{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3458948"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3458948","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περί της ανατομίας, μορφολογίας και κλινικής σημασίας του ακανθογληνικού συνδέσμου","abstract":"Οι θέσεις στις οποίες το υπερπλάτιο νεύρο είναι περισσότερο ευάλωτο σε πίεση και τραυματισμό και ως εκ τούτου σε ανάπτυξη υπερπλατίου νευροπαθείας είναι η υπερπλάτια εντομή και η ακανθογληνική εντομή. Αρκετές μελέτες έχουν ασχοληθεί με το θέμα της ανατομίας της υπερπλατίου εντομής και του υπερπλατίου συνδέσμου, καθώς και με την αιτιολογική σχέση τους με την υπερπλάτια νευροπάθεια αλλά μόνο λίγες μελέτες υπάρχουν για την ανατομία του ακανθογληνικού συνδέσμου. Η παρούσα εργασία συνοψίζει τα αποτελέσματα της πλειοψηφίας των μελετών σχετικώς με την μορφολογία του ακανθογληνικού συνδέσμου και παρουσιάζει μια πρόταση απλής μορφολογικής ταξινομήσεώς του. Διεξήχθη μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA, αναζητώντας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Embase. Οι βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών ελέγχθησαν επίσης για ανεύρεση τυχόν επιπλέον επιλέξιμων μελετών. Για τον ποιοτικό έλεγχο των μελετών χρησιμοποιήθηκε το AQUA Tool. Για την στατιστική επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό STATA ΜΡ 14. Συνολικώς 14 μελέτες (συνολικό δείγμα 995 ωμοπλάτες, ελάχιστο:1 και μέγιστο: 268) συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Ο συνολικός επιπολασμός του ακανθογληνικού συνδέσμου ήταν 5.8 (95% όρια αξιοπιστίας: 4.5 – 7.1) και ο εκτιμώμενος λόγος συνδεσμικού προς μεμβρανώδους τύπου ήταν 0.5 (95% όρια αξιοπιστίας: 0.3 – 0.7). Οι βασικοί διακριτοί μορφολογικοί υπότυποι του ακανθογληνικού συνδέσμου που περιγράφονται στις 14 εν λόγω μελέτες είναι ο γραμμικός συνδεσμικός τύπος, ο ριπιδοειδής συνδεσμικός τύπος, ο μεμβρανώδης τύπος, ο λεπτός ηθμοειδής τύπος και ο οστεοποιημένος τύπος. Εν κατακλείδι, ο ακανθογληνικός τύπος παριστά δομή ως επί το πλείστον συνδεσμικής φύσεως. Ένας δεδομένος και κοινός ορισμός του ακανθογληνικού συνδέσμου και των υποτύπων του καθώς και μια απλή και συνοπτική και ως εκ τούτου ευρέως χρησιμοποιούμενη μορφολογική ταξινόμησή τους θα μπορέσει να οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση και περιγραφή της εν λόγω δομής, ευκολότερη ταυτοποίησή της και ορθότερος χειρισμός της κατά τη διάρκεια σχετικών χειρουργικών επεμβάσεων.","abstract_html":"Οι θέσεις στις οποίες το υπερπλάτιο νεύρο είναι περισσότερο ευάλωτο σε πίεση και τραυματισμό και ως εκ τούτου σε ανάπτυξη υπερπλατίου νευροπαθείας είναι η υπερπλάτια εντομή και η ακανθογληνική εντομή. Αρκετές μελέτες έχουν ασχοληθεί με το θέμα της ανατομίας της υπερπλατίου εντομής και του υπερπλατίου συνδέσμου, καθώς και με την αιτιολογική σχέση τους με την υπερπλάτια νευροπάθεια αλλά μόνο λίγες μελέτες υπάρχουν για την ανατομία του ακανθογληνικού συνδέσμου. Η παρούσα εργασία συνοψίζει τα αποτελέσματα της πλειοψηφίας των μελετών σχετικώς με την μορφολογία του ακανθογληνικού συνδέσμου και παρουσιάζει μια πρόταση απλής μορφολογικής ταξινομήσεώς του. Διεξήχθη μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA, αναζητώντας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Embase. Οι βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών ελέγχθησαν επίσης για ανεύρεση τυχόν επιπλέον επιλέξιμων μελετών. Για