{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457101"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457101","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το Σύνταγμα του 1927 στην Εποχή της Κρίσης του Κοινοβουλευτισμού","abstract":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να φωτίσει ένα ενδιαφέρον όσο και ταραχώδες κεφάλαιο της συνταγματικής μας ιστοριας, αυτο του Συντάγματος του 1927 και της Μεσοπολεμικής Β’ Ελληνικής Δημοκρατίας. Το κέντρο βάρους της μελέτης θα είναι βεβαίως το Σύνταγμα του 1927, όχι όμως αποκομμένο, αλλά ενταγμένο στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της περιόδου, κυρίως της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής, διότι μόνο έτσι μπορεί να κατανοηθεί βαθύτερα ένα κανονιστικό κείμενο. Εν προκειμένω, τόσο οι διατάξεις του Συνταγματος, όσο και οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις που οδήγησαν στην θέσπιση του, κυρίως όμως όσες σημάδεψαν την περίοδο εφαρμογής του, θα καταδείξουν, το έτερο βασικό σκέλος της παρούσας εργασίας, ήτοι τον πολύπλευρη κρίση που διήρχετο ο κοινοβουλευτισμός την εν λόγω περίοδο. Από τις ρυθμίσεις του προκειμένου Συντάγματος, η εργασία εστιάζει στις πιο ενδιαφέρουσες, είτε διότι εισήγαγαν νέους θεσμούς στην πολιτειακή μας τάξη, όπως ο αιρετός αρχηγός του Κράτους ή τα κοινωνικά δικαιώματα, είτε διότι επανεισήγαγαν, διαφοροποιημένους εν μέρει, παλαιότερους θεσμούς, οι οποίοι όμως είχαν κατόπιν καταργηθεί, λ.χ. η Γερουσία και το Συμβούλιο της Επικρατείας, είτε διότι καθιέρωσαν και τυπικά κρίσιμες πρακτικές που ίσχυαν βέβαια από μακρού χρόνου ως συνταγματικό έθιμο, όπως η κοινοβουλευτική αρχή και ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων και κατά ένα μέρος τα νομοθετικά διατάγματα με εξουσιοδότηση των βουλών. Ο βίος του ενταύθα σχολιαζόμενου Συντάγματος υπήρξε θυελλώδης, γεμάτος περιδινήσεις και κλυδωνισμούς, όπως άλλωστε και η πολιτική ζωή του τόπου, την οποία είχε ποτίσει η διχόνοια. Τα στρατιωτικά κινήματα, οι συχνές και ευρείες εξουσιοδοτήσεις της Βουλής προς την κυβέρνηση να νομοθετεί, η νομοθέτηση εκ μέρους της κυβέρνησης ακόμη και χωρίς εξουσιοδότηση της βουλής, επικαλούμενη το δικαιο της ανάγκης, η έκδοση συντακτικών πράξεων, η προσφυγή στην κατάσταση πολιορκίας, χωρίς να τηρούνται οι διατυπώσεις του Συντάγματος και η δίωξη των αντιπάλων με κριτήριο τις πεποιθήσεις τους συνθέτουν ένα ΄΄σπιράλ΄΄ απανωτών και ωμών παραβάσεων του Συντάγματος, το οποίο εν τέλει καταλήγει στο ερώτημα εάν η προστασία του δημοσίου συμφέροντος σε περιόδους μεγάλων κρίσεων ( δηλ.η σωτηρία της πατρίδας) δικαιολογεί την παραβίαση επιμέρους διατάξεων του Συντάγματος ή με άλλα λόγια αν ή διαφύλαξη της ΄΄ουσίας΄΄ του Συντάγματος επιτρέπει την παραβίαση ΄΄διαδικαστικών΄΄ διατάξεων του. Υπό την επίδραση αυτής της άποψης, η παραβίαση του Συντάγματος την περίοδο του Μεσοπολέμου ήταν περισσότερο πυκνή από κάθε άλλη περίοδο της ελληνικής συνταγματικής ιστορίας, σε βαθμό που να είναι απενοχοποιημένη. Στην εργασία μεθοδολογικά προηγείται η μελέτη των ιστορικών γεγονότων και των θεσμικών εξελίξεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, που οδηγησαν στην θεσπιση του νέου Συντάγματος και ακολουθεί η ανάλυση του ίδιου του συνταγματικού κειμένου. Πρώτα η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην Βουλή για την κατάρτιση του, κατόπιν περιγράφεται ο γενικός χαρακτήρας του (οι επιρροές του, η συστηματική του διάρθρωση, οι κοινωνικοί όροι διαμόρφωσης του και τα βασικά χαρακτηριστικά του) και κατόπιν περιγράφονται διεξοδικά οι σπουδαιότερες επιμέρους ρυθμίσεις του. Στην συνέχεια αφού παρατίθεται το ιστορικό πλαίσιο του βίου του (1927-1935), αναλύονται οι