{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462559"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462559","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική μελέτη της φυσικής πορείας νόσου της στένωσης της αορτικής βαλβίδας και συσχέτιση με βιοχημικούς και απεικονιστικούς δείκτες","abstract":"Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι η συχνότερη πρωτοπαθής βαλβιδική νόσος που απαιτεί χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. H εκφυλιστική στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι συνέπεια εκφυλιστικής αναδιαμόρφωσης (remodeling) μιας φυσιολογικής βαλβίδας που περιλαμβάνει φλεγμονή και επασβέστωση. Ο ρυθμός εξέλιξης της εκφυλιστικής νόσου της αορτικής βαλβίδας δεν μπορεί να προβλεφθεί και ποικίλλει αρκετά μεταξύ των ασθενών ενώ είναι μεταβλητός και κατά την εξέλιξη της νόσου στον ίδιο ασθενή. Μελέτες έχουν δείξει πως οι παράγοντες που σχετίζονται με την ταχύτερη αιμοδυναμική εξέλιξη είναι η μεγαλύτερη ηλικία, η πιο σοβαρή επασβέστωση των πτυχών, η χρόνια νεφρική νόσος, η υπέρταση, η παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο, το κάπνισμα, η δυσλιπιδαιμία, τα αυξημένα επίπεδα λιποπρωτεΐνης Α [Lp(a)] στην κυκλοφορία και αυξημένη δραστηριότητα της λιποπρωτεϊνικής φωσφολιπάσης Α2 (Lp-PLA2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της φυσικής πορείας νόσου της στένωσης της αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας, η συσχέτισή της με βιοχημικούς και απεικονιστικούς δείκτες και η περιγραφή υποομάδων με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου. Υλικό και Μέθοδος: Στο πλαίσιο της εν εξελίξει κλινικής μελέτης «Αορτική Βαλβίδα Αθηνά – AthenaValve» [NCT04312139] εξετάστηκε αναδρομικά ένα δείγμα 77 ασθενών με σοβαρού βαθμού στένωση τρίπτυχης αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας. Συλλέχθηκαν δημογραφικά, κλινικά, φαρμακευτικά, βιοχημικά, ηλεκτροκαρδιογραφικά και υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία κατά τον χρόνο της ένταξης στη μελέτη και αναδρομικά υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία της πορείας εξέλιξης της νόσου από μετρίου σε σοβαρού βαθμού. Από τα υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία υπολογίστηκαν οι δείκτες ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης. Αποτελέσματα: Η ανάλυση συστάδων δύο σταδίων (Two-step Cluster Analysis) ανέδειξε ένα μοντέλο δύο ομάδων διαφορετικής ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας, μία βραδεία και μία ταχεία. Η ταχεία ομάδα αποτελούνταν από το 24,7% των ασθενών και χαρακτηριζόταν από μεγαλύτερη μέση (0,06±0,06 έναντι 0,03±0,01 m/sec/μήνα) και μέγιστη (0,12±0,15 έναντι 0,04±0,03 m/sec/μήνα) ταχύτητα αύξησης της Vmax σε σχέση με τον χρόνο, μεγαλύτερη συνολική αύξηση της Vmax (1,32±0,42 έναντι 1,03±0,34 m/sec) και μικρότερο χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί στη μέγιστη ταχύτητα αύξησης της Vmax (10,78±9,06 έναντι 17,38±12,24 μήνες) σε σχέση με τη βραδεία ομάδα. Κατά τη μονοπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως το κάπνισμα (p=0,018), η χρόνια νεφρική νόσος σταδίου 2 (p=0,038), η ολική χοληστερόλη (p=0,040), τα τριγλυκερίδια (p=0,024) και η διαστολική δυσλειτουργία στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη (p=0,034) έπαιξαν ρόλο στη διαφοροποίηση των ασθενών μεταξύ των ομάδων. Η παλινδρόμηση κατά Cox έδειξε πως έπαιξαν ρόλο στην ταχύτητα εξέλιξης της στένωσης το ύψος (p=0,037), η ύπαρξη χρόνιας νεφρικής νόσου (eGFR<60mL/min) (p=0,030), ο αριθμός λευκών αιμοσφαίριων (p=0,049), ο αριθμός των βασεόφιλων (p=0,048), ο μέσος όγκος αιμοπεταλίων (p=0,026) η κρεατινίνη (p=0,020), το κάλιο (p=0,009), από τα ευρήματα της πρώτης υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης ο βαθμός ανεπάρκειας της αορτικής βαλβίδας (p=0,031) και η ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης (p=0,032) και από τα ευρήματα της τελευταίας υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος στη διαστολή (p=0,037), το πάχος του οπίσθιου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας στη διαστολή (p=0,040), η ύπαρξη υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας (p=0,040) και η ύπαρξη μετρίου βαθμού ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας (p=0,024). Τελικά, στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση ανέδειξε το κάπνισμα με OR=4,494 (95% CI 1,32-15,299) ως ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ταχείας εξέλιξης της νόσου. Το τελικό μοντέλο της παλινδρόμησης κατά Cox περιέλαβε τη χρόνια νεφρική νόσο (eGFR <60mL/min) HR=2,271 (95% CI 1,335-3,864), τον αριθμό των βασεόφιλων HR=0,000 (95% CI 0,000-0,099), τον μέσο όγκο αιμοπεταλίων HR=1,311 (95% CI 1,10-1,558), το κάλιο HR=2,002 (95% CI 1,051-3,812), την ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=2,293 (95% CI 1,075-4,891) και το πάχος οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=0,8 (95% CI 0,662-0,967). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκαν δύο υποομάδες ασθενών με στένωση αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου, μία βραδεία και μία ταχεία. Το κάπνισμα φάνηκε πως ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας ταχείας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας. Οι παράγοντες που παρουσίασαν μεγαλύτερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη της νόσου ήταν η χρόνια νεφρική νόσος, ο υψηλότερος μέσος όγκος αιμοπεταλίων, τα υψηλότερα επίπεδα καλίου και η πνευμονική υπέρταση στην αρχική υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη ενώ μικρότερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη παρουσίασαν η αύξηση του αριθμού των βασεόφιλων και η αύξηση του πάχους του οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη. Απαιτούνται δεδομένα από μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι η συχνότερη πρωτοπαθής βαλβιδική νόσος που απαιτεί χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. H εκφυλιστική στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι συνέπεια εκφυλιστικής αναδιαμόρφωσης (remodeling) μιας φυσιολογικής βαλβίδας που περιλαμβάνει φλεγμονή και επασβέστωση. Ο ρυθμός εξέλιξης της εκφυλιστικής νόσου της αορτικής βαλβίδας δεν μπορεί να προβλεφθεί και ποικίλλει αρκετά μεταξύ των ασθενών ενώ είναι μεταβλητός και κατά την εξέλιξη της νόσου στον ίδιο ασθενή. Μελέτες έχουν δείξει πως οι παράγοντες που σχετίζονται με την ταχύτερη αιμοδυναμική εξέλιξη είναι η μεγαλύτερη ηλικία, η πιο σοβαρή επασβέστωση των πτυχών, η χρόνια νεφρική νόσος, η υπέρταση, η παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο, το κάπνισμα, η δυσλιπιδαιμία, τα αυξημένα επίπεδα λιποπρωτεΐνης Α [Lp(a)] στην κυκλοφορία και αυξημένη δραστηριότητα της λιποπρωτεϊνικής φωσφολιπάσης Α2 (Lp-PLA2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της φυσικής πορείας νόσου της στένωσης της αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας, η συσχέτισή της με βιοχημικούς και απεικονιστικούς δείκτες και η περιγραφή υποομάδων με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου. Υλικό και Μέθοδος: Στο πλαίσιο της εν εξελίξει κλινικής μελέτης «Αορτική Βαλβίδα Αθηνά – AthenaValve» [NCT04312139] εξετάστηκε αναδρομικά ένα δείγμα 77 ασθενών με σοβαρού βαθμού στένωση τρίπτυχης αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας. Συλλέχθηκαν δημογραφικά, κλινικά, φαρμακευτικά, βιοχημικά, ηλεκτροκαρδιογραφικά και υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία κατά τον χρόνο της ένταξης στη μελέτη και αναδρομικά υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία της πορείας εξέλιξης της νόσου από μετρίου σε σοβαρού βαθμού. Από τα υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία υπολογίστηκαν οι δείκτες ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης. Αποτελέσματα: Η ανάλυση συστάδων δύο σταδίων (Two-step Cluster Analysis) ανέδειξε ένα μοντέλο δύο ομάδων διαφορετικής ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας, μία βραδεία και μία ταχεία. Η ταχεία ομάδα αποτελούνταν από το 24,7% των ασθενών και χαρακτηριζόταν από μεγαλύτερη μέση (0,06±0,06 έναντι 0,03±0,01 m/sec/μήνα) και μέγιστη (0,12±0,15 έναντι 0,04±0,03 m/sec/μήνα) ταχύτητα αύξησης της Vmax σε σχέση με τον χρόνο, μεγαλύτερη συνολική αύξηση της Vmax (1,32±0,42 έναντι 1,03±0,34 m/sec) και μικρότερο χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί στη μέγιστη ταχύτητα αύξησης της Vmax (10,78±9,06 έναντι 17,38±12,24 μήνες) σε σχέση με τη βραδεία ομάδα. Κατά τη μονοπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως το κάπνισμα (p=0,018), η χρόνια νεφρική νόσος σταδίου 2 (p=0,038), η ολική χοληστερόλη (p=0,040), τα τριγλυκερίδια (p=0,024) και η διαστολική δυσλειτουργία στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη (p=0,034) έπαιξαν ρόλο στη διαφοροποίηση των ασθενών μεταξύ των ομάδων. Η παλινδρόμηση κατά Cox έδειξε πως έπαιξαν ρόλο στην ταχύτητα εξέλιξης της στένωσης το ύψος (p=0,037), η ύπαρξη χρόνιας νεφρικής νόσου (eGFR&lt;60mL/min) (p=0,030), ο αριθμός λευκών αιμοσφαίριων (p=0,049), ο αριθμός των βασεόφιλων (p=0,048), ο μέσος όγκος αιμοπεταλίων (p=0,026) η κρεατινίνη (p=0,020), το κάλιο (p=0,009), από τα ευρήματα της πρώτης υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης ο βαθμός ανεπάρκειας της αορτικής βαλβίδας (p=0,031) και η ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης (p=0,032) και από τα ευρήματα της τελευταίας υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος στη διαστολή (p=0,037), το πάχος του οπίσθιου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας στη διαστολή (p=0,040), η ύπαρξη υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας (p=0,040) και η ύπαρξη μετρίου βαθμού ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας (p=0,024). Τελικά, στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση ανέδειξε το κάπνισμα με OR=4,494 (95% CI 1,32-15,299) ως ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ταχείας εξέλιξης της νόσου. Το τελικό μοντέλο της παλινδρόμησης κατά Cox περιέλαβε τη χρόνια νεφρική νόσο (eGFR &lt;60mL/min) HR=2,271 (95% CI 1,335-3,864), τον αριθμό των βασεόφιλων HR=0,000 (95% CI 0,000-0,099), τον μέσο όγκο αιμοπεταλίων HR=1,311 (95% CI 1,10-1,558), το κάλιο HR=2,002 (95% CI 1,051-3,812), την ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=2,293 (95% CI 1,075-4,891) και το πάχος οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=0,8 (95% CI 0,662-0,967). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκαν δύο υποομάδες ασθενών με στένωση αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου, μία βραδεία και μία ταχεία. Το κάπνισμα φάνηκε πως ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας ταχείας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας. Οι παράγοντες που παρουσίασαν μεγαλύτερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη της νόσου ήταν η χρόνια νεφρική νόσος, ο υψηλότερος μέσος όγκος αιμοπεταλίων, τα υψηλότερα επίπεδα καλίου και η πνευμονική υπέρταση στην αρχική υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη ενώ μικρότερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη παρουσίασαν η αύξηση του αριθμού των βασεόφιλων και η αύξηση του πάχους του οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη. Απαιτούνται δεδομένα από μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Βλασοπούλου Κωνσταντίνα","Vlasopoulou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462559"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462559","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462559","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462559","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462559","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλασοπούλου Κωνσταντίνα","Vlasopoulou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462559"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι η συχνότερη πρωτοπαθής βαλβιδική νόσος που απαιτεί χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. H εκφυλιστική στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι συνέπεια εκφυλιστικής αναδιαμόρφωσης (remodeling) μιας φυσιολογικής βαλβίδας που περιλαμβάνει φλεγμονή και επασβέστωση. Ο ρυθμός εξέλιξης της εκφυλιστικής νόσου της αορτικής βαλβίδας δεν μπορεί να προβλεφθεί και ποικίλλει αρκετά μεταξύ των ασθενών ενώ είναι μεταβλητός και κατά την εξέλιξη της νόσου στον ίδιο ασθενή. Μελέτες έχουν δείξει πως οι παράγοντες που σχετίζονται με την ταχύτερη αιμοδυναμική