{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457997"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3457997","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Continuation of wWar by other means? Tracing the concept of lawfare","abstract":"Η παρούσα διατριβή εξετάζει το νομικό πόλεμο ως τη στρατηγική χρήση του δικαίου ως όπλο πολέμου μέσα από το πρίσμα των ένοπλων συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Γάζα. Ο νομικός πόλεμος κατηγοριοποιείται σε τρεις διακριτές ομάδες. Ο εργαλειακός νομικός πόλεμος περιλαμβάνει τη χρήση των διεθνών νομικών θεσμών για πολιτικούς και διπλωματικούς στόχους, με παράδειγμα τις ενέργειες της Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) κατά του Ισραήλ. Ο νομικός πόλεμος στο πεδίο της μάχης είναι ο χειρισμός του δικαίου των ένοπλων συγκρούσεων για την απόκτηση στρατιωτικού πλεονεκτήματος, όπως φαίνεται στη χρήση ανθρώπινων ασπίδων από τη Χαμάς και τη Ρωσία. Ο νομικός πόλεμος των δικαστηρίων είναι η χρήση των διεθνών δικαστηρίων για την επίτευξη στρατηγικών στόχων, όπως αποδεικνύεται από τις υποθέσεις της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας σε διάφορα διεθνή φόρουμ. Η μελέτη διερευνά επίσης τα όρια του νομικού πολέμου, σημειώνοντας την πολιτικοποίησή του και τον αντίκτυπο στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες μπορούν να κατηγορηθούν ότι χρησιμοποιούν το νομικό πόλεμο για πολιτικούς λόγους. Η διατριβή εξετάζει επίσης τη δικαστικοποίηση της πολιτικής στο πλαίσιο του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Επιπλέον, εξετάζει τα διπλά πρότυπα στο διεθνές δίκαιο, όπου τα ισχυρά κράτη μπορεί να μην αντιμετωπίζουν τον ίδιο έλεγχο με τα μικρότερα. Το συμπέρασμα πραγματεύεται το πώς ο νομικός πόλεμος θα συνεχίσει να διαμορφώνει τους μελλοντικούς πολέμους και ότι ενώ μπορεί να ενδυναμώσει τα πιο αδύναμα κράτη, η κατάχρησή του μπορεί να υπονομεύσει το διεθνές δίκαιο.","abstract_html":"Η παρούσα διατριβή εξετάζει το νομικό πόλεμο ως τη στρατηγική χρήση του δικαίου ως όπλο πολέμου μέσα από το πρίσμα των ένοπλων συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Γάζα. Ο νομικός πόλεμος κατηγοριοποιείται σε τρεις διακριτές ομάδες. Ο εργαλειακός νομικός πόλεμος περιλαμβάνει τη χρήση των διεθνών νομικών θεσμών για πολιτικούς και διπλωματικούς στόχους, με παράδειγμα τις ενέργειες της Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) κατά του Ισραήλ. Ο νομικός πόλεμος στο πεδίο της μάχης είναι ο χειρισμός του δικαίου των ένοπλων συγκρούσεων για την απόκτηση στρατιωτικού πλεονεκτήματος, όπως φαίνεται στη χρήση ανθρώπινων ασπίδων από τη Χαμάς και τη Ρωσία. Ο νομικός πόλεμος των δικαστηρίων είναι η χρήση των διεθνών δικαστηρίων για την επίτευξη στρατηγικών στόχων, όπως αποδεικνύεται από τις υποθέσεις της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας σε διάφορα διεθνή φόρουμ. Η μελέτη διερευνά επίσης τα όρια του νομικού πολέμου, σημειώνοντας την πολιτικοποίησή του και τον αντίκτυπο στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες μπορούν να κατηγορηθούν ότι χρησιμοποιούν το νομικό πόλεμο για πολιτικούς λόγους. Η διατριβή εξετάζει επίσης τη δικαστικοποίηση της πολιτικής στο πλαίσιο του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Επιπλέον, εξετάζει τα διπλά πρότυπα στο διεθνές δίκαιο, όπου τα ισχυρά κράτη μπορεί να μην αντιμετωπίζουν τον ίδιο έλεγχο με τα μικρότερα. Το συμπέρασμα πραγματεύεται το πώς ο νομικός πόλεμος θα συνεχίσει να διαμορφώνει τους μελλοντικούς πολέμους και ότι ενώ μπορεί να ενδυναμώσει τα πιο αδύναμα κράτη, η κατάχρησή του μπορεί να υπονομεύσει το διεθνές δίκαιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρινάκη Ασπασία","Marinaki Aspasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:44Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457997"],"render_values":[{"text":"uoadl:3457997","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457997","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457997","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3457997","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρινάκη Ασπασία","Marinaki Aspasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3457997","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457997"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διατριβή εξετάζει το νομικό πόλεμο ως τη στρατηγική χρήση του δικαίου ως όπλο πολέμου μέσα από το πρίσμα των ένοπλων συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Γάζα. Ο νομικός πόλεμος κατηγοριοποιείται σε τρεις διακριτές ομάδες. Ο εργαλειακός νομικός πόλεμος περιλαμβάνει τη χρήση των διεθνών νομικών θεσμών για πολιτικούς και διπλωματικούς στόχους, με παράδειγμα τις ενέργειες της Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) κατά του Ισραήλ. Ο νομικός πόλεμος στο πεδίο της μάχης είναι ο χειρισμός του δικαίου των ένοπλων συγκρούσεων για την απόκτηση στρατιωτικού πλεονεκτήματος, όπως φαίνεται στη χρήση ανθρώπινων ασπίδων από τη Χαμάς και τη Ρωσία. Ο νομικός πόλεμος των δικαστηρίων είναι η χρήση των διεθνών δικαστηρίων για την επίτευξη στρατηγικών στόχων, όπως αποδεικνύεται από τις υποθέσεις της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας σε διάφορα διεθνή φόρουμ. Η μελέτη διερευνά επίσης τα όρια του νομικού πολέμου, σημειώνοντας την πολιτικοποίησή του και τον αντίκτυπο στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες μπορούν να κατηγορηθούν ότι χρησιμοποιούν το νομικό πόλεμο για πολιτικούς λόγους. Η διατριβή εξετάζει επίσης τη δικαστικοποίηση της πολιτικής στο πλαίσιο του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Επιπλέον, εξετάζει τα διπλά πρότυπα στο διεθνές δίκαιο, όπου τα ισχυρά κράτη μπορεί να μην αντιμετωπίζουν τον ίδιο έλεγχο με τα μικρότερα. Το συμπέρασμα πραγματεύεται το πώς ο νομικός πόλεμος θα συνεχίσει να διαμορφώνει τους μελλοντικούς πολέμους και ότι ενώ μπορεί να ενδυναμώσει τα πιο αδύναμα κράτη, η κατάχρησή του μπορεί να υπονομεύσει το διεθνές δίκαιο.","This dissertation examines lawfare as the strategic use of law as a weapon of war through the lens of the armed conflicts in Ukraine and Gaza. Lawfare is categorized in three distinct groups. Instrumental lawfare involves using international legal institutions for political and diplomatic goals, exemplified by the Palestinian Authority's (PA) actions against Israel. Battlefield lawfare is the manipulation of the law of armed conflict to gain military advantage, as seen in the use of human shields by Hamas and Russia. Litigation lawfare is the use of international courts to achieve strategic aims, demonstrated by Ukraine’s cases against Russia at various international forums. The study also explores the limits of lawfare, noting its politicization and impact on human rights organizations, which can be accused of using lawfare for political reasons. The dissertation also discusses the judicialization of politics within the International Criminal Court and International Court of Justice. It further addresses double standards in international law, where powerful States may not face the same scrutiny as smaller ones. The conclusion considers how lawfare will continue to shape future wars and that while it can empower weaker States, its misuse can undermine international law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Continuation of wWar by other means? Tracing the concept of lawfare"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρινάκη Ασπασία","Marinaki Aspasia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διατριβή εξετάζει το νομικό πόλεμο ως τη στρατηγική χρήση του δικαίου ως όπλο πολέμου μέσα από το πρίσμα των ένοπλων συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Γάζα. Ο νομικός πόλεμος κατηγοριοποιείται σε τρεις διακριτές ομάδες. Ο εργαλειακός νομικός πόλεμος περιλαμβάνει τη χρήση των διεθνών νομικών θεσμών για πολιτικούς και διπλωματικούς στόχους, με παράδειγμα τις ενέργειες της Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) κατά του Ισραήλ. Ο νομικός πόλεμος στο πεδίο της μάχης είναι ο χειρισμός του δικαίου των ένοπλων συγκρούσεων για την απόκτηση στρατιωτικού πλεονεκτήματος, όπως φαίνεται στη χρήση ανθρώπινων ασπίδων από τη Χαμάς και τη Ρωσία. Ο νομικός πόλεμος των δικαστηρίων είναι η χρήση των διεθνών δικαστηρίων για την επίτευξη στρατηγικών στόχων, όπως αποδεικνύεται από τις υποθέσεις της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας σε διάφορα διεθνή φόρουμ. Η μελέτη διερευνά επίσης τα όρια του νομικού πολέμου, σημειώνοντας την πολιτικοποίησή του και τον αντίκτυπο στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες μπορούν να κατηγορηθούν ότι χρησιμοποιούν το νομικό πόλεμο για πολιτικούς λόγους. Η διατριβή εξετάζει επίσης τη δικαστικοποίηση της πολιτικής στο πλαίσιο του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Επιπλέον, εξετάζει τα διπλά πρότυπα στο διεθνές δίκαιο, όπου τα ισχυρά κράτη μπορεί να μην αντιμετωπίζουν τον ίδιο έλεγχο με τα μικρότερα. Το συμπέρασμα πραγματεύεται το πώς ο νομικός πόλεμος θα συνεχίσει να διαμορφώνει τους μελλοντικούς πολέμους και ότι ενώ μπορεί να ενδυναμώσει τα πιο αδύναμα κράτη, η κατάχρησή του μπορεί να υπονομεύσει το διεθνές δίκαιο.","This dissertation examines lawfare as the strategic use of law as a weapon of war through the lens of the armed conflicts in Ukraine and Gaza. Lawfare is categorized in three distinct groups. Instrumental lawfare involves using international legal institutions for political and diplomatic goals, exemplified by the Palestinian Authority's (PA) actions against Israel. Battlefield lawfare is the manipulation of the law of armed conflict to gain military advantage, as seen in the use of human shields by Hamas and Russia. Litigation lawfare is the use of international courts to achieve strategic aims, demonstrated by Ukraine’s cases against Russia at various international forums. The study also explores the limits of lawfare, noting its politicization and impact on human rights organizations, which can be accused of using lawfare for political reasons. The dissertation also discusses the judicialization of politics within the International Criminal Court and International Court of Justice. It further addresses double standards in international law, where powerful States may not face the same scrutiny as smaller ones. The conclusion considers how lawfare will continue to shape future wars and that while it can empower weaker States, its misuse can undermine international law."],"dc:identifier":["uoadl:3457997","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3457997"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Continuation of wWar by other means? Tracing the concept of lawfare"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:44Z"}