{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462698"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462698","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"National legislation and practices obstructing the preliminary reference dialogue between the EU and national courts","abstract":"Παρά τη μεγάλη σημασία των ενδίκων βοηθημάτων, που φτάνουν, μετά από άμεσες προσφυγές, ενώπιον των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πιο σημαντική και πρωτότυπη πτυχή επανόρθωσης, ο ακρογωνιαίος λίθος του δικαστικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων ήταν καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού δικαίου∙ το εθνικό δικαστήριο ζητούσε την έκδοση αποφάσεως από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το τελευταίο ανέπτυσσε τη συγκεκριμένη έννοια, μέσω της ερμηνείας του. Το άρθρο 267 υπήρξε ο μηχανισμός μέσω του οποίου τα εθνικά δικαστήρια και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύτηκαν σε ένα διάλογο, για την κατάλληλη ερμηνεία του ευρωπαϊκού δικαίου, όταν εθνικοί νομικοί κανόνες έρχονταν σε σύγκρουση με εκείνο. Όμως, ο διάλογος αυτός δεν είναι πάντα χωρίς εμπόδια. Τόσο η εθνική νομοθεσία όσο και πρακτικές των Κρατών Μελών ενδέχεται να εμποδίσουν τη διαδικασία του προδικαστικού ερωτήματος, όπως και συμβαίνει στην πράξη, κατά περιπτώσεις. Ένας παράγοντας κλειδί που συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ομοιόμορφη ερμηνεία του Ευρωπαϊκού δικαίου είναι η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από δικαστικές αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό. Αυτή η ευθύνη χρησιμεύει ως εγγύηση τήρησης των υποχρεώσεων των εθνικών δικαστηρίων να ερμηνεύουν και να εφαρμόζουν ορθά το Ευρωπαϊκό δίκαιο, προωθώντας με αυτό τον τρόπο, όσον αφορά την εφαρμογή του, νομική συνέπεια και σταθερότητα, σε όλα τα Κράτη Μέλη. Η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από εθνικά δικαστήρια, συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία της διαδικασίας του προδικαστικού ερωτήματος, σύμφωνα με το άρθρο 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα εθνικά δικαστήρια, ιδίως εκείνα που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό, είναι υποχρεωμένα να υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα, σχετικά με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα σχετικά με την ερμηνεία του. Εάν τα εθνικά δικαστήρια δεν υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα και στη συνέχεια εκδώσουν αποφάσεις αντίθετες προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα, για τις συνέπειες της εσφαλμένης αυτής εφαρμογής του Ευρωπαϊκού δικαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για τα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις τους ευθυγραμμίζονται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλιώς θα μπορούσαν να προκύψουν οικονομικές και νομικές συνέπειες για το Κράτος Μέλος. Επιπλέον, η ευθύνη του κράτους διασφαλίζει την ομοιομορφία στην εφαρμογή του Ευρωπαϊκού δικαίου, σε όλα τα κράτη που ανήκουν σε αυτήν. Εφόσον τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα για λάθη των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδουν τα δικαστήριά τους, μειώνεται η πιθανότητα αποκλινουσών ερμηνειών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό συμβάλει στην ύπαρξη ενός συνεκτικού νομικού πλαισίου στους κόλπους της. Τέλος, ενισχύεται η ασφάλεια του δικαίου, στην οποία μπορούν να βασίζονται τα άτομα σε όλα τα Κράτη Μέλη και συνακόλουθα η εύρυθμη λειτουργία της ίδιας της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.","abstract_html":"Παρά τη μεγάλη σημασία των ενδίκων βοηθημάτων, που φτάνουν, μετά από άμεσες προσφυγές, ενώπιον των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πιο σημαντική και πρωτότυπη πτυχή επανόρθωσης, ο ακρογωνιαίος λίθος του δικαστικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων ήταν καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού δικαίου∙ το εθνικό δικαστήριο ζητούσε την έκδοση αποφάσεως από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το τελευταίο ανέπτυσσε τη συγκεκριμένη έννοια, μέσω της ερμηνείας του. Το άρθρο 267 υπήρξε ο μηχανισμός μέσω του οποίου τα εθνικά δικαστήρια και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύτηκαν σε ένα διάλογο, για την κατάλληλη ερμηνεία του ευρωπαϊκού δικαίου, όταν εθνικοί νομικοί κανόνες έρχονταν σε σύγκρουση με εκείνο. Όμως, ο διάλογος αυτός δεν είναι πάντα χωρίς εμπόδια. Τόσο η εθνική νομοθεσία όσο και πρακτικές των Κρατών Μελών ενδέχεται να εμποδίσουν τη διαδικασία του προδικαστικού ερωτήματος, όπως και συμβαίνει στην πράξη, κατά περιπτώσεις. Ένας παράγοντας κλειδί που συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ομοιόμορφη ερμηνεία του Ευρωπαϊκού δικαίου είναι η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από δικαστικές αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό. Αυτή η ευθύνη χρησιμεύει ως εγγύηση τήρησης των υποχρεώσεων των εθνικών