τον ποιοτικό έλεγχο των μελετών χρησιμοποιήθηκε το AQUA Tool. Για την στατιστική επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό STATA ΜΡ 14. Συνολικώς 14 μελέτες (συνολικό δείγμα 995 ωμοπλάτες, ελάχιστο:1 και μέγιστο: 268) συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Ο συνολικός επιπολασμός του ακανθογληνικού συνδέσμου ήταν 5.8 (95% όρια αξιοπιστίας: 4.5 – 7.1) και ο εκτιμώμενος λόγος συνδεσμικού προς μεμβρανώδους τύπου ήταν 0.5 (95% όρια αξιοπιστίας: 0.3 – 0.7). Οι βασικοί διακριτοί μορφολογικοί υπότυποι του ακανθογληνικού συνδέσμου που περιγράφονται στις 14 εν λόγω μελέτες είναι ο γραμμικός συνδεσμικός τύπος, ο ριπιδοειδής συνδεσμικός τύπος, ο μεμβρανώδης τύπος, ο λεπτός ηθμοειδής τύπος και ο οστεοποιημένος τύπος. Εν κατακλείδι, ο ακανθογληνικός τύπος παριστά δομή ως επί το πλείστον συνδεσμικής φύσεως. Ένας δεδομένος και κοινός ορισμός του ακανθογληνικού συνδέσμου και των υποτύπων του καθώς και μια απλή και συνοπτική και ως εκ τούτου ευρέως χρησιμοποιούμενη μορφολογική ταξινόμησή τους θα μπορέσει να οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση και περιγραφή της εν λόγω δομής, ευκολότερη ταυτοποίησή της και ορθότερος χειρισμός της κατά τη διάρκεια σχετικών χειρουργικών επεμβάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνόπουλος Ιωάννης","Antonopoulos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3458948"],"render_values":[{"text":"uoadl:3458948","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3458948","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3458948","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3458948","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνόπουλος Ιωάννης","Antonopoulos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3458948","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3458948"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι θέσεις στις οποίες το υπερπλάτιο νεύρο είναι περισσότερο ευάλωτο σε πίεση και τραυματισμό και ως εκ τούτου σε ανάπτυξη υπερπλατίου νευροπαθείας είναι η υπερπλάτια εντομή και η ακανθογληνική εντομή. Αρκετές μελέτες έχουν ασχοληθεί με το θέμα της ανατομίας της υπερπλατίου εντομής και του υπερπλατίου συνδέσμου, καθώς και με την αιτιολογική σχέση τους με την υπερπλάτια νευροπάθεια αλλά μόνο λίγες μελέτες υπάρχουν για την ανατομία του ακανθογληνικού συνδέσμου. Η παρούσα εργασία συνοψίζει τα αποτελέσματα της πλειοψηφίας των μελετών σχετικώς με την μορφολογία του ακανθογληνικού συνδέσμου και παρουσιάζει μια πρόταση απλής μορφολογικής ταξινομήσεώς του. Διεξήχθη μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA, αναζητώντας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Embase. Οι βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών ελέγχθησαν επίσης για ανεύρεση τυχόν επιπλέον επιλέξιμων μελετών. Για τον ποιοτικό έλεγχο των μελετών χρησιμοποιήθηκε το AQUA Tool. Για την στατιστική επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό STATA ΜΡ 14. Συνολικώς 14 μελέτες (συνολικό δείγμα 995 ωμοπλάτες, ελάχιστο:1 και μέγιστο: 268) συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Ο συνολικός επιπολασμός του ακανθογληνικού συνδέσμου ήταν 5.8 (95% όρια αξιοπιστίας: 4.5 – 7.1) και ο εκτιμώμενος λόγος συνδεσμικού προς μεμβρανώδους τύπου ήταν 0.5 (95% όρια αξιοπιστίας: 0.3 – 0.7). Οι βασικοί διακριτοί μορφολογικοί υπότυποι του ακανθογληνικού συνδέσμου που περιγράφονται στις 14 