{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457880"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457880","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιπτώσεις της ανισοσκελίας στον στασικό έλεγχο κατά την μετακίνηση του σώματος στην βάδιση και το τρέξιμο.","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Μία από τις σκελετικές ασυμμετρίες που εμφανίζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού είναι η ανισοσκελία (Soukka, 1991). Ωστόσο η ανισοσκελία ήπιου βαθμού, αναφορικά με τα εκατοστά δεν ανιχνεύεται από τους κλινικούς. Συνήθως εντοπίζεται τυχαία αφότου τα άτομα εμφανίσουν κάποια αδυναμία ή κλινικό σύνδρομο. Η ανισοσκελία διαχωρίζεται σε ανατομική και λειτουργική (Knutson, 2005). Η ανισοσκελία επιβαρύνει το σώμα παραλλάσσοντας το πρότυπο στάσης και κίνησης και επομένως την κατανομή των φορτίων σ ’αυτό (Levangie, 1999). Το σώμα υιοθετεί αντισταθμιστικές στρατηγικές για την αποφυγή του αισθήματος δυσφορίας και των κλινικών συνδρόμων (Baylis & Rzonca, 1988). Ωστόσο οι στρατηγικές αυτές είναι πιθανόν να προκαλέσουν μυϊκές ανισορροπίες και σκελετικές αποκλίσεις, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση σκελετικών ασθενειών, όπως η οστεοαρθρίτιδα (Golightly et al., 2007). Όμως δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τα εκατοστά ανισοσκελίας τα οποία θεωρούνται κατώφλι για την πρόκληση αρνητικών επιπτώσεων στο ανθρώπινο σώμα. Στην παρούσα μελέτη διερευνώνται οι επιπτώσεις της ανισοσκελίας στον έλεγχο της στάσης του σώματος και την μετακίνηση του σώματος στην βάδιση και το τρέξιμο. Στην μελέτη εφαρμόστηκε ειδικό υ- πόδημα ανύψωσης σε 30 νεαρά ενήλικα άτομα χωρίς μυοσκελετικά προ- βλήματα ή επώδυνα σύνδρομα. Τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η μυοσκελετική αξιολόγηση των συμ- μετεχόντων και η λήψη στοιχείων σχετικά με την υγεία και το επίπεδο των φυσικών δραστηριοτήτων τους πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ανάλογου εξοπλισμού και ερωτηματολογίων πριν την έναρξη της ερευνητικής διαδικασίας. Η καταγραφή της ΗΜΓ δραστηριότητας του ορθωτήρα του κορμού στην θωρακική και την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης καθώς και του απαγωγού του ισχίου πραγματοποιήθηκε με ένα σύστημα καταγραφής βιοσημάτων κατά τη διάρκεια της βάδισης και του τρεξίματος επάνω σε δαπεδοεργόμετρο. Οι δοκιμαζόμενοι βάδισαν με ταχύτητα 5.6 km/h, 8.1 km/h σε επίπεδη επιφάνεια (0º) άνευ εφαρμογής και με την εφαρμογή κάθε φορά του ελαστικού υποδήματος διαφορετικού ύψους. Για την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις κατά έναν και κατά δύο παράγοντες (One-way repeated measures ANOVA, Two- way repeated measures ANOVA). Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν μεταβολή της ΗΜΓ δραστηριότητας των υπό διερεύνηση μυών όσο αυξανόταν το μέγεθος της ανισοσκελίας. Ωστόσο παρατηρήθηκαν αλλαγές στο μήκος και στην χρονική διάρκεια του βήμα- τος, στην φάση επαφής και στην φάση αιώρησης τόσο κατά την βάδιση όσο και κατά το τρέξιμο. Αλλαγές σημειώθηκαν επίσης στο μήκος διασκελισμού, στο εύρος βήματος, στη διάρκεια του διασκελισμού καθώς και στο ρυθμό βάδισης ενώ οι ίδιες παράμετροι δεν άλλαξαν κατά το τρέξιμο. Σημαντικές επιδράσεις σημειώθηκαν και στις εδαφικές αντι- δράσεις κατά την βάδιση και το τρέξιμο.