{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457061"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457061","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αστική ευθύνη του Δημοσίου από πράξεις ιδιωτών","abstract":"Η θεσμική διάσταση της αστικής ευθύνης του δημοσίου παρέχει στον νομικό αρκετές αφορμές προκειμένου να εξετάσει τα απώτατα όριά της και ταυτόχρονα να επαναπροσδιορίσει έννοιες και νομικές κατασκευές που αποτελούν τμήμα της. Μεταξύ των πλέον επίκαιρων και ταυτόχρονα ενδιαφερόντων, η απάντηση στο ερώτημα για το εάν το κράτος δύναται να ευθύνεται για πράξεις ή παραλείψεις των ιδιωτών με τους οποίους για διάφορους λόγους επιθυμεί να συνεργαστεί. Η παραχώρηση στους τελευταίους μιας κάποιας δημόσιας εξουσίας συνεπάγεται συνάμα και την απονομή ενός πραγματικού status που προσιδιάζει σε δημόσιο όργανο. Αρμοδιότητες που μέχρι πρότινος ανήκαν στις υποχρεώσεις του δημοσίου, πλέον εκπληρώνονται από ιδιώτες που έχουν συμβληθεί με αυτό. Τίθεται συνεπώς το ζήτημα περί το προσώπου που θα ευθύνεται σε περίπτωση που επέλθει ζημία από την εν λόγω δράση. Στόχος της παρούσας εργασίας δεν είναι να παρουσιάσει μια συνολική - καθολική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Μέσα από σειρά παραδειγμάτων προερχομένων από θεωρία και νομολογία καταδεικνύεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας κάθε περίπτωσης που ενδέχεται να προκύψει. Συνεπώς, τα διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της επιμέρους περίπτωσης είναι που θα οδηγήσουν στο ορθότερο νομικό συμπέρασμα. Ωστόσο, υποστηρίζονται κάποιες σταθερές οι οποίες προκύπτουν από τη συστηματική μελέτη της θεματικής. Πρώτον, ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ των προτέρων η εφαρμογή του 105 ΕισΝΑΚ στην περίπτωση της ζημιογόνου δράσης των ιδιωτών ή των οργάνων των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου. Και κατόπιν, ότι το δημόσιο δεν δύναται με την ανάθεση καθηκόντων σε ιδιώτες να υπεκφεύγει, έστω και κρυφίως, από τη σχετική ευθύνη που μπορεί να προκύψει, μιας και εξαρχής η εκπλήρωσή τους ανήκει στις κατά τον νόμο και το σύνταγμα υποχρεώσεις του.","abstract_html":"Η θεσμική διάσταση της αστικής ευθύνης του δημοσίου παρέχει στον νομικό αρκετές αφορμές προκειμένου να εξετάσει τα απώτατα όριά της και ταυτόχρονα να επαναπροσδιορίσει έννοιες και νομικές κατασκευές που αποτελούν τμήμα της. Μεταξύ των πλέον επίκαιρων και ταυτόχρονα ενδιαφερόντων, η απάντηση στο ερώτημα για το εάν το κράτος δύναται να ευθύνεται για πράξεις ή παραλείψεις των ιδιωτών με τους οποίους για διάφορους λόγους επιθυμεί να συνεργαστεί. Η παραχώρηση στους τελευταίους μιας κάποιας δημόσιας εξουσίας συνεπάγεται συνάμα και την απονομή ενός πραγματικού status που προσιδιάζει σε δημόσιο όργανο. Αρμοδιότητες που μέχρι πρότινος ανήκαν στις υποχρεώσεις του δημοσίου, πλέον εκπληρώνονται από ιδιώτες που έχουν συμβληθεί με αυτό. Τίθεται συνεπώς το ζήτημα περί το προσώπου που θα ευθύνεται σε περίπτωση που επέλθει ζημία από την εν λόγω δράση. Στόχος της παρούσας εργασίας δεν είναι να παρουσιάσει μια συνολική - καθολική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Μέσα από σειρά παραδειγμάτων προερχομένων από θεωρία και νομολογία καταδεικνύεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας κάθε περίπτωσης που ενδέχεται να προκύψει. Συνεπώς, τα διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της επιμέρους περίπτωσης είναι που θα οδηγήσουν στο ορθότερο νομικό συμπέρασμα. Ωστόσο, υποστηρίζονται κάποιες σταθερές οι οποίες προκύπτουν από τη συστηματική μελέτη της θεματικής. Πρώτον, ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ των προτέρων η εφαρμογή του 105 ΕισΝΑΚ στην περίπτωση της ζημιογόνου δράσης των ιδιωτών ή των οργάνων των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου. Και κατόπιν, ότι το δημόσιο δεν δύναται με την ανάθεση καθηκόντων σε ιδιώτες να υπεκφεύγει, έστω και κρυφίως, από τη σχετική ευθύνη που μπορεί να προκύψει, μιας και εξαρχής η εκπλήρωσή τους ανήκει στις κατά τον νόμο και το σύνταγμα υποχρεώσεις του.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδρέου Βασίλειος","Andreou Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:42Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457061"],"render_values":[{"text":"uoadl:3457061","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457061","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457061","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3457061","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδρέου Βασίλειος","Andreou Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457061","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457061"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θεσμική διάσταση της αστικής ευθύνης του δημοσίου παρέχει στον νομικό αρκετές αφορμές προκειμένου να εξετάσει τα απώτατα όριά της και ταυτόχρονα να επαναπροσδιορίσει έννοιες και νομικές κατασκευές που αποτελούν τμήμα της. Μεταξύ των πλέον επίκαιρων και ταυτόχρονα ενδιαφερόντων, η απάντηση στο ερώτημα για το εάν το κράτος δύναται να ευθύνεται για πράξεις ή παραλείψεις των ιδιωτών με τους οποίους για διάφορους λόγους επιθυμεί να συνεργαστεί. Η παραχώρηση στους τελευταίους μιας κάποιας δημόσιας εξουσίας συνεπάγεται συνάμα και την απονομή ενός πραγματικού status που προσιδιάζει σε