{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3456894"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3456894","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της επίδρασης της ανάπτυξης του βιοφίλμ σε πλαστικές σακούλες στην προσρόφηση μετάλλων","abstract":"Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την επίδραση της ανάπτυξης του βιοφίλμ στη συγκέντρωση τεσσάρων μετάλλων (ψευδάργυρος (Zn), χαλκός (Cu), χρώμιο (Cr), μόλυβδος (Pb)) σε δύο τύπους πλαστικών σακουλών: τις συμβατικές σακούλες πολυαιθυλενίου (PE) και τις βιοδιασπώμενες σακούλες πολυγαλακτικού οξέος (PLA). Στόχος του πειράματος ήταν να κατανοηθεί πώς το είδος της σακούλας και ο βαθμός βιολογικής διάβρωσης επηρεάζουν τη συγκέντρωση των μετάλλων. Σακούλες PE και PLA ποντίστηκαν στο θαλάσσιο περιβάλλον για διάστημα 50 ημερών, σε σημείο κοντά στις εγκαταστάσεις του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. στην Ανάβυσσο και ανασύρθηκαν σε 5 χρονικές στιγμές. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι στις σακούλες PE αναπτύσσεται βιοφίλμ με την πάροδο του χρόνου, στην αρχή με πιο γρήγορο ρυθμό και έπειτα με πιο αργό, με εξαίρεση μία μικρή πτώση κατά την 21η ημέρα παραμονής τους στο θαλάσσιο περιβάλλον. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων αρχικά αυξήθηκαν με αργό ρυθμό, με εξαίρεση τον Zn, ο οποίος αρχικά απελευθερώθηκε και αργότερα αυξήθηκε ραγδαία. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων στις σακούλες PE μειώθηκαν έπειτα από διάστημα 50 ημερών, πιθανώς λόγω σκισίματος της σακούλας και ανομοιογένειας του δείγματος. Αντίθετα , στις σακούλες PLA, το βιοφίλμ αναπτύσσεται αρχικά με πιο αργό ρυθμό και στη συνέχεια με πιο γρήγορο, με μία πτώση την 22η ημέρα της μέτρησης. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων ακολούθησαν μια γραμμική αύξηση, εκτός από τον Zn, ο οποίος παρουσίασε αρχικά ραγδαία αύξηση και στη συνέχεια απελευθερώθηκε. Η ανάπτυξη του βιοφίλμ φαίνεται να επηρεάζει την προσρόφηση των μετάλλων στις σακούλες PE και PLA, παρά τη μικρή τους φυσικοχημική διάβρωση, ενώ οι συγκεντρώσεις μετάλλων είναι υψηλότερες στις σακούλες PE. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα του πειράματος πεδίου με αυτά σε συλλεγμένες σακούλες από διάφορες τοποθεσίες και στομάχια οργανισμών, διαπιστώθηκε ότι το βιοφίλμ δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει τη συγκέντρωση των μετάλλων, αλλά η φυσικοχημική διάβρωση και η χημική σύσταση του περιβάλλοντος όπου συλλέχθηκαν τα δείγματα διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο. Αυτή η μελέτη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την επίδραση της χημικής σύστασης των πλαστικών και της ανάπτυξης του βιοφίλμ στην προσρόφηση και συγκέντρωση των μετάλλων, συμβάλλοντας στην κατανόηση των επιπτώσεων των πλαστικών απορριμμάτων στο θαλάσσιο περιβάλλον.","abstract_html":"Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την επίδραση της ανάπτυξης του βιοφίλμ στη συγκέντρωση τεσσάρων μετάλλων (ψευδάργυρος (Zn), χαλκός (Cu), χρώμιο (Cr), μόλυβδος (Pb)) σε δύο τύπους πλαστικών σακουλών: τις συμβατικές σακούλες πολυαιθυλενίου (PE) και τις βιοδιασπώμενες σακούλες πολυγαλακτικού οξέος (PLA). Στόχος του πειράματος ήταν να κατανοηθεί πώς το είδος της σακούλας και ο βαθμός βιολογικής διάβρωσης επηρεάζουν τη συγκέντρωση των μετάλλων. Σακούλες PE και PLA ποντίστηκαν στο θαλάσσιο περιβάλλον για διάστημα 50 ημερών, σε σημείο κοντά στις εγκαταστάσεις του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. στην Ανάβυσσο και ανασύρθηκαν σε 5 χρονικές στιγμές. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι στις σακούλες PE αναπτύσσεται βιοφίλμ με την πάροδο του χρόνου, στην αρχή με πιο γρήγορο ρυθμό και έπειτα με πιο αργό, με εξαίρεση μία μικρή πτώση κατά την 21η ημέρα παραμονής τους στο θαλάσσιο περιβάλλον. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων αρχικά αυξήθηκαν με αργό ρυθμό, με εξαίρεση τον Zn, ο οποίος αρχικά απελευθερώθηκε και αργότερα αυξήθηκε ραγδαία. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων στις σακούλες PE μειώθηκαν έπειτα από διάστημα 50 ημερών, πιθανώς λόγω σκισίματος της σακούλας και ανομοιογένειας του δείγματος. Αντίθετα , στις σακούλες PLA, το βιοφίλμ αναπτύσσεται αρχικά με πιο αργό ρυθμό και στη συνέχεια με πιο γρήγορο, με μία πτώση την 22η ημέρα της μέτρησης. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων ακολούθησαν μια γραμμική αύξηση, εκτός από τον Zn, ο οποίος παρουσίασε αρχικά ραγδαία αύξηση και στη συνέχεια απελευθερώθηκε. Η ανάπτυξη του βιοφίλμ φαίνεται να επηρεάζει την προσρόφηση των μετάλλων στις σακούλες PE και PLA, παρά τη μικρή τους φυσικοχημική διάβρωση, ενώ οι συγκεντρώσεις μετάλλων είναι υψηλότερες στις σακούλες PE. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα του πειράματος πεδίου με αυτά σε συλλεγμένες σακούλες από διάφορες τοποθεσίες και στομάχια οργανισμών, διαπιστώθηκε ότι το βιοφίλμ δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει τη συγκέντρωση των μετάλλων, αλλά η φυσικοχημική διάβρωση και η χημική σύσταση του περιβάλλοντος όπου συλλέχθηκαν τα δείγματα διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο. Αυτή η μελέτη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την επίδραση της χημικής σύστασης των πλαστικών και της ανάπτυξης του βιοφίλμ στην προσρόφηση και συγκέντρωση των μετάλλων, συμβάλλοντας στην κατανόηση των επιπτώσεων των πλαστικών απορριμμάτων στο θαλάσσιο περιβάλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανιουδάκη Μαρία","Manioudaki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:41Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3456894"],"render_values":[{"text":"uoadl:3456894","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456894","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456894","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3456894","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανιουδάκη Μαρία","Manioudaki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3456894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456894"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την επίδραση της ανάπτυξης του βιοφίλμ στη συγκέντρωση τεσσάρων μετάλλων (ψευδάργυρος (Zn), χαλκός (Cu), χρώμιο (Cr), μόλυβδος (Pb)) σε δύο τύπους πλαστικών σακουλών: τις συμβατικές σακούλες πολυαιθυλενίου (PE) και τις βιοδιασπώμενες σακούλες πολυγαλακτικού οξέος (PLA). Στόχος του πειράματος ήταν να κατανοηθεί πώς το είδος της σακούλας και ο βαθμός βιολογικής διάβρωσης επηρεάζουν τη συγκέντρωση των μετάλλων. Σακούλες PE και PLA ποντίστηκαν στο θαλάσσιο περιβάλλον για διάστημα 50 ημερών, σε σημείο κοντά στις εγκαταστάσεις του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. στην Ανάβυσσο και ανασύρθηκαν σε 5 χρονικές στιγμές. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι στις σακούλες PE αναπτύσσεται βιοφίλμ με την πάροδο του χρόνου, στην αρχή με πιο γρήγορο ρυθμό και έπειτα με πιο αργό, με εξαίρεση μία μικρή πτώση κατά την 21η ημέρα παραμονής τους στο θαλάσσιο περιβάλλον. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων αρχικά αυξήθηκαν με αργό ρυθμό, με εξαίρεση τον Zn, ο οποίος αρχικά απελευθερώθηκε και αργότερα αυξήθηκε ραγδαία. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων στις σακούλες PE μειώθηκαν έπειτα από διάστημα 50 ημερών, πιθανώς λόγω σκισίματος της σακούλας και ανομοιογένειας του δείγματος. Αντίθετα , στις σακούλες PLA, το βιοφίλμ αναπτύσσεται αρχικά με πιο αργό ρυθμό και στη συνέχεια με πιο γρήγορο, με μία πτώση την 22η ημέρα της μέτρησης. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων ακολούθησαν μια γραμμική αύξηση, εκτός από τον Zn, ο οποίος παρουσίασε αρχικά ραγδαία αύξηση και στη συνέχεια απελευθερώθηκε. Η ανάπτυξη του βιοφίλμ φαίνεται να επηρεάζει την προσρόφηση των μετάλλων στις σακούλες PE και PLA, παρά τη μικρή τους φυσικοχημική διάβρωση, ενώ οι συγκεντρώσεις μετάλλων είναι υψηλότερες στις σακούλες PE. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα του πειράματος πεδίου με αυτά σε συλλεγμένες σακούλες από διάφορες τοποθεσίες και στομάχια οργανισμών, διαπιστώθηκε ότι το βιοφίλμ δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει τη συγκέντρωση των μετάλλων, αλλά η φυσικοχημική διάβρωση και η χημική σύσταση του περιβάλλοντος όπου συλλέχθηκαν τα δείγματα διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο. Αυτή η μελέτη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την επίδραση της χημικής σύστασης των πλαστικών και της ανάπτυξης του βιοφίλμ στην προσρόφηση και συγκέντρωση των μετάλλων, συμβάλλοντας στην κατανόηση των επιπτώσεων των πλαστικών απορριμμάτων στο θαλάσσιο περιβάλλον.","The present thesis explores the impact of biofilm development on the concentration of four metals (zinc (Zn), copper (Cu), chromium (Cr), lead (Pb)) in two types of plastic bags: conventional polyethylene (PE) bags and biodegradable polylactic acid (PLA) bags. The objective of the experiment was to understand how the type of bag and the degree of degradation affect biofilm development and metal concentration. PE and PLA bags were immerged at sea for 50 days at a site close to HCMR facilities and were immerged at 5 time-points. The results indicated that PE bags exhibited less degradation, and metal concentrations initially increased at a slow rate, except for Zn, which was initially released and then increased rapidly. Metal concentrations in PE bags decreased after 50 days immersed in sea, likely due to tearing of the bag and sample heterogeneity. In contrast, PLA bags showed a linear increase in metal concentrations, except for Zn, which showed a rapid increase during the first 7 days of the experiment and then was released. Biofilm development appears to affect metal absorption on both PE and PLA bags, despite their minor physicochemical degradation, while metal concentrations were higher on the PE bags. Comparing field results with collected bags from various locations and the stomachs of organisms, it was found that biofilm is not the only factor influencing metal concentration; degradation and the chemical composition of the environment where samples were collected also play a significant role. This study provides important insights into the effects of plastic chemical composition and biofilm development on metal absorption and concentration, contributing to the understanding of the impact of plastic waste on the marine environment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της επίδρασης της ανάπτυξης του βιοφίλμ σε πλαστικές σακούλες στην προσρόφηση μετάλλων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανιουδάκη Μαρία","Manioudaki Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την επίδραση της ανάπτυξης του βιοφίλμ στη συγκέντρωση τεσσάρων μετάλλων (ψευδάργυρος (Zn), χαλκός (Cu), χρώμιο (Cr), μόλυβδος (Pb)) σε δύο τύπους πλαστικών σακουλών: τις συμβατικές σακούλες πολυαιθυλενίου (PE) και τις βιοδιασπώμενες σακούλες πολυγαλακτικού οξέος (PLA). Στόχος του πειράματος ήταν να κατανοηθεί πώς το είδος της σακούλας και ο βαθμός βιολογικής διάβρωσης επηρεάζουν τη συγκέντρωση των μετάλλων. Σακούλες PE και PLA ποντίστηκαν στο θαλάσσιο περιβάλλον για διάστημα 50 ημερών, σε σημείο κοντά στις εγκαταστάσεις του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. στην Ανάβυσσο και ανασύρθηκαν σε 5 χρονικές στιγμές. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι στις σακούλες PE αναπτύσσεται βιοφίλμ με την πάροδο του χρόνου, στην αρχή με πιο γρήγορο ρυθμό και έπειτα με πιο αργό, με εξαίρεση μία μικρή πτώση κατά την 21η ημέρα παραμονής τους στο θαλάσσιο περιβάλλον. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων αρχικά αυξήθηκαν με αργό ρυθμό, με εξαίρεση τον Zn, ο οποίος αρχικά απελευθερώθηκε και αργότερα αυξήθηκε ραγδαία. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων στις σακούλες PE μειώθηκαν έπειτα από διάστημα 50 ημερών, πιθανώς λόγω σκισίματος της σακούλας και ανομοιογένειας του δείγματος. Αντίθετα , στις σακούλες PLA, το βιοφίλμ αναπτύσσεται αρχικά με πιο αργό ρυθμό και στη συνέχεια με πιο γρήγορο, με μία πτώση την 22η ημέρα της μέτρησης. Οι συγκεντρώσεις των μετάλλων ακολούθησαν μια γραμμική αύξηση, εκτός από τον Zn, ο οποίος παρουσίασε αρχικά ραγδαία αύξηση και στη συνέχεια απελευθερώθηκε. Η ανάπτυξη του βιοφίλμ φαίνεται να επηρεάζει την προσρόφηση των μετάλλων στις σακούλες PE και PLA, παρά τη μικρή τους φυσικοχημική διάβρωση, ενώ οι συγκεντρώσεις μετάλλων είναι υψηλότερες στις σακούλες PE. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα του πειράματος πεδίου με αυτά σε συλλεγμένες σακούλες από διάφορες τοποθεσίες και στομάχια οργανισμών, διαπιστώθηκε ότι το βιοφίλμ δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει τη συγκέντρωση των μετάλλων, αλλά η φυσικοχημική διάβρωση και η χημική σύσταση του περιβάλλοντος όπου συλλέχθηκαν τα δείγματα διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο. Αυτή η μελέτη παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την επίδραση της χημικής σύστασης των πλαστικών και της ανάπτυξης του βιοφίλμ στην προσρόφηση και συγκέντρωση των μετάλλων, συμβάλλοντας στην κατανόηση των επιπτώσεων των πλαστικών απορριμμάτων στο θαλάσσιο περιβάλλον.","The present thesis explores the impact of biofilm development on the concentration of four metals (zinc (Zn), copper (Cu), chromium (Cr), lead (Pb)) in two types of plastic bags: conventional polyethylene (PE) bags and biodegradable polylactic acid (PLA) bags. The objective of the experiment was to understand how the type of bag and the degree of degradation affect biofilm development and metal concentration. PE and PLA bags were immerged at sea for 50 days at a site close to HCMR facilities and were immerged at 5 time-points. The results indicated that PE bags exhibited less degradation, and metal concentrations initially increased at a slow rate, except for Zn, which was initially released and then increased rapidly. Metal concentrations in PE bags decreased after 50 days immersed in sea, likely due to tearing of the bag and sample heterogeneity. In contrast, PLA bags showed a linear increase in metal concentrations, except for Zn, which showed a rapid increase during the first 7 days of the experiment and then was released. Biofilm development appears to affect metal absorption on both PE and PLA bags, despite their minor physicochemical degradation, while metal concentrations were higher on the PE bags. Comparing field results with collected bags from various locations and the stomachs of organisms, it was found that biofilm is not the only factor influencing metal concentration; degradation and the chemical composition of the environment where samples were collected also play a significant role. This study provides important insights into the effects of plastic chemical composition and biofilm development on metal absorption and concentration, contributing to the understanding of the impact of plastic waste on the marine environment."],"dc:identifier":["uoadl:3456894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3456894"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση της επίδρασης της ανάπτυξης του βιοφίλμ σε πλαστικές σακούλες στην προσρόφηση μετάλλων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:41Z"}