δικαστηρίων να ερμηνεύουν και να εφαρμόζουν ορθά το Ευρωπαϊκό δίκαιο, προωθώντας με αυτό τον τρόπο, όσον αφορά την εφαρμογή του, νομική συνέπεια και σταθερότητα, σε όλα τα Κράτη Μέλη. Η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από εθνικά δικαστήρια, συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία της διαδικασίας του προδικαστικού ερωτήματος, σύμφωνα με το άρθρο 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα εθνικά δικαστήρια, ιδίως εκείνα που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό, είναι υποχρεωμένα να υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα, σχετικά με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα σχετικά με την ερμηνεία του. Εάν τα εθνικά δικαστήρια δεν υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα και στη συνέχεια εκδώσουν αποφάσεις αντίθετες προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα, για τις συνέπειες της εσφαλμένης αυτής εφαρμογής του Ευρωπαϊκού δικαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για τα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις τους ευθυγραμμίζονται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλιώς θα μπορούσαν να προκύψουν οικονομικές και νομικές συνέπειες για το Κράτος Μέλος. Επιπλέον, η ευθύνη του κράτους διασφαλίζει την ομοιομορφία στην εφαρμογή του Ευρωπαϊκού δικαίου, σε όλα τα κράτη που ανήκουν σε αυτήν. Εφόσον τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα για λάθη των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδουν τα δικαστήριά τους, μειώνεται η πιθανότητα αποκλινουσών ερμηνειών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό συμβάλει στην ύπαρξη ενός συνεκτικού νομικού πλαισίου στους κόλπους της. Τέλος, ενισχύεται η ασφάλεια του δικαίου, στην οποία μπορούν να βασίζονται τα άτομα σε όλα τα Κράτη Μέλη και συνακόλουθα η εύρυθμη λειτουργία της ίδιας της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Καράτσαλος Γεώργιος","Karatsalos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462698"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462698","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462698","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462698","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462698","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καράτσαλος Γεώργιος","Karatsalos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462698"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Παρά τη μεγάλη σημασία των ενδίκων βοηθημάτων, που φτάνουν, μετά από άμεσες προσφυγές, ενώπιον των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πιο σημαντική και πρωτότυπη πτυχή επανόρθωσης, ο ακρογωνιαίος λίθος του δικαστικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων ήταν καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού δικαίου∙ το εθνικό δικαστήριο ζητούσε την έκδοση αποφάσεως από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το τελευταίο ανέπτυσσε τη συγκεκριμένη έννοια, μέσω της ερμηνείας του. Το άρθρο 267 υπήρξε ο μηχανισμός μέσω του οποίου τα εθνικά δικαστήρια και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύτηκαν σε ένα διάλογο, για την κατάλληλη ερμηνεία του ευρωπαϊκού δικαίου, όταν εθνικοί νομικοί κανόνες έρχονταν σε σύγκρουση με εκείνο. Όμως, ο διάλογος αυτός δεν είναι πάντα χωρίς εμπόδια. Τόσο η εθνική νομοθεσία όσο και πρακτικές των Κρατών Μελών ενδέχεται να εμποδίσουν τη διαδικασία του προδικαστικού ερωτήματος, όπως και συμβαίνει στην πράξη, κατά περιπτώσεις. Ένας παράγοντας κλειδί που συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ομοιόμορφη ερμηνεία του Ευρωπαϊκού δικαίου είναι η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από δικαστικές αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό. Αυτή η ευθύνη χρησιμεύει ως εγγύηση τήρησης των υποχρεώσεων των εθνικών δικαστηρίων να ερμηνεύουν και να εφαρμόζουν ορθά το Ευρωπαϊκό δίκαιο, προωθώντας με αυτό τον τρόπο, όσον αφορά την εφαρμογή του, νομική συνέπεια και σταθερότητα, σε όλα τα Κράτη Μέλη. Η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από εθνικά δικαστήρια, συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία της διαδικασίας του προδικαστικού ερωτήματος, σύμφωνα με το άρθρο 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα εθνικά δικαστήρια, ιδίως εκείνα που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό, είναι υποχρεωμένα να υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα, σχετικά με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα σχετικά με την ερμηνεία του. Εάν τα εθνικά δικαστήρια δεν υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα και στη συνέχεια εκδώσουν αποφάσεις αντίθετες προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα, για τις συνέπειες της εσφαλμένης αυτής εφαρμογής του Ευρωπαϊκού δικαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για τα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις τους ευθυγραμμίζονται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλιώς θα μπορούσαν να προκύψουν οικονομικές και νομικές συνέπειες για το Κράτος Μέλος. Επιπλέον, η ευθύνη του κράτους διασφαλίζει την ομοιομορφία στην εφαρμογή του Ευρωπαϊκού δικαίου, σε όλα τα κράτη που ανήκουν σε αυτήν. Εφόσον τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα για λάθη των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδουν τα δικαστήριά τους, μειώνεται η πιθανότητα αποκλινουσών ερμηνειών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό συμβάλει στην ύπαρξη ενός συνεκτικού νομικού πλαισίου στους κόλπους της. Τέλος, ενισχύεται η ασφάλεια του δικαίου, στην οποία μπορούν να βασίζονται τα άτομα σε όλα τα Κράτη Μέλη και συνακόλουθα η εύρυθμη λειτουργία της ίδιας της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.","Despite the great importance of legal remedies, which arrive after direct actions before the Union Courts, the most important and original aspect of EU redress, the cornerstone of the EU judicial system, is the procedure for referring questions to the Court of Justice of the European Union (CJEU), of Article 267 of the Treaty for the Functioning of the European Union (TFEU). The preliminary reference procedure has been of seminal importance for the development of EU law; the national court seeks a ruling from the CJEU whether the particular EU provision had direct effect, and the CJEU thereby develops the concept. Article 267 has been the mechanism through which national courts and the CJEU have engaged in discourse on the appropriate reach of EU law when it conflicts with national legal norms. But this conversation, this dialogue, isn’t always unhindered. Both national legislation and practices may impede the preliminary reference procedure. A key factor contributing to the proper functioning of the preliminary reference procedure under Article 267 TFEU and the uniform interpretation of EU law is State liability for infringements of EU law caused by the decisions of national courts of last instance. This liability serves as a safeguard to ensure that national courts uphold their obligations to interpret and apply EU law correctly, thereby promoting legal consistency across the Member States. State liability for infringements of EU law caused by the decisions of national courts is directly linked to the functioning of the preliminary reference procedure under Article 267 TFEU. National courts, especially those of last instance, are obliged to refer questions of EU law to the CJEU when they face uncertainties about its interpretation. If national courts fail to make a reference and subsequently make a ruling contrary to EU law, the Member State may be held liable for the consequences of that misapplication. This creates a strong incentive for national courts to ensure their decisions align with EU law, as failure could lead to financial and legal consequences for the state. Furthermore, state liability ensures uniformity in the application of EU law across the Union. Holding Member States accountable for errors in judicial decisions minimizes the risk of divergent interpretations of EU law and contributes to a cohesive legal framework in the EU. In turn, this strengthens the legal certainty that individuals can rely on across all Member States, fostering the proper functioning of the EU legal order."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["National legislation and practices obstructing the preliminary reference dialogue between the EU and national courts"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καράτσαλος Γεώργιος","Karatsalos Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Παρά τη μεγάλη σημασία των ενδίκων βοηθημάτων, που φτάνουν, μετά από άμεσες προσφυγές, ενώπιον των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πιο σημαντική και πρωτότυπη πτυχή επανόρθωσης, ο ακρογωνιαίος λίθος του δικαστικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαδικασία υποβολής προδικαστικών ερωτημάτων ήταν καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού δικαίου∙ το εθνικό δικαστήριο ζητούσε την έκδοση αποφάσεως από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το τελευταίο ανέπτυσσε τη συγκεκριμένη έννοια, μέσω της ερμηνείας του. Το άρθρο 267 υπήρξε ο μηχανισμός μέσω του οποίου τα εθνικά δικαστήρια και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύτηκαν σε ένα διάλογο, για την κατάλληλη ερμηνεία του ευρωπαϊκού δικαίου, όταν εθνικοί νομικοί κανόνες έρχονταν σε σύγκρουση με εκείνο. Όμως, ο διάλογος αυτός δεν είναι πάντα χωρίς εμπόδια. Τόσο η εθνική νομοθεσία όσο και πρακτικές των Κρατών Μελών ενδέχεται να εμποδίσουν τη διαδικασία του προδικαστικού ερωτήματος, όπως και συμβαίνει στην πράξη, κατά περιπτώσεις. Ένας παράγοντας κλειδί που συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής του άρθρου 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ομοιόμορφη ερμηνεία του Ευρωπαϊκού δικαίου είναι η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από