{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457716"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457716","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιβλιογραφική ανασκόπηση των μονογονιδιακών νοσημάτων των νεφρών και η εμπειρία του Εργαστηρίου της Ιατρικής Γενετικής ΕΚΠΑ","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι νεφροί είναι βασικά όργανα του ουροποιητικού συστήματος, υπεύθυνοι για τη διατήρηση της ομοιόστασης μέσω της ρύθμισης υγρών και ηλεκτρολυτών και της αρτηριακής πίεσης. Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών συμβάλλουν σημαντικά στη χρόνια νεφρική νόσο και την τελικού σταδίου νεφρική νόσο. Η γενετική τους διάγνωση παρέχει ακριβή ταυτοποίηση, βοηθά στην πρόγνωση και τη βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση. Επιπλέον, είναι απαραίτητη για τη γενετική συμβουλευτική, τον έλεγχο οικογενειών και την επιλογή ζώντων δοτών για μεταμόσχευση νεφρού. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας για τις μονογονιδιακές ασθένειες των νεφρών, εστιάζοντας στον αντίκτυπο των γενετικών παραλλαγών στην ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου. Αναλύοντας συστηματικά την τρέχουσα γνώση, επιδιώκει να βελτιώσει την κατανόησή μας πάνω σε αυτές τις διαταραχές και να ενημερώσει σχετικά με στοχευμένες θεραπείες. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η ανασκόπηση βασίστηκε σε συστηματική προσέγγιση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων όπως το PubMed, το Google Scholar και το OMIM, με τελεστές Boolean για ολοκληρωμένη αναζήτηση και έδωσε προτεραιότητα σε άρθρα υψηλής ποιότητας με αυστηρές μεθοδολογίες, νέα ευρήματα και ισχυρή αποδεικτική αξία, ιδιαίτερα σε μετα-αναλύσεις και κλινικές δοκιμές. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών ταξινομούνται σε πέντε κατηγορίες βάσει τα κλινικά τους χαρακτηριστικά: τις σπειραματοπάθειες, τις κυστικές κροσσοπάθειες, τις σωληναριοπάθειες, τη νεφρολιθίαση και τις συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος. Οι σπειραματοπάθειες χαρακτηρίζονται από πρωτεϊνουρία και προκύπτουν από γενετικές παραλλαγές που επηρεάζουν τον φραγμό σπειραματικής διήθησης. Οι κυστικές κροσσοπάθειες περιλαμβάνουν γενετικές διαταραχές που επηρεάζουν τους κροσσούς, οδηγώντας σε σχηματισμό κύστεων στους νεφρούς, ενώ οι σωληναριοπάθειες εκδηλώνονται με διαταραχές των ηλεκτρολυτών και της σωληναριακής επαναρρόφησης. Η νεφρολιθίαση περιλαμβάνει το σχηματισμό λίθων ή νεφρασβέστωσης και οι συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος είναι δομικές ανωμαλίες που εκδηλώνονται από τη γέννηση. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς είναι καίριας σημασίας για τη διάγνωση αυτών των καταστάσεων, προσφέροντας πληροφορίες για τους μηχανισμούς των νόσων και κατευθύνοντας εξατομικευμένες στρατηγικές θεραπείας. Η γενετική διάγνωση διευκολύνει την έγκαιρη και ακριβή ανίχνευση των νόσων, βοηθά στην πρόβλεψη της εξέλιξης τους, στην αποφυγή περιττών θεραπειών και παρέχει γενετική συμβουλευτική στις πάσχουσες οικογένειες, βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση των ασθενών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των μονογονιδιακών νοσημάτων των νεφρών, με την αλληλούχηση επόμενης γενιάς να βοηθά στην ταυτοποίηση πολλών γενετικών παραλλαγών, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν διαγνωστικές δυσκολίες και προκλήσεις όπως η φαινοτυπική ετερογένεια και η έλλειψη αποτελεσματικών θεραπειών. Η διεπιστημονική συνεργασία και η ενίσχυση των διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων είναι απαραίτητες για τη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι νεφροί είναι βασικά όργανα του ουροποιητικού συστήματος, υπεύθυνοι για τη διατήρηση της ομοιόστασης μέσω της ρύθμισης υγρών και ηλεκτρολυτών και της αρτηριακής πίεσης. Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών συμβάλλουν σημαντικά στη χρόνια νεφρική νόσο και την τελικού σταδίου νεφρική νόσο. Η γενετική τους διάγνωση παρέχει ακριβή ταυτοποίηση, βοηθά στην πρόγνωση και τη βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση. Επιπλέον, είναι απαραίτητη για τη γενετική συμβουλευτική, τον έλεγχο οικογενειών και την επιλογή ζώντων δοτών για μεταμόσχευση νεφρού. