{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3456886"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3456886","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Private International Law Challenges Emerging From Transnational Transportation-Related Accidents: The Case of Autonomous Transportation Regimes","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το εύρος ζητημάτων, συναφών με το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο, που παρατηρούνται σε περιπτώσεις ατυχημάτων κατά τη διάρκεια διεθνών μεταφορών επιβατών. Δεδομένης, δε, της ραγδαίας εξέλιξης στον τομέα της αυτοματοποίησης των σύγχρονων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους επιπλέον νομικούς προβληματισμούς που συναντώνται κατά τη μεταφορά επιβατών μέσω πλήρως αυτόνομων μέσων. Κεντρικό γνώμονα ως προς τη μελέτη των αναφυόμενων νομικών ζητημάτων εντός της παρούσας διατριβής αποτέλεσαν οι ρυθμίσεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου εντός των διεθνών συμβάσεων που άπτονται της ευθύνης του μεταφορέα κατά τις εναέριες, θαλάσσιες, σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές αντίστοιχα. Όσον αφορά στη δωσιδικία επί διεθνών ατυχημάτων μεταφορών, εξετάσθηκαν οι βάσεις που προβλέπονται ευθεία από τα ως άνω διεθνή νομοθετικά κείμενα, καθώς και ειδικότερα επιμέρους ζητήματα, όπως το επιτρεπτό ρητρών παρέκτασης εντός της σύμβασης μεταφοράς επιβατών, η δυνατότητα εφαρμογής της αρχής του «forum non conveniens», αλλά και η αλληλεπίδραση των διεθνών συμβάσεων μεταφοράς με τις ρυθμίσεις δωσιδικίας του Κανονισμού «Βρυξέλλες I bis». Επί του ζητήματος του εφαρμοστέου δικαίου, εκτέθηκαν οι εναλλακτικές προσεγγίσεις προς πλήρωση ρυθμιστικών ελλείψεων ουσιαστικών ζητημάτων εντός των διεθνών συμβάσεων υπό μελέτη, ήτοι η αξιοποίηση ουσιαστικής πρόβλεψης ή κανόνα σύγκρουσης της lex fori. Τέλος, εντός της παρούσας εργασίας θίχθηκε και η διχογνωμία περί εφαρμογής των Κανονισμών «Ρώμη Ι» ή «Ρώμη ΙΙ» επί ατυχημάτων διεθνών μεταφορών, με μνεία στο πρόσφατο νομολογιακό πόρισμα της υπόθεσης Silverman v. Ryanair. Αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της ως άνω συλλογιστικής και κατόπιν σύντομης ταξινόμησης των βαθμών αυτονομίας των σύγχρονων μεταφορικών μέσων, μελετήθηκε η πιθανή διεύρυνση της ευθύνης του μεταφορέα σε τρίτα πρόσωπα, όπως αυτό του κατασκευαστή του αυτόνομου λογισμικού μεταφοράς, καθώς και οι συνέπειες της παραπάνω μετατόπισης ευθύνης στις υπάρχουσες ιδιωτικοδιεθνολογικές ρυθμίσεις. Προς τούτο, προτάθηκε καταληκτικά εντός της παρούσας διατριβής η ένταξη ευθειών ρυθμίσεων δωσιδικίας και εφαρμοστέου δικαίου επί των ως άνω τρίτων προσώπων, και δη κατά το παράδειγμα των άρθρων 4bis και 17§2 της Σύμβασης των Αθηνών, είτε με τη μορφή τροποποιητικών πρωτοκόλλων στις υπάρχουσες διεθνείς συμβάσεις μεταφορών, είτε μέσω της εκ νέου θέσπισης διεθνών ομοιόμορφων ρυθμίσεων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το εύρος ζητημάτων, συναφών με το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο, που παρατηρούνται σε περιπτώσεις ατυχημάτων κατά τη διάρκεια διεθνών μεταφορών επιβατών. Δεδομένης, δε, της ραγδαίας εξέλιξης στον τομέα της αυτοματοποίησης των σύγχρονων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους επιπλέον νομικούς προβληματισμούς που συναντώνται κατά τη μεταφορά επιβατών μέσω πλήρως αυτόνομων μέσων. Κεντρικό γνώμονα ως προς τη μελέτη των αναφυόμενων νομικών ζητημάτων εντός της παρούσας διατριβής αποτέλεσαν οι ρυθμίσεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου εντός των διεθνών συμβάσεων που άπτονται της ευθύνης του μεταφορέα κατά τις εναέριες, θαλάσσιες, σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές αντίστοιχα. Όσον αφορά στη δωσιδικία επί διεθνών ατυχημάτων μεταφορών, εξετάσθηκαν οι βάσεις που προβλέπονται ευθεία από τα ως άνω διεθνή νομοθετικά κείμενα, καθώς και ειδικότερα επιμέρους ζητήματα, όπως το επιτρεπτό ρητρών παρέκτασης εντός της σύμβασης μεταφοράς επιβατών, η δυνατότητα εφαρμογής της αρχής του «forum non conveniens», αλλά και η αλληλεπίδραση των διεθνών συμβάσεων μεταφοράς με τις ρυθμίσεις δωσιδικίας του Κανονισμού «Βρυξέλλες I bis». Επί του ζητήματος του εφαρμοστέου δικαίου, εκτέθηκαν οι εναλλακτικές προσεγγίσεις προς πλήρωση ρυθμιστικών ελλείψεων ουσιαστικών ζητημάτων εντός των διεθνών συμβάσεων