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Μία από τις σκελετικές ασυμμετρίες που εμφανίζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού είναι η ανισοσκελία (Soukka, 1991). Ωστόσο η ανισοσκελία ήπιου βαθμού, αναφορικά με τα εκατοστά δεν ανιχνεύεται από τους κλινικούς. Συνήθως εντοπίζεται τυχαία αφότου τα άτομα εμφανίσουν κάποια αδυναμία ή κλινικό σύνδρομο. Η ανισοσκελία διαχωρίζεται σε ανατομική και λειτουργική (Knutson, 2005). Η ανισοσκελία επιβαρύνει το σώμα παραλλάσσοντας το πρότυπο στάσης και κίνησης και επομένως την κατανομή των φορτίων σ ’αυτό (Levangie, 1999). Το σώμα υιοθετεί αντισταθμιστικές στρατηγικές για την αποφυγή του αισθήματος δυσφορίας και των κλινικών συνδρόμων (Baylis &amp; Rzonca, 1988). Ωστόσο οι στρατηγικές αυτές είναι πιθανόν να προκαλέσουν μυϊκές ανισορροπίες και σκελετικές αποκλίσεις, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση σκελετικών ασθενειών, όπως η οστεοαρθρίτιδα (Golightly et al., 2007). Όμως δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τα εκατοστά ανισοσκελίας τα οποία θεωρούνται κατώφλι για την πρόκληση αρνητικών επιπτώσεων στο ανθρώπινο σώμα. Στην παρούσα μελέτη διερευνώνται οι επιπτώσεις της ανισοσκελίας στον έλεγχο της στάσης του σώματος και την μετακίνηση του σώματος στην βάδιση και το τρέξιμο. Στην μελέτη εφαρμόστηκε ειδικό υ- πόδημα ανύψωσης σε 30 νεαρά ενήλικα άτομα χωρίς μυοσκελετικά προ- βλήματα ή επώδυνα σύνδρομα. Τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η μυοσκελετική αξιολόγηση των συμ- μετεχόντων και η λήψη στοιχείων σχετικά με την υγεία και το επίπεδο των φυσικών δραστηριοτήτων τους πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ανάλογου εξοπλισμού και ερωτηματολογίων πριν την έναρξη της ερευνητικής διαδικασίας. Η καταγραφή της ΗΜΓ δραστηριότητας του ορθωτήρα του κορμού στην θωρακική και την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης καθώς και του απαγωγού του ισχίου πραγματοποιήθηκε με ένα σύστημα καταγραφής βιοσημάτων κατά τη διάρκεια της βάδισης και του τρεξίματος επάνω σε δαπεδοεργόμετρο. Οι δοκιμαζόμενοι βάδισαν με ταχύτητα 5.6 km/h, 8.1 km/h σε επίπεδη επιφάνεια (0º) άνευ εφαρμογής και με την εφαρμογή κάθε φορά του ελαστικού υποδήματος διαφορετικού ύψους. Για την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις κατά έναν και κατά δύο παράγοντες (One-way repeated measures ANOVA, Two- way repeated measures ANOVA). Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν μεταβολή της ΗΜΓ δραστηριότητας των υπό διερεύνηση μυών όσο αυξανόταν το μέγεθος της ανισοσκελίας. Ωστόσο παρατηρήθηκαν αλλαγές στο μήκος και στην χρονική διάρκεια του βήμα- τος, στην φάση επαφής και στην φάση αιώρησης τόσο κατά την βάδιση όσο και κατά το τρέξιμο. Αλλαγές σημειώθηκαν επίσης στο μήκος διασκελισμού, στο εύρος βήματος, στη διάρκεια του διασκελισμού καθώς και στο ρυθμό βάδισης ενώ οι ίδιες παράμετροι δεν άλλαξαν κατά το τρέξιμο. Σημαντικές επιδράσεις σημειώθηκαν και στις εδαφικές αντι- δράσεις κατά την βάδιση και το τρέξιμο.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοροντζή Μαρία","Korontzi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:44Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457880"],"render_values":[{"text":"uoadl:3457880","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457880","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457880","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3457880","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοροντζή Μαρία","Korontzi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457880","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457880"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Μία από τις σκελετικές ασυμμετρίες που εμφανίζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού είναι η ανισοσκελία (Soukka, 1991). Ωστόσο η ανισοσκελία ήπιου βαθμού, αναφορικά με τα εκατοστά δεν ανιχνεύεται από τους κλινικούς. Συνήθως εντοπίζεται τυχαία αφότου τα άτομα εμφανίσουν κάποια αδυναμία ή κλινικό σύνδρομο. Η ανισοσκελία διαχωρίζεται σε ανατομική και λειτουργική (Knutson, 2005). Η ανισοσκελία επιβαρύνει το σώμα παραλλάσσοντας το πρότυπο στάσης και κίνησης και επομένως την κατανομή των φορτίων σ ’αυτό (Levangie, 1999). Το σώμα υιοθετεί