{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3459699"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3459699","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αρχή της ultima ratio στο δίκαιο της καταγγελίας μετά το άρθρο του Ν. 4808/2021","abstract":"Η καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας είναι «αναιτιώδης» δικαιοπραξία που σημαίνει ότι το κύρος της δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή την ελαττωματικότητα της αίτιας για την οποία έγινε. Η «ελευθερία» της καταγγελίας περιορίζεται μεν από τυπικούς κανόνες που προστατεύουν τον εργαζόμενο για το χρονικό διάστημα μετά την απόλυσή του (π.χ. καταβολή αποζημίωσης). Παρά την έλλειψη ουσιαστικών περιορισμών του δικαιώματος της καταγγελίας, η νομολογία κατάφερε να περιορίσει την ελευθερία του εργοδότη να απολύει αυθαίρετα τον εργαζόμενο, θεσπίζοντας κανόνες μέσω του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με τους οποίους, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την καλή πίστη και να μην παραβιάζει τα χρηστά ήθη ή τον κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος. Η καλή πίστη και η αρχή της αναλογικότητας αποτελούν θεμέλια για την προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, υπό την έννοια ότι επιτάσσουν η απόλυση να θεωρείται το έσχατο μέσο, όταν άλλες λιγότερο επαχθείς λύσεις δεν είναι εφικτές. Αντιρρήσεις έχουν υποστηριχθεί για την αρχή της \"ultima ratio\" στο δίκαιο της καταγγελίας παρά την ισχύ της με το επιχείρημα του περιορισμού της επιχειρηματικής ελευθερίας του εργοδότη. Ο νομοθέτης, με την ψήφιση του Ν. 4808/2021, ενίσχυσε τη προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, ανάγοντας την κακόβουλη καταγγελία σε ευθεία απαγορευμένη και εκ του νόμου άκυρη απόλυση κατά το άρθρο 66 παρ. 1β’του Ν. 4808/2021. Ο νομοθέτης, παρά τη μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση, δεν μετέβαλλε την τύχη των λοιπών καταχρηστικών απολύσεων, συμπεριλαμβανομένης και της περίπτωσης της παραβίασης της αρχής της ultima ratio. Ζήτημα ωστόσο προκύπτει εάν η θεραπεία της ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ωφελεί ή όχι τον εργαζόμενο. Ζήτημα ακόμη προκύπτει στο εάν τα ήσσονος βαρύτητας ελαττώματα θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με την ίδια αυστηρότητα όπως η κακόβουλη καταγγελία.","abstract_html":"Η καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας είναι «αναιτιώδης» δικαιοπραξία που σημαίνει ότι το κύρος της δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή την ελαττωματικότητα της αίτιας για την οποία έγινε. Η «ελευθερία» της καταγγελίας περιορίζεται μεν από τυπικούς κανόνες που προστατεύουν τον εργαζόμενο για το χρονικό διάστημα μετά την απόλυσή του (π.χ. καταβολή αποζημίωσης). Παρά την έλλειψη ουσιαστικών περιορισμών του δικαιώματος της καταγγελίας, η νομολογία κατάφερε να περιορίσει την ελευθερία του εργοδότη να απολύει αυθαίρετα τον εργαζόμενο, θεσπίζοντας κανόνες μέσω του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με τους οποίους, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την καλή πίστη και να μην παραβιάζει τα χρηστά ήθη ή τον κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος. Η καλή πίστη και η αρχή της αναλογικότητας αποτελούν θεμέλια για την προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, υπό την έννοια ότι επιτάσσουν η απόλυση να θεωρείται το έσχατο μέσο, όταν άλλες λιγότερο επαχθείς λύσεις δεν είναι εφικτές. Αντιρρήσεις έχουν υποστηριχθεί για την αρχή της &quot;ultima ratio&quot; στο δίκαιο της καταγγελίας παρά την ισχύ της με το επιχείρημα του περιορισμού της επιχειρηματικής ελευθερίας του εργοδότη. Ο νομοθέτης, με την ψήφιση του Ν. 4808/2021, ενίσχυσε τη προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, ανάγοντας την κακόβουλη καταγγελία σε ευθεία απαγορευμένη και εκ του νόμου άκυρη απόλυση κατά το άρθρο 66 παρ. 1β’του Ν. 4808/2021. Ο νομοθέτης, παρά τη μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση, δεν μετέβαλλε την τύχη των λοιπών καταχρηστικών απολύσεων, συμπεριλαμβανομένης και της περίπτωσης της παραβίασης της αρχής της ultima ratio. Ζήτημα ωστόσο προκύπτει εάν η θεραπεία της ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ωφελεί ή όχι τον εργαζόμενο. Ζήτημα ακόμη προκύπτει στο εάν τα ήσσονος βαρύτητας ελαττώματα θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με την ίδια αυστηρότητα όπως η κακόβουλη καταγγελία.","abstract_has_math":false,"creators":["Τουρνά