{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462118"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462118","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το ισχύον δίκαιο των μεταμοσχεύσεων από πλευράς αστικού δικαίου","abstract":"Η παρούσα εργασία καταγίγνεται με το ισχύον δίκαιο των μεταμοσχεύσεων από πλευράς αστικού δικαίου. Οι πιθανότητες να κληθεί να γίνει κάποιος δωρητής οργάνων είναι πολύ μικρότερες από τις πιθανότητες να χρειασθεί ο ίδιος κάποια στιγμή μεταμόσχευση οργάνου. Παρουσιάζεται αρχικά μία σύντομη ιστορική διαδρομή των μεταμοσχεύσεων, ορισμένα στατιστικά στοιχεία για την Ελλάδα και ο ρόλος του Συντονιστή Μεταμοσχεύσεων. Ακολουθεί μία συνοπτική αναφορά στην στάση και τις θέσεις των κυριότερων θρησκειών απέναντι στις μεταμοσχεύσει. Έπειτα, αναφέρονται τα κυριότερα εθνικά, ενωσιακά και διεθνή νομοθετήματα, τα οποία διέπουν τις μεταμοσχεύσεις και επιχειρείται ένας συνθετικός ορισμός της έννοιας της μεταμόσχευσης. Στη συνέχεια εκτίθενται οι βασικές αρχές, οι οποίες διέπουν την μεταμοσχευτική διαδικασία. Επιχειρείται ανάπτυξη της προβληματικής γύρω από την βασική διάκριση των μεταμοσχεύσεων σε in vivo και post mortem, με ιδιαίτερη έμφαση στις προϋποθέσεις που την καθιστούν νόμιμη, καθώς και στις καινοτομίες που εισήγαγε ο πρόσφατος νόμος 5034/2023. Θίγονται ακροθιγώς ορισμένοι βιοηθικοί προβληματισμοί. Αναλύονται, επιπλέον, η ενημέρωση και η συναίνεση ως νομιμοποιητικοί των μεταμοσχεύσεων όροι, τόσο για τις in vivo, όσο και για τις post mortem μεταμοσχεύσεις. Σημειώνονται ορισμένες κριτικές παρατηρήσεις σχετικά με τις επιλογές του Έλληνα νομοθέτη, οι οποίες υπόκεινται σε συχνές μεταβολές. Αναφέρονται, ακόμη, επιγραμματικά οι ειδικές διοικητικές και ποινικές ρυθμίσεις της ισχύουσας νομοθεσίας και επιχειρείται μία σύντομη συγκριτική επισκόπηση για τις μεταμοσχεύσεις στην Ισπανία, την Αυστρία, την Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζεται η αστική ιατρική ευθύνη στις μεταμοσχεύσεις: ειδικότερα, εκτίθενται οι προβληματισμοί γύρω από την παραβίαση της υποχρέωσης ενημέρωσης και λήψης έγκυρης συναίνεσης και το ιατρικό σφάλμα, επισημαίνονται οι νομικές βάσεις της ευθύνης του ιατρού και γίνεται μνεία ορισμένων αποφάσεων αλλοδαπών δικαστηρίων. Την Ελληνική νομολογία δεν έχει απασχολήσει μέχρι στιγμής υπόθεση αστικής ιατρικής ευθύνης κατά την μεταμοσχευτική διαδικασία. Οι μεταμοσχεύσεις, ως μία εξαιρετική και ιδιαίτερα λεπτή ιατρική χειρουργική επέμβαση παρουσιάζει ορισμένες εγγενείς διαφοροποιήσεις, οι οποίες φωτίζονται στα οικεία σημεία, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος εργαλειοποίησης του ανθρώπου, ενώ ως επιστημονικά επιτεύγματα αιχμής ευρίσκονται διαρκώς υπό αέναη εξέλιξη.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία καταγίγνεται με το ισχύον δίκαιο των μεταμοσχεύσεων από πλευράς αστικού δικαίου. Οι πιθανότητες να κληθεί να γίνει κάποιος δωρητής οργάνων είναι πολύ μικρότερες από τις πιθανότητες να χρειασθεί ο ίδιος κάποια στιγμή μεταμόσχευση οργάνου. Παρουσιάζεται αρχικά μία σύντομη ιστορική διαδρομή των μεταμοσχεύσεων, ορισμένα στατιστικά στοιχεία για την Ελλάδα και ο ρόλος του Συντονιστή Μεταμοσχεύσεων. Ακολουθεί μία συνοπτική αναφορά στην στάση και τις θέσεις των κυριότερων θρησκειών απέναντι στις μεταμοσχεύσει. Έπειτα, αναφέρονται τα κυριότερα εθνικά, ενωσιακά και διεθνή νομοθετήματα, τα οποία διέπουν τις μεταμοσχεύσεις και επιχειρείται ένας συνθετικός ορισμός της έννοιας της μεταμόσχευσης. Στη συνέχεια εκτίθενται οι βασικές αρχές, οι οποίες διέπουν την μεταμοσχευτική διαδικασία. Επιχειρείται ανάπτυξη της προβληματικής γύρω από την βασική διάκριση των μεταμοσχεύσεων σε in vivo και post mortem, με ιδιαίτερη έμφαση στις προϋποθέσεις που την καθιστούν νόμιμη, καθώς και στις καινοτομίες που εισήγαγε ο πρόσφατος νόμος 5034/2023. Θίγονται ακροθιγώς ορισμένοι βιοηθικοί προβληματισμοί. Αναλύονται, επιπλέον, η ενημέρωση και η συναίνεση ως νομιμοποιητικοί των μεταμοσχεύσεων όροι, τόσο για τις in vivo, όσο και για