εν λόγω μελέτες είναι ο γραμμικός συνδεσμικός τύπος, ο ριπιδοειδής συνδεσμικός τύπος, ο μεμβρανώδης τύπος, ο λεπτός ηθμοειδής τύπος και ο οστεοποιημένος τύπος. Εν κατακλείδι, ο ακανθογληνικός τύπος παριστά δομή ως επί το πλείστον συνδεσμικής φύσεως. Ένας δεδομένος και κοινός ορισμός του ακανθογληνικού συνδέσμου και των υποτύπων του καθώς και μια απλή και συνοπτική και ως εκ τούτου ευρέως χρησιμοποιούμενη μορφολογική ταξινόμησή τους θα μπορέσει να οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση και περιγραφή της εν λόγω δομής, ευκολότερη ταυτοποίησή της και ορθότερος χειρισμός της κατά τη διάρκεια σχετικών χειρουργικών επεμβάσεων.","The suprascapular nerve is most vulnerable to entrapment at the suprascapular and spinoglenoid notches, causing neuropathy. Numerous studies have examined the suprascapular notch and ligament and its relationship with suprascapular nerve entrapment, but few have examined the spinoglenoid notch and the inferior transverse scapular ligament (ITSL). This study summarizes all existing ITSL morphology studies and presents a simple and comprehensive classification system for different ITSL subtypes. A systematic review of the literature was conducted according to the PRISMA guidelines, searching the online databases PubMed and Embase. The references of each relevant article were further screened to find more eligible studies. The Anatomical Quality Assessment tool was used in order to further evaluate the quality of the records extracted. STATA MP 14 was used for the analysis in this study. In total, 14 studies (995 scapulae; minimum: 1 and maximum: 268) were included in the present study. The overall ITSL prevalence was 5.8 (95% CI: 4.5-7.1) and the estimated odds for ligamentous vs. membranous type was 0.5 (95% CI: 0.3-0.7). The basic different morphological subtypes of the ITSL reported in the included studies are the band-like ligament, the fan-shaped ligament, the membranous ITSL, and the perforated membranous types. The ITSL represents an anatomical structure of mostly ligamentous nature. A single ITSL definition and standardization of its basic morphological subtypes along with an easy-to-remember and thus widely used classification system could greatly facilitate the comprehensive description, identification, and proper handling of this element across many surgical procedures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περί της ανατομίας, μορφολογίας και κλινικής σημασίας του ακανθογληνικού συνδέσμου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνόπουλος Ιωάννης","Antonopoulos Ioannis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι θέσεις στις οποίες το υπερπλάτιο νεύρο είναι περισσότερο ευάλωτο σε πίεση και τραυματισμό και ως εκ τούτου σε ανάπτυξη υπερπλατίου νευροπαθείας είναι η υπερπλάτια εντομή και η ακανθογληνική εντομή. Αρκετές μελέτες έχουν ασχοληθεί με το θέμα της ανατομίας της υπερπλατίου εντομής και του υπερπλατίου συνδέσμου, καθώς και με την αιτιολογική σχέση τους με την υπερπλάτια νευροπάθεια αλλά μόνο λίγες μελέτες υπάρχουν για την ανατομία του ακανθογληνικού συνδέσμου. Η παρούσα εργασία συνοψίζει τα αποτελέσματα της πλειοψηφίας των μελετών σχετικώς με την μορφολογία του ακανθογληνικού συνδέσμου και παρουσιάζει μια πρόταση απλής μορφολογικής ταξινομήσεώς του. Διεξήχθη μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA, αναζητώντας στις