Μαρία","Tourna Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:47Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3459699"],"render_values":[{"text":"uoadl:3459699","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3459699","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3459699","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3459699","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τουρνά Μαρία","Tourna Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3459699","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3459699"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας είναι «αναιτιώδης» δικαιοπραξία που σημαίνει ότι το κύρος της δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή την ελαττωματικότητα της αίτιας για την οποία έγινε. Η «ελευθερία» της καταγγελίας περιορίζεται μεν από τυπικούς κανόνες που προστατεύουν τον εργαζόμενο για το χρονικό διάστημα μετά την απόλυσή του (π.χ. καταβολή αποζημίωσης). Παρά την έλλειψη ουσιαστικών περιορισμών του δικαιώματος της καταγγελίας, η νομολογία κατάφερε να περιορίσει την ελευθερία του εργοδότη να απολύει αυθαίρετα τον εργαζόμενο, θεσπίζοντας κανόνες μέσω του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με τους οποίους, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την καλή πίστη και να μην παραβιάζει τα χρηστά ήθη ή τον κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος. Η καλή πίστη και η αρχή της αναλογικότητας αποτελούν θεμέλια για την προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, υπό την έννοια ότι επιτάσσουν η απόλυση να θεωρείται το έσχατο μέσο, όταν άλλες λιγότερο επαχθείς λύσεις δεν είναι εφικτές. Αντιρρήσεις έχουν υποστηριχθεί για την αρχή της \"ultima ratio\" στο δίκαιο της καταγγελίας παρά την ισχύ της με το επιχείρημα του περιορισμού της επιχειρηματικής ελευθερίας του εργοδότη. Ο νομοθέτης, με την ψήφιση του Ν. 4808/2021, ενίσχυσε τη προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, ανάγοντας την κακόβουλη καταγγελία σε ευθεία απαγορευμένη και εκ του νόμου άκυρη απόλυση κατά το άρθρο 66 παρ. 1β’του Ν. 4808/2021. Ο νομοθέτης, παρά τη μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση, δεν μετέβαλλε την τύχη των λοιπών καταχρηστικών απολύσεων, συμπεριλαμβανομένης και της περίπτωσης της παραβίασης της αρχής της ultima ratio. Ζήτημα ωστόσο προκύπτει εάν η θεραπεία της ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ωφελεί ή όχι τον εργαζόμενο. Ζήτημα ακόμη προκύπτει στο εάν τα ήσσονος βαρύτητας ελαττώματα θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με την ίδια αυστηρότητα όπως η κακόβουλη καταγγελία.","The termination of an employment contract is an \"unjustified\" legal act, meaning that its validity does not depend on the existence or the defects of the reason for which it was made. The \"freedom\" of termination is limited by formal rules that protect the employee for the period following their dismissal (e.g., payment of compensation). Despite the lack of substantive restrictions on the right of dismissal, case law has succeeded in limiting the employer's freedom to arbitrarily dismiss an employee, establishing rules through Article 281 of the Civil Code, according to which the termination of the employment contract must be carried out in good faith and must not violate public morals or the social purpose of the right. Good faith and the principle of proportionality serve as the foundation for protecting employees from arbitrary dismissals, in the sense that they dictate that dismissal should be considered a last resort, when other less burdensome solutions are not feasible. Criticism has been raised against the \"ultima ratio\" principle in termination law, despite its applicability, with the argument that it limits the employer's business freedom. With the adoption of Law No. 4808/2021, the legislator strengthened the protection of employees against arbitrary dismissals, making malicious termination explicitly prohibited and legally void according to Article 66 (1b) of Law 4808/2021. Despite this significant reform, the legislator did not change the outcome for other forms of abusive dismissals, including violations of the ultima ratio principle. However, a question arises as to whether the remedy for the invalidity of the termination of the employment contract benefits the employee or not. Another issue arises as to whether minor defects should be treated with the same severity as malicious termination."