τις post mortem μεταμοσχεύσεις. Σημειώνονται ορισμένες κριτικές παρατηρήσεις σχετικά με τις επιλογές του Έλληνα νομοθέτη, οι οποίες υπόκεινται σε συχνές μεταβολές. Αναφέρονται, ακόμη, επιγραμματικά οι ειδικές διοικητικές και ποινικές ρυθμίσεις της ισχύουσας νομοθεσίας και επιχειρείται μία σύντομη συγκριτική επισκόπηση για τις μεταμοσχεύσεις στην Ισπανία, την Αυστρία, την Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζεται η αστική ιατρική ευθύνη στις μεταμοσχεύσεις: ειδικότερα, εκτίθενται οι προβληματισμοί γύρω από την παραβίαση της υποχρέωσης ενημέρωσης και λήψης έγκυρης συναίνεσης και το ιατρικό σφάλμα, επισημαίνονται οι νομικές βάσεις της ευθύνης του ιατρού και γίνεται μνεία ορισμένων αποφάσεων αλλοδαπών δικαστηρίων. Την Ελληνική νομολογία δεν έχει απασχολήσει μέχρι στιγμής υπόθεση αστικής ιατρικής ευθύνης κατά την μεταμοσχευτική διαδικασία. Οι μεταμοσχεύσεις, ως μία εξαιρετική και ιδιαίτερα λεπτή ιατρική χειρουργική επέμβαση παρουσιάζει ορισμένες εγγενείς διαφοροποιήσεις, οι οποίες φωτίζονται στα οικεία σημεία, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος εργαλειοποίησης του ανθρώπου, ενώ ως επιστημονικά επιτεύγματα αιχμής ευρίσκονται διαρκώς υπό αέναη εξέλιξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαζήσης Βασίλειος","Papazisis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:50Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462118"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462118","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462118","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462118","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462118","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαζήσης Βασίλειος","Papazisis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462118","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462118"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία καταγίγνεται με το ισχύον δίκαιο των μεταμοσχεύσεων από πλευράς αστικού δικαίου. Οι πιθανότητες να κληθεί να γίνει κάποιος δωρητής οργάνων είναι πολύ μικρότερες από τις πιθανότητες να χρειασθεί ο ίδιος κάποια στιγμή μεταμόσχευση οργάνου. Παρουσιάζεται αρχικά μία σύντομη ιστορική διαδρομή των μεταμοσχεύσεων, ορισμένα στατιστικά στοιχεία για την Ελλάδα και ο ρόλος του Συντονιστή Μεταμοσχεύσεων. Ακολουθεί μία συνοπτική αναφορά στην στάση και τις θέσεις των κυριότερων θρησκειών απέναντι στις μεταμοσχεύσει. Έπειτα, αναφέρονται τα κυριότερα εθνικά, ενωσιακά και διεθνή νομοθετήματα, τα οποία διέπουν τις μεταμοσχεύσεις και επιχειρείται ένας συνθετικός ορισμός της έννοιας της μεταμόσχευσης. Στη συνέχεια εκτίθενται οι βασικές αρχές, οι οποίες διέπουν την μεταμοσχευτική διαδικασία. Επιχειρείται ανάπτυξη της προβληματικής γύρω από την βασική διάκριση των μεταμοσχεύσεων σε in vivo και post mortem, με ιδιαίτερη έμφαση στις προϋποθέσεις που την καθιστούν νόμιμη, καθώς και στις καινοτομίες που εισήγαγε ο πρόσφατος νόμος 5034/2023. Θίγονται ακροθιγώς ορισμένοι βιοηθικοί προβληματισμοί. Αναλύονται, επιπλέον, η ενημέρωση και η συναίνεση ως νομιμοποιητικοί των μεταμοσχεύσεων όροι, τόσο για τις in vivo, όσο και για τις post mortem μεταμοσχεύσεις. Σημειώνονται ορισμένες κριτικές παρατηρήσεις σχετικά με τις επιλογές του Έλληνα νομοθέτη, οι οποίες υπόκεινται σε συχνές μεταβολές. Αναφέρονται, ακόμη, επιγραμματικά οι ειδικές διοικητικές και ποινικές ρυθμίσεις της ισχύουσας νομοθεσίας και επιχειρείται μία σύντομη συγκριτική επισκόπηση για τις μεταμοσχεύσεις στην Ισπανία, την Αυστρία, την Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζεται η αστική ιατρική ευθύνη στις μεταμοσχεύσεις: ειδικότερα, εκτίθενται οι προβληματισμοί γύρω από την παραβίαση της υποχρέωσης ενημέρωσης και λήψης έγκυρης συναίνεσης και το ιατρικό σφάλμα, επισημαίνονται οι νομικές βάσεις της ευθύνης του ιατρού και γίνεται μνεία ορισμένων αποφάσεων αλλοδαπών δικαστηρίων. Την Ελληνική νομολογία δεν έχει απασχολήσει μέχρι στιγμής υπόθεση αστικής ιατρικής ευθύνης κατά την