αντισταθμιστικές στρατηγικές για την αποφυγή του αισθήματος δυσφορίας και των κλινικών συνδρόμων (Baylis & Rzonca, 1988). Ωστόσο οι στρατηγικές αυτές είναι πιθανόν να προκαλέσουν μυϊκές ανισορροπίες και σκελετικές αποκλίσεις, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση σκελετικών ασθενειών, όπως η οστεοαρθρίτιδα (Golightly et al., 2007). Όμως δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τα εκατοστά ανισοσκελίας τα οποία θεωρούνται κατώφλι για την πρόκληση αρνητικών επιπτώσεων στο ανθρώπινο σώμα. Στην παρούσα μελέτη διερευνώνται οι επιπτώσεις της ανισοσκελίας στον έλεγχο της στάσης του σώματος και την μετακίνηση του σώματος στην βάδιση και το τρέξιμο. Στην μελέτη εφαρμόστηκε ειδικό υ- πόδημα ανύψωσης σε 30 νεαρά ενήλικα άτομα χωρίς μυοσκελετικά προ- βλήματα ή επώδυνα σύνδρομα. Τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η μυοσκελετική αξιολόγηση των συμ- μετεχόντων και η λήψη στοιχείων σχετικά με την υγεία και το επίπεδο των φυσικών δραστηριοτήτων τους πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ανάλογου εξοπλισμού και ερωτηματολογίων πριν την έναρξη της ερευνητικής διαδικασίας. Η καταγραφή της ΗΜΓ δραστηριότητας του ορθωτήρα του κορμού στην θωρακική και την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης καθώς και του απαγωγού του ισχίου πραγματοποιήθηκε με ένα σύστημα καταγραφής βιοσημάτων κατά τη διάρκεια της βάδισης και του τρεξίματος επάνω σε δαπεδοεργόμετρο. Οι δοκιμαζόμενοι βάδισαν με ταχύτητα 5.6 km/h, 8.1 km/h σε επίπεδη επιφάνεια (0º) άνευ εφαρμογής και με την εφαρμογή κάθε φορά του ελαστικού υποδήματος διαφορετικού ύψους. Για την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις κατά έναν και κατά δύο παράγοντες (One-way repeated measures ANOVA, Two- way repeated measures ANOVA). Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν μεταβολή της ΗΜΓ δραστηριότητας των υπό διερεύνηση μυών όσο αυξανόταν το μέγεθος της ανισοσκελίας. Ωστόσο παρατηρήθηκαν αλλαγές στο μήκος και στην χρονική διάρκεια του βήμα- τος, στην φάση επαφής και στην φάση αιώρησης τόσο κατά την βάδιση όσο και κατά το τρέξιμο. Αλλαγές σημειώθηκαν επίσης στο μήκος διασκελισμού, στο εύρος βήματος, στη διάρκεια του διασκελισμού καθώς και στο ρυθμό βάδισης ενώ οι ίδιες παράμετροι δεν άλλαξαν κατά το τρέξιμο. Σημαντικές επιδράσεις σημειώθηκαν και στις εδαφικές αντι- δράσεις κατά την βάδιση και το τρέξιμο.","ABSTRACT Leg length discrepancy is a skeletal asymmetry that a large portion of the population exhibits (Soukka, 1991). However, mild descrepancy, in terms of centimeters, is not de- tected by clinicians. It is usually found by chance after people develop some weakness or clinical syndrome due to their demanding daily life, work duties or sports activities, in which bending and rotational loads, prolonged standing etc are often. Leg length discrepancy is categorized as anatomical and functional (Knutson, 2005). However, both types impact the body by varying the pattern of posture and movement and therefore the distribution of loads on it (Levan- gie, 1999). Compensatory strategies are adopted in both conditions to avoid discomfort and clinical syndromes (Baylis WJ, 1988). However, these strategies are likely to cause muscle imbalances and skeletal deviations, which in turn can lead to skeletal diseases, such as osteoarthritis (Golightly et al., 2007). There is no unanimity by clinicians whether mild leg length discrepancy needs equation, and whether degree threshold for causing negative effects on the human body exists. The present study investigates the effects of leg length discrepancy on postural control and body movement in walking and running. In this study, a special rubber shoe was applied to 30 young adults without musculoskeletal problems or painful