacteremia mortality, and the length of hospital stay for patients with bacteremia was again calculated with a competing risks model. Results: There were 126 bacteremias recorded in 2,602 patients in the COVID-19 unit and 3,123 bacteremias in 68,930 patients in the non-COVID clinics. The incidence in the COVID clinic was lower than the rest of the hospital, whereas during the Omicron period, an increased incidence (p<0.01) was recorded in the COVID clinic compared to the pre-Omicron period, which was not the case in the rest of the hospital clinics. The incidence of resistant pathogens in the COVID clinic was significantly increased (IRR: 2.505, 95% CI: 1.312, 4.701) in the Omicron period. The prevalence had significant differences between periods in both the COVID (p=0.052) and non-COVID clinics (p<0.01), and was shown to be reduced in the Omicron period in the COVID clinic. The prevalence of resistant pathogens was increased by 50% in the Omicron period, but the increase was non-significant (p=0.566). Factors associated with the development of bacteremia in the COVID clinic were age (HR=1.023, p=0.005), Charlson Index (HR=1.133, p=0.022), CRP (HR=1.089, p=0.001), presence of neurological diseases (HR=2.004, p=0.006), immunosuppression (HR=1.645, p=0.052), and COVID severity (HR=1.451, p=0.085), though COVID severity was not statistically significant. In the COVID clinic, patients with bacteremia consistently had higher mortality compared to those without bacteremia throughout the study. The factors significantly associated with increased mortality were age (OR=1.087, p<0.001), Charlson Index (OR=1.555, p<0.001), presence of neurological diseases (OR=2.389, p=0.001), COVID severity (OR=94.08, p<0.001), and presence of bacteremia (OR=12.97, p=0.004). There was an interaction between the Charlson Index and the presence of neurological disease, and between COVID severity and the presence of bacteremia. Finally, the length of hospital stay for patients with bacteremia was longer and associated with a 62% (p<0.01) reduced probability of discharge, regardless of the period, while nosocomial bacteremia was associated with a 54% (p<0.01) reduced probability of hospital discharge. Conclusion: The incidence of bacteremia in the COVID clinic was lower than in the rest of the hospital, with a significant increase during the Omicron wave period, in contrast to the prevalence which showed variability. Individuals with neurological diseases had the highest risk of developing bacteremia. Patients with bacteremia and low severity COVID were 13 times more likely to die and a longer length of hospital stay, whereas patients admitted with high severity COVID without bacteremia had 94 times greater mortality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη επίπτωσης και επιπολασμού βακτηριαιμιών στην μονάδα COVID-19 του Λαϊκού Νοσοκομείου. Σύγκριση με τις μη-COVID κλινικές, πριν και κατά την περίοδο της παραλλαγής Όμικρον"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιμορέλη Χαρά","Simoreli Chara"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει ότι η COVID-19 προκαλεί ενός βαθμού ανοσοκαταστολή, καθιστώντας τους ασθενείς επιρρεπείς σε βακτηριακές λοιμώξεις. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο αν η επιδημιολογία των βακτηριαιμιών στις κλινικές COVID-19 διαφέρει από εκείνη στις μη-COVID κλινικές. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών ανάμεσα σε COVID και μη- COVID κλινικές του νοσοκομείου, πριν και κατά την περίοδο του κύματος της παραλλαγής Όμικρον, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων κινδύνου, της θνητότητας και της διάρκειας νοσηλείας των ασθενών στην κλινική COVID. Μέθοδοι: Η μελέτη διεξήχθη αναδρομικά για το διάστημα από 01/10/2020 μέχρι 31/12/2022 περιλαμβάνοντας 2.602 ασθενείς της κλινικής COVID και 68.930 ασθενείς των υπόλοιπων κλινικών του νοσοκομείου, ενώ ακολούθησε αναδρομική διασταύρωση των ασθενών αυτών με τα στοιχεία των μικροβιολογικών εργαστηρίων για τον προσδιορισμό κλινικών παραγόντων. Για την σύγκριση της επίπτωσης και του επιπολασμού βακτηριαιμιών μεταξύ των κλινικών χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα GLM με χρήση natural cubic spline για τον χρόνο, ενώ για τις βακτηριαιμίες από πολυανθεκτικά παθογόνα χρησιμοποιήθηκαν απλά μοντέλα GLM. Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη βακτηριαιμίας υπολογίστηκαν με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων και παρουσιάστηκαν οι εκτιμητές Aälen-Johansen για ορισμένες μεταβλητές. Για την θνητότητα των βακτηριαιμιών υπολογίστηκε πολυπαραγοντικό GLM μοντέλο, ενώ η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία υπολογίστηκε και πάλι με μοντέλο ανταγωνιστικών κινδύνων. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 126 βακτηριαιμίες σε 2.602 ασθενείς της μονάδας COVID-19 και 3.123 βακτηριαιμίες σε 68.930 ασθενείς στις μη-COVID κλινικές. Η επίπτωση στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο, ενώ κατά την περίοδο της Όμικρον, καταγράφηκε αυξημένη επίπτωση (p<0,01) στην κλινική COVID σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την Όμικρον, κάτι που δεν ισχύει για τις υπόλοιπες κλινικές του νοσοκομείου. Η επίπτωση από ανθεκτικά παθογόνα στην κλινική COVID ήταν σημαντικά αυξημένη (IRR: 2,505, 95% CI: 1,312 - 4,701) την περίοδο της Όμικρον. O επιπολασμός είχε σημαντικές διαφορές μεταξύ των περιόδων τόσο στην κλινική COVID (p=0,052) όσο και στις μη-COVID κλινικές (p<0,01), ενώ παρουσιάστηκε μειωμένος την περίοδο της Όμικρον στην COVID κλινική. Ο επιπολασμός από ανθεκτικά παθογόνα ήταν αυξημένος κατά 50% την περίοδο της Όμικρον, αλλά η αύξηση ήταν μη σημαντική (p=0,566). Οι παράγοντες που φαίνεται να σχετίζονται με την ανάπτυξη βακτηριαιμίας στην κλινική COVID ήταν η ηλικία (HR=1,023 ,p=0,005) , ο δείκτης Charlson (HR=1,133 ,p=0,022) , η CRP (HR=1,089 ,p=0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (HR=2,004 ,p=0,006) , η ύπαρξη ανοσοκαταστολής (HR=1,645 ,p=0,052) και η βαρύτητα COVID (HR=1,451 ,p=0,085) που δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Για τη θνητότητα των ασθενών στην κλινική COVID παρατηρήθηκε ότι η θνητότητα των ατόμων με βακτηριαιμία ήταν σταθερά υψηλότερη, σε σχέση με τα άτομα χωρίς βακτηριαιμία, σε όλη τη διάρκεια της μελέτης. Οι παράγοντες που σχετίστηκαν σημαντικά με αυξημένη θνητότητα ήταν η ηλικία (OR=1,087 ,p<0,001) , ο δείκτης Charlson (OR=1,555 ,p<0,001) , η ύπαρξη νευρολογικών παθήσεων (OR=2,389 ,p=0,001), η βαρύτητα COVID (OR=94,08 ,p<0,001) και η ύπαρξη βακτηριαιμίας (OR=12,97 ,p=0,004), ενώ βρέθηκε να υπάρχει αλληλεπίδραση του δείκτη Charlson με την ύπαρξη νευρολογικής πάθησης και της βαρύτητας του COVID με την ύπαρξη βακτηριαιμίας. Τέλος η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με βακτηριαιμία ήταν αυξημένη και σχετίστηκε με 62% (p<0,001) μειωμένη πιθανότητα εξιτηρίου από το νοσοκομείο, ανεξάρτητα από την περίοδο, ενώ η ενδονοσοκομειακή βακτηριαιμία σχετίστηκε με 54% (p=0,006) μειωμένη πιθανότητα εξόδου από το νοσοκομείο. Συμπεράσματα: Η επίπτωση των βακτηριαιμιών στην κλινική COVID ήταν χαμηλότερη από το υπόλοιπο νοσοκομείο με ταυτόχρονα σημαντική αύξηση την περίοδο της παραλλαγής Όμικρον, σε αντίθεση με τον επιπολασμό που παρουσίαζε ανομοιομορφία. Τα άτομα με νευρολογικές παθήσεις είχαν την μεγαλύτερη πιθανότητα κινδύνου για ανάπτυξη βακτηριαιμίας. Οι ασθενείς με βακτηριαιμία και χαμηλή βαρύτητα COVID είχαν 13 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα θνητότητας και εκτενέστερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ οι ασθενείς που εισήλθαν με υψηλή βαρύτητα COVID χωρίς βακτηριαιμία είχαν 94 φορές μεγαλύτερη θνητότητα.","Background: International literature indicates that COVID-19 causes a degree of immunosuppression, making patients susceptible to bacterial infections. However, it is unclear whether the epidemiology of bacteremia in COVID-19 clinics differs from that in non-COVID clinics. The aim of this study was to compare the incidence rate and prevalence of bacteremia between COVID