{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ Μια προσέγγιση από την Κοινωνική Παιδαγωγική και την Κοινωνική Νευροεπιστήμη","abstract":"Η τηλεοπτική βία αποτελεί πεδίο μελέτης και έρευνας, τόσο στην ευρωπαϊκή όσο και στην παγκόσμια βιβλιογραφία, στοιχείο το οποίο σχετίζεται με τις σημαντικές επιδράσεις που φαίνεται να έχει αυτή στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθηση παιδιών, εφήβων και ατόμων αναδυόμενης ενηλικίωσης. Οι επιδράσεις της συνεχούς έκθεσης των ανθρώπων ποικίλλων ηλικιών στην τηλεοπτική βία της τηλεόρασης, της μουσικής, των ταινιών και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, τους οδηγεί σε εκδηλώσεις θυμού και επιθετικής συμπεριφοράς, απευαισθητοποίηση ως προς τη θέαση της βίας και μειωμένη συμπόνια. Τα συγκεκριμένα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη δημιουργίας στοχευμένων κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων και προσεγγίσεων, που θα οδηγήσουν ξανά τους ανθρώπους στην υιοθέτηση μιας πιο κοινωνικοπαιδαγωγικής κουλτούρας, η οποία θα διέπεται από τον αλληλοσεβασμό και την ενσυναίσθηση. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η συχνότητα έκθεσης 336 συμμετεχόντων αναδυόμενης ενηλικίωσης (ηλικίας 18 – 24 ετών) στην θέαση εικόνων τηλεοπτικής βίας, οι οποίες συναντώνται στο Διαδίκτυο, την τηλεόραση, τα τηλεοπτικά παιχνίδια και τις ταινίες και η επίδραση αυτής στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθησή τους. Οι συμμετέχοντες/ουσες επιλέχθηκαν μέσω τυχαίας, βολικής δειγματοληψίας και απάντησαν στα ερωτηματολόγια ηλεκτρονικά, μέσω σχετικού συνδέσμου από το εργαλείο Google Forms, αλλά και δια ζώσης, μετά από διανομή του ερωτηματολογίου στις βιβλιοθήκες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και τις βιβλιοθήκες των τμημάτων Μαθηματικών, Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Φυσικής και Χημείας του ίδιου Πανεπιστημίου. Η ανάλυση των δεδομένων των ερωτηματολογίων που συλλέχθηκαν, έγινε με το πρόγραμμα στατιστικών αναλύσεων SPSS (ver.28). Τα αποτελέσματα που προέκυψαν έδειξαν ότι η συχνότητα έκθεσης των συμμετεχόντων/ουσών σε αντικοινωνικό περιεχόμενο, είναι μεγαλύτερη σε σχέση με την έκθεση αυτών σε φιλοκοινωνικό περιεχόμενο. Μάλιστα, οι γυναίκες φαίνεται να παρακολουθούν συχνότερα τόσο αντικοινωνικό, όσο και φιλοκοινωνικό περιεχόμενο, σε σχέση με τους άνδρες. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το είδος του αντικοινωνικού περιεχομένου, οι ερωτηθέντες/είσες παρακολουθούν συχνότερα σκηνές που περιλαμβάνουν χλευασμό/κοροϊδία κάποιου ανθρώπου, σεξ (ως αναφορά & ως πράξη), μάχες ή/και πυροβολισμούς. Αντίθετα, η θέαση φιλοκοινωνικού περιεχομένου αφορά συχνότερα σκηνές αγάπης και έρωτα. Θετική συσχέτιση, ωστόσο μικρή, παρουσιάστηκε μεταξύ των μεταβλητών του αντικοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την εκδήλωσης επιθετικότητας (τόσο προδραστικής, όσο και αντιδραστικής), αλλά και των μεταβλητών του φιλοκοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την ενσυναίσθηση. Αξιοσημείωτο εύρημα είναι η συσχέτιση της χαμηλής ενσυναίσθησης, με την εκδήλωση επιθετικότητας. Οι συγκεκριμένες συσχετίσεις, παρότι δεν είναι ισχυρές, μπορούν να αποτελέσουν οδηγούς για περαιτέρω διερεύνηση σε μεγαλύτερο δείγμα από αυτό που συγκεντρώθηκε στην παρούσα έρευνα, αλλά και σε άλλες ηλικιακές ομάδες. Τέλος, η αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας και της επιθετικότητας, το οποίο πολλές φορές σχετίζεται την αντίληψη και την αποδοχή ή μη, της διαφορετικότητας προσεγγίστηκε μέσα από την επιστήμη της Κοινωνικής Παιδαγωγικής. Στην παρούσα μελέτη, έγινε βιβλιογραφική ανασκόπηση των αρχών, των μεθοδολογικών και επιστημολογικών διαστάσεων της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, οι οποίες αποτέλεσαν το υπόβαθρο κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων, τα οποία δημιουργήθηκαν και εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της βίας και του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε ποικίλα κοινωνικά περιβάλλοντα. Η σύνοψη των προγραμμάτων αυτών και η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για τη δημιουργία νέων κοινωνικοπαιδαγωγικών