σπουδαιότερες παράμετροι των παραβιάσεων του Συντάγματος, οι οποίες καταδείκνύουν την ευρύτερη αμφισβήτηση που γνώριζε η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία την εξεταζόμενη περίοδο. Γενικά επιχειρείται, μέσα από το Σύνταγμα, ιδωμένο πάντα υπό το πρίσμα των ιστορικών γεγονότων και των εξελίξεων στο πεδίο των θεσμών και της συνταγματικής θεωρίας, να φωτιστούν οι σημαντικότερες τάσεις και ρεύματα της εποχης. Τέλος συχνά καταβάλλεται προσπάθεια τα εδώ σχολιαζομενά να συνδέονται με το συνταγματικό και πολιτειακό παρόν της χώρας μας, αλλά με τις προηγούμενες (πριν το Σύνταγμα του 1927) σελίδες της συνταγματικής μας ιστορίας.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να φωτίσει ένα ενδιαφέρον όσο και ταραχώδες κεφάλαιο της συνταγματικής μας ιστοριας, αυτο του Συντάγματος του 1927 και της Μεσοπολεμικής Β’ Ελληνικής Δημοκρατίας. Το κέντρο βάρους της μελέτης θα είναι βεβαίως το Σύνταγμα του 1927, όχι όμως αποκομμένο, αλλά ενταγμένο στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της περιόδου, κυρίως της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής, διότι μόνο έτσι μπορεί να κατανοηθεί βαθύτερα ένα κανονιστικό κείμενο. Εν προκειμένω, τόσο οι διατάξεις του Συνταγματος, όσο και οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις που οδήγησαν στην θέσπιση του, κυρίως όμως όσες σημάδεψαν την περίοδο εφαρμογής του, θα καταδείξουν, το έτερο βασικό σκέλος της παρούσας εργασίας, ήτοι τον πολύπλευρη κρίση που διήρχετο ο κοινοβουλευτισμός την εν λόγω περίοδο. Από τις ρυθμίσεις του προκειμένου Συντάγματος, η εργασία εστιάζει στις πιο ενδιαφέρουσες, είτε διότι εισήγαγαν νέους θεσμούς στην πολιτειακή μας τάξη, όπως ο αιρετός αρχηγός του Κράτους ή τα κοινωνικά δικαιώματα, είτε διότι επανεισήγαγαν, διαφοροποιημένους εν μέρει, παλαιότερους θεσμούς, οι οποίοι όμως είχαν κατόπιν καταργηθεί, λ.χ. η Γερουσία και το Συμβούλιο της Επικρατείας, είτε διότι καθιέρωσαν και τυπικά κρίσιμες πρακτικές που ίσχυαν βέβαια από μακρού χρόνου ως συνταγματικό έθιμο, όπως η κοινοβουλευτική αρχή και ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων και κατά ένα μέρος τα νομοθετικά διατάγματα με εξουσιοδότηση των βουλών. Ο βίος του ενταύθα σχολιαζόμενου Συντάγματος υπήρξε θυελλώδης, γεμάτος περιδινήσεις και κλυδωνισμούς, όπως άλλωστε και η πολιτική ζωή του τόπου, την οποία είχε ποτίσει η διχόνοια. Τα στρατιωτικά κινήματα, οι συχνές και ευρείες εξουσιοδοτήσεις της Βουλής προς την κυβέρνηση να νομοθετεί, η νομοθέτηση εκ μέρους της κυβέρνησης ακόμη και χωρίς εξουσιοδότηση της βουλής, επικαλούμενη το δικαιο της ανάγκης, η έκδοση συντακτικών πράξεων, η προσφυγή στην κατάσταση πολιορκίας, χωρίς να τηρούνται οι διατυπώσεις του Συντάγματος και η δίωξη των αντιπάλων με κριτήριο τις πεποιθήσεις τους συνθέτουν ένα ΄΄σπιράλ΄΄ απανωτών και ωμών παραβάσεων του Συντάγματος, το οποίο εν τέλει καταλήγει στο ερώτημα εάν η προστασία του δημοσίου συμφέροντος σε περιόδους μεγάλων κρίσεων ( δηλ.η σωτηρία της πατρίδας) δικαιολογεί την παραβίαση επιμέρους διατάξεων του Συντάγματος ή με άλλα λόγια αν ή διαφύλαξη της ΄΄ουσίας΄΄ του Συντάγματος επιτρέπει την παραβίαση ΄΄διαδικαστικών΄΄ διατάξεων του. Υπό την επίδραση αυτής της άποψης, η παραβίαση του Συντάγματος την περίοδο του Μεσοπολέμου ήταν περισσότερο πυκνή από κάθε άλλη περίοδο της ελληνικής συνταγματικής ιστορίας, σε βαθμό που να είναι απενοχοποιημένη. Στην εργασία μεθοδολογικά προηγείται η μελέτη των ιστορικών γεγονότων και των θεσμικών εξελίξεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, που οδηγησαν στην θεσπιση του νέου Συντάγματος και ακολουθεί η ανάλυση του ίδιου του συνταγματικού κειμένου. Πρώτα η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην Βουλή για την κατάρτιση του, κατόπιν περιγράφεται ο γενικός χαρακτήρας του (οι επιρροές του, η συστηματική του διάρθρωση, οι κοινωνικοί όροι διαμόρφωσης του και τα βασικά χαρακτηριστικά του) και κατόπιν περιγράφονται διεξοδικά οι σπουδαιότερες επιμέρους ρυθμίσεις του. Στην συνέχεια αφού παρατίθεται το ιστορικό πλαίσιο του βίου του (1927-1935), αναλύονται οι σπουδαιότερες παράμετροι των παραβιάσεων του Συντάγματος, οι οποίες καταδείκνύουν την ευρύτερη αμφισβήτηση που γνώριζε η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία την εξεταζόμενη περίοδο. Γενικά επιχειρείται, μέσα από το Σύνταγμα, ιδωμένο πάντα υπό το πρίσμα των ιστορικών γεγονότων και των εξελίξεων στο πεδίο των θεσμών και της συνταγματικής θεωρίας, να φωτιστούν οι σημαντικότερες τάσεις και ρεύματα της εποχης. Τέλος συχνά καταβάλλεται προσπάθεια τα εδώ σχολιαζομενά να συνδέονται με το συνταγματικό και πολιτειακό παρόν της χώρας μας, αλλά με τις προηγούμενες (πριν το Σύνταγμα του 1927) σελίδες της συνταγματικής μας ιστορίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γριτσώνης Φίλιππος","Gritsonis Filippos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:42Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457101"],"render_values":[{"text":"uoadl:3457101","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457101","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457101","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3457101","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γριτσώνης Φίλιππος","Gritsonis Filippos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457101","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457101"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να φωτίσει ένα ενδιαφέρον όσο και ταραχώδες κεφάλαιο της συνταγματικής μας ιστοριας, αυτο του Συντάγματος του 1927 και της Μεσοπολεμικής Β’ Ελληνικής Δημοκρατίας. Το κέντρο βάρους της μελέτης θα είναι βεβαίως το Σύνταγμα του 1927, όχι όμως αποκομμένο, αλλά ενταγμένο στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της περιόδου, κυρίως της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής, διότι μόνο έτσι μπορεί να κατανοηθεί βαθύτερα ένα κανονιστικό κείμενο. Εν προκειμένω, τόσο οι διατάξεις του Συνταγματος, όσο και οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις που οδήγησαν στην θέσπιση του, κυρίως όμως όσες σημάδεψαν την περίοδο εφαρμογής του, θα καταδείξουν, το έτερο βασικό σκέλος της παρούσας εργασίας, ήτοι τον πολύπλευρη κρίση που διήρχετο ο κοινοβουλευτισμός την εν λόγω περίοδο. Από τις ρυθμίσεις του προκειμένου Συντάγματος, η εργασία εστιάζει στις πιο ενδιαφέρουσες, είτε διότι εισήγαγαν νέους θεσμούς στην πολιτειακή μας τάξη, όπως ο αιρετός αρχηγός του Κράτους ή τα κοινωνικά δικαιώματα, είτε διότι επανεισήγαγαν, διαφοροποιημένους εν μέρει, παλαιότερους θεσμούς, οι οποίοι όμως είχαν κατόπιν καταργηθεί, λ.χ. η Γερουσία και το Συμβούλιο της Επικρατείας, είτε διότι καθιέρωσαν και τυπικά κρίσιμες πρακτικές που ίσχυαν βέβαια από μακρού χρόνου ως συνταγματικό έθιμο, όπως η κοινοβουλευτική αρχή και ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων και κατά ένα μέρος τα νομοθετικά διατάγματα με εξουσιοδότηση των βουλών. Ο βίος του ενταύθα σχολιαζόμενου Συντάγματος υπήρξε θυελλώδης, γεμάτος περιδινήσεις και κλυδωνισμούς, όπως άλλωστε και η πολιτική ζωή του τόπου, την οποία είχε ποτίσει η διχόνοια. Τα στρατιωτικά κινήματα, οι συχνές και ευρείες εξουσιοδοτήσεις της Βουλής προς την κυβέρνηση να νομοθετεί, η νομοθέτηση εκ μέρους της κυβέρνησης ακόμη και χωρίς εξουσιοδότηση της βουλής, επικαλούμενη το δικαιο της ανάγκης, η έκδοση συντακτικών πράξεων, η προσφυγή στην κατάσταση πολιορκίας, χωρίς να τηρούνται οι διατυπώσεις του Συντάγματος και η δίωξη των αντιπάλων με κριτήριο τις πεποιθήσεις τους συνθέτουν ένα ΄΄σπιράλ΄΄ απανωτών και ωμών παραβάσεων του Συντάγματος, το οποίο εν τέλει καταλήγει στο ερώτημα εάν η προστασία του δημοσίου συμφέροντος σε περιόδους μεγάλων κρίσεων ( δηλ.