εξέλιξη είναι η μεγαλύτερη ηλικία, η πιο σοβαρή επασβέστωση των πτυχών, η χρόνια νεφρική νόσος, η υπέρταση, η παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο, το κάπνισμα, η δυσλιπιδαιμία, τα αυξημένα επίπεδα λιποπρωτεΐνης Α [Lp(a)] στην κυκλοφορία και αυξημένη δραστηριότητα της λιποπρωτεϊνικής φωσφολιπάσης Α2 (Lp-PLA2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της φυσικής πορείας νόσου της στένωσης της αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας, η συσχέτισή της με βιοχημικούς και απεικονιστικούς δείκτες και η περιγραφή υποομάδων με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου. Υλικό και Μέθοδος: Στο πλαίσιο της εν εξελίξει κλινικής μελέτης «Αορτική Βαλβίδα Αθηνά – AthenaValve» [NCT04312139] εξετάστηκε αναδρομικά ένα δείγμα 77 ασθενών με σοβαρού βαθμού στένωση τρίπτυχης αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας. Συλλέχθηκαν δημογραφικά, κλινικά, φαρμακευτικά, βιοχημικά, ηλεκτροκαρδιογραφικά και υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία κατά τον χρόνο της ένταξης στη μελέτη και αναδρομικά υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία της πορείας εξέλιξης της νόσου από μετρίου σε σοβαρού βαθμού. Από τα υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία υπολογίστηκαν οι δείκτες ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης. Αποτελέσματα: Η ανάλυση συστάδων δύο σταδίων (Two-step Cluster Analysis) ανέδειξε ένα μοντέλο δύο ομάδων διαφορετικής ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας, μία βραδεία και μία ταχεία. Η ταχεία ομάδα αποτελούνταν από το 24,7% των ασθενών και χαρακτηριζόταν από μεγαλύτερη μέση (0,06±0,06 έναντι 0,03±0,01 m/sec/μήνα) και μέγιστη (0,12±0,15 έναντι 0,04±0,03 m/sec/μήνα) ταχύτητα αύξησης της Vmax σε σχέση με τον χρόνο, μεγαλύτερη συνολική αύξηση της Vmax (1,32±0,42 έναντι 1,03±0,34 m/sec) και μικρότερο χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί στη μέγιστη ταχύτητα αύξησης της Vmax (10,78±9,06 έναντι 17,38±12,24 μήνες) σε σχέση με τη βραδεία ομάδα. Κατά τη μονοπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως το κάπνισμα (p=0,018), η χρόνια νεφρική νόσος σταδίου 2 (p=0,038), η ολική χοληστερόλη (p=0,040), τα τριγλυκερίδια (p=0,024) και η διαστολική δυσλειτουργία στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη (p=0,034) έπαιξαν ρόλο στη διαφοροποίηση των ασθενών μεταξύ των ομάδων. Η παλινδρόμηση κατά Cox έδειξε πως έπαιξαν ρόλο στην ταχύτητα εξέλιξης της στένωσης το ύψος (p=0,037), η ύπαρξη χρόνιας νεφρικής νόσου (eGFR<60mL/min) (p=0,030), ο αριθμός λευκών αιμοσφαίριων (p=0,049), ο αριθμός των βασεόφιλων (p=0,048), ο μέσος όγκος αιμοπεταλίων (p=0,026) η κρεατινίνη (p=0,020), το κάλιο (p=0,009), από τα ευρήματα της πρώτης υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης ο βαθμός ανεπάρκειας της αορτικής βαλβίδας (p=0,031) και η ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης (p=0,032) και από τα ευρήματα της τελευταίας υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος στη διαστολή (p=0,037), το πάχος του οπίσθιου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας στη διαστολή (p=0,040), η ύπαρξη υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας (p=0,040) και η ύπαρξη μετρίου βαθμού ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας (p=0,024). Τελικά, στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση ανέδειξε το κάπνισμα με OR=4,494 (95% CI 1,32-15,299) ως ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ταχείας εξέλιξης της νόσου. Το τελικό μοντέλο της παλινδρόμησης κατά Cox περιέλαβε τη χρόνια νεφρική νόσο (eGFR <60mL/min) HR=2,271 (95% CI 1,335-3,864), τον αριθμό των βασεόφιλων HR=0,000 (95% CI 0,000-0,099), τον μέσο όγκο αιμοπεταλίων HR=1,311 (95% CI 1,10-1,558), το κάλιο HR=2,002 (95% CI 1,051-3,812), την ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=2,293 (95% CI 1,075-4,891) και το πάχος οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=0,8 (95% CI 0,662-0,967). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκαν δύο υποομάδες ασθενών με στένωση αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου, μία βραδεία και μία ταχεία. Το κάπνισμα φάνηκε πως ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας ταχείας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας. Οι παράγοντες που παρουσίασαν μεγαλύτερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη της νόσου ήταν η χρόνια νεφρική νόσος, ο υψηλότερος μέσος όγκος αιμοπεταλίων, τα υψηλότερα επίπεδα καλίου και η πνευμονική υπέρταση στην αρχική υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη ενώ μικρότερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη παρουσίασαν η αύξηση του αριθμού των βασεόφιλων και η αύξηση του πάχους του οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη. Απαιτούνται δεδομένα από μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων.","Introduction: Aortic valve stenosis is the most common primary valve lesion requiring surgery or transcatheter intervention in Europe and North America. Degenerative calcific aortic valve stenosis is a consequence of degenerative remodeling of a normal valve including inflammation and calcification. The rate of progression of degenerative aortic valve disease cannot be predicted and varies considerably between patients as well as during the progression of the disease in the same patient. Studies have shown that factors associated with faster hemodynamic progression are older age, more severe calcification of the leaflets, chronic kidney disease, hypertension, obesity, metabolic syndrome, smoking, dyslipidemia, increased levels of circulating lipoprotein A [Lp(a)] and increased activity of lipoprotein-associated phospholipase A2 (Lp-PLA2). Purpose: The purpose of this study is to investigate the natural history of degenerative aortic valve stenosis, its correlation with biochemical and imaging factors and the description of subpopulations with different disease progression rates. Material and Methods: In the context of the ongoing clinical trial “AthenaValve” [NCT04312139], a sample of 77 patients with severe degenerative tricuspid aortic valve stenosis was retrospectively examined. Baseline demographic, clinical, pharmaceutical, biochemical, electrocardiographic and echocardiographic data and retrospective echocardiographic data of the disease progression from moderate to severe were obtained. The indices of stenosis progression rate were calculated based on echocardiographic data. Results: Two-step cluster analysis revealed a pattern of two distinct groups of patients with degenerative aortic valve stenosis with different rates of progression of aortic valve stenosis, slow and rapid. The rapid group comprised 24.7% of patients and was characterized by a higher mean (0.06±0.06 vs. 0.03±0.01 m/sec/month) and maximum (0.12±0.15 vs. 0.04±0.03 m/sec/month) rate of increase in Vmax over time, a higher total increase in Vmax (1.32±0.42 vs. 1.03±0.34 m/sec) and a shorter time interval corresponding to the peak rate of increase in Vmax (10.78±9.06 vs. 17.38±12.24 months) compared to the slow group. In univariate analysis, logistic regression showed that smoking (p=0.018), stage 2 chronic kidney disease (p=0.038), total cholesterol (p=0.040), triglycerides (p=0.024), and diastolic dysfunction at the first echocardiographic study (p=0.034) played differentiated patients between the two groups. Cox regression showed that the factors which differentiated the speed of the stenosis progression were height (p=0.037), the presence of chronic kidney disease (eGFR<60mL/min) (p=0.030), the white blood cell count (p=0.049), the basophil count (p=0.048), the mean platelet volume (p=0.026), creatinine (p=0.020), potassium (p=0.009), the degree of aortic valve regurgitation (p=0.031) and the presence of pulmonary hypertension (p=0,032) at the first echocardiographic study, the diastolic thickness of the interventricular septum (p=0.037), the diastolic thickness of the posterior wall of the left ventricle (p=0.040), the presence of left ventricular hypertrophy (p=0.040) and the presence of tricuspid valve regurgitation (p=0.024) at the last echocardiographic study. Finally, multivariate analysis exhibited the following results. Logistic regression