υπό μελέτη, ήτοι η αξιοποίηση ουσιαστικής πρόβλεψης ή κανόνα σύγκρουσης της lex fori. Τέλος, εντός της παρούσας εργασίας θίχθηκε και η διχογνωμία περί εφαρμογής των Κανονισμών «Ρώμη Ι» ή «Ρώμη ΙΙ» επί ατυχημάτων διεθνών μεταφορών, με μνεία στο πρόσφατο νομολογιακό πόρισμα της υπόθεσης Silverman v. Ryanair. Αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της ως άνω συλλογιστικής και κατόπιν σύντομης ταξινόμησης των βαθμών αυτονομίας των σύγχρονων μεταφορικών μέσων, μελετήθηκε η πιθανή διεύρυνση της ευθύνης του μεταφορέα σε τρίτα πρόσωπα, όπως αυτό του κατασκευαστή του αυτόνομου λογισμικού μεταφοράς, καθώς και οι συνέπειες της παραπάνω μετατόπισης ευθύνης στις υπάρχουσες ιδιωτικοδιεθνολογικές ρυθμίσεις. Προς τούτο, προτάθηκε καταληκτικά εντός της παρούσας διατριβής η ένταξη ευθειών ρυθμίσεων δωσιδικίας και εφαρμοστέου δικαίου επί των ως άνω τρίτων προσώπων, και δη κατά το παράδειγμα των άρθρων 4bis και 17§2 της Σύμβασης των Αθηνών, είτε με τη μορφή τροποποιητικών πρωτοκόλλων στις υπάρχουσες διεθνείς συμβάσεις μεταφορών, είτε μέσω της εκ νέου θέσπισης διεθνών ομοιόμορφων ρυθμίσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Λούκας Γεώργιος","Loukas Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:41Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3456886"],"render_values":[{"text":"uoadl:3456886","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456886","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456886","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3456886","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λούκας Γεώργιος","Loukas Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3456886","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456886"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το εύρος ζητημάτων, συναφών με το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο, που παρατηρούνται σε περιπτώσεις ατυχημάτων κατά τη διάρκεια διεθνών μεταφορών επιβατών. Δεδομένης, δε, της ραγδαίας εξέλιξης στον τομέα της αυτοματοποίησης των σύγχρονων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους επιπλέον νομικούς προβληματισμούς που συναντώνται κατά τη μεταφορά επιβατών μέσω πλήρως αυτόνομων μέσων. Κεντρικό γνώμονα ως προς τη μελέτη των αναφυόμενων νομικών ζητημάτων εντός της παρούσας διατριβής αποτέλεσαν οι ρυθμίσεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου εντός των διεθνών συμβάσεων που άπτονται της ευθύνης του μεταφορέα κατά τις εναέριες, θαλάσσιες, σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές αντίστοιχα. Όσον αφορά στη δωσιδικία επί διεθνών ατυχημάτων μεταφορών, εξετάσθηκαν οι βάσεις που προβλέπονται ευθεία από τα ως άνω διεθνή νομοθετικά κείμενα, καθώς και ειδικότερα επιμέρους ζητήματα, όπως το επιτρεπτό ρητρών παρέκτασης εντός της σύμβασης μεταφοράς επιβατών, η δυνατότητα εφαρμογής της αρχής του «forum non conveniens», αλλά και η αλληλεπίδραση των διεθνών συμβάσεων μεταφοράς με τις ρυθμίσεις δωσιδικίας του Κανονισμού «Βρυξέλλες I bis». Επί του ζητήματος του εφαρμοστέου δικαίου, εκτέθηκαν οι εναλλακτικές προσεγγίσεις προς πλήρωση ρυθμιστικών ελλείψεων ουσιαστικών ζητημάτων εντός των διεθνών συμβάσεων υπό μελέτη, ήτοι η αξιοποίηση ουσιαστικής πρόβλεψης ή κανόνα σύγκρουσης της lex fori. Τέλος, εντός της παρούσας εργασίας θίχθηκε και η διχογνωμία περί εφαρμογής των Κανονισμών «Ρώμη Ι» ή «Ρώμη ΙΙ» επί ατυχημάτων διεθνών μεταφορών, με μνεία στο πρόσφατο νομολογιακό πόρισμα της υπόθεσης Silverman v. Ryanair. Αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της ως άνω συλλογιστικής και κατόπιν σύντομης ταξινόμησης των βαθμών αυτονομίας των σύγχρονων μεταφορικών μέσων, μελετήθηκε η πιθανή διεύρυνση της ευθύνης του μεταφορέα σε τρίτα πρόσωπα, όπως αυτό του κατασκευαστή του αυτόνομου λογισμικού μεταφοράς, καθώς και οι συνέπειες της παραπάνω μετατόπισης ευθύνης στις υπάρχουσες ιδιωτικοδιεθνολογικές ρυθμίσεις. Προς τούτο, προτάθηκε καταληκτικά εντός της παρούσας διατριβής η ένταξη ευθειών ρυθμίσεων δωσιδικίας και εφαρμοστέου δικαίου επί των ως άνω τρίτων προσώπων, και δη κατά το παράδειγμα των άρθρων 4bis και 17§2 της Σύμβασης των Αθηνών, είτε με τη μορφή τροποποιητικών πρωτοκόλλων στις υπάρχουσες διεθνείς συμβάσεις μεταφορών, είτε μέσω της εκ νέου θέσπισης διεθνών ομοιόμορφων ρυθμίσεων.","The current thesis elaborates