η σωτηρία της πατρίδας) δικαιολογεί την παραβίαση επιμέρους διατάξεων του Συντάγματος ή με άλλα λόγια αν ή διαφύλαξη της ΄΄ουσίας΄΄ του Συντάγματος επιτρέπει την παραβίαση ΄΄διαδικαστικών΄΄ διατάξεων του. Υπό την επίδραση αυτής της άποψης, η παραβίαση του Συντάγματος την περίοδο του Μεσοπολέμου ήταν περισσότερο πυκνή από κάθε άλλη περίοδο της ελληνικής συνταγματικής ιστορίας, σε βαθμό που να είναι απενοχοποιημένη. Στην εργασία μεθοδολογικά προηγείται η μελέτη των ιστορικών γεγονότων και των θεσμικών εξελίξεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, που οδηγησαν στην θεσπιση του νέου Συντάγματος και ακολουθεί η ανάλυση του ίδιου του συνταγματικού κειμένου. Πρώτα η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην Βουλή για την κατάρτιση του, κατόπιν περιγράφεται ο γενικός χαρακτήρας του (οι επιρροές του, η συστηματική του διάρθρωση, οι κοινωνικοί όροι διαμόρφωσης του και τα βασικά χαρακτηριστικά του) και κατόπιν περιγράφονται διεξοδικά οι σπουδαιότερες επιμέρους ρυθμίσεις του. Στην συνέχεια αφού παρατίθεται το ιστορικό πλαίσιο του βίου του (1927-1935), αναλύονται οι σπουδαιότερες παράμετροι των παραβιάσεων του Συντάγματος, οι οποίες καταδείκνύουν την ευρύτερη αμφισβήτηση που γνώριζε η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία την εξεταζόμενη περίοδο. Γενικά επιχειρείται, μέσα από το Σύνταγμα, ιδωμένο πάντα υπό το πρίσμα των ιστορικών γεγονότων και των εξελίξεων στο πεδίο των θεσμών και της συνταγματικής θεωρίας, να φωτιστούν οι σημαντικότερες τάσεις και ρεύματα της εποχης. Τέλος συχνά καταβάλλεται προσπάθεια τα εδώ σχολιαζομενά να συνδέονται με το συνταγματικό και πολιτειακό παρόν της χώρας μας, αλλά με τις προηγούμενες (πριν το Σύνταγμα του 1927) σελίδες της συνταγματικής μας ιστορίας.","The present study attempts to shed light on an interesting and turbulent chapter of our constitutional history, that of the Constitution of 1927 and the interwar Second Hellenic Republic. The focus of the study will of course be the Constitution of 1927, but not in isolation, but integrated into the broader historical context of the period, mainly the Greek but also the European one, because only in this way can a normative text be understood more deeply. In this regard, both the provisions of the Constitution and the political, social and economic developments that led to its enactment, but mainly those that marked the period of its implementation, will demonstrate the other main part of the present work, namely the multifaceted crisis that parliamentarism was going through during the period in question. Of the provisions of the Constitution, the study focuses on the most interesting, either because they introduced new institutions into our political order, such as the elected head of State or social rights, or because they reintroduced, in part differentiated, older institutions, which had, however, been subsequently abolished, e.g. the Senate and the Council of State, or because they also established formally critical practices that had of course been in force for a long time as a constitutional custom, such as the parliamentary authority and the judicial review of the constitutionality of laws and, to a certain extent, the legislative decrees with the authorization of the parliaments. The life of the Constitution commented on here was stormy, full of