showed that smoking was an independent predictor of rapid progression of the disease (OR=4.494, 95% CI 1.32-15.299). The final Cox regression model included chronic kidney disease (eGFR <60mL/min) (HR=2.271, 95% CI 1.335-3.864), basophil count (HR=0.000, 95% CI 0.000-0.9), mean platelet volume (HR=1.311, 95% CI 1.10-1.558), potassium (HR=2.002, 95% CI 1.051-3.812), the presence of pulmonary hypertension at the first echocardiographic study (HR=2.293, 95% CI 1.075-4.81), and the diastolic thickness of the posterior wall of the left ventricle at the last echocardiographic study (HR=0.8, 95% CI 0.662-0.967). Conclusions: Two subgroups of patients with degenerative aortic valve stenosis with different rates of disease progression were identified, one slow and one rapid. Smoking was shown to be an independent predictor of rapid progression of aortic valve stenosis. The factors that indicated a higher hazard ratio for rapid disease progression were chronic kidney disease, higher mean platelet volume, higher potassium levels and pulmonary hypertension at the first echocardiographic study. An increase in the number of basophils and an increase in the diastolic thickness of the posterior wall of the left ventricle at the last echocardiographic study showed a lower hazard ratio for rapid progression. Data from larger studies is needed to confirm these findings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική μελέτη της φυσικής πορείας νόσου της στένωσης της αορτικής βαλβίδας και συσχέτιση με βιοχημικούς και απεικονιστικούς δείκτες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλασοπούλου Κωνσταντίνα","Vlasopoulou Konstantina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι η συχνότερη πρωτοπαθής βαλβιδική νόσος που απαιτεί χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. H εκφυλιστική στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι συνέπεια εκφυλιστικής αναδιαμόρφωσης (remodeling) μιας φυσιολογικής βαλβίδας που περιλαμβάνει φλεγμονή και επασβέστωση. Ο ρυθμός εξέλιξης της εκφυλιστικής νόσου της αορτικής βαλβίδας δεν μπορεί να προβλεφθεί και ποικίλλει αρκετά μεταξύ των ασθενών ενώ είναι μεταβλητός και κατά την εξέλιξη της νόσου στον ίδιο ασθενή. Μελέτες έχουν δείξει πως οι παράγοντες που σχετίζονται με την ταχύτερη αιμοδυναμική εξέλιξη είναι η μεγαλύτερη ηλικία, η πιο σοβαρή επασβέστωση των πτυχών, η χρόνια νεφρική νόσος, η υπέρταση, η παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο, το κάπνισμα, η δυσλιπιδαιμία, τα αυξημένα επίπεδα λιποπρωτεΐνης Α [Lp(a)] στην κυκλοφορία και αυξημένη δραστηριότητα της λιποπρωτεϊνικής φωσφολιπάσης Α2 (Lp-PLA2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της φυσικής πορείας νόσου της στένωσης της αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας, η συσχέτισή της με βιοχημικούς και απεικονιστικούς δείκτες και η περιγραφή υποομάδων με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου. Υλικό και Μέθοδος: Στο πλαίσιο της εν εξελίξει κλινικής μελέτης «Αορτική Βαλβίδα Αθηνά – AthenaValve» [NCT04312139] εξετάστηκε αναδρομικά ένα δείγμα 77 ασθενών με σοβαρού βαθμού στένωση τρίπτυχης αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας. Συλλέχθηκαν δημογραφικά, κλινικά, φαρμακευτικά, βιοχημικά, ηλεκτροκαρδιογραφικά και υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία κατά τον χρόνο της ένταξης στη μελέτη και αναδρομικά υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία της πορείας εξέλιξης της νόσου από μετρίου σε σοβαρού βαθμού. Από τα υπερηχοκαρδιογραφικά στοιχεία υπολογίστηκαν οι δείκτες ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης. Αποτελέσματα: Η ανάλυση συστάδων δύο σταδίων (Two-step Cluster Analysis) ανέδειξε ένα μοντέλο δύο ομάδων διαφορετικής ταχύτητας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας, μία βραδεία και μία ταχεία. Η ταχεία ομάδα αποτελούνταν από το 24,7% των ασθενών και χαρακτηριζόταν από μεγαλύτερη μέση (0,06±0,06 έναντι 0,03±0,01 m/sec/μήνα) και μέγιστη (0,12±0,15 έναντι 0,04±0,03 m/sec/μήνα) ταχύτητα αύξησης της Vmax σε σχέση με τον χρόνο, μεγαλύτερη συνολική αύξηση της Vmax (1,32±0,42 έναντι 1,03±0,34 