δημόσιο όργανο. Αρμοδιότητες που μέχρι πρότινος ανήκαν στις υποχρεώσεις του δημοσίου, πλέον εκπληρώνονται από ιδιώτες που έχουν συμβληθεί με αυτό. Τίθεται συνεπώς το ζήτημα περί το προσώπου που θα ευθύνεται σε περίπτωση που επέλθει ζημία από την εν λόγω δράση. Στόχος της παρούσας εργασίας δεν είναι να παρουσιάσει μια συνολική - καθολική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Μέσα από σειρά παραδειγμάτων προερχομένων από θεωρία και νομολογία καταδεικνύεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας κάθε περίπτωσης που ενδέχεται να προκύψει. Συνεπώς, τα διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της επιμέρους περίπτωσης είναι που θα οδηγήσουν στο ορθότερο νομικό συμπέρασμα. Ωστόσο, υποστηρίζονται κάποιες σταθερές οι οποίες προκύπτουν από τη συστηματική μελέτη της θεματικής. Πρώτον, ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ των προτέρων η εφαρμογή του 105 ΕισΝΑΚ στην περίπτωση της ζημιογόνου δράσης των ιδιωτών ή των οργάνων των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου. Και κατόπιν, ότι το δημόσιο δεν δύναται με την ανάθεση καθηκόντων σε ιδιώτες να υπεκφεύγει, έστω και κρυφίως, από τη σχετική ευθύνη που μπορεί να προκύψει, μιας και εξαρχής η εκπλήρωσή τους ανήκει στις κατά τον νόμο και το σύνταγμα υποχρεώσεις του.","The institutional dimension of public civil liability provides the lawyer with several reasons to examine its ultimate limits and at the same time to redefine concepts and legal constructions that are part of it. Among the most current and interesting is the answer to the question of whether the state can be held liable for acts or omissions of private individuals with whom it wishes to cooperate for various reasons. The granting of a certain public power to the latter implies the granting of a real status befitting a public body. Responsibilities that until recently belonged to the obligations of the state are now fulfilled by private individuals who have contracted with it. The question therefore arises as to who will be liable in the event of damage resulting from the action in question."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αστική ευθύνη του Δημοσίου από πράξεις ιδιωτών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδρέου Βασίλειος","Andreou Vasileios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η θεσμική διάσταση της αστικής ευθύνης του δημοσίου παρέχει στον νομικό αρκετές αφορμές προκειμένου να εξετάσει τα απώτατα όριά της και ταυτόχρονα να επαναπροσδιορίσει έννοιες και νομικές κατασκευές που αποτελούν τμήμα της. Μεταξύ των πλέον επίκαιρων και ταυτόχρονα ενδιαφερόντων, η απάντηση στο ερώτημα για το εάν το κράτος δύναται να ευθύνεται για πράξεις ή παραλείψεις των ιδιωτών με τους οποίους για διάφορους λόγους επιθυμεί να συνεργαστεί. Η παραχώρηση στους τελευταίους μιας κάποιας δημόσιας εξουσίας συνεπάγεται συνάμα και την απονομή ενός πραγματικού status που προσιδιάζει σε δημόσιο όργανο. Αρμοδιότητες που μέχρι πρότινος ανήκαν στις υποχρεώσεις του δημοσίου, πλέον εκπληρώνονται από ιδιώτες που έχουν συμβληθεί με αυτό. Τίθεται συνεπώς το ζήτημα περί το προσώπου που θα ευθύνεται σε περίπτωση που επέλθει ζημία από την εν λόγω δράση. Στόχος της παρούσας εργασίας δεν είναι να παρουσιάσει μια συνολική - καθολική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Μέσα από σειρά παραδειγμάτων προερχομένων από θεωρία και νομολογία καταδεικνύεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας κάθε περίπτωσης που ενδέχεται να προκύψει. Συνεπώς, τα διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της επιμέρους περίπτωσης είναι που θα οδηγήσουν στο ορθότερο νομικό συμπέρασμα. Ωστόσο, υποστηρίζονται κάποιες σταθερές οι οποίες προκύπτουν από τη συστηματική μελέτη της θεματικής. Πρώτον, ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ των προτέρων η εφαρμογή του 105 ΕισΝΑΚ στην περίπτωση της ζημιογόνου δράσης των ιδιωτών ή των οργάνων των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου. Και κατόπιν, ότι το δημόσιο δεν δύναται με την ανάθεση καθηκόντων σε ιδιώτες να υπεκφεύγει, έστω και κρυφίως, από τη σχετική ευθύνη που μπορεί να προκύψει, μιας και εξαρχής η εκπλήρωσή τους ανήκει στις κατά τον νόμο και το σύνταγμα υποχρεώσεις του.","The institutional dimension of public civil liability provides the lawyer with several reasons to examine its ultimate limits and at the same time to redefine concepts and legal constructions that are part of it. Among the most current and interesting is the answer to the question of whether the state can be held liable for acts or omissions of private individuals with whom it wishes to cooperate for various reasons. The granting of a certain public power to the latter implies the granting of a real status befitting a public body. Responsibilities that until recently belonged to the obligations of the state are now fulfilled by private individuals who have contracted with it. The question therefore arises as to who will be liable in the event of damage resulting from the action in question."],"dc:identifier":["uoadl:3457061","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457061"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Αστική ευθύνη του Δημοσίου από πράξεις ιδιωτών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:42Z"}