βάσεις δεδομένων PubMed και Embase. Οι βιβλιογραφικές αναφορές των ανευρεθέντων μελετών ελέγχθησαν επίσης για ανεύρεση τυχόν επιπλέον επιλέξιμων μελετών. Για τον ποιοτικό έλεγχο των μελετών χρησιμοποιήθηκε το AQUA Tool. Για την στατιστική επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό STATA ΜΡ 14. Συνολικώς 14 μελέτες (συνολικό δείγμα 995 ωμοπλάτες, ελάχιστο:1 και μέγιστο: 268) συμπεριελήφθησαν στην παρούσα εργασία. Ο συνολικός επιπολασμός του ακανθογληνικού συνδέσμου ήταν 5.8 (95% όρια αξιοπιστίας: 4.5 – 7.1) και ο εκτιμώμενος λόγος συνδεσμικού προς μεμβρανώδους τύπου ήταν 0.5 (95% όρια αξιοπιστίας: 0.3 – 0.7). Οι βασικοί διακριτοί μορφολογικοί υπότυποι του ακανθογληνικού συνδέσμου που περιγράφονται στις 14 εν λόγω μελέτες είναι ο γραμμικός συνδεσμικός τύπος, ο ριπιδοειδής συνδεσμικός τύπος, ο μεμβρανώδης τύπος, ο λεπτός ηθμοειδής τύπος και ο οστεοποιημένος τύπος. Εν κατακλείδι, ο ακανθογληνικός τύπος παριστά δομή ως επί το πλείστον συνδεσμικής φύσεως. Ένας δεδομένος και κοινός ορισμός του ακανθογληνικού συνδέσμου και των υποτύπων του καθώς και μια απλή και συνοπτική και ως εκ τούτου ευρέως χρησιμοποιούμενη μορφολογική ταξινόμησή τους θα μπορέσει να οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση και περιγραφή της εν λόγω δομής, ευκολότερη ταυτοποίησή της και ορθότερος χειρισμός της κατά τη διάρκεια σχετικών χειρουργικών επεμβάσεων.","The suprascapular nerve is most vulnerable to entrapment at the suprascapular and spinoglenoid notches, causing neuropathy. Numerous studies have examined the suprascapular notch and ligament and its relationship with suprascapular nerve entrapment, but few have examined the spinoglenoid notch and the inferior transverse scapular ligament (ITSL). This study summarizes all existing ITSL morphology studies and presents a simple and comprehensive classification system for different ITSL subtypes. A systematic review of the literature was conducted according to the PRISMA guidelines, searching the online databases PubMed and Embase. The references of each relevant article were further screened to find more eligible studies. The Anatomical Quality Assessment tool was used in order to further evaluate the quality of the records extracted. STATA MP 14 was used for the analysis in this study. In total, 14 studies (995 scapulae; minimum: 1 and maximum: 268) were included in the present study. The overall ITSL prevalence was 5.8 (95% CI: 4.5-7.1) and the estimated odds for ligamentous vs. membranous type was 0.5 (95% CI: 0.3-0.7). The basic different morphological subtypes of the ITSL reported in the included studies are the band-like ligament, the fan-shaped ligament, the membranous ITSL, and the perforated membranous types. The ITSL represents an anatomical structure of mostly ligamentous nature. A single ITSL definition and standardization of its basic morphological subtypes along with an easy-to-remember and thus widely used classification system could greatly facilitate the comprehensive description, identification, and proper handling of this element across many surgical procedures."],"dc:identifier":["uoadl:3458948","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3458948"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Περί της ανατομίας, μορφολογίας και κλινικής σημασίας του ακανθογληνικού συνδέσμου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:46Z"}