{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3456666"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3456666","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αδικοπρακτική ευθύνη των μελών της διοίκησης του νομικού προσώπου έναντι τρίτων (ιδίως από παράβαση υποχρεώσεων πρόνοιας)","abstract":"Η εργασία πραγματεύεται την ευθύνη των μελών της διοίκησης της ανώνυμης εταιρίας με επίκεντρο τις παραβάσεις υποχρεώσεων πρόνοιας. Προσεγγίζει το θέμα ξεκινώντας από την αδικοπρακτική ευθύνη, όπου εξετάζονται ζητήματα της διευρυμένης έννοιας του παρανόμου και της θεμελίωσης των υποχρεώσεων πρόνοιας, ενώ ταυτόχρονα τονίζεται η ανάγκη συγκεκριμενοποίησης της καλής πίστης και η κομβική σημασία της στην διαδικασία θεμελίωσης τους. Παράλληλα, παρουσιάζεται η στάση της νομολογίας αναφορικά με την θεμελίωση των υποχρεώσεων επιμέλειας όπου παρατηρείται, πως αποδέχεται μεν την διευρυμένη έννοια του παρανόμου χωρίς όμως να διατηρεί μια σταθερή θέση γύρω από την θεμελίωση των υποχρεώσεων πρόνοιας. Στο πλαίσιο διερεύνησης των υποχρεώσεων πρόνοιας εξετάζονται θέματα, όπως η σχέση που έχουν με την ευθύνη που γεννάται από παράλειψη, με το αν το παράνομο αξιολογείται, από την συμπεριφορά ή από το αποτέλεσμα, με την ευθύνη από διακινδύνευση, με την προϋπόθεση της υπαιτιότητας και συγκεκριμένα την αμέλεια. Στη συνέχεια, και με σκοπό την διαμόρφωση τελικού συμπεράσματος εξετάζεται ο ρόλος της 71ΑΚ όπου η εργασία επιλύει ερμηνευτικά προβλήματα όπως το πώς τελικά ευθύνεται το όργανο προσωπικά και ποια η σχέση μεταξύ της δικής του ευθύνης και της ευθύνης του νομικού προσώπου. Η εργασία παίρνει θέση υπέρ της άποψης, η οποία υποστηρίζει, ότι για να ευθύνεται το όργανο προσωπικά θα πρέπει να παραβιάσει έναν κανόνα δικαίου ο οποίος στρέφεται ατομικά προς αυτό. Στο σημείο αυτό, παρουσιάζεται και πάλι η στάση της νομολογίας η οποία δεν ταυτίζεται με την άποψη της θεωρίας την οποία η εργασία προκρίνει ως ορθότερη. Στα πλαίσια εξέτασης του θεσμού της ΑΕ η εργασία ξεκαθαρίζει ζητήματα, όπως το πως επηρεάζεται η ευθύνη των οργάνων έναντι τρίτων από την κατανομή αρμοδιοτήτων αλλά και την διαφορά της ευθύνης από πρόστηση και της ευθύνης που γεννάται από την 71β ΑΚ. Μέσα από την επίλυση θεωρητικών και πρακτικών ζητημάτων η έρευνα καταλήγει, στο πως τελικά μπορεί ο τρίτος να στραφεί κατά μέλους του διοικητικού συμβουλίου μιας ΑΕ για αδικοπρακτική ευθύνη που γεννάται από παράβαση υποχρεώσεων πρόνοιας διαγράφοντας παράλληλα τα όρια της ευθύνης αυτής. Στο σημείο αυτό γίνεται άλλη μία αντιπαραβολή μεταξύ της θέσης της νομολογίας και της προτεινόμενης λύσης που δίνει η εργασία για το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης των διοικούντων.","abstract_html":"Η εργασία πραγματεύεται την ευθύνη των μελών της διοίκησης της ανώνυμης εταιρίας με επίκεντρο τις παραβάσεις υποχρεώσεων πρόνοιας. Προσεγγίζει το θέμα ξεκινώντας από την αδικοπρακτική ευθύνη, όπου εξετάζονται ζητήματα της διευρυμένης έννοιας του παρανόμου και της θεμελίωσης των υποχρεώσεων πρόνοιας, ενώ ταυτόχρονα τονίζεται η ανάγκη συγκεκριμενοποίησης της καλής πίστης και η κομβική σημασία της στην διαδικασία θεμελίωσης τους. Παράλληλα, παρουσιάζεται η στάση της νομολογίας αναφορικά με την θεμελίωση των υποχρεώσεων επιμέλειας όπου παρατηρείται, πως αποδέχεται μεν την διευρυμένη έννοια του παρανόμου χωρίς όμως να διατηρεί μια σταθερή θέση γύρω από την θεμελίωση των υποχρεώσεων πρόνοιας. Στο πλαίσιο διερεύνησης των υποχρεώσεων πρόνοιας εξετάζονται θέματα, όπως η σχέση που έχουν με την ευθύνη που γεννάται από παράλειψη, με το αν το παράνομο αξιολογείται, από την συμπεριφορά ή από το αποτέλεσμα, με την ευθύνη από διακινδύνευση, με την προϋπόθεση της υπαιτιότητας και συγκεκριμένα την αμέλεια. Στη συνέχεια, και με σκοπό την διαμόρφωση τελικού συμπεράσματος εξετάζεται ο ρόλος της 71ΑΚ όπου η εργασία επιλύει ερμηνευτικά προβλήματα όπως το πώς τελικά ευθύνεται το όργανο προσωπικά και ποια η σχέση μεταξύ της δικής του ευθύνης και