and non-COVID hospital clinics before and during the Omicron wave, as well as to identify risk factors, mortality rates, and length of hospital stay for patients in the COVID clinic. Methods: The study was conducted retrospectively from 10/01/2020 to 12/31/2022, including 2,602 patients from the COVID clinic and 68,930 patients from other hospital clinics. A retrospective cross-check of these patients with microbiological laboratory data was performed to identify clinical factors. GLM models using natural cubic spline for time were used to compare the incidence and prevalence of bacteremia between clinics, while simple GLM models were used for bacteremia from multi-drug resistant pathogens. Risk factors for bacteremia development were calculated using a competing risks model and Aälen-Johansen estimators were presented for some variables. A multivariate GLM model was calculated for bacteremia mortality, and the length of hospital stay for patients with bacteremia was again calculated with a competing risks model. Results: There were 126 bacteremias recorded in 2,602 patients in the COVID-19 unit and 3,123 bacteremias in 68,930 patients in the non-COVID clinics. The incidence in the COVID clinic was lower than the rest of the hospital, whereas during the Omicron period, an increased incidence (p<0.01) was recorded in the COVID clinic compared to the pre-Omicron period, which was not the case in the rest of the hospital clinics. The incidence of resistant pathogens in the COVID clinic was significantly increased (IRR: 2.505, 95% CI: 1.312, 4.701) in the Omicron period. The prevalence had significant differences between periods in both the COVID (p=0.052) and non-COVID clinics (p<0.01), and was shown to be reduced in the Omicron period in the COVID clinic. The prevalence of resistant pathogens was increased by 50% in the Omicron period, but the increase was non-significant (p=0.566). Factors associated with the development of bacteremia in the COVID clinic were age (HR=1.023, p=0.005), Charlson Index (HR=1.133, p=0.022), CRP (HR=1.089, p=0.001), presence of neurological diseases (HR=2.004, p=0.006), immunosuppression (HR=1.645, p=0.052), and COVID severity (HR=1.451, p=0.085), though COVID severity was not statistically significant. In the COVID clinic, patients with bacteremia consistently had higher mortality compared to those without bacteremia throughout the study. The factors significantly associated with increased mortality were age (OR=1.087, p<0.001), Charlson Index (OR=1.555, p<0.001), presence of neurological diseases (OR=2.389, p=0.001), COVID severity (OR=94.08, p<0.001), and presence of bacteremia (OR=12.97, p=0.004). There was an interaction between the Charlson Index and the presence of neurological disease, and between COVID severity and the presence of bacteremia. Finally, the length of hospital stay for patients with bacteremia was longer and associated with a 62% (p<0.01) reduced probability of discharge, regardless of the period, while nosocomial bacteremia was associated with a 54% (p<0.01) reduced probability of hospital discharge. Conclusion: The incidence of bacteremia in the COVID clinic was lower than in the rest of the hospital, with a significant increase during the Omicron wave period, in contrast to the prevalence which showed variability. Individuals with neurological diseases had the highest risk of developing bacteremia. Patients with bacteremia and low severity COVID were 13 times more likely to die and a longer length of hospital stay, whereas patients admitted with high severity COVID without bacteremia had 94 times greater mortality."],"dc:identifier":["uoadl:3455960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3455960"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη επίπτωσης και επιπολασμού βακτηριαιμιών στην μονάδα COVID-19 του Λαϊκού Νοσοκομείου. Σύγκριση με τις μη-COVID κλινικές, πριν και κατά την περίοδο της παραλλαγής Όμικρον"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z"}