{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462750"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462750","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της στένωσης νεφρικών αρτηριών με αξονική αγγειογραφία σε υπερτασικούς ασθενείς","abstract":"Εισαγωγή: Στένωση της μιας ή και των δυο νεφρικών αρτηριών ορίζεται η μείωση του όγκου του αίματος που μεταφέρεται μέσω αυτών στους νεφρούς με αποτέλεσμα να οδηγούνται οι νεφρικοί ιστοί σε υποξία. Επίσης, η μειωμένη ροή του αίματος στον νεφρικό ιστό μπορεί να οδηγήσει στον τραυματισμό του και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. Το 10% των ασθενών που εμφανίζουν υπέρταση έχουν ως βασικό σύμπτωμα τη στένωση των νεφρικών αρτηριών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της στένωσης των νεφρικών αρτηριών, με αξονική τομογραφία, σε ασθενείς με υπέρταση βάσει συγκεκριμένου ιατρικού πρωτοκόλλου. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 110 ασθενείς με υπέρταση, οι οποίοι παρακολουθούνταν στο υπερτασικό τμήμα του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» και υποβλήθηκαν σε αξονική αγγειογραφία νεφρικών αρτηριών Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 75,5% (83 άτομα) ήταν άντρες. Το 30,0% είχε ηλικία μικρότερη των 50 ετών, το 49,1% ήταν 56-65 ετών και 66 ετών και πάνω ήταν το 26,9% του δείγματος. Το 19,1% αναφέρει παθήσεις νεφρών, το 19,1% παθήσεις θυρεοειδούς και το 12,7% σακχαρώδη διαβήτη. Νεφρική στένωση βρέθηκε στο 27,3% του δείγματος και αναλυτικότερα στο 95,5% αυτών η στένωση ήταν ήπια δηλαδή κάτω από 50% και σοβαρή παρουσίασε το 4,5%. Συχνότερα στένωση νεφρικής αρτηρίας παρουσίασαν τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη (p=0,002), με δυσλιπιδαιμία (p=0,003), και αυτά που είχαν υποβληθεί σε GABG (p=0,019). Βρέθηκε θετική συσχέτιση της στένωσης της νεφρικής αρτηρίας με τη διαστολική αρτηριακή πίεση, (p=0,028). Συμπεράσματα: Νεφρική στένωση παρουσίασε το 23,7% του δείγματος, με συχνότερους προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου τον σακχαρώδη διαβήτη, τη δυσλιπιδαιμία και τη διαστολική αρτηριακή υπέρταση. Για την εκτίμηση της αιτιολογίας της αρτηριακής υπέρτασης πρέπει να εξετάζεται και αυξημένη έκκριση ρενίνης από τον πάσχοντα νεφρό.","abstract_html":"Εισαγωγή: Στένωση της μιας ή και των δυο νεφρικών αρτηριών ορίζεται η μείωση του όγκου του αίματος που μεταφέρεται μέσω αυτών στους νεφρούς με αποτέλεσμα να οδηγούνται οι νεφρικοί ιστοί σε υποξία. Επίσης, η μειωμένη ροή του αίματος στον νεφρικό ιστό μπορεί να οδηγήσει στον τραυματισμό του και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. Το 10% των ασθενών που εμφανίζουν υπέρταση έχουν ως βασικό σύμπτωμα τη στένωση των νεφρικών αρτηριών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της στένωσης των νεφρικών αρτηριών, με αξονική τομογραφία, σε ασθενείς με υπέρταση βάσει συγκεκριμένου ιατρικού πρωτοκόλλου. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 110 ασθενείς με υπέρταση, οι οποίοι παρακολουθούνταν στο υπερτασικό τμήμα του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» και υποβλήθηκαν σε αξονική αγγειογραφία νεφρικών αρτηριών Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 75,5% (83 άτομα) ήταν άντρες. Το 30,0% είχε ηλικία μικρότερη των 50 ετών, το 49,1% ήταν 56-65 ετών και 66 ετών και πάνω ήταν το 26,9% του δείγματος. Το 19,1% αναφέρει παθήσεις νεφρών, το 19,1% παθήσεις θυρεοειδούς και το 12,7% σακχαρώδη διαβήτη. Νεφρική στένωση βρέθηκε στο 27,3% του δείγματος και αναλυτικότερα στο 95,5% αυτών η στένωση ήταν ήπια δηλαδή κάτω από 50% και σοβαρή παρουσίασε το 4,5%. Συχνότερα στένωση νεφρικής αρτηρίας παρουσίασαν τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη (p=0,002), με δυσλιπιδαιμία (p=0,003), και αυτά που είχαν υποβληθεί σε GABG (p=0,019). Βρέθηκε θετική συσχέτιση της στένωσης της νεφρικής αρτηρίας με τη διαστολική αρτηριακή πίεση, (p=0,028). Συμπεράσματα: Νεφρική στένωση παρουσίασε το 23,7% του δείγματος, με συχνότερους προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου τον σακχαρώδη διαβήτη, τη δυσλιπιδαιμία και τη διαστολική αρτηριακή υπέρταση. Για την εκτίμηση της αιτιολογίας της αρτηριακής υπέρτασης πρέπει να εξετάζεται και αυξημένη έκκριση ρενίνης από τον πάσχοντα νεφρό.