της ευθύνης του νομικού προσώπου. Η εργασία παίρνει θέση υπέρ της άποψης, η οποία υποστηρίζει, ότι για να ευθύνεται το όργανο προσωπικά θα πρέπει να παραβιάσει έναν κανόνα δικαίου ο οποίος στρέφεται ατομικά προς αυτό. Στο σημείο αυτό, παρουσιάζεται και πάλι η στάση της νομολογίας η οποία δεν ταυτίζεται με την άποψη της θεωρίας την οποία η εργασία προκρίνει ως ορθότερη. Στα πλαίσια εξέτασης του θεσμού της ΑΕ η εργασία ξεκαθαρίζει ζητήματα, όπως το πως επηρεάζεται η ευθύνη των οργάνων έναντι τρίτων από την κατανομή αρμοδιοτήτων αλλά και την διαφορά της ευθύνης από πρόστηση και της ευθύνης που γεννάται από την 71β ΑΚ. Μέσα από την επίλυση θεωρητικών και πρακτικών ζητημάτων η έρευνα καταλήγει, στο πως τελικά μπορεί ο τρίτος να στραφεί κατά μέλους του διοικητικού συμβουλίου μιας ΑΕ για αδικοπρακτική ευθύνη που γεννάται από παράβαση υποχρεώσεων πρόνοιας διαγράφοντας παράλληλα τα όρια της ευθύνης αυτής. Στο σημείο αυτό γίνεται άλλη μία αντιπαραβολή μεταξύ της θέσης της νομολογίας και της προτεινόμενης λύσης που δίνει η εργασία για το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης των διοικούντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουρκουμέλης Γεώργιος","Kourkoumelis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3456666"],"render_values":[{"text":"uoadl:3456666","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456666","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456666","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3456666","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουρκουμέλης Γεώργιος","Kourkoumelis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3456666","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456666"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία πραγματεύεται την ευθύνη των μελών της διοίκησης της ανώνυμης εταιρίας με επίκεντρο τις παραβάσεις υποχρεώσεων πρόνοιας. Προσεγγίζει το θέμα ξεκινώντας από την αδικοπρακτική ευθύνη, όπου εξετάζονται ζητήματα της διευρυμένης έννοιας του παρανόμου και της θεμελίωσης των υποχρεώσεων πρόνοιας, ενώ ταυτόχρονα τονίζεται η ανάγκη συγκεκριμενοποίησης της καλής πίστης και η κομβική σημασία της στην διαδικασία θεμελίωσης τους. Παράλληλα, παρουσιάζεται η στάση της νομολογίας αναφορικά με την θεμελίωση των υποχρεώσεων επιμέλειας όπου παρατηρείται, πως αποδέχεται μεν την διευρυμένη έννοια του παρανόμου χωρίς όμως να διατηρεί μια σταθερή θέση γύρω από την θεμελίωση των υποχρεώσεων πρόνοιας. Στο πλαίσιο διερεύνησης των υποχρεώσεων πρόνοιας εξετάζονται θέματα, όπως η σχέση που έχουν με την ευθύνη που γεννάται από παράλειψη, με το αν το παράνομο αξιολογείται, από την συμπεριφορά ή από το αποτέλεσμα, με την ευθύνη από διακινδύνευση, με την προϋπόθεση της υπαιτιότητας και συγκεκριμένα την αμέλεια. Στη συνέχεια, και με σκοπό την διαμόρφωση τελικού συμπεράσματος εξετάζεται ο ρόλος της 71ΑΚ όπου η εργασία επιλύει ερμηνευτικά προβλήματα όπως το πώς τελικά ευθύνεται το όργανο προσωπικά και ποια η σχέση μεταξύ της δικής του ευθύνης και της ευθύνης του νομικού προσώπου. Η εργασία παίρνει θέση υπέρ της άποψης, η οποία υποστηρίζει, ότι για να ευθύνεται το όργανο προσωπικά θα πρέπει να παραβιάσει έναν κανόνα δικαίου ο οποίος στρέφεται ατομικά προς αυτό. Στο σημείο αυτό, παρουσιάζεται και πάλι η στάση της νομολογίας η οποία δεν ταυτίζεται με την άποψη της θεωρίας την οποία η εργασία προκρίνει ως ορθότερη. Στα πλαίσια εξέτασης του θεσμού της ΑΕ η εργασία ξεκαθαρίζει ζητήματα, όπως το πως επηρεάζεται η ευθύνη των οργάνων έναντι τρίτων από την κατανομή αρμοδιοτήτων αλλά και την διαφορά της ευθύνης από πρόστηση και της ευθύνης που γεννάται από την 71β ΑΚ. Μέσα από την επίλυση θεωρητικών και πρακτικών ζητημάτων η έρευνα καταλήγει, στο πως τελικά μπορεί ο τρίτος να στραφεί κατά μέλους του διοικητικού συμβουλίου μιας ΑΕ για αδικοπρακτική ευθύνη που γεννάται από παράβαση υποχρεώσεων πρόνοιας διαγράφοντας παράλληλα τα όρια της ευθύνης αυτής. Στο σημείο αυτό γίνεται άλλη