προσεγγίσεων, οι οποίες θα σχεδιαστούν, θα εφαρμοστούν και θα αξιολογηθούν ερευνητικά, με σκοπό να αποτελέσουν εργαλεία της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, για την αντιμετώπιση της βίας.","abstract_html":"Η τηλεοπτική βία αποτελεί πεδίο μελέτης και έρευνας, τόσο στην ευρωπαϊκή όσο και στην παγκόσμια βιβλιογραφία, στοιχείο το οποίο σχετίζεται με τις σημαντικές επιδράσεις που φαίνεται να έχει αυτή στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθηση παιδιών, εφήβων και ατόμων αναδυόμενης ενηλικίωσης. Οι επιδράσεις της συνεχούς έκθεσης των ανθρώπων ποικίλλων ηλικιών στην τηλεοπτική βία της τηλεόρασης, της μουσικής, των ταινιών και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, τους οδηγεί σε εκδηλώσεις θυμού και επιθετικής συμπεριφοράς, απευαισθητοποίηση ως προς τη θέαση της βίας και μειωμένη συμπόνια. Τα συγκεκριμένα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη δημιουργίας στοχευμένων κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων και προσεγγίσεων, που θα οδηγήσουν ξανά τους ανθρώπους στην υιοθέτηση μιας πιο κοινωνικοπαιδαγωγικής κουλτούρας, η οποία θα διέπεται από τον αλληλοσεβασμό και την ενσυναίσθηση. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η συχνότητα έκθεσης 336 συμμετεχόντων αναδυόμενης ενηλικίωσης (ηλικίας 18 – 24 ετών) στην θέαση εικόνων τηλεοπτικής βίας, οι οποίες συναντώνται στο Διαδίκτυο, την τηλεόραση, τα τηλεοπτικά παιχνίδια και τις ταινίες και η επίδραση αυτής στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθησή τους. Οι συμμετέχοντες/ουσες επιλέχθηκαν μέσω τυχαίας, βολικής δειγματοληψίας και απάντησαν στα ερωτηματολόγια ηλεκτρονικά, μέσω σχετικού συνδέσμου από το εργαλείο Google Forms, αλλά και δια ζώσης, μετά από διανομή του ερωτηματολογίου στις βιβλιοθήκες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και τις βιβλιοθήκες των τμημάτων Μαθηματικών, Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Φυσικής και Χημείας του ίδιου Πανεπιστημίου. Η ανάλυση των δεδομένων των ερωτηματολογίων που συλλέχθηκαν, έγινε με το πρόγραμμα στατιστικών αναλύσεων SPSS (ver.28). Τα αποτελέσματα που προέκυψαν έδειξαν ότι η συχνότητα έκθεσης των συμμετεχόντων/ουσών σε αντικοινωνικό περιεχόμενο, είναι μεγαλύτερη σε σχέση με την έκθεση αυτών σε φιλοκοινωνικό περιεχόμενο. Μάλιστα, οι γυναίκες φαίνεται να παρακολουθούν συχνότερα τόσο αντικοινωνικό, όσο και φιλοκοινωνικό περιεχόμενο, σε σχέση με τους άνδρες. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το είδος του αντικοινωνικού περιεχομένου, οι ερωτηθέντες/είσες παρακολουθούν συχνότερα σκηνές που περιλαμβάνουν χλευασμό/κοροϊδία κάποιου ανθρώπου, σεξ (ως αναφορά &amp; ως πράξη), μάχες ή/και πυροβολισμούς. Αντίθετα, η θέαση φιλοκοινωνικού περιεχομένου αφορά συχνότερα σκηνές αγάπης και έρωτα. Θετική συσχέτιση, ωστόσο μικρή, παρουσιάστηκε μεταξύ των μεταβλητών του αντικοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την εκδήλωσης επιθετικότητας (τόσο προδραστικής, όσο και αντιδραστικής), αλλά και των μεταβλητών του φιλοκοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την ενσυναίσθηση. Αξιοσημείωτο εύρημα είναι η συσχέτιση της χαμηλής ενσυναίσθησης, με την εκδήλωση επιθετικότητας. Οι συγκεκριμένες συσχετίσεις, παρότι δεν είναι ισχυρές, μπορούν να αποτελέσουν οδηγούς για περαιτέρω διερεύνηση σε μεγαλύτερο δείγμα από αυτό που συγκεντρώθηκε στην παρούσα έρευνα, αλλά και σε άλλες ηλικιακές ομάδες. Τέλος, η αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας και της επιθετικότητας, το οποίο πολλές φορές σχετίζεται την αντίληψη και την αποδοχή ή μη, της διαφορετικότητας προσεγγίστηκε μέσα από την επιστήμη της Κοινωνικής Παιδαγωγικής. Στην παρούσα μελέτη, έγινε βιβλιογραφική ανασκόπηση των αρχών, των μεθοδολογικών και επιστημολογικών διαστάσεων της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, οι οποίες αποτέλεσαν το υπόβαθρο κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων, τα οποία δημιουργήθηκαν και εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της βίας και του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε ποικίλα κοινωνικά περιβάλλοντα. Η σύνοψη των προγραμμάτων αυτών και