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπεχράκη Ελένη","Bexraki Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462750"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462750","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462750","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462750","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462750","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπεχράκη Ελένη","Bexraki Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462750","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462750"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Στένωση της μιας ή και των δυο νεφρικών αρτηριών ορίζεται η μείωση του όγκου του αίματος που μεταφέρεται μέσω αυτών στους νεφρούς με αποτέλεσμα να οδηγούνται οι νεφρικοί ιστοί σε υποξία. Επίσης, η μειωμένη ροή του αίματος στον νεφρικό ιστό μπορεί να οδηγήσει στον τραυματισμό του και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. Το 10% των ασθενών που εμφανίζουν υπέρταση έχουν ως βασικό σύμπτωμα τη στένωση των νεφρικών αρτηριών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της στένωσης των νεφρικών αρτηριών, με αξονική τομογραφία, σε ασθενείς με υπέρταση βάσει συγκεκριμένου ιατρικού πρωτοκόλλου. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 110 ασθενείς με υπέρταση, οι οποίοι παρακολουθούνταν στο υπερτασικό τμήμα του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» και υποβλήθηκαν σε αξονική αγγειογραφία νεφρικών αρτηριών Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 75,5% (83 άτομα) ήταν άντρες. Το 30,0% είχε ηλικία μικρότερη των 50 ετών, το 49,1% ήταν 56-65 ετών και 66 ετών και πάνω ήταν το 26,9% του δείγματος. Το 19,1% αναφέρει παθήσεις νεφρών, το 19,1% παθήσεις θυρεοειδούς και το 12,7% σακχαρώδη διαβήτη. Νεφρική στένωση βρέθηκε στο 27,3% του δείγματος και αναλυτικότερα στο 95,5% αυτών η στένωση ήταν ήπια δηλαδή κάτω από 50% και σοβαρή παρουσίασε το 4,5%. Συχνότερα στένωση νεφρικής αρτηρίας παρουσίασαν τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη (p=0,002), με δυσλιπιδαιμία (p=0,003), και αυτά που είχαν υποβληθεί σε GABG (p=0,019). Βρέθηκε θετική συσχέτιση της στένωσης της νεφρικής αρτηρίας με τη διαστολική αρτηριακή πίεση, (p=0,028). Συμπεράσματα: Νεφρική στένωση παρουσίασε το 23,7% του δείγματος, με συχνότερους προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου τον σακχαρώδη διαβήτη, τη δυσλιπιδαιμία και τη διαστολική αρτηριακή υπέρταση. Για την εκτίμηση της αιτιολογίας της αρτηριακής υπέρτασης πρέπει να εξετάζεται και αυξημένη έκκριση ρενίνης από τον πάσχοντα νεφρό.","Introduction: Stenosis of one or both renal arteries is defined as a decrease in the volume of blood transported through them to the kidneys resulting in hypoxia of the renal tissues. Also, the reduced blood flow to the kidney tissue can lead to its injury and increase blood pressure. 10% of patients with hypertension have renal artery stenosis as a major symptom Aim: The aim of the study was to assess renal artery stenosis by CT in patients with hypertension according to a specific medical protocol. Material and Methods: 110 patients with hypertension, who were followed up in the hypertension department of the General Hospital \"Ippokrateio\" and underwent renal artery CT angiography. Results: The majority 75.5% (83 subjects) were male. 30.0% were less than 50 years of age, 49.1% were 56-65 years old and 66 years and above was 26.9% of the sample. 19.1% reported kidney disease, 19.1% reported thyroid disease and 12.7% reported diabetes mellitus. Renal stenosis was found in 27.3% of the sample and more specifically in 95.5% of them the stenosis was mild i.e. below 50% and 4.5% had severe stenosis. Renal artery stenosis was more frequently present in subjects with diabetes mellitus (p=0.002), with dyslipidemia (p=0.003), and those who had undergone GABG (p=0.019). A positive correlation was found between renal artery stenosis and diastolic blood pressure, (p=0.028). Conclusions: Renal stenosis was present in 23.7% of the sample, with diabetes mellitus, dyslipidemia and diastolic arterial hypertension being the most common predisposing risk factors. Increased renin secretion from the affected kidney should also be considered to assess the etiology of arterial hypertension."