μία αντιπαραβολή μεταξύ της θέσης της νομολογίας και της προτεινόμενης λύσης που δίνει η εργασία για το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης των διοικούντων.","The thesis deals with the liability of the members of the board of directors of a societe anonym with a focus on breaches of duties of care. It approaches the topic starting from tort liability, where issues of the expanded concept of wrongfulness and the foundation of duties of care are considered, while at the same time the need to concretize good faith and its central importance in the process of their foundation is emphasized. At the same time, the prevailing case law regarding the foundation of duties of care is presented, where it is observed that it accepts the extended concept of illegality without, however, maintaining a firm position on the foundation of duties of care. Through analyzing duties of care, issues such as their relationship to liability arising from omission, to whether the wrongfulness is assessed, by conduct or by result, to liability arising from risk, to the condition of fault and, in particular, to negligence are examined. Then, in order to form a final conclusion, the role of 71CC is examined, where the paper resolves interpretative problems such as how the member of the board is ultimately personally liable and what the relationship between his own liability and the liability of the societe anonym. The paper takes a position in favour of the view, which holds that for the member to be personally liable, it must violate a rule of law that is individually directed towards him. At this point, the attitude of case law is again presented, which does not coincide with the view of the theory which the paper favours as the more correct one. In the context of the examination of the institution of the SA, the paper clarifies issues such as how the liability of directors towards third parties is affected by the allocation of responsibilities and the difference between liability arising from service and liability arising from 71b CC. Through the resolution of theoretical and practical issues, the paper concludes that ultimately a third party can take action against a member of the board of directors of a SA for tort liability arising from a breach of duty of care, while delineating the limits of such liability. At this point, another comparison is made between the position of the case law and the solution proposed by the paper on the issue of the extent of directors' liability."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αδικοπρακτική ευθύνη των μελών της διοίκησης του νομικού προσώπου έναντι τρίτων (ιδίως από παράβαση υποχρεώσεων πρόνοιας)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουρκουμέλης Γεώργιος","Kourkoumelis Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η εργασία πραγματεύεται την ευθύνη των μελών της διοίκησης της ανώνυμης εταιρίας με επίκεντρο τις παραβάσεις υποχρεώσεων πρόνοιας. Προσεγγίζει το θέμα ξεκινώντας από την αδικοπρακτική ευθύνη, όπου εξετάζονται ζητήματα της διευρυμένης έννοιας του παρανόμου και της θεμελίωσης των υποχρεώσεων πρόνοιας, ενώ ταυτόχρονα τονίζεται η ανάγκη συγκεκριμενοποίησης της καλής πίστης και η κομβική σημασία της στην διαδικασία θεμελίωσης τους. Παράλληλα, παρουσιάζεται η στάση της νομολογίας αναφορικά με την θεμελίωση των υποχρεώσεων επιμέλειας όπου παρατηρείται, πως αποδέχεται μεν την διευρυμένη έννοια του παρανόμου χωρίς όμως να διατηρεί μια σταθερή θέση γύρω από την θεμελίωση των υποχρεώσεων πρόνοιας. Στο πλαίσιο διερεύνησης των υποχρεώσεων πρόνοιας εξετάζονται θέματα, όπως η σχέση που έχουν με την ευθύνη που γεννάται από παράλειψη, με το αν το παράνομο αξιολογείται, από την συμπεριφορά ή από το αποτέλεσμα, με την ευθύνη από διακινδύνευση, με την προϋπόθεση της υπαιτιότητας και συγκεκριμένα την αμέλεια. Στη συνέχεια, και με σκοπό την διαμόρφωση τελικού συμπεράσματος εξετάζεται ο ρόλος της 71ΑΚ όπου η εργασία επιλύει ερμηνευτικά προβλήματα όπως το πώς τελικά ευθύνεται το όργανο προσωπικά και ποια η σχέση μεταξύ της δικής του ευθύνης και της ευθύνης του νομικού προσώπου. Η εργασία παίρνει θέση υπέρ της άποψης, η οποία υποστηρίζει, ότι για να ευθύνεται το όργανο προσωπικά θα πρέπει να παραβιάσει έναν κανόνα δικαίου ο οποίος στρέφεται ατομικά προς αυτό. Στο σημείο αυτό, παρουσιάζεται και πάλι η στάση της νομολογίας η οποία δεν ταυτίζεται με την άποψη της θεωρίας την οποία η εργασία προκρίνει ως ορθότερη. Στα πλαίσια εξέτασης του θεσμού της ΑΕ η εργασία ξεκαθαρίζει ζητήματα, όπως το πως επηρεάζεται η ευθύνη των οργάνων έναντι τρίτων από την κατανομή αρμοδιοτήτων αλλά και την διαφορά της ευθύνης από πρόστηση και της ευθύνης που γεννάται από την 71β ΑΚ. Μέσα από την επίλυση θεωρητικών και πρακτικών ζητημάτων η έρευνα καταλήγει, στο πως τελικά μπορεί ο τρίτος να στραφεί κατά μέλους του διοικητικού συμβουλίου μιας ΑΕ για αδικοπρακτική ευθύνη που γεννάται από παράβαση υποχρεώσεων πρόνοιας διαγράφοντας παράλληλα τα όρια της ευθύνης αυτής. Στο σημείο αυτό γίνεται άλλη μία αντιπαραβολή μεταξύ της θέσης της νομολογίας και της προτεινόμενης λύσης που δίνει η εργασία για το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης των διοικούντων.","The thesis deals with the liability of the members of the board of directors of a societe anonym with a focus on breaches of duties of care. It approaches the topic starting from tort liability, where issues of the expanded concept of wrongfulness and the foundation of duties of care are considered, while at the same time the need to concretize good faith and its central importance in the process of their foundation is emphasized. At the same time, the prevailing case law regarding the foundation of duties of care is presented, where it is observed that it accepts the extended concept of illegality without, however, maintaining a firm position on the foundation of duties of care. Through analyzing duties of care, issues such as their relationship to liability arising from omission, to whether the wrongfulness is assessed, by conduct or by result, to liability arising from risk, to the condition of fault and, in particular, to negligence are examined. Then, in order to form a final conclusion, the role of 71CC is examined, where the paper resolves interpretative problems such as how the member of the board is ultimately personally liable and what the relationship between his own liability and the liability of the societe anonym. The paper takes a position in favour of the view, which holds that for the member to be personally liable, it must violate a rule of law that is individually directed towards him. At this point, the attitude of case law is again presented, which does not coincide with the view of the theory which the paper favours as the more correct one. In the context of the examination of the institution of the SA, the paper clarifies issues such as how the liability of directors towards third parties is affected by the allocation of responsibilities and the difference between liability arising from service and liability arising from 71b CC. Through the resolution of theoretical and practical issues, the paper concludes that ultimately a third party can take action against a member of the board of directors of a SA for tort liability arising from a breach of duty of care, while delineating the limits of such liability. At this point, another comparison is made between the position of the case law and the solution proposed by the paper on the issue of the extent of directors' liability."],"dc:identifier":["uoadl:3456666","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456666"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αδικοπρακτική ευθύνη των μελών της διοίκησης του νομικού προσώπου έναντι τρίτων (ιδίως από παράβαση υποχρεώσεων πρόνοιας)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:39Z"}