{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3461500"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3461500","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύμβαση ναυπήγησης πλοίου","abstract":"Τόσο το ναυτικό δίκαιο, όσο και εν γένει η ναυτιλιακή δραστηριότητα, έχουν ως επίκεντρο το πλοίο. Μέχρι, όμως, να φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για πλοίο, έχει προηγηθεί μια μακρά περίοδος που καταλαμβάνει τη ναυπήγησή του, οπότε το ενδιαφέρον εστιάζεται στην ίδια τη ναυπήγηση του πλοίου και, κυρίως, στη συμβατική σχέση μεταξύ του ναυπηγού και του αγοραστή, από τη διαμόρφωσή της μέχρι τη λήξη της. Η ναυπήγηση πλοίου διέπεται κατ’ εξοχήν από την ιδιωτική αυτονομία, αφού η βασική ρύθμιση της δημιουργούμενης σχέσης πηγάζει από τη σύμβαση των μερών, όπου και διαρθώνονται τόσο τα τεχνικά ζητήματα που αφορούν στην κατασκευή του πλοίου, όσο και τα ειδικότερα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών, συμπληρωματικά δε εφαρμόζονται οι διατάξεις του κοινού δικαίου, επί τυχόν κενών στη συμβατική ρύθμιση. Στο πρώτο μέρος της παρούσας εργασίας παρουσιάζεται το συμβατικό πλαίσιο της ναυπήγησης πλοίου τόσο από τη σκοπιά του θετού δικαίου, μέσω συγκριτικής επισκόπησης ελληνικού, αγγλικού και νορβηγικού δικαίου, όπου γίνεται λόγος για τη νομική φύση της σύμβασης, τα εμπράγματα δικαιώματα επί του ναυπηγούμενου και το καθεστώς νηολόγησης, όσο και με βάση τους συνήθεις όρους μιας σύμβασης ναυπήγησης και τους όρους των συχνότερα χρησιμοποιούμενων πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Στο δεύτερο μέρος, αναλύονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών από τη σύμβαση ναυπήγησης, υπό το πρίσμα των συχνότερα χρησιμοποιούμενων στην πράξη πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Αρχικά, παρουσιάζονται οι δύο κύριες υποχρεώσεις του ναυπηγού, ήτοι η σύμφωνη με τις συμβατικές προδιαγραφές κατασκευή του πλοίου και η παράδοση του νεότευκτου κατά το συμφωνηθέντα χρόνο, με την επιφύλαξη περιπτώσεων όπου η καθυστέρηση οφείλεται σε γεγονότα που βαίνουν εκτός της σφαίρας ευθύνης του ναυπηγού. Ακόμα, γίνεται λόγος για την υποχρέωση του ναυπηγού για ασφάλιση του υπό ναυπήγηση πλοίου και το ειδικότερο περιεχόμενο αυτής, με αναφορά στους συνήθεις όρους ασφάλισης ναυπηγούμενων πλοίων. Ακολούθως, παρουσιάζονται οι βασικές υποχρεώσεις του αγοραστή, ήτοι η καταβολή του τιμήματος για τη ναυπήγηση του πλοίου, η οποία -κατά κανόνα- γίνεται σε δόσεις, καθώς και η αποδοχή του ναυπηγηθέντος πλοίου. Στο τρίτο μέρος θίγονται ζητήματα παθογένειας της σύμβασης ναυπήγησης. Εξετάζονται οι βασικότερες περιπτώσεις παραβίασης της σύμβασης και τα δικαιώματα των μερών, καθώς και η μέθοδος τρόπος επίλυσης των αναφυόμενων διαφορών. Ειδικότερα, παρουσιάζονται τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση παραβίασης συμβατικής υποχρέωσης του ναυπηγού, αναλόγως του εάν πρόκειται για τεχνικές πλημμέλειες στην κατασκευή του πλοίου, για καθυστέρηση στην παράδοση ή για ελάττωμα που διαπιστωθεί μετά την παράδοση του πλοίου, καθώς και τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση πτώχευσης του ναυπηγού. Αναφορά γίνεται και στα δικαιώματα του νέου αποκτώντος το ναυπηγηθέν πλοίο, για την περίπτωση που πριν την παράδοσή του από το ναυπηγό, ο αρχικός αγοραστής είχε ήδη προβεί σε μεταπώλησή του. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα δικαιώματα του ναυπηγού επί καθυστέρησης ή μη καταβολής του τιμήματος και επί μη νόμιμης άρνησης παραλαβής του πλοίου από τον αγοραστή, ενώ εκτίθενται και οι συνέπειες της υπαναχώρησης του ναυπηγού από τη σύμβαση. Τέλος, γίνεται λόγος για τις ιδιαίτερες μεθόδους επίλυσης των διαφορών από τη σύμβαση ναυπήγησης και την κατηγοριοποίησή τους σε τεχνικές ή μη διαφορές, το εφαρμοστέο δίκαιο και την ερμηνεία των συμβατικών όρων.","abstract_html":"Τόσο το ναυτικό δίκαιο, όσο και εν γένει η ναυτιλιακή δραστηριότητα, έχουν ως επίκεντρο το πλοίο. Μέχρι, όμως, να φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για πλοίο, έχει προηγηθεί μια μακρά περίοδος που καταλαμβάνει τη ναυπήγησή του, οπότε το ενδιαφέρον εστιάζεται στην ίδια τη ναυπήγηση του πλοίου και, κυρίως, στη συμβατική σχέση μεταξύ του ναυπηγού και του αγοραστή, από τη διαμόρφωσή της μέχρι τη λήξη της. Η ναυπήγηση πλοίου διέπεται κατ’ εξοχήν από την ιδιωτική αυτονομία, αφού η βασική ρύθμιση της δημιουργούμενης σχέσης πηγάζει από τη σύμβαση των μερών, όπου και διαρθώνονται τόσο τα τεχνικά ζητήματα που αφορούν στην κατασκευή του πλοίου, όσο και τα ειδικότερα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών, συμπληρωματικά δε εφαρμόζονται οι διατάξεις του κοινού δικαίου, επί τυχόν κενών στη συμβατική ρύθμιση. Στο πρώτο μέρος της παρούσας εργασίας παρουσιάζεται το συμβατικό πλαίσιο της ναυπήγησης πλοίου τόσο από τη σκοπιά του θετού δικαίου, μέσω συγκριτικής επισκόπησης ελληνικού, αγγλικού και νορβηγικού δικαίου, όπου γίνεται λόγος για τη νομική φύση της σύμβασης, τα εμπράγματα δικαιώματα επί του ναυπηγούμενου και το καθεστώς νηολόγησης, όσο και με βάση τους συνήθεις όρους μιας σύμβασης ναυπήγησης και τους όρους των συχνότερα χρησιμοποιούμενων πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Στο δεύτερο μέρος, αναλύονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών από τη σύμβαση ναυπήγησης, υπό το πρίσμα των συχνότερα χρησιμοποιούμενων στην πράξη πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Αρχικά, παρουσιάζονται οι δύο κύριες υποχρεώσεις του ναυπηγού, ήτοι η σύμφωνη με τις συμβατικές προδιαγραφές κατασκευή του πλοίου και η παράδοση του νεότευκτου κατά το συμφωνηθέντα χρόνο, με την επιφύλαξη περιπτώσεων όπου η καθυστέρηση οφείλεται σε γεγονότα που βαίνουν εκτός της σφαίρας ευθύνης του ναυπηγού. Ακόμα, γίνεται λόγος για την υποχρέωση του ναυπηγού για ασφάλιση του υπό ναυπήγηση πλοίου και το ειδικότερο περιεχόμενο αυτής, με αναφορά στους συνήθεις όρους ασφάλισης ναυπηγούμενων πλοίων. Ακολούθως, παρουσιάζονται οι βασικές υποχρεώσεις του αγοραστή, ήτοι η καταβολή του τιμήματος για τη ναυπήγηση του πλοίου, η οποία -κατά κανόνα- γίνεται σε δόσεις, καθώς και η αποδοχή του ναυπηγηθέντος πλοίου. Στο τρίτο μέρος θίγονται ζητήματα παθογένειας της σύμβασης ναυπήγησης. Εξετάζονται οι βασικότερες περιπτώσεις παραβίασης της σύμβασης και τα δικαιώματα των μερών, καθώς και η μέθοδος τρόπος επίλυσης των αναφυόμενων διαφορών. Ειδικότερα, παρουσιάζονται τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση παραβίασης συμβατικής υποχρέωσης του ναυπηγού, αναλόγως του εάν πρόκειται για τεχνικές πλημμέλειες στην κατασκευή του πλοίου, για καθυστέρηση στην παράδοση ή για ελάττωμα που διαπιστωθεί μετά την παράδοση του πλοίου, καθώς και τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση πτώχευσης του ναυπηγού. Αναφορά γίνεται και στα δικαιώματα του νέου αποκτώντος το ναυπηγηθέν πλοίο, για την περίπτωση που πριν την παράδοσή του από το ναυπηγό, ο αρχικός αγοραστής είχε ήδη προβεί σε μεταπώλησή του. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα δικαιώματα του ναυπηγού επί καθυστέρησης ή μη καταβολής του τιμήματος και επί μη νόμιμης άρνησης παραλαβής του πλοίου από τον αγοραστή, ενώ εκτίθενται και οι συνέπειες της υπαναχώρησης του ναυπηγού από τη σύμβαση. Τέλος, γίνεται λόγος για τις ιδιαίτερες μεθόδους επίλυσης των διαφορών από τη σύμβαση ναυπήγησης και την κατηγοριοποίησή τους σε τεχνικές ή μη διαφορές, το εφαρμοστέο δίκαιο και την ερμηνεία των συμβατικών όρων.