δικαστικές αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό. Αυτή η ευθύνη χρησιμεύει ως εγγύηση τήρησης των υποχρεώσεων των εθνικών δικαστηρίων να ερμηνεύουν και να εφαρμόζουν ορθά το Ευρωπαϊκό δίκαιο, προωθώντας με αυτό τον τρόπο, όσον αφορά την εφαρμογή του, νομική συνέπεια και σταθερότητα, σε όλα τα Κράτη Μέλη. Η ευθύνη του κράτους για παραβιάσεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προκαλούνται από εθνικά δικαστήρια, συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία της διαδικασίας του προδικαστικού ερωτήματος, σύμφωνα με το άρθρο 267 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα εθνικά δικαστήρια, ιδίως εκείνα που δικάζουν σε τελευταίο βαθμό, είναι υποχρεωμένα να υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα, σχετικά με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα σχετικά με την ερμηνεία του. Εάν τα εθνικά δικαστήρια δεν υποβάλουν προδικαστικά ερωτήματα και στη συνέχεια εκδώσουν αποφάσεις αντίθετες προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα, για τις συνέπειες της εσφαλμένης αυτής εφαρμογής του Ευρωπαϊκού δικαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για τα εθνικά δικαστήρια να διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις τους ευθυγραμμίζονται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλιώς θα μπορούσαν να προκύψουν οικονομικές και νομικές συνέπειες για το Κράτος Μέλος. Επιπλέον, η ευθύνη του κράτους διασφαλίζει την ομοιομορφία στην εφαρμογή του Ευρωπαϊκού δικαίου, σε όλα τα κράτη που ανήκουν σε αυτήν. Εφόσον τα Κράτη Μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα για λάθη των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδουν τα δικαστήριά τους, μειώνεται η πιθανότητα αποκλινουσών ερμηνειών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό συμβάλει στην ύπαρξη ενός συνεκτικού νομικού πλαισίου στους κόλπους της. Τέλος, ενισχύεται η ασφάλεια του δικαίου, στην οποία μπορούν να βασίζονται τα άτομα σε όλα τα Κράτη Μέλη και συνακόλουθα η εύρυθμη λειτουργία της ίδιας της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.","Despite the great importance of legal remedies, which arrive after direct actions before the Union Courts, the most important and original aspect of EU redress, the cornerstone of the EU judicial system, is the procedure for referring questions to the Court of Justice of the European Union (CJEU), of Article 267 of the Treaty for the Functioning of the European Union (TFEU). The preliminary reference procedure has been of seminal importance for the development of EU law; the national court seeks a ruling from the CJEU whether the particular EU provision had direct effect, and the CJEU thereby develops the concept. Article 267 has been the mechanism through which national courts and the CJEU have engaged in discourse on the appropriate reach of EU law when it conflicts with national legal norms. But this conversation, this dialogue, isn’t always unhindered. Both national legislation and practices may impede the preliminary reference procedure. A key factor contributing to the proper functioning of the preliminary reference procedure under Article 267 TFEU and the uniform interpretation of EU law is State liability for infringements of EU law caused by the decisions of national courts of last instance. This liability serves as a safeguard to ensure that national courts uphold their obligations to interpret and apply EU law correctly, thereby promoting legal consistency across the Member States. State liability for infringements of EU law caused by the decisions of national courts is directly linked to the functioning of the preliminary reference procedure under Article 267 TFEU. National courts, especially those of last instance, are obliged to refer questions of EU law to the CJEU when they face uncertainties about its interpretation. If national courts fail to make a reference and subsequently make a ruling contrary to EU law, the Member State may be held liable for the consequences of that misapplication. This creates a strong incentive for national courts to ensure their decisions align with EU law, as failure could lead to financial and legal consequences for the state. Furthermore, state liability ensures uniformity in the application of EU law across the Union. Holding Member States accountable for errors in judicial decisions minimizes the risk of divergent interpretations of EU law and contributes to a cohesive legal framework in the EU. In turn, this strengthens the legal certainty that individuals can rely on across all Member States, fostering the proper functioning of the EU legal order."],"dc:identifier":["uoadl:3462698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462698"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["National legislation and practices obstructing the preliminary reference dialogue between the EU and national courts"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z"}