syndromes. The somatometric characteristics, the thorough musculoskeletal assessment of the participants and the obtaining of data on their health and level of physical activities were carried out with the use of similar equipment and questionnaires before starting the research process. The EMG activity recording of the erector spinae in the thoracic and lumbar spine as well as the hip abductor was performed with a biosignal recording system during walking and running on instrumented treadmill. The subjects walked at a speed of 5.6 km/h, 8.1 km/h on a flat surface (0º) without application but also with the application special rubber shoe each time with a different height. One-way repeated measures ANOVA, Two-way repeated measures ANOVA were used to statistically analyze the results. No effect was found at the muscles’ EMG activity being investigated as the size of the leg length discrepancy. However, changes were observed in steps’ length and duration, in contact and swing phase during both walking and running. Changes were also noted in stride length, stride width, stride du- ration as well as gait cadence during walking while the same parameters did not change during running. Significant effects were also noted in ground responses during walking and running."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιπτώσεις της ανισοσκελίας στον στασικό έλεγχο κατά την μετακίνηση του σώματος στην βάδιση και το τρέξιμο."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοροντζή Μαρία","Korontzi Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Μία από τις σκελετικές ασυμμετρίες που εμφανίζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού είναι η ανισοσκελία (Soukka, 1991). Ωστόσο η ανισοσκελία ήπιου βαθμού, αναφορικά με τα εκατοστά δεν ανιχνεύεται από τους κλινικούς. Συνήθως εντοπίζεται τυχαία αφότου τα άτομα εμφανίσουν κάποια αδυναμία ή κλινικό σύνδρομο. Η ανισοσκελία διαχωρίζεται σε ανατομική και λειτουργική (Knutson, 2005). Η ανισοσκελία επιβαρύνει το σώμα παραλλάσσοντας το πρότυπο στάσης και κίνησης και επομένως την κατανομή των φορτίων σ ’αυτό (Levangie, 1999). Το σώμα υιοθετεί αντισταθμιστικές στρατηγικές για την αποφυγή του αισθήματος δυσφορίας και των κλινικών συνδρόμων (Baylis & Rzonca, 1988). Ωστόσο οι στρατηγικές αυτές είναι πιθανόν να προκαλέσουν μυϊκές ανισορροπίες και σκελετικές αποκλίσεις, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση σκελετικών ασθενειών, όπως η οστεοαρθρίτιδα (Golightly et al., 2007). Όμως δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τα εκατοστά ανισοσκελίας τα οποία θεωρούνται κατώφλι για την πρόκληση αρνητικών επιπτώσεων στο ανθρώπινο σώμα. Στην παρούσα μελέτη διερευνώνται οι επιπτώσεις της ανισοσκελίας στον έλεγχο της στάσης του σώματος και την μετακίνηση του σώματος στην βάδιση και το τρέξιμο. Στην μελέτη εφαρμόστηκε ειδικό υ- πόδημα ανύψωσης σε 30 νεαρά ενήλικα άτομα χωρίς μυοσκελετικά προ- βλήματα ή επώδυνα σύνδρομα. Τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά, η μυοσκελετική αξιολόγηση των συμ- μετεχόντων και η λήψη στοιχείων σχετικά με την υγεία και το επίπεδο των φυσικών δραστηριοτήτων τους πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ανάλογου εξοπλισμού και ερωτηματολογίων πριν την έναρξη της ερευνητικής διαδικασίας. Η καταγραφή της ΗΜΓ δραστηριότητας του ορθωτήρα του κορμού στην θωρακική και την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης καθώς και του απαγωγού του ισχίου πραγματοποιήθηκε με ένα σύστημα καταγραφής βιοσημάτων κατά τη διάρκεια της βάδισης και του τρεξίματος επάνω σε δαπεδοεργόμετρο. Οι δοκιμαζόμενοι βάδισαν με ταχύτητα 5.6 km/h, 8.1 km/h σε επίπεδη επιφάνεια (0º) άνευ εφαρμογής και με την εφαρμογή κάθε φορά του ελαστικού υποδήματος διαφορετικού ύψους. Για την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις κατά έναν και κατά δύο παράγοντες (One-way repeated measures ANOVA, Two- way repeated measures ANOVA). Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν μεταβολή της ΗΜΓ δραστηριότητας των υπό διερεύνηση μυών όσο αυξανόταν το μέγεθος της ανισοσκελίας. Ωστόσο παρατηρήθηκαν αλλαγές στο μήκος και στην χρονική διάρκεια του βήμα- τος, στην φάση επαφής και στην φάση αιώρησης τόσο κατά την βάδιση όσο και κατά το τρέξιμο. Αλλαγές σημειώθηκαν επίσης στο μήκος διασκελισμού, στο εύρος βήματος, στη διάρκεια του διασκελισμού καθώς και στο ρυθμό βάδισης ενώ οι ίδιες παράμετροι δεν άλλαξαν κατά το τρέξιμο. Σημαντικές επιδράσεις σημειώθηκαν και στις εδαφικές αντι- δράσεις κατά την βάδιση και το τρέξιμο.","ABSTRACT Leg length discrepancy is a skeletal asymmetry that a large portion of the population exhibits (Soukka, 1991). However, mild descrepancy, in terms of centimeters, is not de- tected by clinicians. It is usually found by chance after people develop some weakness or clinical syndrome due to their demanding daily life, work duties or sports activities, in which bending and rotational loads, prolonged standing etc are often. Leg length discrepancy is categorized as anatomical and functional (Knutson, 2005). However, both types impact the body by varying the pattern of posture and movement and therefore the distribution of loads on it (Levan- gie, 1999). Compensatory strategies are adopted in both conditions to avoid discomfort and clinical syndromes (Baylis WJ, 1988). However, these strategies are likely to cause muscle imbalances and skeletal deviations, which in turn can lead to skeletal diseases, such as osteoarthritis (Golightly et al., 2007). There is no unanimity by clinicians whether mild leg length discrepancy needs equation, and whether degree threshold for causing negative effects on the human body exists. The present study investigates the effects of leg length discrepancy on postural control and body movement in walking and running. In this study, a special rubber shoe was applied to 30 young adults without musculoskeletal problems or painful syndromes. The somatometric characteristics, the thorough musculoskeletal assessment of the participants and the obtaining of data on their health and level of physical activities were carried out with the use of similar equipment and questionnaires before starting the research process. The EMG activity recording of the erector spinae in the thoracic and lumbar spine as well as the hip abductor was performed with a biosignal recording system during walking and running on instrumented treadmill. The subjects walked at a speed of 5.6 km/h, 8.1 km/h on a flat surface (0º) without application but also with the application special rubber shoe each time with a different height. One-way repeated measures ANOVA, Two-way repeated measures ANOVA were used to statistically analyze the results. No effect was found at the muscles’ EMG activity being investigated as the size of the leg length discrepancy. However, changes were observed in steps’ length and duration, in contact and swing phase during both walking and running. Changes were also noted in stride length, stride width, stride du- ration as well as gait cadence during walking while the same parameters did not change during running. Significant effects were also noted in ground responses during walking and running."],"dc:identifier":["uoadl:3457880","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457880"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Επιπτώσεις της ανισοσκελίας στον στασικό έλεγχο κατά την μετακίνηση του σώματος στην βάδιση και το τρέξιμο."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:44Z"}