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της στένωσης νεφρικών αρτηριών με αξονική αγγειογραφία σε υπερτασικούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπεχράκη Ελένη","Bexraki Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Στένωση της μιας ή και των δυο νεφρικών αρτηριών ορίζεται η μείωση του όγκου του αίματος που μεταφέρεται μέσω αυτών στους νεφρούς με αποτέλεσμα να οδηγούνται οι νεφρικοί ιστοί σε υποξία. Επίσης, η μειωμένη ροή του αίματος στον νεφρικό ιστό μπορεί να οδηγήσει στον τραυματισμό του και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. Το 10% των ασθενών που εμφανίζουν υπέρταση έχουν ως βασικό σύμπτωμα τη στένωση των νεφρικών αρτηριών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της στένωσης των νεφρικών αρτηριών, με αξονική τομογραφία, σε ασθενείς με υπέρταση βάσει συγκεκριμένου ιατρικού πρωτοκόλλου. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 110 ασθενείς με υπέρταση, οι οποίοι παρακολουθούνταν στο υπερτασικό τμήμα του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» και υποβλήθηκαν σε αξονική αγγειογραφία νεφρικών αρτηριών Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 75,5% (83 άτομα) ήταν άντρες. Το 30,0% είχε ηλικία μικρότερη των 50 ετών, το 49,1% ήταν 56-65 ετών και 66 ετών και πάνω ήταν το 26,9% του δείγματος. Το 19,1% αναφέρει παθήσεις νεφρών, το 19,1% παθήσεις θυρεοειδούς και το 12,7% σακχαρώδη διαβήτη. Νεφρική στένωση βρέθηκε στο 27,3% του δείγματος και αναλυτικότερα στο 95,5% αυτών η στένωση ήταν ήπια δηλαδή κάτω από 50% και σοβαρή παρουσίασε το 4,5%. Συχνότερα στένωση νεφρικής αρτηρίας παρουσίασαν τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη (p=0,002), με δυσλιπιδαιμία (p=0,003), και αυτά που είχαν υποβληθεί σε GABG (p=0,019). Βρέθηκε θετική συσχέτιση της στένωσης της νεφρικής αρτηρίας με τη διαστολική αρτηριακή πίεση, (p=0,028). Συμπεράσματα: Νεφρική στένωση παρουσίασε το 23,7% του δείγματος, με συχνότερους προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου τον σακχαρώδη διαβήτη, τη δυσλιπιδαιμία και τη διαστολική αρτηριακή υπέρταση. Για την εκτίμηση της αιτιολογίας της αρτηριακής υπέρτασης πρέπει να εξετάζεται και αυξημένη έκκριση ρενίνης από τον πάσχοντα νεφρό.","Introduction: Stenosis of one or both renal arteries is defined as a decrease in the volume of blood transported through them to the kidneys resulting in hypoxia of the renal tissues. Also, the reduced blood flow to the kidney tissue can lead to its injury and increase blood pressure. 10% of patients with hypertension have renal artery stenosis as a major symptom Aim: The aim of the study was to assess renal artery stenosis by CT in patients with hypertension according to a specific medical protocol. Material and Methods: 110 patients with hypertension, who were followed up in the hypertension department of the General Hospital \"Ippokrateio\" and underwent renal artery CT angiography. Results: The majority 75.5% (83 subjects) were male. 30.0% were less than 50 years of age, 49.1% were 56-65 years old and 66 years and above was 26.9% of the sample. 19.1% reported kidney disease, 19.1% reported thyroid disease and 12.7% reported diabetes mellitus. Renal stenosis was found in 27.3% of the sample and more specifically in 95.5% of them the stenosis was mild i.e. below 50% and 4.5% had severe stenosis. Renal artery stenosis was more frequently present in subjects with diabetes mellitus (p=0.002), with dyslipidemia (p=0.003), and those who had undergone GABG (p=0.019). A positive correlation was found between renal artery stenosis and diastolic blood pressure, (p=0.028). Conclusions: Renal stenosis was present in 23.7% of the sample, with diabetes mellitus, dyslipidemia and diastolic arterial hypertension being the most common predisposing risk factors. Increased renin secretion from the affected kidney should also be considered to assess the etiology of arterial hypertension."],"dc:identifier":["uoadl:3462750","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462750"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της στένωσης νεφρικών αρτηριών με αξονική αγγειογραφία σε υπερτασικούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z"}