η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για τη δημιουργία νέων κοινωνικοπαιδαγωγικών προσεγγίσεων, οι οποίες θα σχεδιαστούν, θα εφαρμοστούν και θα αξιολογηθούν ερευνητικά, με σκοπό να αποτελέσουν εργαλεία της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, για την αντιμετώπιση της βίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακούρα Κλεοπάτρα","Bakoura Kleopatra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:41Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457023"],"render_values":[{"text":"uoadl:3457023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3457023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακούρα Κλεοπάτρα","Bakoura Kleopatra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η τηλεοπτική βία αποτελεί πεδίο μελέτης και έρευνας, τόσο στην ευρωπαϊκή όσο και στην παγκόσμια βιβλιογραφία, στοιχείο το οποίο σχετίζεται με τις σημαντικές επιδράσεις που φαίνεται να έχει αυτή στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθηση παιδιών, εφήβων και ατόμων αναδυόμενης ενηλικίωσης. Οι επιδράσεις της συνεχούς έκθεσης των ανθρώπων ποικίλλων ηλικιών στην τηλεοπτική βία της τηλεόρασης, της μουσικής, των ταινιών και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, τους οδηγεί σε εκδηλώσεις θυμού και επιθετικής συμπεριφοράς, απευαισθητοποίηση ως προς τη θέαση της βίας και μειωμένη συμπόνια. Τα συγκεκριμένα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη δημιουργίας στοχευμένων κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων και προσεγγίσεων, που θα οδηγήσουν ξανά τους ανθρώπους στην υιοθέτηση μιας πιο κοινωνικοπαιδαγωγικής κουλτούρας, η οποία θα διέπεται από τον αλληλοσεβασμό και την ενσυναίσθηση. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η συχνότητα έκθεσης 336 συμμετεχόντων αναδυόμενης ενηλικίωσης (ηλικίας 18 – 24 ετών) στην θέαση εικόνων τηλεοπτικής βίας, οι οποίες συναντώνται στο Διαδίκτυο, την τηλεόραση, τα τηλεοπτικά παιχνίδια και τις ταινίες και η επίδραση αυτής στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθησή τους. Οι συμμετέχοντες/ουσες επιλέχθηκαν μέσω τυχαίας, βολικής δειγματοληψίας και απάντησαν στα ερωτηματολόγια ηλεκτρονικά, μέσω σχετικού συνδέσμου από το εργαλείο Google Forms, αλλά και δια ζώσης, μετά από διανομή του ερωτηματολογίου στις βιβλιοθήκες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και τις βιβλιοθήκες των τμημάτων Μαθηματικών, Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Φυσικής και Χημείας του ίδιου Πανεπιστημίου. Η ανάλυση των δεδομένων των ερωτηματολογίων που συλλέχθηκαν, έγινε με το πρόγραμμα στατιστικών αναλύσεων SPSS (ver.28). Τα αποτελέσματα που προέκυψαν έδειξαν ότι η συχνότητα έκθεσης των συμμετεχόντων/ουσών σε αντικοινωνικό περιεχόμενο, είναι μεγαλύτερη σε σχέση με την έκθεση αυτών σε φιλοκοινωνικό περιεχόμενο. Μάλιστα, οι γυναίκες φαίνεται να παρακολουθούν συχνότερα τόσο αντικοινωνικό, όσο και φιλοκοινωνικό περιεχόμενο, σε σχέση με τους άνδρες. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το είδος του αντικοινωνικού περιεχομένου, οι ερωτηθέντες/είσες παρακολουθούν συχνότερα σκηνές που περιλαμβάνουν χλευασμό/κοροϊδία κάποιου ανθρώπου, σεξ (ως αναφορά & ως πράξη), μάχες ή/και πυροβολισμούς. Αντίθετα, η θέαση φιλοκοινωνικού περιεχομένου αφορά συχνότερα σκηνές αγάπης και έρωτα. Θετική συσχέτιση, ωστόσο μικρή, παρουσιάστηκε μεταξύ των μεταβλητών του αντικοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την εκδήλωσης επιθετικότητας (τόσο προδραστικής, όσο και αντιδραστικής), αλλά και των μεταβλητών του φιλοκοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την ενσυναίσθηση. Αξιοσημείωτο εύρημα είναι η συσχέτιση της χαμηλής ενσυναίσθησης, με την εκδήλωση επιθετικότητας. Οι συγκεκριμένες συσχετίσεις, παρότι δεν είναι ισχυρές, μπορούν να αποτελέσουν οδηγούς για περαιτέρω διερεύνηση σε μεγαλύτερο δείγμα από αυτό που συγκεντρώθηκε στην παρούσα έρευνα, αλλά και σε άλλες ηλικιακές ομάδες. Τέλος, η αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας και της επιθετικότητας, το οποίο πολλές φορές σχετίζεται την αντίληψη και την αποδοχή ή μη, της διαφορετικότητας προσεγγίστηκε μέσα από την επιστήμη