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας για τις μονογονιδιακές ασθένειες των νεφρών, εστιάζοντας στον αντίκτυπο των γενετικών παραλλαγών στην ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου. Αναλύοντας συστηματικά την τρέχουσα γνώση, επιδιώκει να βελτιώσει την κατανόησή μας πάνω σε αυτές τις διαταραχές και να ενημερώσει σχετικά με στοχευμένες θεραπείες. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η ανασκόπηση βασίστηκε σε συστηματική προσέγγιση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων όπως το PubMed, το Google Scholar και το OMIM, με τελεστές Boolean για ολοκληρωμένη αναζήτηση και έδωσε προτεραιότητα σε άρθρα υψηλής ποιότητας με αυστηρές μεθοδολογίες, νέα ευρήματα και ισχυρή αποδεικτική αξία, ιδιαίτερα σε μετα-αναλύσεις και κλινικές δοκιμές. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών ταξινομούνται σε πέντε κατηγορίες βάσει τα κλινικά τους χαρακτηριστικά: τις σπειραματοπάθειες, τις κυστικές κροσσοπάθειες, τις σωληναριοπάθειες, τη νεφρολιθίαση και τις συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος. Οι σπειραματοπάθειες χαρακτηρίζονται από πρωτεϊνουρία και προκύπτουν από γενετικές παραλλαγές που επηρεάζουν τον φραγμό σπειραματικής διήθησης. Οι κυστικές κροσσοπάθειες περιλαμβάνουν γενετικές διαταραχές που επηρεάζουν τους κροσσούς, οδηγώντας σε σχηματισμό κύστεων στους νεφρούς, ενώ οι σωληναριοπάθειες εκδηλώνονται με διαταραχές των ηλεκτρολυτών και της σωληναριακής επαναρρόφησης. Η νεφρολιθίαση περιλαμβάνει το σχηματισμό λίθων ή νεφρασβέστωσης και οι συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος είναι δομικές ανωμαλίες που εκδηλώνονται από τη γέννηση. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς είναι καίριας σημασίας για τη διάγνωση αυτών των καταστάσεων, προσφέροντας πληροφορίες για τους μηχανισμούς των νόσων και κατευθύνοντας εξατομικευμένες στρατηγικές θεραπείας. Η γενετική διάγνωση διευκολύνει την έγκαιρη και ακριβή ανίχνευση των νόσων, βοηθά στην πρόβλεψη της εξέλιξης τους, στην αποφυγή περιττών θεραπειών και παρέχει γενετική συμβουλευτική στις πάσχουσες οικογένειες, βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση των ασθενών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των μονογονιδιακών νοσημάτων των νεφρών, με την αλληλούχηση επόμενης γενιάς να βοηθά στην ταυτοποίηση πολλών γενετικών παραλλαγών, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν διαγνωστικές δυσκολίες και προκλήσεις όπως η φαινοτυπική ετερογένεια και η έλλειψη αποτελεσματικών θεραπειών. Η διεπιστημονική συνεργασία και η ενίσχυση των διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων είναι απαραίτητες για τη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωμοδίκη Ελένη","Komodiki Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457716"],"render_values":[{"text":"uoadl:3457716","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457716","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457716","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3457716","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωμοδίκη Ελένη","Komodiki Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457716","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457716"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι νεφροί είναι βασικά όργανα του ουροποιητικού συστήματος, υπεύθυνοι για τη διατήρηση της ομοιόστασης μέσω της ρύθμισης υγρών και ηλεκτρολυτών και της αρτηριακής πίεσης. Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών συμβάλλουν σημαντικά στη χρόνια νεφρική νόσο και την τελικού σταδίου νεφρική νόσο. Η γενετική τους διάγνωση παρέχει ακριβή ταυτοποίηση, βοηθά στην πρόγνωση και τη βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση. Επιπλέον, είναι απαραίτητη για τη γενετική συμβουλευτική, τον έλεγχο οικογενειών και την επιλογή ζώντων δοτών για μεταμόσχευση νεφρού. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας για τις μονογονιδιακές ασθένειες των νεφρών, εστιάζοντας στον αντίκτυπο των γενετικών παραλλαγών στην ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου. Αναλύοντας συστηματικά την τρέχουσα γνώση, επιδιώκει να βελτιώσει την κατανόησή μας πάνω σε αυτές τις διαταραχές και να ενημερώσει σχετικά με στοχευμένες θεραπείες. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η ανασκόπηση βασίστηκε σε συστηματική προσέγγιση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων όπως το PubMed, το Google Scholar και το OMIM, με τελεστές Boolean για ολοκληρωμένη αναζήτηση και έδωσε προτεραιότητα σε άρθρα υψηλής ποιότητας με αυστηρές μεθοδολογίες, νέα ευρήματα και ισχυρή αποδεικτική αξία, ιδιαίτερα σε μετα-αναλύσεις και κλινικές δοκιμές. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών ταξινομούνται σε πέντε κατηγορίες βάσει τα κλινικά τους χαρακτηριστικά: τις σπειραματοπάθειες, τις κυστικές κροσσοπάθειες, τις σωληναριοπάθειες, τη νεφρολιθίαση και τις συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος. Οι σπειραματοπάθειες χαρακτηρίζονται από πρωτεϊνουρία και προκύπτουν από γενετικές παραλλαγές που επηρεάζουν τον φραγμό σπειραματικής διήθησης. Οι κυστικές κροσσοπάθειες περιλαμβάνουν γενετικές διαταραχές που επηρεάζουν τους κροσσούς, οδηγώντας σε σχηματισμό κύστεων στους νεφρούς, ενώ οι σωληναριοπάθειες εκδηλώνονται με διαταραχές των ηλεκτρολυτών και της σωληναριακής επαναρρόφησης. Η νεφρολιθίαση περιλαμβάνει το σχηματισμό λίθων ή νεφρασβέστωσης και οι συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος είναι δομικές ανωμαλίες που εκδηλώνονται από τη γέννηση. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς είναι καίριας σημασίας για τη διάγνωση αυτών των καταστάσεων, προσφέροντας πληροφορίες για τους μηχανισμούς των νόσων και κατευθύνοντας εξατομικευμένες στρατηγικές θεραπείας. Η γενετική διάγνωση διευκολύνει την έγκαιρη και ακριβή ανίχνευση των νόσων, βοηθά στην πρόβλεψη της εξέλιξης τους, στην αποφυγή περιττών θεραπειών και παρέχει γενετική συμβουλευτική στις πάσχουσες οικογένειες, βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση των ασθενών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των μονογονιδιακών νοσημάτων των νεφρών, με την αλληλούχηση επόμενης γενιάς να βοηθά στην ταυτοποίηση πολλών γενετικών παραλλαγών, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν διαγνωστικές δυσκολίες και προκλήσεις όπως η φαινοτυπική ετερογένεια και η έλλειψη αποτελεσματικών θεραπειών. Η διεπιστημονική συνεργασία και η ενίσχυση των διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων είναι απαραίτητες για τη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών.","BACKGROUND: The kidneys are essential organs of the urinary tract system, responsible for homoeostasis by maintaining fluid balance, electrolyte levels, and blood pressure. Monogenic kidney diseases significantly contribute to chronic kidney disease and end-stage renal disease. Genetic diagnosis provides precise identification, aids prognosis and an optimal therapeutic approach. Additionally, it supports genetic counseling, family screening, and living kidney donor selection. AIM: This thesis aims to review existing literature on monogenic kidney diseases, focusing on the impact of genetic variations on disease development and progression. By systematically analyzing current knowledge, it seeks to enhance our understanding of these disorders and inform on targeted therapies. METHODOLOGY: The review employed a systematic approach utilizing databases like PubMed, Google Scholar, and OMIM, with Boolean operators for comprehensive searches, and prioritized high-quality articles with rigorous methodologies, novel findings, and strong evidentiary value, particularly meta-analyses and clinical trials. RESULTS: Single gene renal diseases are classified into five categories based on their clinical characteristics: glomerulopathies, cystic