twists and turns and upheavals, as was the political life of the country, which was imbued with discord. The military movements, the frequent and broad authorizations of Parliament to the government to legislate, the legislation by the government even without authorization from Parliament, invoking the right of necessity, the issuance of constitutional acts, the resort to a state of siege, without respecting the formalities of the Constitution, and the persecution of opponents based on their beliefs, constitute a \"spiral\" of repeated and blatant violations of the Constitution, which ultimately leads to the question of whether the protection of the public interest in times of great crisis (i.e. the salvation of the homeland) justifies the violation of individual provisions of the Constitution or, in other words, whether the preservation of the \"essence\" of the Constitution allows the violation of its \"procedural\" provisions. Under the influence of this view, the violation of the Constitution during the interwar period was more frequent than any other period in Greek constitutional history, to the extent that it is exonerated. The work methodologically begins with a study of the historical events and institutional developments in Greece and Europe that led to the adoption of the new Constitution, followed by an analysis of the constitutional text itself. First, the process followed in Parliament for its drafting is described, then its general character is described (its influences, its systematic structure, the social conditions of its formation and its basic characteristics) and then its most important individual regulations are described in detail. Then, after the historical context of its life (1927-1935) is presented, the most important parameters of the violations of the Constitution are analyzed, which demonstrate the broader questioning that the Parliamentary Democracy experienced during the period under review. In general, an attempt is made, through the Constitution, always seen in the light of historical events and developments in the field of institutions and constitutional theory, to illuminate the most important trends and currents of the era. Finally, an effort is often made to connect what is commented on here with the constitutional and political present of our country, but also with the previous (before the 1927 Constitution) pages of our constitutional history."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το Σύνταγμα του 1927 στην Εποχή της Κρίσης του Κοινοβουλευτισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γριτσώνης Φίλιππος","Gritsonis Filippos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να φωτίσει ένα ενδιαφέρον όσο και ταραχώδες κεφάλαιο της συνταγματικής μας ιστοριας, αυτο του Συντάγματος του 1927 και της Μεσοπολεμικής Β’ Ελληνικής Δημοκρατίας. Το κέντρο βάρους της μελέτης θα είναι βεβαίως το Σύνταγμα του 1927, όχι όμως αποκομμένο, αλλά ενταγμένο στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της περιόδου, κυρίως της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής, διότι μόνο έτσι μπορεί να κατανοηθεί βαθύτερα ένα κανονιστικό κείμενο. Εν προκειμένω, τόσο οι διατάξεις του Συνταγματος, όσο και οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις που οδήγησαν στην θέσπιση του, κυρίως όμως όσες σημάδεψαν την περίοδο εφαρμογής του, θα καταδείξουν, το έτερο βασικό σκέλος της παρούσας εργασίας, ήτοι τον πολύπλευρη κρίση που διήρχετο ο κοινοβουλευτισμός την εν λόγω περίοδο. Από τις ρυθμίσεις του προκειμένου Συντάγματος, η εργασία εστιάζει στις πιο ενδιαφέρουσες, είτε διότι εισήγαγαν νέους θεσμούς στην πολιτειακή μας τάξη, όπως ο αιρετός αρχηγός του Κράτους ή τα κοινωνικά δικαιώματα, είτε διότι επανεισήγαγαν, διαφοροποιημένους εν μέρει, παλαιότερους θεσμούς, οι οποίοι όμως είχαν κατόπιν καταργηθεί, λ.