μεταμοσχευτική διαδικασία. Οι μεταμοσχεύσεις, ως μία εξαιρετική και ιδιαίτερα λεπτή ιατρική χειρουργική επέμβαση παρουσιάζει ορισμένες εγγενείς διαφοροποιήσεις, οι οποίες φωτίζονται στα οικεία σημεία, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος εργαλειοποίησης του ανθρώπου, ενώ ως επιστημονικά επιτεύγματα αιχμής ευρίσκονται διαρκώς υπό αέναη εξέλιξη.","This paper deals with the applicable law on transplants from a civil law perspective. The chances of being called upon to become an organ donor are much smaller than the chances of needing an organ transplant at some point. A brief historical history of transplants is initially presented, some statistical data for Greece and, as well, the role of the Transplant Coordinator. This is followed by a brief reference to the attitude and positions of the main religions towards transplants. Then, the main national, EU and international legislation governing transplants is mentioned and a synthetic definition of the concept of transplant is attempted. The basic principles governing the transplant process are then set out. An attempt is made to develop the problematic surrounding the basic distinction between in vivo and post mortem transplantations, with particular emphasis on the conditions that make it legal, as well as on the innovations introduced by the recent law 5034/2023. Certain bioethical concerns are briefly touched upon. Furthermore, informed consent is analyzed as condition legitimizing transplantations, both for in vivo and post mortem transplantations. Some critical observations are made regarding the choices of the Greek legislator, which are subject to frequent changes. The specific administrative and criminal regulations of the current legislation are also briefly mentioned and a brief comparative overview of transplantations in Spain, Austria, Germany, France and the United Kingdom is attempted. The last chapter presents the civil medical liability in transplants: in particular, the concerns surrounding the violation of the obligation to inform and obtain valid consent and medical error are presented, the legal bases of the doctor's liability are highlighted and some decisions of foreign courts are mentioned. Greek jurisprudence has not yet been concerned with a case of civil medical liability during the transplant procedure. Transplants, as an exceptional and particularly delicate medical surgical intervention, present certain inherent differences, which are highlighted in the relevant points, as there is a risk of the human being being instrumentalized, while as cutting-edge scientific achievements they are constantly under constant evolution."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το ισχύον δίκαιο των μεταμοσχεύσεων από πλευράς αστικού δικαίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαζήσης Βασίλειος","Papazisis Vasileios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία καταγίγνεται με το ισχύον δίκαιο των μεταμοσχεύσεων από πλευράς αστικού δικαίου. Οι πιθανότητες να κληθεί να γίνει κάποιος δωρητής οργάνων είναι πολύ μικρότερες από τις πιθανότητες να χρειασθεί ο ίδιος κάποια στιγμή μεταμόσχευση οργάνου. Παρουσιάζεται αρχικά μία σύντομη ιστορική διαδρομή των μεταμοσχεύσεων, ορισμένα στατιστικά στοιχεία για την Ελλάδα και ο ρόλος του Συντονιστή Μεταμοσχεύσεων. Ακολουθεί μία συνοπτική αναφορά στην στάση και τις θέσεις των κυριότερων θρησκειών απέναντι στις μεταμοσχεύσει. Έπειτα, αναφέρονται τα κυριότερα εθνικά, ενωσιακά και διεθνή νομοθετήματα, τα οποία διέπουν τις μεταμοσχεύσεις και επιχειρείται ένας συνθετικός ορισμός της έννοιας της μεταμόσχευσης. Στη συνέχεια εκτίθενται οι βασικές αρχές, οι οποίες διέπουν την μεταμοσχευτική διαδικασία. Επιχειρείται ανάπτυξη της προβληματικής γύρω από την βασική διάκριση των μεταμοσχεύσεων σε in vivo και post mortem, με ιδιαίτερη έμφαση στις προϋποθέσεις που την καθιστούν νόμιμη, καθώς και στις καινοτομίες που εισήγαγε ο πρόσφατος νόμος 