m/sec) και μικρότερο χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί στη μέγιστη ταχύτητα αύξησης της Vmax (10,78±9,06 έναντι 17,38±12,24 μήνες) σε σχέση με τη βραδεία ομάδα. Κατά τη μονοπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως το κάπνισμα (p=0,018), η χρόνια νεφρική νόσος σταδίου 2 (p=0,038), η ολική χοληστερόλη (p=0,040), τα τριγλυκερίδια (p=0,024) και η διαστολική δυσλειτουργία στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη (p=0,034) έπαιξαν ρόλο στη διαφοροποίηση των ασθενών μεταξύ των ομάδων. Η παλινδρόμηση κατά Cox έδειξε πως έπαιξαν ρόλο στην ταχύτητα εξέλιξης της στένωσης το ύψος (p=0,037), η ύπαρξη χρόνιας νεφρικής νόσου (eGFR<60mL/min) (p=0,030), ο αριθμός λευκών αιμοσφαίριων (p=0,049), ο αριθμός των βασεόφιλων (p=0,048), ο μέσος όγκος αιμοπεταλίων (p=0,026) η κρεατινίνη (p=0,020), το κάλιο (p=0,009), από τα ευρήματα της πρώτης υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης ο βαθμός ανεπάρκειας της αορτικής βαλβίδας (p=0,031) και η ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης (p=0,032) και από τα ευρήματα της τελευταίας υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος στη διαστολή (p=0,037), το πάχος του οπίσθιου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας στη διαστολή (p=0,040), η ύπαρξη υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας (p=0,040) και η ύπαρξη μετρίου βαθμού ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας (p=0,024). Τελικά, στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η λογιστική παλινδρόμηση ανέδειξε το κάπνισμα με OR=4,494 (95% CI 1,32-15,299) ως ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ταχείας εξέλιξης της νόσου. Το τελικό μοντέλο της παλινδρόμησης κατά Cox περιέλαβε τη χρόνια νεφρική νόσο (eGFR <60mL/min) HR=2,271 (95% CI 1,335-3,864), τον αριθμό των βασεόφιλων HR=0,000 (95% CI 0,000-0,099), τον μέσο όγκο αιμοπεταλίων HR=1,311 (95% CI 1,10-1,558), το κάλιο HR=2,002 (95% CI 1,051-3,812), την ύπαρξη πνευμονικής υπέρτασης στην πρώτη υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=2,293 (95% CI 1,075-4,891) και το πάχος οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη HR=0,8 (95% CI 0,662-0,967). Συμπεράσματα: Αναδείχθηκαν δύο υποομάδες ασθενών με στένωση αορτικής βαλβίδας εκφυλιστικής αιτιολογίας με διαφορετική ταχύτητα εξέλιξης της νόσου, μία βραδεία και μία ταχεία. Το κάπνισμα φάνηκε πως ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας ταχείας εξέλιξης της στένωσης της αορτικής βαλβίδας. Οι παράγοντες που παρουσίασαν μεγαλύτερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη της νόσου ήταν η χρόνια νεφρική νόσος, ο υψηλότερος μέσος όγκος αιμοπεταλίων, τα υψηλότερα επίπεδα καλίου και η πνευμονική υπέρταση στην αρχική υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη ενώ μικρότερη αναλογία κινδύνου για ταχεία εξέλιξη παρουσίασαν η αύξηση του αριθμού των βασεόφιλων και η αύξηση του πάχους του οπίσθιου τοιχώματος αριστερής κοιλίας στη διαστολή στην τελευταία υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη. Απαιτούνται δεδομένα από μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση των παραπάνω ευρημάτων.","Introduction: Aortic valve stenosis is the most common primary valve lesion requiring surgery or transcatheter intervention in Europe and North America. Degenerative calcific aortic valve stenosis is a consequence of degenerative remodeling of a normal valve including inflammation and calcification. The rate of progression of degenerative aortic valve disease cannot be predicted and varies considerably between patients as well as during the progression of the disease in the same patient. Studies have shown that factors associated with faster hemodynamic progression are older age, more severe calcification of the leaflets, chronic kidney disease, hypertension, obesity, metabolic syndrome, smoking, dyslipidemia, increased levels of circulating lipoprotein A [Lp(a)] and increased activity of lipoprotein-associated phospholipase A2 (Lp-PLA2). Purpose: The purpose of this study is to investigate the natural history of degenerative aortic valve stenosis, its correlation with