χ. η Γερουσία και το Συμβούλιο της Επικρατείας, είτε διότι καθιέρωσαν και τυπικά κρίσιμες πρακτικές που ίσχυαν βέβαια από μακρού χρόνου ως συνταγματικό έθιμο, όπως η κοινοβουλευτική αρχή και ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων και κατά ένα μέρος τα νομοθετικά διατάγματα με εξουσιοδότηση των βουλών. Ο βίος του ενταύθα σχολιαζόμενου Συντάγματος υπήρξε θυελλώδης, γεμάτος περιδινήσεις και κλυδωνισμούς, όπως άλλωστε και η πολιτική ζωή του τόπου, την οποία είχε ποτίσει η διχόνοια. Τα στρατιωτικά κινήματα, οι συχνές και ευρείες εξουσιοδοτήσεις της Βουλής προς την κυβέρνηση να νομοθετεί, η νομοθέτηση εκ μέρους της κυβέρνησης ακόμη και χωρίς εξουσιοδότηση της βουλής, επικαλούμενη το δικαιο της ανάγκης, η έκδοση συντακτικών πράξεων, η προσφυγή στην κατάσταση πολιορκίας, χωρίς να τηρούνται οι διατυπώσεις του Συντάγματος και η δίωξη των αντιπάλων με κριτήριο τις πεποιθήσεις τους συνθέτουν ένα ΄΄σπιράλ΄΄ απανωτών και ωμών παραβάσεων του Συντάγματος, το οποίο εν τέλει καταλήγει στο ερώτημα εάν η προστασία του δημοσίου συμφέροντος σε περιόδους μεγάλων κρίσεων ( δηλ.η σωτηρία της πατρίδας) δικαιολογεί την παραβίαση επιμέρους διατάξεων του Συντάγματος ή με άλλα λόγια αν ή διαφύλαξη της ΄΄ουσίας΄΄ του Συντάγματος επιτρέπει την παραβίαση ΄΄διαδικαστικών΄΄ διατάξεων του. Υπό την επίδραση αυτής της άποψης, η παραβίαση του Συντάγματος την περίοδο του Μεσοπολέμου ήταν περισσότερο πυκνή από κάθε άλλη περίοδο της ελληνικής συνταγματικής ιστορίας, σε βαθμό που να είναι απενοχοποιημένη. Στην εργασία μεθοδολογικά προηγείται η μελέτη των ιστορικών γεγονότων και των θεσμικών εξελίξεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, που οδηγησαν στην θεσπιση του νέου Συντάγματος και ακολουθεί η ανάλυση του ίδιου του συνταγματικού κειμένου. Πρώτα η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην Βουλή για την κατάρτιση του, κατόπιν περιγράφεται ο γενικός χαρακτήρας του (οι επιρροές του, η συστηματική του διάρθρωση, οι κοινωνικοί όροι διαμόρφωσης του και τα βασικά χαρακτηριστικά του) και κατόπιν περιγράφονται διεξοδικά οι σπουδαιότερες επιμέρους ρυθμίσεις του. Στην συνέχεια αφού παρατίθεται το ιστορικό πλαίσιο του βίου του (1927-1935), αναλύονται οι σπουδαιότερες παράμετροι των παραβιάσεων του Συντάγματος, οι οποίες καταδείκνύουν την ευρύτερη αμφισβήτηση που γνώριζε η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία την εξεταζόμενη περίοδο. Γενικά επιχειρείται, μέσα από το Σύνταγμα, ιδωμένο πάντα υπό το πρίσμα των ιστορικών γεγονότων και των εξελίξεων στο πεδίο των θεσμών και της συνταγματικής θεωρίας, να φωτιστούν οι σημαντικότερες τάσεις και ρεύματα της εποχης. Τέλος συχνά καταβάλλεται προσπάθεια τα εδώ σχολιαζομενά να συνδέονται με το συνταγματικό και πολιτειακό παρόν της χώρας μας, αλλά με τις προηγούμενες (πριν το Σύνταγμα του 1927) σελίδες της συνταγματικής μας ιστορίας.","The present study attempts to shed light on an interesting and turbulent chapter of our constitutional history, that of the Constitution of 1927 and the interwar Second Hellenic Republic. The focus of the study will of course be the Constitution of 1927, but not in isolation, but integrated into the broader historical context of the period, mainly the Greek but also the European one, because only in this way can a normative text be understood more deeply. In this regard, both the provisions of the Constitution and the political, social and economic developments that led to its enactment, but mainly those that marked the