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αρχή της ultima ratio στο δίκαιο της καταγγελίας μετά το άρθρο του Ν. 4808/2021"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τουρνά Μαρία","Tourna Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας είναι «αναιτιώδης» δικαιοπραξία που σημαίνει ότι το κύρος της δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή την ελαττωματικότητα της αίτιας για την οποία έγινε. Η «ελευθερία» της καταγγελίας περιορίζεται μεν από τυπικούς κανόνες που προστατεύουν τον εργαζόμενο για το χρονικό διάστημα μετά την απόλυσή του (π.χ. καταβολή αποζημίωσης). Παρά την έλλειψη ουσιαστικών περιορισμών του δικαιώματος της καταγγελίας, η νομολογία κατάφερε να περιορίσει την ελευθερία του εργοδότη να απολύει αυθαίρετα τον εργαζόμενο, θεσπίζοντας κανόνες μέσω του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με τους οποίους, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την καλή πίστη και να μην παραβιάζει τα χρηστά ήθη ή τον κοινωνικό σκοπό του δικαιώματος. Η καλή πίστη και η αρχή της αναλογικότητας αποτελούν θεμέλια για την προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, υπό την έννοια ότι επιτάσσουν η απόλυση να θεωρείται το έσχατο μέσο, όταν άλλες λιγότερο επαχθείς λύσεις δεν είναι εφικτές. Αντιρρήσεις έχουν υποστηριχθεί για την αρχή της \"ultima ratio\" στο δίκαιο της καταγγελίας παρά την ισχύ της με το επιχείρημα του περιορισμού της επιχειρηματικής ελευθερίας του εργοδότη. Ο νομοθέτης, με την ψήφιση του Ν. 4808/2021, ενίσχυσε τη προστασία των εργαζομένων από τις αυθαίρετες απολύσεις, ανάγοντας την κακόβουλη καταγγελία σε ευθεία απαγορευμένη και εκ του νόμου άκυρη απόλυση κατά το άρθρο 66 παρ. 1β’του Ν. 4808/2021. Ο νομοθέτης, παρά τη μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση, δεν μετέβαλλε την τύχη των λοιπών καταχρηστικών απολύσεων, συμπεριλαμβανομένης και της περίπτωσης της παραβίασης της αρχής της ultima ratio. Ζήτημα ωστόσο προκύπτει εάν η θεραπεία της ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ωφελεί ή όχι τον εργαζόμενο. Ζήτημα ακόμη προκύπτει στο εάν τα ήσσονος βαρύτητας ελαττώματα θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με την ίδια αυστηρότητα όπως η κακόβουλη καταγγελία.","The termination of an employment contract is an \"unjustified\" legal act, meaning that its validity does not depend on the existence or the defects of the reason for which it was made. The \"freedom\" of termination is limited by formal rules that protect the employee for the period following their dismissal (e.g., payment of compensation). Despite the lack of substantive restrictions on the right of dismissal, case law has succeeded in limiting the employer's freedom to arbitrarily dismiss an employee, establishing rules through Article 281 of the Civil Code, according to which the termination of the employment contract must be carried out in good faith and must not violate public morals or the social purpose of the right. Good faith and the principle of proportionality serve as the foundation for protecting employees from arbitrary dismissals, in the sense that they dictate that dismissal should be considered a last resort, when other less burdensome solutions are not feasible. Criticism has been raised against the \"ultima ratio\" principle in termination law, despite its applicability, with the argument that it limits the employer's business freedom. With the adoption of Law No. 4808/2021, the legislator strengthened the protection of employees against arbitrary dismissals, making malicious termination explicitly prohibited and legally void according to Article 66 (1b) of Law 4808/2021. Despite this significant reform, the legislator did not change the outcome for other forms of abusive dismissals, including violations of the ultima ratio principle. However, a question arises as to whether the remedy for the invalidity of the termination of the employment contract benefits the employee or not. Another issue arises as to whether minor defects should be treated with the same severity as malicious termination."],"dc:identifier":["uoadl:3459699","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3459699"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αρχή της ultima ratio στο δίκαιο της καταγγελίας μετά το άρθρο του Ν. 4808/2021"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:47Z"}