της Κοινωνικής Παιδαγωγικής. Στην παρούσα μελέτη, έγινε βιβλιογραφική ανασκόπηση των αρχών, των μεθοδολογικών και επιστημολογικών διαστάσεων της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, οι οποίες αποτέλεσαν το υπόβαθρο κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων, τα οποία δημιουργήθηκαν και εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της βίας και του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε ποικίλα κοινωνικά περιβάλλοντα. Η σύνοψη των προγραμμάτων αυτών και η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για τη δημιουργία νέων κοινωνικοπαιδαγωγικών προσεγγίσεων, οι οποίες θα σχεδιαστούν, θα εφαρμοστούν και θα αξιολογηθούν ερευνητικά, με σκοπό να αποτελέσουν εργαλεία της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, για την αντιμετώπιση της βίας.","Media Violence is a field of study and research, both in European and global literature review, an element which is related to the significant effects it seems to have on the behavior and empathy of children, adolescents and people emerging adulthood. The effects of continuous exposure of people of various ages to media violence in television, music, movies and computer games, leads them to display anger and aggressive behavior, desensitization to the sight of violence and reduced sympathy. The specific findings highlight the need to create targeted socio-pedagogical programs and approaches, which will lead people to adopt a more socio-pedagogical culture, governed by mutual respect and empathy. In the present research, it was studied the frequency of exposure of 336 young adults (aged 18–24 years) to viewing images of media violence found on the Internet, TV, video games, and movies and the effect that has this exposure on their behavior and empathy. The participants were selected through random, convenient sampling and answered the questionnaires electronically, through a relevant link from the Google Forms tool, but also in person, after distributing the questionnaire in the libraries of the National Technical University of Athens, the Faculty of Philosophy of National Kapodistrian University of Athens and the libraries of the Mathematics, Informatics and Telecommunications, Physics and Chemistry departments of the same University. The analysis of the collected questionnaire data was done with the statistical analysis program SPSS (ver.28). The results obtained showed that the frequency of exposure of the participants to anti-social content is higher than their exposure to pro-social content. In fact, women seem to watch both anti social and pro-social content more often than men. More specifically, regarding the type of antisocial content, respondents often choose to watch scenes that include mocking someone, sex (as a reference & as an act), fights and/or shootings. On the contrary, the pro-social content, they often choose to watch is about love scenes and romance. A positive correlation, however small, was shown between the variables of antisocial media content with the manifestation of aggression (both proactive and reactive), and also a correlation happened with the variables of prosocial media content with empathy. A remarkable finding is the correlation of low empathy with the manifestation of aggression. The specific correlations, although not strong, can be guides for further investigation in a larger sample, than the one gathered in the present research, but also in other age groups. Finally, the confrontation of the phenomenon of violence and aggression, which is often related with the perception and the acceptance or not, of diversity was approached through the science of Social Pedagogy. In the present study, the methodological and the epistemological dimensions of Social Pedagogy, formed the roots and the organisation of socio-pedagogical programs, which were created and implemented to deal with the violence and the bullying in various social settings. The review of these programs and the gathering of their results can give rise to the creation of new socio-pedagogical approaches,that will be designed, implemented and