5034/2023. Θίγονται ακροθιγώς ορισμένοι βιοηθικοί προβληματισμοί. Αναλύονται, επιπλέον, η ενημέρωση και η συναίνεση ως νομιμοποιητικοί των μεταμοσχεύσεων όροι, τόσο για τις in vivo, όσο και για τις post mortem μεταμοσχεύσεις. Σημειώνονται ορισμένες κριτικές παρατηρήσεις σχετικά με τις επιλογές του Έλληνα νομοθέτη, οι οποίες υπόκεινται σε συχνές μεταβολές. Αναφέρονται, ακόμη, επιγραμματικά οι ειδικές διοικητικές και ποινικές ρυθμίσεις της ισχύουσας νομοθεσίας και επιχειρείται μία σύντομη συγκριτική επισκόπηση για τις μεταμοσχεύσεις στην Ισπανία, την Αυστρία, την Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζεται η αστική ιατρική ευθύνη στις μεταμοσχεύσεις: ειδικότερα, εκτίθενται οι προβληματισμοί γύρω από την παραβίαση της υποχρέωσης ενημέρωσης και λήψης έγκυρης συναίνεσης και το ιατρικό σφάλμα, επισημαίνονται οι νομικές βάσεις της ευθύνης του ιατρού και γίνεται μνεία ορισμένων αποφάσεων αλλοδαπών δικαστηρίων. Την Ελληνική νομολογία δεν έχει απασχολήσει μέχρι στιγμής υπόθεση αστικής ιατρικής ευθύνης κατά την μεταμοσχευτική διαδικασία. Οι μεταμοσχεύσεις, ως μία εξαιρετική και ιδιαίτερα λεπτή ιατρική χειρουργική επέμβαση παρουσιάζει ορισμένες εγγενείς διαφοροποιήσεις, οι οποίες φωτίζονται στα οικεία σημεία, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος εργαλειοποίησης του ανθρώπου, ενώ ως επιστημονικά επιτεύγματα αιχμής ευρίσκονται διαρκώς υπό αέναη εξέλιξη.","This paper deals with the applicable law on transplants from a civil law perspective. The chances of being called upon to become an organ donor are much smaller than the chances of needing an organ transplant at some point. A brief historical history of transplants is initially presented, some statistical data for Greece and, as well, the role of the Transplant Coordinator. This is followed by a brief reference to the attitude and positions of the main religions towards transplants. Then, the main national, EU and international legislation governing transplants is mentioned and a synthetic definition of the concept of transplant is attempted. The basic principles governing the transplant process are then set out. An attempt is made to develop the problematic surrounding the basic distinction between in vivo and post mortem transplantations, with particular emphasis on the conditions that make it legal, as well as on the innovations introduced by the recent law 5034/2023. Certain bioethical concerns are briefly touched upon. Furthermore, informed consent is analyzed as condition legitimizing transplantations, both for in vivo and post mortem transplantations. Some critical observations are made regarding the choices of the Greek legislator, which are subject to frequent changes. The specific administrative and criminal regulations of the current legislation are also briefly mentioned and a brief comparative overview of transplantations in Spain, Austria, Germany, France and the United Kingdom is attempted. The last chapter presents the civil medical liability in transplants: in particular, the concerns surrounding the violation of the obligation to inform and obtain valid consent and medical error are presented, the legal bases of the doctor's liability are highlighted and some decisions of foreign courts are mentioned. Greek jurisprudence has not yet been concerned with a case of civil medical liability during the transplant procedure. Transplants, as an exceptional and particularly delicate medical surgical intervention, present certain inherent differences, which are highlighted in the relevant points, as there is a risk of the human being being instrumentalized, while as cutting-edge scientific achievements they are constantly under constant evolution."],"dc:identifier":["uoadl:3462118","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462118"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το ισχύον δίκαιο των μεταμοσχεύσεων από πλευράς αστικού δικαίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:50Z"}