on a wide range of issues related to private international law that arise in cases of accidents during international passenger transport. Given the rapid development in the field of automation of modern modes of transport, emphasis was given to the supplementary legal challenges encountered amid transportation of passengers via completely autonomous modes of transport. The backbone of the study of the emerging legal issues within the framework of the current dissertation was the private international law provisions within the international conventions that regulate issues of liability of the carrier within the aviation, maritime, railway and roadway sector respectively. With regard to challenges of jurisdiction over cross-border transportation accidents, the bases directly provided for within the above international legislative texts were examined, along with specific challenges of individual interest, such as the permissibility of prorogation clauses within the contract of carriage of the passenger, the applicability of the principle of \"forum non conveniens\", as well as the interrelation of transportation-related international conventions with the jurisdictional arrangements of the \"Brussels I bis\" Regulation. On the issue of applicable law, the alternative approaches for the filling of regulatory gaps in substantial issues within the international conventions under study were also projected, namely the utilization of substantive provisions or conflict of laws rules of the lex fori. Conclusively, within the current dissertation, the controversy regarding the application of the “Rome I” or “Rome II” Regulations to transnational transportation-related accidents was as well addressed, with reference to the recent case law deriving from the Silverman v. Ryanair case. Utilizing the findings of the above study and following a brief introduction to the taxonomy of the degrees of autonomy of contemporary modes of transport, the probability of expansion of the carriers’ liability to third parties, such as the manufacturers of autonomous transportation software, was also addressed, along with the consequences of the above liability shift on the existing private international law provisions. To that end, it was ultimately proposed within the current thesis to include direct provisions on jurisdiction and applicable law encompassing the abovementioned third parties, indicatively according to the example of articles 4bis and 17§2 of the Athens Convention, either in the form of introducing amending protocols to existing international transportation conventions, or through the de novo inception of a uniform international legislative regime."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Private International Law Challenges Emerging From Transnational Transportation-Related Accidents: The Case of Autonomous Transportation Regimes"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λούκας Γεώργιος","Loukas Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το εύρος ζητημάτων, συναφών με το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο, που παρατηρούνται σε περιπτώσεις ατυχημάτων κατά τη διάρκεια διεθνών μεταφορών επιβατών. Δεδομένης, δε, της ραγδαίας εξέλιξης στον τομέα της αυτοματοποίησης των σύγχρονων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους επιπλέον νομικούς προβληματισμούς που συναντώνται κατά τη μεταφορά επιβατών μέσω πλήρως αυτόνομων μέσων. Κεντρικό γνώμονα ως προς τη μελέτη των αναφυόμενων νομικών ζητημάτων εντός της παρούσας διατριβής αποτέλεσαν οι ρυθμίσεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου εντός των διεθνών συμβάσεων που άπτονται της ευθύνης του μεταφορέα κατά τις εναέριες, θαλάσσιες, σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές αντίστοιχα. Όσον αφορά στη δωσιδικία επί διεθνών ατυχημάτων μεταφορών, εξετάσθηκαν οι βάσεις που προβλέπονται ευθεία από τα ως άνω διεθνή νομοθετικά κείμενα, καθώς και ειδικότερα επιμέρους ζητήματα, όπως το επιτρεπτό ρητρών παρέκτασης εντός της σύμβασης μεταφοράς επιβατών, η δυνατότητα εφαρμογής της αρχής του «forum non conveniens», αλλά και η αλληλεπίδραση των διεθνών συμβάσεων μεταφοράς με τις ρυθμίσεις δωσιδικίας του Κανονισμού «Βρυξέλλες I bis». Επί του ζητήματος του εφαρμοστέου δικαίου, εκτέθηκαν οι