biochemical and imaging factors and the description of subpopulations with different disease progression rates. Material and Methods: In the context of the ongoing clinical trial “AthenaValve” [NCT04312139], a sample of 77 patients with severe degenerative tricuspid aortic valve stenosis was retrospectively examined. Baseline demographic, clinical, pharmaceutical, biochemical, electrocardiographic and echocardiographic data and retrospective echocardiographic data of the disease progression from moderate to severe were obtained. The indices of stenosis progression rate were calculated based on echocardiographic data. Results: Two-step cluster analysis revealed a pattern of two distinct groups of patients with degenerative aortic valve stenosis with different rates of progression of aortic valve stenosis, slow and rapid. The rapid group comprised 24.7% of patients and was characterized by a higher mean (0.06±0.06 vs. 0.03±0.01 m/sec/month) and maximum (0.12±0.15 vs. 0.04±0.03 m/sec/month) rate of increase in Vmax over time, a higher total increase in Vmax (1.32±0.42 vs. 1.03±0.34 m/sec) and a shorter time interval corresponding to the peak rate of increase in Vmax (10.78±9.06 vs. 17.38±12.24 months) compared to the slow group. In univariate analysis, logistic regression showed that smoking (p=0.018), stage 2 chronic kidney disease (p=0.038), total cholesterol (p=0.040), triglycerides (p=0.024), and diastolic dysfunction at the first echocardiographic study (p=0.034) played differentiated patients between the two groups. Cox regression showed that the factors which differentiated the speed of the stenosis progression were height (p=0.037), the presence of chronic kidney disease (eGFR<60mL/min) (p=0.030), the white blood cell count (p=0.049), the basophil count (p=0.048), the mean platelet volume (p=0.026), creatinine (p=0.020), potassium (p=0.009), the degree of aortic valve regurgitation (p=0.031) and the presence of pulmonary hypertension (p=0,032) at the first echocardiographic study, the diastolic thickness of the interventricular septum (p=0.037), the diastolic thickness of the posterior wall of the left ventricle (p=0.040), the presence of left ventricular hypertrophy (p=0.040) and the presence of tricuspid valve regurgitation (p=0.024) at the last echocardiographic study. Finally, multivariate analysis exhibited the following results. Logistic regression showed that smoking was an independent predictor of rapid progression of the disease (OR=4.494, 95% CI 1.32-15.299). The final Cox regression model included chronic kidney disease (eGFR <60mL/min) (HR=2.271, 95% CI 1.335-3.864), basophil count (HR=0.000, 95% CI 0.000-0.9), mean platelet volume (HR=1.311, 95% CI 1.10-1.558), potassium (HR=2.002, 95% CI 1.051-3.812), the presence of pulmonary hypertension at the first echocardiographic study (HR=2.293, 95% CI 1.075-4.81), and the diastolic thickness of the posterior wall of the left ventricle at the last echocardiographic study (HR=0.8, 95% CI 0.662-0.967). Conclusions: Two subgroups of patients with degenerative aortic valve stenosis with different rates of disease progression were identified, one slow and one rapid. Smoking was shown to be an independent predictor of rapid progression of aortic valve stenosis. The factors that indicated a higher hazard ratio for rapid disease progression were chronic kidney disease, higher mean platelet volume, higher potassium levels and pulmonary hypertension at the first echocardiographic study. An increase in the number of basophils and an increase in the diastolic thickness of the posterior wall of the left ventricle at the last echocardiographic study showed a lower hazard ratio for rapid progression. Data from larger studies is needed to confirm these findings."],"dc:identifier":["uoadl:3462559","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462559"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναδρομική μελέτη της φυσικής πορείας νόσου της στένωσης της αορτικής βαλβίδας και συσχέτιση με βιοχημικούς και απεικονιστικούς δείκτες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:50Z"}