evaluated in research, with the aim of providing tools for the educational community, but also for the wider society, to deal with violence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ Μια προσέγγιση από την Κοινωνική Παιδαγωγική και την Κοινωνική Νευροεπιστήμη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακούρα Κλεοπάτρα","Bakoura Kleopatra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η τηλεοπτική βία αποτελεί πεδίο μελέτης και έρευνας, τόσο στην ευρωπαϊκή όσο και στην παγκόσμια βιβλιογραφία, στοιχείο το οποίο σχετίζεται με τις σημαντικές επιδράσεις που φαίνεται να έχει αυτή στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθηση παιδιών, εφήβων και ατόμων αναδυόμενης ενηλικίωσης. Οι επιδράσεις της συνεχούς έκθεσης των ανθρώπων ποικίλλων ηλικιών στην τηλεοπτική βία της τηλεόρασης, της μουσικής, των ταινιών και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, τους οδηγεί σε εκδηλώσεις θυμού και επιθετικής συμπεριφοράς, απευαισθητοποίηση ως προς τη θέαση της βίας και μειωμένη συμπόνια. Τα συγκεκριμένα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη δημιουργίας στοχευμένων κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων και προσεγγίσεων, που θα οδηγήσουν ξανά τους ανθρώπους στην υιοθέτηση μιας πιο κοινωνικοπαιδαγωγικής κουλτούρας, η οποία θα διέπεται από τον αλληλοσεβασμό και την ενσυναίσθηση. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η συχνότητα έκθεσης 336 συμμετεχόντων αναδυόμενης ενηλικίωσης (ηλικίας 18 – 24 ετών) στην θέαση εικόνων τηλεοπτικής βίας, οι οποίες συναντώνται στο Διαδίκτυο, την τηλεόραση, τα τηλεοπτικά παιχνίδια και τις ταινίες και η επίδραση αυτής στην συμπεριφορά και την ενσυναίσθησή τους. Οι συμμετέχοντες/ουσες επιλέχθηκαν μέσω τυχαίας, βολικής δειγματοληψίας και απάντησαν στα ερωτηματολόγια ηλεκτρονικά, μέσω σχετικού συνδέσμου από το εργαλείο Google Forms, αλλά και δια ζώσης, μετά από διανομή του ερωτηματολογίου στις βιβλιοθήκες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και τις βιβλιοθήκες των τμημάτων Μαθηματικών, Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Φυσικής και Χημείας του ίδιου Πανεπιστημίου. Η ανάλυση των δεδομένων των ερωτηματολογίων που συλλέχθηκαν, έγινε με το πρόγραμμα στατιστικών αναλύσεων SPSS (ver.28). Τα αποτελέσματα που προέκυψαν έδειξαν ότι η συχνότητα έκθεσης των συμμετεχόντων/ουσών σε αντικοινωνικό περιεχόμενο, είναι μεγαλύτερη σε σχέση με την έκθεση αυτών σε φιλοκοινωνικό περιεχόμενο. Μάλιστα, οι γυναίκες φαίνεται να παρακολουθούν συχνότερα τόσο αντικοινωνικό, όσο και φιλοκοινωνικό περιεχόμενο, σε σχέση με τους άνδρες. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το είδος του αντικοινωνικού περιεχομένου, οι ερωτηθέντες/είσες παρακολουθούν συχνότερα σκηνές που περιλαμβάνουν χλευασμό/κοροϊδία κάποιου ανθρώπου, σεξ (ως αναφορά & ως πράξη), μάχες ή/και πυροβολισμούς. Αντίθετα, η θέαση φιλοκοινωνικού περιεχομένου αφορά συχνότερα σκηνές αγάπης και έρωτα. Θετική συσχέτιση, ωστόσο μικρή, παρουσιάστηκε μεταξύ των μεταβλητών του αντικοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την εκδήλωσης επιθετικότητας (τόσο προδραστικής, όσο και αντιδραστικής), αλλά και των μεταβλητών του φιλοκοινωνικού τηλεοπτικού περιεχομένου με την ενσυναίσθηση. Αξιοσημείωτο εύρημα είναι η συσχέτιση της χαμηλής ενσυναίσθησης, με την εκδήλωση επιθετικότητας. Οι συγκεκριμένες συσχετίσεις, παρότι δεν είναι ισχυρές, μπορούν να αποτελέσουν οδηγούς για περαιτέρω διερεύνηση σε μεγαλύτερο δείγμα από αυτό που συγκεντρώθηκε στην παρούσα έρευνα, αλλά και σε άλλες ηλικιακές ομάδες. Τέλος, η αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας και της επιθετικότητας, το οποίο πολλές φορές σχετίζεται την αντίληψη και την αποδοχή ή μη, της διαφορετικότητας προσεγγίστηκε μέσα από την επιστήμη της Κοινωνικής Παιδαγωγικής. Στην παρούσα μελέτη, έγινε βιβλιογραφική ανασκόπηση των αρχών, των μεθοδολογικών και επιστημολογικών διαστάσεων της Κοινωνικής Παιδαγωγικής, οι οποίες αποτέλεσαν το υπόβαθρο κοινωνικοπαιδαγωγικών προγραμμάτων, τα οποία δημιουργήθηκαν και εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της βίας και του ενδοσχολικού εκφοβισμού σε ποικίλα