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπυροπούλου Μαργαρίτα","Spyropoulou Margarita"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:50Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3461500"],"render_values":[{"text":"uoadl:3461500","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3461500","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3461500","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3461500","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπυροπούλου Μαργαρίτα","Spyropoulou Margarita"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3461500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3461500"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τόσο το ναυτικό δίκαιο, όσο και εν γένει η ναυτιλιακή δραστηριότητα, έχουν ως επίκεντρο το πλοίο. Μέχρι, όμως, να φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για πλοίο, έχει προηγηθεί μια μακρά περίοδος που καταλαμβάνει τη ναυπήγησή του, οπότε το ενδιαφέρον εστιάζεται στην ίδια τη ναυπήγηση του πλοίου και, κυρίως, στη συμβατική σχέση μεταξύ του ναυπηγού και του αγοραστή, από τη διαμόρφωσή της μέχρι τη λήξη της. Η ναυπήγηση πλοίου διέπεται κατ’ εξοχήν από την ιδιωτική αυτονομία, αφού η βασική ρύθμιση της δημιουργούμενης σχέσης πηγάζει από τη σύμβαση των μερών, όπου και διαρθώνονται τόσο τα τεχνικά ζητήματα που αφορούν στην κατασκευή του πλοίου, όσο και τα ειδικότερα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών, συμπληρωματικά δε εφαρμόζονται οι διατάξεις του κοινού δικαίου, επί τυχόν κενών στη συμβατική ρύθμιση. Στο πρώτο μέρος της παρούσας εργασίας παρουσιάζεται το συμβατικό πλαίσιο της ναυπήγησης πλοίου τόσο από τη σκοπιά του θετού δικαίου, μέσω συγκριτικής επισκόπησης ελληνικού, αγγλικού και νορβηγικού δικαίου, όπου γίνεται λόγος για τη νομική φύση της σύμβασης, τα εμπράγματα δικαιώματα επί του ναυπηγούμενου και το καθεστώς νηολόγησης, όσο και με βάση τους συνήθεις όρους μιας σύμβασης ναυπήγησης και τους όρους των συχνότερα χρησιμοποιούμενων πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Στο δεύτερο μέρος, αναλύονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών από τη σύμβαση ναυπήγησης, υπό το πρίσμα των συχνότερα χρησιμοποιούμενων στην πράξη πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Αρχικά, παρουσιάζονται οι δύο κύριες υποχρεώσεις του ναυπηγού, ήτοι η σύμφωνη με τις συμβατικές προδιαγραφές κατασκευή του πλοίου και η παράδοση του νεότευκτου κατά το συμφωνηθέντα χρόνο, με την επιφύλαξη περιπτώσεων όπου η καθυστέρηση οφείλεται σε γεγονότα που βαίνουν εκτός της σφαίρας ευθύνης του ναυπηγού. Ακόμα, γίνεται λόγος για την υποχρέωση του ναυπηγού για ασφάλιση του υπό ναυπήγηση πλοίου και το ειδικότερο περιεχόμενο αυτής, με αναφορά στους συνήθεις όρους ασφάλισης ναυπηγούμενων πλοίων. Ακολούθως, παρουσιάζονται οι βασικές υποχρεώσεις του αγοραστή, ήτοι η καταβολή του τιμήματος για τη ναυπήγηση του πλοίου, η οποία -κατά κανόνα- γίνεται σε δόσεις, καθώς και η αποδοχή του ναυπηγηθέντος πλοίου. Στο τρίτο μέρος θίγονται ζητήματα παθογένειας της σύμβασης ναυπήγησης. Εξετάζονται οι βασικότερες περιπτώσεις παραβίασης της σύμβασης και τα δικαιώματα των μερών, καθώς και η μέθοδος τρόπος επίλυσης των αναφυόμενων διαφορών. Ειδικότερα, παρουσιάζονται τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση παραβίασης συμβατικής υποχρέωσης του ναυπηγού, αναλόγως του εάν πρόκειται για τεχνικές πλημμέλειες στην κατασκευή του πλοίου, για καθυστέρηση στην παράδοση ή για ελάττωμα που διαπιστωθεί μετά την παράδοση του πλοίου, καθώς και τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση πτώχευσης του ναυπηγού. Αναφορά γίνεται και στα δικαιώματα του νέου αποκτώντος το ναυπηγηθέν πλοίο, για την περίπτωση που πριν την παράδοσή του από το ναυπηγό, ο αρχικός αγοραστής είχε ήδη προβεί σε μεταπώλησή του. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα δικαιώματα του ναυπηγού επί καθυστέρησης ή μη καταβολής του τιμήματος και επί μη νόμιμης άρνησης παραλαβής του πλοίου από τον αγοραστή, ενώ εκτίθενται και οι συνέπειες της υπαναχώρησης του ναυπηγού από τη σύμβαση. Τέλος, γίνεται λόγος για τις ιδιαίτερες μεθόδους επίλυσης των διαφορών από τη σύμβαση ναυπήγησης και την κατηγοριοποίησή τους σε τεχνικές ή μη διαφορές, το εφαρμοστέο δίκαιο και την ερμηνεία των συμβατικών όρων.","Both maritime law and maritime activity in general are centred on the ship. However, by the time we reach the point of talking about a ship, a long period of time has preceded its construction, so the focus is on the construction of the ship itself and, above all, on the contractual relationship between the shipbuilder and the buyer, from its formation to its termination. The construction of a ship is governed by individual autonomy, since the basic regulation of the relationship that is created is derived from the contract between the parties, which sets out both the technical issues relating to the construction of the ship and the specific rights and obligations of the parties and the provisions of common law are applied in addition to any gaps in the contractual provisions. In the first part of this thesis, the contractual framework of shipbuilding is presented both from the point of view of the law of nations, through a comparative review of Greek, English and Norwegian law, where the legal nature of the contract, the rights in rem over the ship under construction and the registration status are discussed, as well as on the basis of the usual terms of a shipbuilding contract and the terms of the most frequently used standard forms of shipbuilding contracts. In the second part, the rights and obligations of the parties under the shipbuilding contract are analysed in the light of the most commonly used standard forms of shipbuilding contracts. First, the two main obligations of the shipbuilder are presented, namely to build the ship in accordance with the contractual specifications and to deliver the newbuilding within the agreed time, subject to cases where the delay is due to events outside the shipbuilder's sphere of responsibility. It also refers to the shipbuilder's obligation to insure the ship under construction and the specific content of this obligation, with reference to the usual terms of insurance for ships under construction. The basic obligations of the buyer, namely the payment of the price for the construction of the ship, which - as a rule - is made in instalments and the acceptance of the ship under construction, are then presented. The third part addresses issues of the pathogenesis of the shipbuilding contract. It examines the main cases of breach of contract and the rights of the parties, as well as the method of resolving disputes arising. In particular, the rights of the buyer in the event of a breach of a contractual obligation by the shipbuilder are presented, depending on whether it is a technical defect in the construction of the ship, a delay in delivery or a defect discovered after delivery of the ship, as well as the rights of the buyer in the event of the bankruptcy of the shipbuilder. Reference is also made to the rights of the new buyer of the ship built, in case the original buyer had already resold the ship before its delivery by the shipbuilder. The rights of the shipbuilder in the event of late payment or non-payment of the price and of the buyer's unlawful refusal to take delivery of the ship are then examined and the consequences of the shipbuilder's withdrawal from the contract are set out. Finally, the specific methods of resolving disputes arising from the shipbuilding contract and their classification as technical or non-technical disputes, the