ciliopathies, tubulopathies, nephrolithiasis and congenital anomalies of the kidney and urinary tract. Glomerulopathies are characterized by proteinuria and result from genetic variants affecting the kidney's filtration barrier. Cystic ciliopathies involve genetic disorders affecting cilia, leading to cyst formation in the kidneys, while tubulopathies present with electrolyte imbalances and issues with tubular reabsorption. Nephrolithiasis involves the formation of kidney stones or calcifications, and congenital anomalies of the kidney and urinary tract are structural abnormalities present from birth. Next-generation sequencing is crucial in diagnosing these conditions offering insights into disease mechanisms and guiding personalized treatment strategies. Genetic diagnosis facilitates early and accurate detection, helps predict disease progression, aids in avoiding unnecessary treatments, and provides genetic counseling for affected families, improving overall patient management. CONCLUSIONS: Significant progress has been made in the understanding of monogenic kidney diseases, with next-generation sequencing revealing many genetic variants, yet diagnostic difficulties and challenges such as phenotypic heterogeneity and lack of effective treatments remain. Multidisciplinary collaboration and enhancement of diagnostic and therapeutic approaches are essential to improve patient care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιβλιογραφική ανασκόπηση των μονογονιδιακών νοσημάτων των νεφρών και η εμπειρία του Εργαστηρίου της Ιατρικής Γενετικής ΕΚΠΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωμοδίκη Ελένη","Komodiki Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι νεφροί είναι βασικά όργανα του ουροποιητικού συστήματος, υπεύθυνοι για τη διατήρηση της ομοιόστασης μέσω της ρύθμισης υγρών και ηλεκτρολυτών και της αρτηριακής πίεσης. Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών συμβάλλουν σημαντικά στη χρόνια νεφρική νόσο και την τελικού σταδίου νεφρική νόσο. Η γενετική τους διάγνωση παρέχει ακριβή ταυτοποίηση, βοηθά στην πρόγνωση και τη βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση. Επιπλέον, είναι απαραίτητη για τη γενετική συμβουλευτική, τον έλεγχο οικογενειών και την επιλογή ζώντων δοτών για μεταμόσχευση νεφρού. ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στην ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας για τις μονογονιδιακές ασθένειες των νεφρών, εστιάζοντας στον αντίκτυπο των γενετικών παραλλαγών στην ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου. Αναλύοντας συστηματικά την τρέχουσα γνώση, επιδιώκει να βελτιώσει την κατανόησή μας πάνω σε αυτές τις διαταραχές και να ενημερώσει σχετικά με στοχευμένες θεραπείες. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η ανασκόπηση βασίστηκε σε συστηματική προσέγγιση χρησιμοποιώντας βάσεις δεδομένων όπως το PubMed, το Google Scholar και το OMIM, με τελεστές Boolean για ολοκληρωμένη αναζήτηση και έδωσε προτεραιότητα σε άρθρα υψηλής ποιότητας με αυστηρές μεθοδολογίες, νέα ευρήματα και ισχυρή αποδεικτική αξία, ιδιαίτερα σε μετα-αναλύσεις και κλινικές δοκιμές. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα μονογονιδιακά νοσήματα των νεφρών ταξινομούνται σε πέντε κατηγορίες βάσει τα κλινικά τους χαρακτηριστικά: τις σπειραματοπάθειες, τις κυστικές κροσσοπάθειες, τις σωληναριοπάθειες, τη νεφρολιθίαση και τις συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος. Οι σπειραματοπάθειες χαρακτηρίζονται από πρωτεϊνουρία και προκύπτουν από γενετικές παραλλαγές που επηρεάζουν τον φραγμό σπειραματικής διήθησης. Οι κυστικές κροσσοπάθειες περιλαμβάνουν γενετικές διαταραχές που επηρεάζουν τους κροσσούς, οδηγώντας σε σχηματισμό κύστεων στους νεφρούς, ενώ οι σωληναριοπάθειες εκδηλώνονται με διαταραχές των ηλεκτρολυτών και της σωληναριακής επαναρρόφησης. Η νεφρολιθίαση περιλαμβάνει το σχηματισμό λίθων ή νεφρασβέστωσης και οι συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος είναι δομικές ανωμαλίες που εκδηλώνονται από τη γέννηση. Η