εναλλακτικές προσεγγίσεις προς πλήρωση ρυθμιστικών ελλείψεων ουσιαστικών ζητημάτων εντός των διεθνών συμβάσεων υπό μελέτη, ήτοι η αξιοποίηση ουσιαστικής πρόβλεψης ή κανόνα σύγκρουσης της lex fori. Τέλος, εντός της παρούσας εργασίας θίχθηκε και η διχογνωμία περί εφαρμογής των Κανονισμών «Ρώμη Ι» ή «Ρώμη ΙΙ» επί ατυχημάτων διεθνών μεταφορών, με μνεία στο πρόσφατο νομολογιακό πόρισμα της υπόθεσης Silverman v. Ryanair. Αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της ως άνω συλλογιστικής και κατόπιν σύντομης ταξινόμησης των βαθμών αυτονομίας των σύγχρονων μεταφορικών μέσων, μελετήθηκε η πιθανή διεύρυνση της ευθύνης του μεταφορέα σε τρίτα πρόσωπα, όπως αυτό του κατασκευαστή του αυτόνομου λογισμικού μεταφοράς, καθώς και οι συνέπειες της παραπάνω μετατόπισης ευθύνης στις υπάρχουσες ιδιωτικοδιεθνολογικές ρυθμίσεις. Προς τούτο, προτάθηκε καταληκτικά εντός της παρούσας διατριβής η ένταξη ευθειών ρυθμίσεων δωσιδικίας και εφαρμοστέου δικαίου επί των ως άνω τρίτων προσώπων, και δη κατά το παράδειγμα των άρθρων 4bis και 17§2 της Σύμβασης των Αθηνών, είτε με τη μορφή τροποποιητικών πρωτοκόλλων στις υπάρχουσες διεθνείς συμβάσεις μεταφορών, είτε μέσω της εκ νέου θέσπισης διεθνών ομοιόμορφων ρυθμίσεων.","The current thesis elaborates on a wide range of issues related to private international law that arise in cases of accidents during international passenger transport. Given the rapid development in the field of automation of modern modes of transport, emphasis was given to the supplementary legal challenges encountered amid transportation of passengers via completely autonomous modes of transport. The backbone of the study of the emerging legal issues within the framework of the current dissertation was the private international law provisions within the international conventions that regulate issues of liability of the carrier within the aviation, maritime, railway and roadway sector respectively. With regard to challenges of jurisdiction over cross-border transportation accidents, the bases directly provided for within the above international legislative texts were examined, along with specific challenges of individual interest, such as the permissibility of prorogation clauses within the contract of carriage of the passenger, the applicability of the principle of \"forum non conveniens\", as well as the interrelation of transportation-related international conventions with the jurisdictional arrangements of the \"Brussels I bis\" Regulation. On the issue of applicable law, the alternative approaches for the filling of regulatory gaps in substantial issues within the international conventions under study were also projected, namely the utilization of substantive provisions or conflict of laws rules of the lex fori. Conclusively, within the current dissertation, the controversy regarding the application of the “Rome I” or “Rome II” Regulations to transnational transportation-related accidents was as well addressed, with reference to the recent case law deriving from the Silverman v. Ryanair case. Utilizing the findings of the above study and following a brief introduction to the taxonomy of the degrees of autonomy of contemporary modes of transport, the probability of expansion of the carriers’ liability to third parties, such as the manufacturers of autonomous transportation software, was also addressed, along with the consequences of the above liability shift on the existing private international law provisions. To that end, it was ultimately proposed within the current thesis to include direct provisions on jurisdiction and applicable law encompassing the abovementioned third parties, indicatively according to the example of articles 4bis and 17§2 of the Athens Convention, either in the form of introducing amending protocols to existing international transportation conventions, or through the de novo inception of a uniform international legislative regime."],"dc:identifier":["uoadl:3456886","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456886"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Private International Law Challenges Emerging From Transnational Transportation-Related Accidents: The Case of Autonomous Transportation Regimes"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:41Z"}