period of its implementation, will demonstrate the other main part of the present work, namely the multifaceted crisis that parliamentarism was going through during the period in question. Of the provisions of the Constitution, the study focuses on the most interesting, either because they introduced new institutions into our political order, such as the elected head of State or social rights, or because they reintroduced, in part differentiated, older institutions, which had, however, been subsequently abolished, e.g. the Senate and the Council of State, or because they also established formally critical practices that had of course been in force for a long time as a constitutional custom, such as the parliamentary authority and the judicial review of the constitutionality of laws and, to a certain extent, the legislative decrees with the authorization of the parliaments. The life of the Constitution commented on here was stormy, full of twists and turns and upheavals, as was the political life of the country, which was imbued with discord. The military movements, the frequent and broad authorizations of Parliament to the government to legislate, the legislation by the government even without authorization from Parliament, invoking the right of necessity, the issuance of constitutional acts, the resort to a state of siege, without respecting the formalities of the Constitution, and the persecution of opponents based on their beliefs, constitute a \"spiral\" of repeated and blatant violations of the Constitution, which ultimately leads to the question of whether the protection of the public interest in times of great crisis (i.e. the salvation of the homeland) justifies the violation of individual provisions of the Constitution or, in other words, whether the preservation of the \"essence\" of the Constitution allows the violation of its \"procedural\" provisions. Under the influence of this view, the violation of the Constitution during the interwar period was more frequent than any other period in Greek constitutional history, to the extent that it is exonerated. The work methodologically begins with a study of the historical events and institutional developments in Greece and Europe that led to the adoption of the new Constitution, followed by an analysis of the constitutional text itself. First, the process followed in Parliament for its drafting is described, then its general character is described (its influences, its systematic structure, the social conditions of its formation and its basic characteristics) and then its most important individual regulations are described in detail. Then, after the historical context of its life (1927-1935) is presented, the most important parameters of the violations of the Constitution are analyzed, which demonstrate the broader questioning that the Parliamentary Democracy experienced during the period under review. In general, an attempt is made, through the Constitution, always seen in the light of historical events and developments in the field of institutions and constitutional theory, to illuminate the most important trends and currents of the era. Finally, an effort is often made to connect what is commented on here with the constitutional and political present of our country, but also with the previous (before the 1927 Constitution) pages of our constitutional history."],"dc:identifier":["uoadl:3457101","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457101"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το Σύνταγμα του 1927 στην Εποχή της Κρίσης του Κοινοβουλευτισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:42Z"}