κοινωνικά περιβάλλοντα. Η σύνοψη των προγραμμάτων αυτών και η καταγραφή των αποτελεσμάτων τους, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για τη δημιουργία νέων κοινωνικοπαιδαγωγικών προσεγγίσεων, οι οποίες θα σχεδιαστούν, θα εφαρμοστούν και θα αξιολογηθούν ερευνητικά, με σκοπό να αποτελέσουν εργαλεία της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, για την αντιμετώπιση της βίας.","Media Violence is a field of study and research, both in European and global literature review, an element which is related to the significant effects it seems to have on the behavior and empathy of children, adolescents and people emerging adulthood. The effects of continuous exposure of people of various ages to media violence in television, music, movies and computer games, leads them to display anger and aggressive behavior, desensitization to the sight of violence and reduced sympathy. The specific findings highlight the need to create targeted socio-pedagogical programs and approaches, which will lead people to adopt a more socio-pedagogical culture, governed by mutual respect and empathy. In the present research, it was studied the frequency of exposure of 336 young adults (aged 18–24 years) to viewing images of media violence found on the Internet, TV, video games, and movies and the effect that has this exposure on their behavior and empathy. The participants were selected through random, convenient sampling and answered the questionnaires electronically, through a relevant link from the Google Forms tool, but also in person, after distributing the questionnaire in the libraries of the National Technical University of Athens, the Faculty of Philosophy of National Kapodistrian University of Athens and the libraries of the Mathematics, Informatics and Telecommunications, Physics and Chemistry departments of the same University. The analysis of the collected questionnaire data was done with the statistical analysis program SPSS (ver.28). The results obtained showed that the frequency of exposure of the participants to anti-social content is higher than their exposure to pro-social content. In fact, women seem to watch both anti social and pro-social content more often than men. More specifically, regarding the type of antisocial content, respondents often choose to watch scenes that include mocking someone, sex (as a reference & as an act), fights and/or shootings. On the contrary, the pro-social content, they often choose to watch is about love scenes and romance. A positive correlation, however small, was shown between the variables of antisocial media content with the manifestation of aggression (both proactive and reactive), and also a correlation happened with the variables of prosocial media content with empathy. A remarkable finding is the correlation of low empathy with the manifestation of aggression. The specific correlations, although not strong, can be guides for further investigation in a larger sample, than the one gathered in the present research, but also in other age groups. Finally, the confrontation of the phenomenon of violence and aggression, which is often related with the perception and the acceptance or not, of diversity was approached through the science of Social Pedagogy. In the present study, the methodological and the epistemological dimensions of Social Pedagogy, formed the roots and the organisation of socio-pedagogical programs, which were created and implemented to deal with the violence and the bullying in various social settings. The review of these programs and the gathering of their results can give rise to the creation of new socio-pedagogical approaches,that will be designed, implemented and evaluated in research, with the aim of providing tools for the educational community, but also for the wider society, to deal with violence."],"dc:identifier":["uoadl:3457023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457023"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ Μια προσέγγιση από την Κοινωνική Παιδαγωγική και την Κοινωνική Νευροεπιστήμη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:41Z"}