applicable law and the interpretation of the contractual terms are discussed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύμβαση ναυπήγησης πλοίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπυροπούλου Μαργαρίτα","Spyropoulou Margarita"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τόσο το ναυτικό δίκαιο, όσο και εν γένει η ναυτιλιακή δραστηριότητα, έχουν ως επίκεντρο το πλοίο. Μέχρι, όμως, να φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για πλοίο, έχει προηγηθεί μια μακρά περίοδος που καταλαμβάνει τη ναυπήγησή του, οπότε το ενδιαφέρον εστιάζεται στην ίδια τη ναυπήγηση του πλοίου και, κυρίως, στη συμβατική σχέση μεταξύ του ναυπηγού και του αγοραστή, από τη διαμόρφωσή της μέχρι τη λήξη της. Η ναυπήγηση πλοίου διέπεται κατ’ εξοχήν από την ιδιωτική αυτονομία, αφού η βασική ρύθμιση της δημιουργούμενης σχέσης πηγάζει από τη σύμβαση των μερών, όπου και διαρθώνονται τόσο τα τεχνικά ζητήματα που αφορούν στην κατασκευή του πλοίου, όσο και τα ειδικότερα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών, συμπληρωματικά δε εφαρμόζονται οι διατάξεις του κοινού δικαίου, επί τυχόν κενών στη συμβατική ρύθμιση. Στο πρώτο μέρος της παρούσας εργασίας παρουσιάζεται το συμβατικό πλαίσιο της ναυπήγησης πλοίου τόσο από τη σκοπιά του θετού δικαίου, μέσω συγκριτικής επισκόπησης ελληνικού, αγγλικού και νορβηγικού δικαίου, όπου γίνεται λόγος για τη νομική φύση της σύμβασης, τα εμπράγματα δικαιώματα επί του ναυπηγούμενου και το καθεστώς νηολόγησης, όσο και με βάση τους συνήθεις όρους μιας σύμβασης ναυπήγησης και τους όρους των συχνότερα χρησιμοποιούμενων πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Στο δεύτερο μέρος, αναλύονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών από τη σύμβαση ναυπήγησης, υπό το πρίσμα των συχνότερα χρησιμοποιούμενων στην πράξη πρότυπων συμβάσεων ναυπήγησης. Αρχικά, παρουσιάζονται οι δύο κύριες υποχρεώσεις του ναυπηγού, ήτοι η σύμφωνη με τις συμβατικές προδιαγραφές κατασκευή του πλοίου και η παράδοση του νεότευκτου κατά το συμφωνηθέντα χρόνο, με την επιφύλαξη περιπτώσεων όπου η καθυστέρηση οφείλεται σε γεγονότα που βαίνουν εκτός της σφαίρας ευθύνης του ναυπηγού. Ακόμα, γίνεται λόγος για την υποχρέωση του ναυπηγού για ασφάλιση του υπό ναυπήγηση πλοίου και το ειδικότερο περιεχόμενο αυτής, με αναφορά στους συνήθεις όρους ασφάλισης ναυπηγούμενων πλοίων. Ακολούθως, παρουσιάζονται οι βασικές υποχρεώσεις του αγοραστή, ήτοι η καταβολή του τιμήματος για τη ναυπήγηση του πλοίου, η οποία -κατά κανόνα- γίνεται σε δόσεις, καθώς και η αποδοχή του ναυπηγηθέντος πλοίου. Στο τρίτο μέρος θίγονται ζητήματα παθογένειας της σύμβασης ναυπήγησης. Εξετάζονται οι βασικότερες περιπτώσεις παραβίασης της σύμβασης και τα δικαιώματα των μερών, καθώς και η μέθοδος τρόπος επίλυσης των αναφυόμενων διαφορών. Ειδικότερα, παρουσιάζονται τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση παραβίασης συμβατικής υποχρέωσης του ναυπηγού, αναλόγως του εάν πρόκειται για τεχνικές πλημμέλειες στην κατασκευή του πλοίου, για καθυστέρηση στην παράδοση ή για ελάττωμα που διαπιστωθεί μετά την παράδοση του πλοίου, καθώς και τα δικαιώματα του αγοραστή σε περίπτωση πτώχευσης του ναυπηγού. Αναφορά γίνεται και στα δικαιώματα του νέου αποκτώντος το ναυπηγηθέν πλοίο, για την περίπτωση που πριν την παράδοσή του από το ναυπηγό, ο αρχικός αγοραστής είχε ήδη προβεί σε μεταπώλησή του. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα δικαιώματα του ναυπηγού επί καθυστέρησης ή μη καταβολής του τιμήματος και επί μη νόμιμης άρνησης παραλαβής του πλοίου από τον αγοραστή, ενώ εκτίθενται και οι συνέπειες της υπαναχώρησης του ναυπηγού από τη σύμβαση. Τέλος, γίνεται λόγος για τις ιδιαίτερες μεθόδους επίλυσης των διαφορών από τη σύμβαση ναυπήγησης και την κατηγοριοποίησή τους σε τεχνικές ή μη διαφορές, το εφαρμοστέο δίκαιο και την ερμηνεία των συμβατικών όρων.","Both maritime law and maritime activity in general are centred on the ship. However, by the time we reach the point of talking about a ship, a long period of time has preceded its construction, so the focus is on the construction of the ship itself and, above all, on the contractual relationship between the shipbuilder and the buyer, from its formation to its termination. The construction of a ship is governed by individual autonomy, since the basic regulation of the relationship that is created is derived from the contract between the parties, which sets out both the technical issues relating to the construction of the ship and the specific rights and obligations of the parties and the provisions of common law are applied in addition to any gaps in the contractual provisions. In the first part of this thesis, the contractual framework of shipbuilding is presented both from the point of view of the law of nations, through a comparative review of Greek, English and Norwegian law, where the legal nature of the contract, the rights in rem over the ship under construction and the registration status are discussed, as well as on the basis of the usual terms of a shipbuilding contract and the terms of the most frequently used standard forms of shipbuilding contracts. In the second part, the rights and obligations of the parties under the shipbuilding contract are analysed in the light of the most commonly used standard forms of shipbuilding contracts. First, the two main obligations of the shipbuilder are presented, namely to build the ship in accordance with the contractual specifications and to deliver the newbuilding within the agreed time, subject to cases where the delay is due to events outside the shipbuilder's sphere of responsibility. It also refers to the shipbuilder's obligation to insure the ship under construction and the specific content of this obligation, with reference to the usual terms of insurance for ships under construction. The basic obligations of the buyer, namely the payment of the price for the construction of the ship, which - as a rule - is made in instalments and the acceptance of the ship under construction, are then presented. The third part addresses issues of the pathogenesis of the shipbuilding contract. It examines the main cases of breach of contract and the rights of the parties, as well as the method of resolving disputes arising. In particular, the rights of the buyer in the event of a breach of a contractual obligation by the shipbuilder are presented, depending on whether it is a technical defect in the construction of the ship, a delay in delivery or a defect discovered after delivery of the ship, as well as the rights of the buyer in the event of the bankruptcy of the shipbuilder. Reference is also made to the rights of the new buyer of the ship built, in case the original buyer had already resold the ship before its delivery by the shipbuilder. The rights of the shipbuilder in the event of late payment or non-payment of the price and of the buyer's unlawful refusal to take delivery of the ship are then examined and the consequences of the shipbuilder's withdrawal from the contract are set out. Finally, the specific methods of resolving disputes arising from the shipbuilding contract and their classification as technical or non-technical disputes, the applicable law and the interpretation of the contractual terms are discussed."],"dc:identifier":["uoadl:3461500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3461500"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Σύμβαση ναυπήγησης πλοίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:50Z"}