αλληλούχηση επόμενης γενιάς είναι καίριας σημασίας για τη διάγνωση αυτών των καταστάσεων, προσφέροντας πληροφορίες για τους μηχανισμούς των νόσων και κατευθύνοντας εξατομικευμένες στρατηγικές θεραπείας. Η γενετική διάγνωση διευκολύνει την έγκαιρη και ακριβή ανίχνευση των νόσων, βοηθά στην πρόβλεψη της εξέλιξης τους, στην αποφυγή περιττών θεραπειών και παρέχει γενετική συμβουλευτική στις πάσχουσες οικογένειες, βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση των ασθενών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των μονογονιδιακών νοσημάτων των νεφρών, με την αλληλούχηση επόμενης γενιάς να βοηθά στην ταυτοποίηση πολλών γενετικών παραλλαγών, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν διαγνωστικές δυσκολίες και προκλήσεις όπως η φαινοτυπική ετερογένεια και η έλλειψη αποτελεσματικών θεραπειών. Η διεπιστημονική συνεργασία και η ενίσχυση των διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων είναι απαραίτητες για τη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών.","BACKGROUND: The kidneys are essential organs of the urinary tract system, responsible for homoeostasis by maintaining fluid balance, electrolyte levels, and blood pressure. Monogenic kidney diseases significantly contribute to chronic kidney disease and end-stage renal disease. Genetic diagnosis provides precise identification, aids prognosis and an optimal therapeutic approach. Additionally, it supports genetic counseling, family screening, and living kidney donor selection. AIM: This thesis aims to review existing literature on monogenic kidney diseases, focusing on the impact of genetic variations on disease development and progression. By systematically analyzing current knowledge, it seeks to enhance our understanding of these disorders and inform on targeted therapies. METHODOLOGY: The review employed a systematic approach utilizing databases like PubMed, Google Scholar, and OMIM, with Boolean operators for comprehensive searches, and prioritized high-quality articles with rigorous methodologies, novel findings, and strong evidentiary value, particularly meta-analyses and clinical trials. RESULTS: Single gene renal diseases are classified into five categories based on their clinical characteristics: glomerulopathies, cystic ciliopathies, tubulopathies, nephrolithiasis and congenital anomalies of the kidney and urinary tract. Glomerulopathies are characterized by proteinuria and result from genetic variants affecting the kidney's filtration barrier. Cystic ciliopathies involve genetic disorders affecting cilia, leading to cyst formation in the kidneys, while tubulopathies present with electrolyte imbalances and issues with tubular reabsorption. Nephrolithiasis involves the formation of kidney stones or calcifications, and congenital anomalies of the kidney and urinary tract are structural abnormalities present from birth. Next-generation sequencing is crucial in diagnosing these conditions offering insights into disease mechanisms and guiding personalized treatment strategies. Genetic diagnosis facilitates early and accurate detection, helps predict disease progression, aids in avoiding unnecessary treatments, and provides genetic counseling for affected families, improving overall patient management. CONCLUSIONS: Significant progress has been made in the understanding of monogenic kidney diseases, with next-generation sequencing revealing many genetic variants, yet diagnostic difficulties and challenges such as phenotypic heterogeneity and lack of effective treatments remain. Multidisciplinary collaboration and enhancement of diagnostic and therapeutic approaches are essential to improve patient care."],"dc:identifier":["uoadl:3457716","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457716"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιβλιογραφική ανασκόπηση των μονογονιδιακών νοσημάτων των νεφρών και η εμπειρία του Εργαστηρίου της Ιατρικής Γενετικής ΕΚΠΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:42Z"}